Sobota, 10 lutego. Wspomnienie św. Scholastyki, dziewicy

• 1 Krl 12, 26-32; 13, 33-34 • Ps 106 (105) • Mk 8, 1-10

Gdy znowu wielki tłum był z Jezusem i nie mieli co jeść, przywołał do siebie uczniów i rzekł im: «Żal mi tego tłumu, bo już trzy dni trwają przy Mnie, a nie mają co jeść. A jeśli ich puszczę zgłodniałych do domu, zasłabną w drodze; bo niektórzy z nich przyszli z daleka». Odpowiedzieli uczniowie: «Skąd tu na pustkowiu będzie mógł ktoś nakarmić ich chlebem?». Zapytał ich: «Ile macie chlebów?». Odpowiedzieli: «Siedem». I polecił ludowi usiąść na ziemi. A wziąwszy te siedem chlebów, odmówił dziękczynienie, połamał i dawał uczniom, aby je rozdzielali. I rozdali tłumowi. Mieli też kilka rybek. I nad tymi odmówił błogosławieństwo i polecił je rozdać. Jedli do sytości, a pozostałych ułomków zebrali siedem koszów. Było zaś około czterech tysięcy ludzi. Potem ich odprawił. Zaraz też wsiadł z uczniami do łodzi i przybył w okolice Dalmanuty.

Jezus głosi naukę o królestwie Bożym. Wokół Niego gromadzą się ludzie, by Go słuchać. To trwa już kilka dni. Jezus obserwuje te rzesze ludzi i widzi, że nie mają już nic do jedzenia. Pyta swoich uczniów, ile mają chlebów – bo odesłanie tych ludzi do domu nie wchodzi w rachubę. Jest to bowiem miejsce pustynne i nie mieliby oni gdzie nabyć jedzenia. Jezus każe ludziom usiąść, a sam odmawia dziękczynienie nad chlebami i rybami, które mieli uczniowie. Podzielili to wszystko między ludzi, każdy najadł się do syta i dodatkowo zostało jeszcze siedem koszy ułomków. Dziś i my słyszymy te słowa nauki o królestwie Bożym. Czy, słysząc tę Dobrą Nowinę, jestem gotowy podążać za Jezusem tak, jak te tłumy? Czy jestem gotowy budować z Jezusem tę relację i więź zaufania, by troszczyć się najpierw o królestwo Boga Ojca w moim życiu? Wtedy wszystko inne będzie mi dodane.

H.C.

ROZWAŻANIA NA ROK 2024 DOSTĘPNE W KSIĄŻCE "ŻYĆ EWANGELIĄ". DO KUPIENIA W NASZEJ KSIĘGARNI!