Reklama

Mam nadzieję, że wrócimy do katedry za rok

2017-10-31 14:00

Kamil Krasowski
Edycja zielonogórsko-gorzowska 45/2017, str. 4

Karolina Krasowska
Ks. kan. Wojciech Jurek

Katedra zostanie otwarta dla wiernych i zwiedzających dopiero po odrestaurowaniu

KAMIL KRASOWSKI: – W kwestii pożaru gorzowskiej katedry pojawiały się pewne hipotezy, natomiast nieznane były dokładne przyczyny. Czy w chwili obecnej wiemy już na pewno, co było bezpośrednią przyczyną pożaru?

KS. KAN. WOJCIECH JUREK: – Nie mamy jeszcze ostatecznej wiedzy. Prokuratura w dalszym ciągu, mimo iż odbyła się konferencja prasowa, nie zakończyła dochodzenia. Podana została tylko informacja, że pożar wybuchł na pewno na skutek zwarcia instalacji elektrycznej, ale tę wiedzę posiadamy od samego początku. Natomiast nie jesteśmy w stanie określić, czy to zwarcie instalacji elektrycznej powstało na skutek wyładowań atmosferycznych, które przed 1 lipca przechodziły nad Gorzowem, czy była to interwencja zawiniona bądź niezawiniona osób trzecich. Ja osobiście przychylałbym się raczej do wyładowań atmosferycznych, bo w tym momencie wieża katedry gorzowskiej bardzo mocno ucierpiała.

– Jaki jest stan katedry i jakie prace są w niej aktualnie wykonywane? W jakiej kondycji znajduje się obecnie wieża świątyni?

– Katedra gorzowska od czasu pożaru, jeżeli chodzi o korpus, była wietrzona i osuszana, ponieważ dobrze wiemy, ile wody zostało zużyte w czasie akcji ratowniczej. Przypomnę tylko, że było to blisko 10 milionów litrów wody. Dla wyobrażenia dodam, że są to 3 baseny olimpijskie. Ta woda wpłynęła zarówno w wieżę, jak i korpus kościoła, ponieważ dach też był polewany. W związku z tym trzeba było katedrę bardzo mocno wietrzyć – osuszać z wody, jak i wietrzyć ze względu na zapach spalenizny. To w samej katedrze. Jeżeli chodzi o wieżę, to przede wszystkim trwały w niej prace porządkowe. Trzeba było usunąć z niej wszystkie zgliszcza, które dało się usunąć. Natomiast na ostatnim poziomie, który jest częściowo zarwany, resztki pożaru nie zostały jeszcze usunięte, ponieważ grozi to niebezpieczeństwem. Trwała także akcja odgrzybiania katedry, ponieważ ze względu na dużą ilość wody – zarówno na instrumencie organowym, jak i w tzw. pachach w kruchcie, czyli miejscach, gdzie wody było najwięcej – momentalnie pojawiły się grzyby. Kolejny etap stanowiła ekspertyza techniczna, podczas której eksperci doszli do wnętrza hełmu, gdzie oceniali stan techniczny wieży – stan cegieł, spoiny oraz konstrukcji drewnianej. W tej chwili, na podstawie tejże ekspertyzy, jest opracowywany projekt budowlany odbudowy wieży. Jego pierwszy tom już został nam przekazany, w związku z tym przystępujemy do akcji rozebrania koniecznej części wieży, a więc hełmu. Druga część opracowania będzie natomiast zawierała szczegółowy program odbudowy części zdjętej i ten etap zaczniemy od pierwszych dni listopada.

– Na przełomie lipca i sierpnia br. bp Tadeusz Lityński powołał Komitet Odbudowy Katedry Gorzowskiej. Został Ksiądz mianowany jego przewodniczącym. Proszę powiedzieć, jak wyglądają prace tego gremium?

