Reklama

Niedziela Małopolska

Kraków

Odciska trwały ślad

    Koncert jubileuszowy chóru Uniwersytetu Papieskiego Jana Pawła II w Krakowie wybrzmiał w dniu wspomnienia św. Cecylii, 22 listopada, w kościele garnizonowym pw. św. Agnieszki w Krakowie.

Archiwum UPJPII

Chór „Psalmodia” świętował 35 lat istnienia!

Chór „Psalmodia” świętował 35 lat istnienia!

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

    W słowie wstępnym rektor Uniwersytetu Papieskiego Jana Pawła II w Krakowie ks. prof. Robert Tyrała przypomniał początki działalności chóru, który powstał w 1988 r. w Instytucie Liturgicznym Wydziału Teologicznego Papieskiej Akademii Teologicznej w Krakowie. Od 2009 r. stał się chórem UPJPII uświetniającym swoim śpiewem uroczystości uczelniane, przy czym bierze także udział w licznych koncertach i festiwalach. - Jest doceniany i zauważany przez polskich kompozytorów współczesnych. „Psalmodia” tworzyła również wiele uroczystych momentów krakowskiego Kościoła i UPJPII poprzez muzykę z udziałem papieży: Jana Pawła II, Benedykta XVI oraz Franciszka. W repertuarze chór posiada utwory polskich i zagranicznych kompozytorów wszystkich epok, jednak w sposób szczególny pielęgnuje muzykę współczesnych mistrzów polskich – wymieniał dokonania „Psalmodii” ks. rektor Robert Tyrała. Przypomniał, jak wspaniale zespół promuje uczelnię, Kraków i Polskę, koncertując w wielu krajach Europy i poza nią, wydając płyty, wygrywając liczne konkursy.

Reklama

    - To mniej lub bardziej znane dokonania chóru – mówił ks. Tyrała – ale najważniejsze jest to, że muzyka wykonywana przez „Psalmodię” na zawsze odciska trwały ślad zarówno w sercach i umysłach samych chórzystów, jak i słuchaczy. To jest doświadczenie piękna, które staje się naszym udziałem także dzisiaj.”

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

    W ramach koncertu zabrzmiały utwory: J. Świdra (Czego chcesz od nas Panie, Modlitwa do Bogarodzicy), R. Twardowskiego (Alleluja, Swiatyj Boże), D. Kusza (Ave Maria, Salve Regina), H.M. Góreckiego (O Matko miłościwa, Zdrowaś bądź Maryja), F. Peetersa (Missa in Honorem Sancti Josephi), C.C. Saint-Saënsa (Ave Verum), T.M. Kurasa (Adoro te devote), C.F. Gounoda (Laudate Dominum) oraz C. Mawby'ego (Jubilate Deo). Chór poprowadzili: Karolina Świstak, Agata Nawrot, Olha Bodnar oraz prof. Włodzimierz Siedlik. Na organach grał Marek Pawełek.

    „Psalmodia” zachwyca swoim śpiewem i artystycznym poziomem już 35 lat, a od pierwszych chwil swojej działalności głównym dyrygentem pozostaje maestro Włodzimierz Siedlik.

Reklama

    Po pięknym, poruszającym ducha i serce koncercie prof. Włodzimierz Siedlik, zapytany o jubileuszowe refleksje i marzenia na przyszłość „Psalmodii”, odpowiedział: - Żeby na kolejnym jubileuszu takie piękne akordy, w których były prawda i piękno, żeby jeszcze piękniej wybrzmiały. Żeby kolejne lata przyniosły wspaniały skład chórzystów, ponieważ co roku skład się zmienia, nowi przychodzą, a osoby, które kończą studia w Krakowie, odchodzą. To z kolei sprawia, że ta praca wydawać by się mogła cały czas taka sama, ale muszę przyznać, że ona niezmiernie uszlachetnia. Zdarzyło się, że osoby, które nas słuchały, a tak było np. w Wilnie, słuchały koncertu na kolanach. Stałem tyłem do publiczności, patrzyłem na chórzystów i zobaczyłem, że im łzy napływają do oczu i wtedy dostrzegłem, co się dzieje, że 2/3 publiczności zaczęło słuchać koncertu na kolanach i płakać. Takie chwile nie zdarzają się w życiu często i dla takiej jednej chwili warto było być w „Psalmodii”.

    Profesor Siedlik nie ma wątpliwości – żeby tak mogły przenikać się piękno muzyki z duchem sacrum, jak to udaje się „Psalmodii”, potrzeba jednego: - Zawsze zadaję studentowi najważniejsze pytanie – czy wierzy w to, co śpiewa? Jak nie wierzy, to nie będzie ducha ani sacrum. I to jest klucz.”

