Wtorek, 6 lutego. Wspomnienie świętych męczenników Pawła Miki i Towarzyszy

• 1 Krl 8, 22-23.27-30 • Ps 84 (83) • Mk 7, 1-13

U Jezusa zebrali się faryzeusze i kilku uczonych w Piśmie, którzy przybyli z Jerozolimy. I zauważyli, że niektórzy z Jego uczniów brali posiłek nieczystymi, to znaczy nie umytymi rękami. Faryzeusze bowiem i w ogóle Żydzi, trzymając się tradycji starszych, nie jedzą, jeśli sobie rąk nie obmyją, rozluźniając pięść. I gdy wrócą z rynku, nie jedzą, dopóki się nie obmyją. Jest jeszcze wiele innych zwyczajów, które przejęli i których przestrzegają, jak obmywanie kubków, dzbanków, naczyń miedzianych. Zapytali Go więc faryzeusze i uczeni w Piśmie: «Dlaczego Twoi uczniowie nie postępują według tradycji starszych, lecz jedzą nieczystymi rękami?» Odpowiedział im: «Słusznie prorok Izajasz powiedział o was, obłudnikach, jak jest napisane: „Ten lud czci Mnie wargami, lecz sercem swym daleko jest ode Mnie. Ale czci Mnie na próżno, ucząc zasad podanych przez ludzi”. Uchyliliście przykazanie Boże, a trzymacie się ludzkiej tradycji, dokonujecie obmywania dzbanków i kubków. I wiele innych podobnych rzeczy czynicie». I mówił do nich: «Umiecie dobrze uchylać przykazanie Boże, aby swoją tradycję zachować. Mojżesz tak powiedział: „Czcij ojca swego i matkę swoją” oraz: „Kto złorzeczy ojcu lub matce, niech śmiercią zginie”. A wy mówicie: „Jeśli kto powie ojcu lub matce: Korban, to znaczy darem złożonym w ofierze jest to, co by ode mnie miało być wsparciem dla ciebie”, to już nie pozwalacie mu nic uczynić dla ojca ni dla matki. I znosicie słowo Boże przez waszą tradycję, którąście sobie przekazali. Wiele też innych tym podobnych rzeczy czynicie».

Jezus broni swych uczniów przed zarzutami faryzeuszów i uczonych w Piśmie, którzy oskarżają ich o nieprzestrzeganie „tradycji starszych”. Chrystus, nie negując z góry potrzeby zachowywania zwyczajów, zwraca uwagę na fakt, że niejednokrotnie zasady wymyślone przez człowieka zastępują albo nawet uchylają przykazania dane przez samego Boga. Przytacza tu konkretny przykład dotyczący czwartego przykazania Dekalogu: „Czcij ojca swego i matkę swoją”. Okazuje się, że przykazanie to, które winno być praktykowane w postaci konkretnej troski o rodziców, zostaje często uchylane wymyśloną przez człowieka zasadą, nazywaną Korban. Polegała ona na tym, że dorosłe dzieci mogły zwolnić się z obowiązku utrzymania ojca i matki przez zarezerwowanie na ofiarę składaną Bogu dóbr należnych rodzicom; w praktyce oznaczało to wyłączenie rodziców z możliwości używania tych dóbr, nie przekreślając przy tym do końca możliwości korzystania z nich przez dzieci. Zasada ta więc stała się „wybiegiem” zwalniającym dorosłe dzieci z obowiązku materialnej troski o rodziców. Zdarza się, że w życiu kierujemy się bardziej opinią większości, starymi przyzwyczajeniami lub nowinkami niż Słowem Bożym i wypływającą z niego nauką Kościoła. Usprawiedliwiając własne postępowanie, nie do końca zgodne z Ewangelią, mówimy: „wszyscy tak robią”. W związku z tym warto zadać sobie kilka pytań. Jakimi zasadami kieruję się w życiu i postępowaniu? Czym się duchowo karmię? Kogo albo czego słucham? Co najczęściej czytam? Co ma największy wpływ na moje codzienne wybory? Czy opieram się na Słowie Bożym przyjmowanym w duchu Tradycji Kościoła, czy ulegam modzie, nowinkom i ludzkim opiniom? Jakiej tradycji się trzymam – czysto ludzkiej czy opartej na Biblii i nauce Kościoła?

J.G.

ROZWAŻANIA NA ROK 2024 DOSTĘPNE W KSIĄŻCE "ŻYĆ EWANGELIĄ". DO KUPIENIA W NASZEJ KSIĘGARNI!