– Jeżeli chodzi o prace komitetu, to z poszczególnymi osobami jesteśmy cały czas w kontakcie, ponieważ każda z nich jest ekspertem w swojej dziedzinie. Kolejne spotkanie całego gremium odbędzie się zaraz po tym, jak w ostatnich dniach października otrzymamy kosztorys i projekt budowlany – wówczas spotkamy się i będziemy podejmowali dalsze działania. W chwili obecnej ustalamy z konserwator zabytków program prac konserwatorskich, z ekspertami w dziedzinie finansowej – kwestię rozeznania rynku i zapytań ofertowych, z kolei z ekspertami od konstrukcji i architektury omawiamy poszczególne sprawy etapów budowlanych.

– Na początku lipca zadecydowano, że katedra zostanie otwarta dla wiernych i zwiedzających dopiero po odrestaurowaniu. Proszę opowiedzieć o planach związanych z remontem. Jakie prace zostaną w pierwszej kolejności wykonane?

– Pożar przydarzył się w trakcie oceny formalnej wniosków składanych w ramach Programu Operacyjnego „Infrastruktura i Środowisko”. Złożyliśmy w Ministerstwie Kultury projekt „Zabytki Dolnej Warty”, obejmujący nie tylko katedrę, ale także 25 innych kościołów i cmentarz Świętokrzyski. Na skutek pożaru powstało jednak pewne zaniepokojenie, czy nie spowoduje on sytuacji, w której nie będziemy w stanie wykonać remontu w czasie przewidzianym przez program operacyjny. Ze swojej strony zapewnialiśmy ministerstwo, że oczywiście pożar zdarzył się w innej części niż przewidywany remont, w związku z tym nie ma żadnego zagrożenia. Mimo to cały czas ze sobą korespondujemy, wyjaśniamy wszelkie wątpliwości, by móc przystąpić do kompleksowego remontu katedry. Odbudowa wieży to skutek pożaru, natomiast katedra cała była przewidziana do renowacji, zarówno w środku, gdzie należy wykonać czyszczenie cegieł, nowe spoiny, oświetlenie, nagłośnienie i iluminację, jak i na zewnątrz świątyni, aby przywrócić jej świetność i blask przez oczyszczenie elewacji. Jeżeli chodzi o wnętrze, to planowaliśmy i planujemy w dalszym ciągu zmianę wystroju katedry, a więc nowy wygląd prezbiterium, łącznie z ołtarzem, katedrą biskupa i stallami. W planach miały także pojawić się nowe ołtarze boczne. Bardzo możliwe, że kościół będzie również ogrzewany, ale to wszystko zależy od tego, jak będziemy w stanie sprostać temu zadaniu finansowo.

– Ks. prał. Zbigniew Kobus, proboszcz parafii katedralnej, w ostatniej rozmowie z „Aspektami” wiele mówił o potrzebie zabezpieczenia katedry przed remontem. Również prezydent Gorzowa Jacek Wójciki zadeklarował pomoc miasta w tej sprawie. Proszę powiedzieć, jak na dzień dzisiejszy wygląda kwestia zabezpieczenia obiektu?

– Myślę, że mamy bardzo dobre relacje z prezydentem, jak i z całym urzędem miasta w tej sprawie. Jest między nami duża życzliwość. Wszelkie postanowienia administracyjne są załatwiane, można powiedzieć, prawie od ręki. Oczywiście robimy wszystko, żeby postępować zgodnie z literą prawa i nie naciągać rzeczywistości. To jest poważne przedsięwzięcie, więc biorąc pod uwagę zarówno wysokość katedry, wielkość rusztowania, jak i zabezpieczenie pasów bezpieczeństwa, należy to zrobić tak, aby nikomu z przechodniów czy nawet obserwatorów nic się nie stało. Razem z prezydentem i jego służbami pracujemy w tym temacie i tu jest pełna zgodność.

– Czy znamy już koszty remontu katedry? Na jakim etapie są prace związane z przygotowaniem projektu technicznego i kto się tym zajmuje?

– Projekt budowlano-wykonawczy jest przygotowywany przez wrocławską firmę, która posiada bardzo duże doświadczenie. Profesor będący twarzą firmy ma doświadczenie remontu i renowacji kilkudziesięciu kościołów, w tym ponad 15 katedr. Jest to jeden z lepszych fachowców w Polsce, co gwarantuje, że projekt będzie bardzo dobrze i kompleksowo przygotowany. Trudno jeszcze na dzień dzisiejszy mówić o całkowitych kosztach. Jeżeli chodzi o projekt „Zabytki Dolnej Warty”, to dla samej katedry aplikowaliśmy tam o 13,5 mln zł. To miało dotyczyć korpusu katedry, renowacji wnętrza, jak i elewacji zewnętrznej. Do tego dochodzi wieża. Ile będzie w całości kosztowała, też trudno powiedzieć. Sama renowacja instrumentu organowego to jest blisko 2 mln zł, remont zegara ok. 0,5 mln, a to jest tylko wyposażenie. Natomiast nie wiemy, co nas spotka jeszcze przy pracach stricte budowlanych.

– Jak wygląda pomoc finansowa, którą zadeklarowała m.in. strona rządowa, i z jakim odzewem spotkał się apel Księdza Biskupa ze strony wiernych?

– Otrzymaliśmy z rezerwy celowej premier 3,3 mln zł. Są to środki, które musimy jak najszybciej wykorzystać. W pierwszej kolejności zostaną one przeznaczone na postawienie rusztowania, które już praktycznie powstaje, na odnowienie instalacji odgromowej, a w dalszej kolejności na odtworzenie instalacji elektrycznej i przeciwpożarowej, które na skutek pożaru uległy zniszczeniu. Spora część tej kwoty będzie również spożytkowana na wstępny remont instrumentu organowego. Posiadamy także znacznie mniejsze środki z Zarządu Województwa, które pokryją koszty projektu budowlanego, ekspertyzy i wszelkich spraw technicznych, związanych z uruchomieniem budowy. Jeżeli chodzi o apel Księdza Biskupa, to jesteśmy bardzo wdzięczni przede wszystkim naszym diecezjanom. Wszystkie parafie odpowiedziały na prośbę zarówno o wsparcie finansowe, które jest ważne, ale nade wszystko o modlitwę, która jest tak bardzo potrzebna. We wszystkich kościołach trwały i wciąż trwają modlitwy w intencji katedry, jej odbudowy i poradzenia sobie z tym trudnym doświadczeniem. Z każdej parafii napływały i napływają do nas środki finansowe, w tym także od osób prywatnych. Czasami jest to tzw. wdowi grosz, symboliczna kwota, ale to pokazuje, jak wielka jest ludzka wrażliwość. Na apel Księdza Biskupa odpowiedziały różne instytucje, organizacje, a także diecezje sosnowiecka, koszalińsko-kołobrzeska oraz archidiecezje szczecińsko-kamieńska i łódzka. Swoją cegiełkę złożył nawet klasztor Ojców Paulinów z Jasnej Góry. Za to wszystko jesteśmy ogromnie wdzięczni. Ofiarodawców jest bardzo dużo – każdego ogarniamy modlitwą, każdemu wysyłamy podziękowania, ale jeszcze trochę środków nam brakuje, stąd też będziemy pukali dalej do ludzi dobrej woli.

– Wojewoda lubuski zapowiadał, że prace budowlane w katedrze powinny rozpocząć się w październiku. Jak te zapowiedzi wyglądają w rzeczywistości? Kiedy faktycznie rozpoczną się prace remontowe i jak długo mogą potrwać?

– Uważam, że prace remontowe rozpoczęły się 18 października od stawiania rusztowania i że teraz będzie już tylko wyżej i szybciej. Myślę, że sam remont wieży, przywrócenie jej świetności to są ok. 2 lata, co wcale nie znaczy, że hełm wieży wraz z iglicą i krzyżem nie staną szybciej, ale będą trwały prace wewnątrz świątyni. Program restauracji katedry to też okres od 2 do 3 lat, co wcale nie zakłada, że w tym czasie nie będziemy mogli powrócić do świątyni po to, aby gromadzić się na Mszy św., sprawowaniu sakramentów i nabożeństw. Mam taką nadzieję, że wrócimy do katedry za rok, kiedy już będą położone wszelkie instalacje i odnowione ściany, a potem – tak jak podczas remontu w każdym innym kościele – będziemy się gromadzili raz w jednej, raz w drugiej nawie, później być może w prezbiterium, jednak najważniejsze, by wrócić już do katedry, a prace renowacyjne będą trwać dalej.

– Czego w tym momencie życzyć gorzowskiej katedrze?

– Myślę, że ludzi dobrej woli, ponieważ tylko ludzie dobrej woli mogą sprawić, że zarówno przy środkach, jak i dzisiejszej sytuacji będziemy w stanie dobrze i fachowo odbudować katedrę i nie zmarnować przy tym żadnej złotówki. Takich ludzi sobie życzymy i zachęcamy do współpracy.

Tagi:
wywiad

Domowy Kościół drogą do Pana Boga

2018-02-14 11:10

Ks. Adam Stachowicz
Edycja sandomierska 7/2018, str. VI

Ks. Adam Stachowicz
Wiesława i Mirosław Bąkowie

Ks. Adam Stachowicz: – Na co dzień posługujecie w Ruchu Światło-Życie, a konkretnie w jego rodzinnej gałęzi. Macie od 36 lat doświadczenie wspólnego życia małżeńskiego, ale też ciągłej formacji osobistej i małżeńsko-rodzinnej. Jednocześnie działacie, pomagając szczególnie młodym małżonkom i rodzicom oraz przygotowującym się do zawarcia sakramentalnego związku małżeńskiego. Możecie więc dużo powiedzieć o rodzinie…

Wiesława i Mirosław Bąkowie: – Tak to prawda. Chociaż ciągle jesteśmy w drodze. Ciągle się uczymy poznawania woli Boga względem nas oraz poznajemy siebie nawzajem. Bardzo ważne jest jednak dla nas doświadczenie prawdy, że fundamentem rodziny jest małżeństwo. Tu się wszystko zaczyna, w tej maleńkiej „wspólnocie miłości i życia”.
Z perspektywy czasu wiemy, jak bardzo musieliśmy się napracować, czasem walczyć, aby nie zniszczyć w naszej relacji daru sakramentu małżeństwa. Ogromną pomocą była i jest dla nas formacja Domowego Kościoła. Poprzez codzienną modlitwę małżeńską, rozważanie słowa Bożego, dialog małżeński czy rekolekcje nieustannie odkrywamy piękno życia małżeńskiego.
Dzisiaj możemy powiedzieć z radością, że łączy nas miłość do Boga oraz względem siebie. Przeżywamy naszą relację jako wyjątkową i szczęśliwą. Nie możemy nie mówić o tym szczególnym prezencie otrzymanym od Pana Boga, dlatego pragniemy pomagać innym małżeństwom w zbliżeniu się do Boga, a przez to w budowaniu jedności małżeńskiej. Bo to właśnie na niej buduje się szczęśliwą rodzinę.
W Piśmie świętym Bóg mówi: „Opuści człowiek ojca i matkę, a połączy się z żoną swoją, i będą dwoje jednym ciałem” (Ef 5,31) oraz „Bądźcie płodni i rozmnażajcie się” (Rdz 1,28). Owoc miłości małżeńskiej we współpracy z łaską Boga Stworzyciela sprawia, że staje się rodzina. Miłość małżonków, mamy i taty, buduje szczęście domu rodzinnego. Pamiętamy pewne zajęcia socjoterapeutyczne z dziećmi. Na zadane pytanie: „Kiedy są najbardziej szczęśliwe?”, m.in. padła odpowiedź: „Kiedy mama i tata się całują, kiedy są blisko siebie. Wtedy wiem, że nic mi się złego nie może stać”. Jesteśmy przekonani, że tę prawdę o ważności relacji w małżeństwie trzeba przekazywać szczególnie młodym małżonkom oraz przygotowującym się do małżeństwa.

– Czyli determinacja do dzielenia się doświadczeniem wspólnej relacji w małżeństwie oraz bliskością Boga pochodzi z waszej z Nim osobistej relacji?


– Tak. Po pierwsze – jak powiedzieliśmy – spłata długu Bogu, który nas hojnie obdarował swoją miłością. Po drugie – wiemy, jak bardzo każdy człowiek pragnie szczęścia, jak każde małżeństwo pragnie szczęścia. Wiemy też, jak na pytanie o drogę do szczęścia świat, a w nim krzykliwe zło, podsuwa odpowiedzi nieprawdziwe i zwodnicze. Dlatego pragniemy mówić o tym, jakim szczęściem jest pięknie przeżyte małżeństwo i rodzina. Od 36 lat patrzymy i czujemy całym sercem, jak zmieniają się małżonkowie, którzy włączają się do wspólnoty Domowego Kościoła. Przychodzą ci, którzy mają się dobrze, aby wzmocnić relacje, posłuchać doświadczeń innych małżonków. Przychodzą do wspólnoty też ci, którzy cierpią, którzy ocierają się o salę sądową z rozpoczętym procesem rozwodowym. I widać, jak łaska wspólnej modlitwy wielu małżeństw, jak świadectwo tych, którzy mają wiele do powiedzenia o budowaniu jedności małżeńskiej kruszy w nich mury niechęci, jak zaczynają budować od nowa.
Mamy też od roku doświadczenie Dekanalnych Dni Skupienia dla małżonków, których inicjatorem jest ks. Tomasz Cuber, diecezjalny duszpasterz rodzin. Na taką małżeńską randkę przychodzą małżonkowie z różnym stażem małżeńskim. Tu małżonkowie mają czas dla siebie poprzez wspólną wymianę doświadczeń przy herbatce, tu jest czas na posłuchanie dobrych rad na szczęśliwe małżeństwo i czas na modlitwę z indywidualnym błogosławieństwem małżonków.

– Można więc śmiało powiedzieć, że wasze doświadczenie poparte jest częstą praktyką pracy z małżeństwami? Jak np. takie Dni Skupienia, jak to nazywacie: „randki małżeńskie”, przekładają się na wzajemne relacje biorących w nich udział?

– Słyszymy po takich spotkaniach wiele wspaniałych świadectw. Przywołam chociażby takie: „Jesteśmy 40 lat w sakramentalnym związku małżeńskim, ale taka randka przydarzyła nam się pierwszy raz. Wróciliśmy do domu bardzo umocnieni. Nasza relacja nabrała delikatnej, a jednocześnie takiej radosnej świeżości. Długo jeszcze wieczorem rozmawialiśmy o tym, co za nami i o tym, co przed nami. Nasze dialogowanie zakończyliśmy modlitwą za męża i za żonę. Postanowiliśmy takie modlitwy zdobyć dla naszych dzieci trwających z związkach małżeńskich” (Danusia i Krzysiek); „Jesteśmy szczęśliwi, że mogliśmy być na takim spotkaniu. Budowało nas dosłownie wszystko. Każde słowo było na wagę złota. Świadectwa małżonków wzmocniły nas. Nasze zatroskanie o to, że w tak wielu sprawach sobie nie radzimy postanowiliśmy oddać Jezusowi. Już jesteśmy mocniejsi o te konkretne recepty na szczęśliwe życie małżeńskie. Nosiłam w sobie ranę po stracie dziecka, a teraz jestem przekonana, że Bóg tak chciał i – co więcej – ono jest szczęśliwe na wieki” (Kasia i Piotrek).

– Czemu w ostatnich latach tak dużo słyszymy o rodzinie? Państwo jako instytucja chce pomagać, szczególnie finansowo. Samorządy pokazują, że sprawa rodzin nie jest im obojętna. W Kościele od dawna intensywnie pokazuje się rodzinę jako podstawową wartość, wskazując nauczanie św. Jana Pawła II, który przekonywał: „rodzina Bogiem silna staje się siłą człowieka i całego narodu”…


– W adhortacji apostolskiej „Familiaris Consortio” św. Jan Paweł II pokazywał m.in. to, że rodzina jest drogą Kościoła i drogą narodu. Trwa więc walka o najwyższą stawkę. To jest być, albo nie być. Sługa Boży kard. Stefan Wyszyński, tworząc Jasnogórskie Śluby Narodu, mówił niejednokrotnie, by nie pozwolono, aby zniszczono rodzinę, bo zginie naród.
Bogu dzięki i Maryi Królowej Polski za to, że w obliczu diabelskiego ataku na małżeństwo i rodzinę poprzez lansowaną deprawację, mocno przenikającą z Zachodu, budzimy się do walki o tę Bożą instytucję. To dobrze, że na wszelkie sposoby stawiamy zaporę złu, aby obronić małżeństwo jako związek mężczyzny i kobiety, aby ochronić każde życie ludzkie od poczęcia do naturalnej śmierci. Bardzo mocno jesteśmy przekonani, że potrzeba integralnego działania na rzecz małżeństwa i rodziny.
Tu wspomnijmy słowa św. Teresy z Kalkuty, która do zebranych przedstawicieli instytucji państwowych i kościelnych mówiła: „Wy, kapłani, możecie czynić to, czego nie mogą uczynić władze państwowe. Urzędnicy, wy możecie uczynić to, czego nie uczynią kapłani. Razem możemy ratować rodzinę i świat. Nie czekajmy na jutro. Bierzmy się do pracy dzisiaj”. Okazją ku temu jest rozpoczynający się Powiatowy Rok Rodziny pod mocnym hasłem: „Rodzina. Nasza troska, nasz skarb”.

– Jesteśmy po inauguracji Roku Rodziny w powiecie ostrowieckim. Wy tu żyjecie. Czym dla was jest ten czas?

– Ta inicjatywa jest dla nas bardzo ważna. Z nadzieją patrzymy na ten rok. Wszyscy wiemy, jak bardzo rodzina potrzebuje dzisiaj wsparcia. Wsparcia potrzebują małżonkowie, rodzice, dzieci i młodzież. Myślimy i tego pragniemy, aby troska o rodzinę była wpisana w permanentne działanie kościoła i wszelkich instytucji państwowych. Padło wiele słów pięknych i zobowiązujących, a jednocześnie pełnych nadziei. Zabrakło czasu i możliwości posłuchania małżonków i rodziców, jakie mamy oczekiwania wobec takiej inicjatywy. Pozwoliliśmy sobie poprosić Pana Starostę o rozmowę wiążącą w tej kwestii. Propozycję przyjął.

– O czym chcielibyście rozmawiać z przedstawicielami lokalnych władz? – W posynodalnej adhortacji apostolskiej Ojca Świętego Franciszka „Amoris laetitia”, gdzie czytamy: „Dobro rodziny ma kluczowe znaczenie dla świata i Kościoła. Świadectwo temu dają małżeństwa, które przetrwały próbę czasu i są świadkami Bożej miłości. Otwiera to drzwi pozytywnego, gościnnego duszpasterstwa, które umożliwia rozprzestrzenianie się dobra według zamysłu Bożego”.

Mamy takie doświadczenie próby czasu i o tym pragniemy rozmawiać. Będziemy mówić o tym, że mamy, że znamy receptę na szczęśliwe życie małżeńskie i rodzinne. Na szczęśliwy dom zbudowany na skale, której nic i nikt nie pokona. Ufamy bowiem, że o to chodzi w tym Powiatowym Roku Rodziny. Pragniemy rozmawiać o tym, że zanim zaczniemy wychowywać dzieci, to pierwej trzeba wychowywać rodziców, myśląc o tym, że wychowywać to znaczy wydobywać dobro i na tych zasobach budować codzienność rodzinną. Tworzą się w nas oczekiwania.

– Jakie to oczekiwania? Co praktycznego mógłby wnieść taki „czas dla rodzin”?


– Wszystkie przedstawione propozycje są bardzo słuszne. Bogu dzięki, że będzie takie duże wsparcie dla rodzin dotkniętych różnymi dysfunkcjami. My myślimy o profilaktyce, która jest jak zawsze bardzo korzystna. W zamyśle mamy m.in. zorganizowanie takiego miejsca w mieście, gdzie małżonkowie będą mogli się spotkać na sesjach, kursach, aby zaczerpnąć wiedzy i wymienić doświadczenia nt.: „Jak pogłębiać więź małżeńską i rodzinną”. Miejsca na taką małżeńską randkę pod okiem profesjonalnie przygotowanych specjalistów.
Dobre byłoby wspólne organizowanie pikników rodzinnych z promocją pięknego życia małżeńskiego i rodzinnego poprzez prezentowanie talentów rodzinnych. Bardzo zależy nam na tym, aby był to również czas promowania zdrowej rodziny zbudowanej na „trwałym fundamencie Bożej miłości”.
Słowa pouczają, czyny pociągają. Jesteśmy przekonani, że Jezus, który połączył nas sakramentalnym węzłem małżeńskim, chce, abyśmy wszyscy stali się znakiem i narzędziem Jego miłości przez konkretne inicjatywy i czyny.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Papież rozpoczął rekolekcje wielkopostne

2018-02-18 18:27

W. R.

W niedzielę 18 lutego 2018 r. na zakończenie modlitwy "Anioł Pański" Franciszek poinformował zgromadzonych na Placu św. Piotra wiernych że rozpoczyna swoje wielkopostne rekolekcje, prosząc o modlitwę w tej intencji.

Foto Vatican Media

Papież wyjechał autokarem z Watykanu o godz. 16.00 i udał się do podrzymskiej miejscowości Ariccia położonej niedaleko letniej rezydencji papieży w Castel Gandolfo.

Foto Vatican Media

Około godz. 16.45 autokar z Franciszkeim i jego współpracownikami z Kurii Rzymskiej przyjechał do domu paulistów „Casa Divin Maestro” (Dom Boskiego Mistrza), który już po raz kolejny jest miejscem tygodniowych rekolekcji papieskich.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Moje pismo Tęcza - 11/12 2017

Kraków: Muzyczna Droga Krzyżowa

2018-02-18 21:03

luk / Kraków (KAI)

Po raz kolejny krakowscy wierni będą mieli okazję wziąć udział w Muzycznej Drodze Krzyżowej. 11 marca w kościele Redemptor Hominis w Krakowie tradycyjne podczas nabożeństwa rozważania zastąpią utwory muzyki klasycznej.

Graziako

Pomysł koncertu o charakterze pasyjnym wywodzi się z Łodzi. Na grunt krakowski przeniosła go Kinga Mastalerz. W Łodzi muzyka podczas nabożeństwa była puszczana z płyt. - Pomyślałam sobie, że o wiele większe wrażenie i duchowe przeżycia przyniosłoby wykonywanie utworów na żywo – wspomina.

W organizację muzycznego nabożeństwa odprawianego w kościele pw. Chrystusa Odkupiciela Człowieka w Krakowie włącza się od 5 lat ponad 100 muzyków i wokalistów. Kolejnym stacjom Męki Pańskiej towarzyszą przede wszystkim klasyczne utwory muzyczne.

Pojawiają się również nowoczesne akcenty, na przykład w postaci wokalizy z filmu "Dziewiąte wrota" i pieśni góralskich. - To unikalna możliwość, aby wejść w siebie i na podstawie wyjątkowego tła muzycznego budować własne rozważania o cierpieniu Chrystusa – opisuje Mastalerz.

W tym roku o oprawę muzyczną zadbają trzy krakowskie chóry, orkiestra, zespoły instrumentalne i soliści, w tym Karin Wiktor-Kałucka czy Tomasz Jarosz. – Całość dopełni bogata aranżacja świetlna, która sprawi, że będzie to nie tylko wspaniałe widowisko, ale także zachęta do tego, by zadumać się nad sensem trudnych momentów w swoim życiu – podkreśla Mastalerz.

Muzyczna Droga Krzyżowa rozpocznie się 11 marca o godz. 20:00 w kościele Redemptor Hominis w Krakowie (ul. Stelmachów 137). Co istotne świątynia ta charakteryzuje się wyśmienitą akustyką, gdyż została zaprojektowana przez Tomasza Koniora, który jest autorem projektu m.in. siedziby Narodowej Orkiestry Symfonicznej Polskiego Radia w Katowicach.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

Wiele stron internetowych, wykorzystuje pliki cookies (ciasteczka). Służą one m.in. do tego, by zagłosować w sondzie. Nowe przepisy zobowiązują nas do poinformowania o tym. Dalsze korzystanie z naszych stron bez zmiany ustawień przeglądarki będzie oznaczało, że zgadzasz się na ich wykorzystywanie.
Aby dowiedzieć się więcej, przeczytaj o Polityce plików cookies.

Rozumiem