Czwartek, 15 lutego, Wielki Post

• Pwt 30, 15-20 • Ps 1 • Łk 9, 22-25

Jezus powiedział do swoich uczniów: «Syn Człowieczy musi wiele wycierpieć: będzie odrzucony przez starszyznę, arcykapłanów i uczonych w Piśmie; będzie zabity, a trzeciego dnia zmartwychwstanie». Potem mówił do wszystkich: «Jeśli kto chce iść za Mną, niech się zaprze samego siebie, niech co dnia bierze krzyż swój i niech Mnie naśladuje! Bo kto chce zachować swoje życie, straci je, a kto straci swe życie z mego powodu, ten je zachowa. Bo cóż za korzyść ma człowiek, jeśli cały świat zyska, a siebie zatraci lub szkodę poniesie?».

Wchodzimy w Wielki Post, słysząc zaproszenie Jezusa, by podążać za Nim. Ale ta droga nie jest tym, czego po ludzku byśmy oczekiwali. Jezus mówi do swoich uczniów wyraźnie i konkretnie, że sam będzie cierpiał, będzie odrzucony, będzie zabity i zmartwychwstanie. Widzimy więc, że pójście za Nim to droga gotowości do wyrzeczeń, do ofiary, do zaparcia się samego siebie, do ciągłego wpatrywania się w Mistrza i Przewodnika, do codziennego niesienia krzyża – naszego krzyża – razem z Nim i za Nim. Co mogę, lub co powinienem, uczynić w tym okresie Wielkiego Postu, by odkrywać tę tajemnicę miłości Jezusa do mnie? Co zrobić, by w tę przestrzeń mojego życia mógł przeniknąć Jezus z tym darem? Jakie postanowienie rodzi się w głębi mojego serca, bym sam mógł odkrywać, jak bardzo jestem kochany i bym miał odwagę odpowiadać na tę miłość?

H.C.

ROZWAŻANIA NA ROK 2024 DOSTĘPNE W KSIĄŻCE "ŻYĆ EWANGELIĄ". DO KUPIENIA W NASZEJ KSIĘGARNI!