    (Obszerny wywiad z prof. Włodzimierzem Siedlikiem ukaże się niebawem w czasopiśmie „Vita Academica”)

2023-11-24 16:41

Ocena: +1 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Arka Przymierza jest w Biblii znakiem obecności Pana pośród ludu

2026-01-14 21:13

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Adobe Stock

Arka Przymierza

Arka Przymierza
Arka Przymierza jest w Biblii znakiem obecności Pana pośród ludu. Hebrajskie (’ārôn) oznacza skrzynię, a jej wnętrze niesie tablice przymierza. Nad Arką znajduje się przebłagalnia (kappōret) i cheruby, więc Arka bywa kojarzona z tronem Boga. Dawid przenosi Arkę do Miasta Dawidowego, czyli do Jerozolimy zdobytej niedawno i uczynionej stolicą. Wniesienie Arki scala plemiona wokół Boga, a nie wokół samej polityki. W pamięci opowiadania stoi wcześniejsza próba zakończona śmiercią Uzzego. Świętość Boga okazuje się nie do oswojenia. Procesja idzie z ofiarą. Składanie wołu i tuczonego cielca podkreśla, że wędrówka ma charakter starotestamentalnej liturgii. Dawid tańczy z całej siły przed Panem, przepasany lnianym efodem (’ēfōd). To strój związany z posługą przy ołtarzu. Król przyjmuje postawę sługi. Tekst wspomina okrzyki i dźwięk rogu (šōfār), a ten dźwięk przypomina Synaj i ogłaszanie panowania Pana. Arka zostaje umieszczona w namiocie. Świątynia Salomona jeszcze nie istnieje, a jednak obecność Pana ma swoje miejsce w sercu miasta. Dawid składa całopalenia i ofiary biesiadne, a potem błogosławi lud w imię Pana Zastępów. Błogosławieństwo przechodzi w chleb. Każdy otrzymuje porcję pożywienia, mężczyzna i kobieta, po bochenku chleba, kawałku mięsa i placku z rodzynkami. Kult nie zostaje zamknięty w murach przybytku. Dotyka stołu i codziennej sytości. W centrum pozostaje przymierze. Arka niesie pamięć Słowa, a procesja uczy, że obecność Boga idzie pośród ludzi i porządkuje ich świętowanie.
CZYTAJ DALEJ

Uczniowie niosą pokój, a pokój w Biblii oznacza pełnię życia

2026-01-14 21:08

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Didgeman/pixabay.com

Wstęp listu brzmi jak wyznanie wiary człowieka stojącego na progu próby. Paweł nazywa siebie apostołem «z woli Bożej» i od razu wskazuje na «obietnicę życia w Chrystusie Jezusie». To życie zaczyna się już teraz i przenika czas więzienia. Pozdrowienie «łaska, miłosierdzie, pokój» nie jest jedynie formułą grzeczności. Łaska (charis) mówi o darze, miłosierdzie o sercu Boga, pokój (eirēnē) o pełni. Paweł dziękuje Bogu, «któremu służy jak przodkowie», z czystym sumieniem (syneidēsis). Wiara chrześcijańska wyrasta z modlitwy Izraela i idzie dalej. Wspomnienie Tymoteusza wraca «we dnie i w nocy». Apostoł pamięta jego łzy i pragnie spotkania. Relacja ucznia i ojca w wierze ma poziomy odpowiedzialności i czułości. Tradycja Kościoła pamięta Tymoteusza jako pasterza Efezu. List brzmi jak przekaz pochodni w czasie apostolskich kajdan. Najważniejsze pada w zdaniu o «szczerej wierze» (anupokritos pistis), która mieszkała najpierw w babce Lois i w matce Eunice. Ewangelia przechodzi przez dom i przez pamięć rodzin. Paweł widzi w Tymoteuszu owoc takiego przekazu. Następnie przypomina o «charyzmacie Bożym» (charisma), otrzymanym przez włożenie rąk. Ten gest oznacza modlitwę Kościoła i powierzenie służby, która ma strzec i karmić wspólnotę. Czasownik «rozpalić na nowo» (anazōpyrein) mówi o ogniu, który wymaga troski, ciszy i wierności. Bóg nie daje ducha lęku (deilia). Daje «moc, miłość i trzeźwe myślenie» (dynamis, agapē, sōphronismos). Z takiego daru rodzi się wolność od wstydu wobec «świadectwa» (martyrion) i wobec więzów apostoła. Wierność Chrystusowi ma cenę, a jej fundamentem pozostaje moc Boga.
CZYTAJ DALEJ

Dzień skupienia diakonów stałych, kandydatów i ich małżonek

2026-01-27 11:53

[ TEMATY ]

dzień skupienia

diakonat stały

Lubniewice

Karolina Krasowska

W spotkaniu uczestniczyły 32 osoby. Z uczestnikami skupienia spotkał się bp Tadeusz Lityński

W spotkaniu uczestniczyły 32 osoby. Z uczestnikami skupienia spotkał się bp Tadeusz Lityński

W domu rekolekcyjnym w Lubniewicach 24 stycznia odbył się dzień skupienia diakonów stałych, kandydatów do diakonatu i ich małżonek.

W spotkaniu uczestniczyły 32 osoby. Wśród nich Andrzej Szablewski z żoną Iwoną. - Dzień skupienia jest dla nas przede wszystkim czasem zatrzymania i powrotu do źródła. W codzienności łatwo skupić się na zadaniach, obowiązkach i posłudze, a może zabraknąć chwili ciszy i słuchania Boga. Tutaj wszystko koncentruje się wokół Eucharystii, modlitwy i Słowa Bożego – wokół Chrystusa, który jest fundamentem naszego małżeństwa i drogi do diakonatu – mówią Szablewscy.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję