Reklama

Koszalin: 650 stypendystów FDNT rozpoczęło wakacyjny obóz

2018-07-11 18:19

arw / Koszalin (KAI)

Stypendyści Fundacji Dzieło Nowego Tysiąclecia przyjechali na tydzień do Koszalina. Odwiedzą także Kołobrzeg i sanktuarium w Skrzatuszu. Do 16 lipca będą odpoczywać i formować się, a także dawać świadectwo i dziękować za otrzymaną pomoc.

Wakacyjny obóz rozpoczęli uroczystą Mszą św. w kościele pw. Ducha Świętego, której przewodniczył bp Edward Dajczak. W tej świątyni w 1991 roku, podczas IV pielgrzymki do Polski modlił się św. Jan Paweł II.

- Jesteśmy w pięknym mieście, którego honorowym obywatelem jest św. Jan Paweł II. W mieście, w którym 1 czerwca 1991 roku ojciec święty wypowiedział piękne słowa o morskim wietrze, który jest chłodny, ale porusza i potrafi wybudzać. Słowa podziękowania za okazane wsparcie należą się prezydentom Koszalina, Kołobrzegu, a także marszałkowi województwa. Cieszę się, że ten najwspanialszy, żywy pomnik Jana Pawła II stworzony przez młodych ludzi jest obecnie w naszej diecezji – mówił podczas konferencji prasowej bp Edward Dajczak.

- Gdy kard. Kazimierz Nycz zadzwonił do mnie z zapytaniem, czy istnieje możliwość zorganizowania takiego obozu, od razu się zgodziłem. To jest dla nas wielki zaszczyt i wielka przyjemność, ale i okazja, żeby pokazać młodym ludziom, że Koszalin jest miastem tworzonym dla nich, to miasto atrakcyjne, w którym jest co robić. Dla niektórych to też okazja, aby po raz pierwszy w życiu zobaczyć Morze Bałtyckie – podkreślał na konferencji prasowej Piotr Jedliński, prezydent Koszalina.

Reklama

Hasło wydarzenia, które brzmi "Serce Pomorza", nawiązuje do nowego sloganu promującego od kilku miesięcy miasto Koszalin – „Centrum Pomorza”. W obozie uczestniczy 650 osób z całej Polski. Wśród nich m.in. Daria Pawlaczyk z Pucka, obecnie studiująca w Gdańsku.

- Obozy studenckie różnią się trochę od tych dla licealistów. Jest więcej odpoczynku. Stawiamy bardziej na integrację i formację duchową. To jest wyczekiwany moment całego roku, aby spotkać się ze znajomymi z całej Polski. To jest prawdziwa wspólnota ludzi, my się często znamy od wielu lat. To nas jednoczy, daje takiego „powera” na cały rok. Otrzymałam stypendium, kiedy byłam w drugiej klasie gimnazjum. Wtedy mogłam dzięki niemu rozwijać pasje, kupować rzeczy niezbędne do szkoły. Teraz dzięki Fundacji mogę studiować w trójmieście, dojeżdżać regularnie do Gdańska.

Do Koszalina przyjechała również Kinga Rękowska, obecnie studentka Politechniki Warszawskiej pochodząca z niewielkiej miejscowości na Warmii i Mazurach. Jest stypendystką FDNT od 2012 r.

- Nasza fundacja jest żywym pomnikiem Jana Pawła II. Czuję tą odpowiedzialność. Jako stypendystka staram się wychodzić ze swoim świadectwem poza fundację. Działać nie tylko w gronie naszej wspólnoty, ale także angażować się wolontariat. Różnice między Warszawą a Koszalinem? Przede wszystkim spokój, tutaj nikt się nie spieszy, życie toczy się wolniej, jest zielono.

Obóz FDNT w Koszalinie zakończy się 16 lipca. W czwartek stypendyści m.in. będą uczestniczyć we Mszy św. w kołobrzeskiej bazylice, której przewodniczyć będzie kard. Kazimierz Nycz, a w piątek odwiedzą diecezjalne sanktuarium w Skrzatuszu. W sobotę organizatorzy zaplanowali Forum Fundacji w Hali Widowiskowo-Sportowej. Niedziela to dzień wizyt w koszalińskich parafiach. Tego dnia zaplanowano także koncert w parafii pw. Ducha Świętego.


Uroczystą Mszą św. 650 stypendystów Fundacji Dzieło Nowego Tysiąclecia rozpoczęło wakacyjny obóz w Koszalinie. Eucharystii w kościele pw. Ducha Świętego przewodniczył bp Edward Dajczak. W tej świątyni w 1991 roku podczas IV pielgrzymki do Polski modlił się św. Jan Paweł II. - To, kim jesteście, ważniejsze jest od tego, co robicie. Dlatego wy jesteście najpiękniejszym pomnikiem Jana Pawła II - mówił do stypendystów bp Dajczak.

- To, kim jesteście, ważniejsze jest od tego, co robicie. Dlatego wy jesteście najpiękniejszym pomnikiem Jana Pawła II. Ale on miał też piękne powiedzenie, że coś jest „dane i zadane”. Wam też bycie pomnikiem zostało zadane. Być pomnikiem papieża, który treści zawarte w Dekalogu realizował na wszelkie możliwe sposoby - mówił bp Dajczak do stypendystów FDNT.

Hierarcha nawiązując do pieśni śpiewanej przez Izraelitów wyrwanych z niewoli zachęcił młodych ludzi, aby byli pieśnią nadziei dla tego świata. Teraz, przez kilka dni w Koszalinie, a następnie w każdym innym miejscu. Bp Dajczak podzielił się również osobistym świadectwem sprzed lat, gdy otrzymał święcenia biskupie w bazylice watykańskiej. Opowiedział o swoim doświadczeniu wspólnej modlitwy z Janem Pawłem II w papieskiej kaplicy.

- Uklęknął metr ode mnie. Usłyszałem dziwny oddech ojca świętego. Miałem odczucie, że obok mnie jest człowiek, którego nie ma. Tego się nie da wytłumaczyć. Jest ciało, ale jego samego nie ma. Wszystko trwało kilka minut. Wtedy doświadczyłem mistyka. I kiedy papież później mówił o tym, że ważniejsze jest to, kim się jest niż to, co się robimy, nie potrzebowałem komentarza. To, co on zrobił, stało się tylko dlatego, że w taki sposób był – wspominał hierarcha.

Bp Dajczak zakończył homilię cytując słowa bp. Wilhelma Pluty. - Spotkacie ludzi, którzy nie czytają Pisma Świętego, którzy nigdy nie wezmą do ręki tej księgi. Pozwólcie, aby Bóg na waszych twarzach wypisał chociaż jedno zdanie z Ewangelii - wtedy na Was inni przeczytają jej słowa.

Tagi:
Dzieło Nowego Tysiąclecia stypendyści

Letni obóz stypendystów tym razem w Legnicy

2019-01-30 11:36

Monika Łukaszów
Edycja legnicka 5/2019, str. IV

Archiwum redakcji
Stypendyści tuż przed wyjazdem na ubiegłoroczny letni obóz do Kielc

Blisko 700 osób z całej Polski weźmie udział w dniach od 8-15 lipca br. w letnim obozie stypendystów Fundacji Dzieła Nowego Tysiąclecia, który w tym roku odbywać się będzie także w Legnicy.

Podczas tygodniowego pobytu w stolicy diecezji grupa stypendystów, którą będą tworzyć studenci Fundacji, odwiedzi m.in.: Krzeszów, Legnickie Pole, Bolesławiec i Kowary. W ramach programu zaplanowano m.in. dzień skupienia, Msze św., a także poznanie naszego regionu. Podczas spotkań z mieszkańcami zaplanowano m.in. udział w niedzielnych Mszach św. we wszystkich legnickich parafiach. Tam młodzi ludzie, spotykając się z wiernymi, będą mieli okazję podziękować za wsparcie, które w ramach zbiórki przeprowadzanej podczas Dnia Papieskiego, pomaga im w kształceniu. Na zakończenie letniego obozu zaplanowano koncert w wykonaniu stypendystów, który odbędzie się w legnickim Rynku.

– Trzeba pamiętać, że to, co dokonuje Fundacja Dzieła Nowego Tysiąclecia nie wiąże się tylko ze stypendiami i przekazywaniem funduszy dla młodzieży z niezamożnych rodzin, ale jest to też bardzo konkretny program formacyjny, prowadzony w duchu myśli św. Jana Pawła II. Obóz, który jest proponowany młodym, łączy ze sobą przyjemne z pożytecznym. A zatem każdego roku młodzi ludzie mają okazję poznać jakiś nowy zakątek naszego kraju, ale w tym miejscu są też organizowane dni skupienia, konferencje, każdego dnia też uczestniczą we Mszy św. – mówi ks. Jarosław Kowalczyk, koordynator diecezjalny Fundacji Dzieła Nowego Tysiąclecia.

– Każdego roku takie obozy odbywają się w innym miejscu. W tym roku dostrzeżono także Legnicę, z czego bardzo się cieszymy, ponieważ nasz diecezja jest piękna i na pewno będziemy mieli co pokazać młodym ludziom i czym się poszczycić. W organizację pobytu młodych ludzi w Legnicy włączyła się diecezja, jak również miasto Legnica. Myślę, że po doświadczeniu ŚDM, kiedy gościliśmy tutaj dużą grupę młodzieży z całego świata, znamy gościnność legniczan i jesteśmy optymistycznie nastawieni. Wierzymy w to, że młodzi ludzie znajdą u nas gościnę i będą czuli się bardzo dobrze – dodaje ks. Kowalczyk.

Warto przypomnieć, że Fundacja, założona przez Episkopat Polski, istnieje, by zdolni uczniowie z biednych rodzin mieli szansę na dalsze kształcenie. W diecezji legnickiej jest obecnie ponad 20 stypendystów Fundacji. Są to gimnazjaliści, licealiści oraz studenci, którzy kształcą się na uczelniach w całej Polsce.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Abp Jędraszewski o watykańskim spotkaniu

2019-02-23 09:18

pb (KAI Rzym) / Rzym

Nie wyobrażam sobie biskupa, któryby nie starał się zrozumieć cierpienia ofiar wykorzystywania seksualnego dzieci – mówi w rozmowie z KAI abp Marek Jędraszewski, wiceprzewodniczący Konferencji Episkopatu Polski. W zastępstwie chorego przewodniczącego KEP, abp. Stanisława Gądeckiego bierze on udział w odbywającym się w Watykanie w dniach 21-24 lutego spotkaniu na temat ochrony małoletnich w Kościele. Metropolita krakowski wyraża przekonanie, że procedury, które w tej dziedzinie „zostały nakreślone przez Stolicę Apostolską, są przestrzegane”. Podkreśla też pionierską rolę Jana Pawła II, który w 2001 r. „oficjalnie rozpoczął proces zmierzenia się Kościoła z tym problemem”.

Łukasz Głowacki
Abp Marek Jędraszewski

KAI: – Czy watykańskie spotkanie na temat ochrony dzieci pozwala spojrzeć na problem wykorzystywania seksualnego dzieci w Polsce na tle reszty świata?

- Tu nie mówimy o statystykach, mówimy o problemie. Natomiast pewne światło, gdy chodzi o problemy statystyczne, rzucają opublikowane niedawno dokumenty UNICEF-u czy ONZ-u. Mówi się w nich o 200, a nawet 300 milionach wykorzystywanych dzieci. Proszę sobie to przyłożyć do liczby przypadków w Kościele katolickim. Oczywiście, każdy z nich to o jeden za dużo! Ale na pewno nie można odnieść wrażenia, że są to problemy dotyczące tylko Kościoła i że to przede wszystkim Kościół musi się z tego zła wydobywać. Są przypadki, które sprawiają, że musi. I tutaj działanie Kościoła jest bardzo jednoznaczne. Jestem przekonany, że procedury, które zostały nakreślone przez Stolicę Apostolską, są przestrzegane.
Natomiast skala problemu, o którym mówią dane UNICEF czy ONZ, jest ogromna i dotyczy nie tylko wierzących, należących do Kościoła katolickiego, ale ludzi wszystkich kultur i narodów. Jest to sprawa, z którą musi się zmierzyć cały świat, jako globalna wioska. Pojawiały się głosy, że ponieważ odbywa się takie spotkanie, taka niezwykle głęboka refleksja w otwarciu się na Ducha Świętego, to Kościół może być przykładem dla innych struktur, organizacji czy społeczeństw, nawet dalekich od Kościoła, jak bardzo na serio trzeba się z tym problemem zmierzyć i jak się z niego wydobywać.

- Papież Franciszek mówił, że zwołuje to spotkanie, żeby uwrażliwić biskupów na cierpienie ofiar. Jak to się konkretnie dokonuje?

- Nie wyobrażam sobie biskupa, któryby nie był na te problemy otwarty i nie starał się ich zrozumieć. Natomiast to spotkanie jest jeszcze jedną wielką okazją, by pogłębić wrażliwość pasterzy Kościoła, gdy chodzi o krzywdzenie i tragedie dzieci i młodzieży. Dlatego integralną częścią modlitw rozpoczynających każdy dzień obrad, a także modlitw kończących ten dzień, są świadectwa ludzi, którzy zostali pokrzywdzeni i którzy ciągle wołają o to, aby wiedzieli, do kogo mogą się zwrócić ze swoimi niekiedy bardzo ogromnymi problemami. Nieraz mówią, że ich życie zostało zniszczone. To są tak przejmujące świadectwa, że nie wyobrażam sobie, aby któryś z uczestników spotkania pozostał na nie obojętny. Przeciwnie, wszyscy jesteśmy tym bardzo poruszeni.

- Na czym polega praca w grupach? Jaka jest tematyka tych spotkań w mniejszym gronie?

- To są grupy językowe: angielskie, hiszpańskie, francuskie i włoskie. Mogę powiedzieć przede wszystkim, co się dzieje w mojej grupie, jedenastej, włoskiej, chociaż mam pogląd także na to, co się dzieje w innych, ponieważ na zakończenie poszczególnych dni obrad jest cała godzina poświęcona na to, aby z poszczególnych grup dawać krótkie sprawozdania o tym, o czym tam dyskutowano.
Przedmiotem dyskusji jest próba pogłębienia tego, o czym mówili przedpołudniowi czy popołudniowi relatorzy. Nie jest tak, że wysłuchaliśmy jakiejś relacji i przyjmujemy ją jako jedyne i ostateczne słowo. Jest to raczej prezentacja problemu, wobec której próbujemy zająć stanowisko: pogłębić to, co usłyszeliśmy, ale także – jeśli wydaje nam się to słuszne – zająć postawę krytyczną. Ujawnia się wówczas to, że reprezentujemy nie tylko różne kraje, ale także różne kontynenty i różne kultury, a przez to również różne wrażliwości.
Na przykład nieraz spotykamy się z używaniem pojęcia „klerykalizm” w odniesieniu do przyczyn tych nieszczęść, o których mówimy. Tymczasem biskupi pochodzący z dawnych krajów komunistycznych mówią: „Dla nas pojęcie klerykalizmu jest czymś zupełnie innym. Wszystko to, co robił Kościół było uznawane za przejaw klerykalizmu”. Dlatego takie uzupełnienie znaczenia pewnych pojęć używanych w wypowiedziach niektórych pasterzy Kościoła sprawia, że pogłębia się nasza refleksja w skali Kościoła powszechnego.

- Czy padają jakieś konkretne propozycje, z których Ksiądz Arcybiskup mógłby skorzystać w swojej archidiecezji?

- W jakiejś mierze tak, w jakiejś mierze nie. A to dlatego, że pojawiają się głosy mówiące, że Stolica Apostolska powinna opracować swoiste vademecum postępowania dla biskupów, żeby wiedzieć, jak w trudnych sytuacjach się zachować. To się wydaje nam bardzo oczywiste. Jednakże w grę wchodzą właśnie te uwarunkowania kulturowe, o których mówiłem. Okazuje się, że wcale nie jest tak łatwo takie vademecum dla biskupów całego świata opracować. Będzie konieczne przełożenie pewnych problemów na płaszczyznę poszczególnych narodowych konferencji episkopatu. Może właśnie prace na poziomie konferencji przyczynią się do tego, by efekt końcowy watykańskiego spotkania był dla wszystkich istotnym punktem odniesienia do tego, co będziemy w przyszłości robili, żeby do tych nieszczęść, o których mówimy, nie dochodziło.

- Ale przecież istnieją już wytyczne poszczególnych konferencji episkopatów, więc po co mnożyć byty?

- Mogą tu się ścierać dwa poglądy. Jeden: „stwórzmy jeden byt dla wszystkich”, a drugi, w duchu kolegialności i synodalności jednocześnie: „dajmy większą możliwość dla poszczególnych konferencji episkopatu, by ustaliły takie wytyczne, które byłyby zrozumiałe w danym kręgu kulturowym”. Ale problem jeszcze polega na tym, żeby były to wytyczne, które będą przestrzegane przez wszystkich biskupów danej konferencji narodowej.

- Przed watykańskim spotkaniem pojawiły się głosy spychające odpowiedzialność za ukrywanie grzechu pedofilii na Jana Pawła II. Czy podczas obrad jest także o tym mowa?

- Nie pojawiają się tego typu argumenty. Natomiast jest wiele odniesień do nauczania i postawy Jana Pawła II. Wielokrotnie powtarza się w wystąpieniach relatorów kluczowy dokument, który oficjalnie rozpoczął proces zmierzenia się Kościoła z tym problemem. Było to motu proprio Jana Pawła II „Sacramentorum sanctitatis tutela” z 2001 r., a także przemówienie do episkopatu Stanów Zjednoczonych z 2002 roku. Uważają oni, że jest to niezwykle ważny punkt, od którego trzeba zacząć patrzenie na to, jak Kościół próbuje się z tym problemem zmierzyć. Według nich jest to początek radykalnej zmiany postawy Kościoła, w stosunku do lat poprzednich.
Trzeba jeszcze dodać to, o czym mówią zwłaszcza biskupi amerykańscy, że to, co się dokonało po 2001-2002 r. sprawiło, że skala problemu nadużyć wobec małoletnich radykalnie się u nich zmniejszyła. Ale właśnie dlatego, że pojawiły się bardzo jasne reguły działania Kościoła wobec tego rodzaju spraw. Dokonano wtedy bardzo znaczącego kroku, aby postawić tamę temu złu, które stało prawdziwym nieszczęściem dla Kościoła.
Rozmawiał Paweł Bieliński

CZYTAJ DALEJ

Reklama

W Belwederze wystawa dokumentów z Archiwum Eissa

2019-02-23 20:54

prezydent.pl

Zaprezentowana w sobotę 23 lutego wystawa przedstawia dokumenty z Archiwum Eissa. To jeden z największych zbiorów dokumentujących pomoc polskich dyplomatów na rzecz Żydów zagrożonych Holokaustem podczas II wojny światowej. Ekspozycję współorganizował Instytut Pileckiego.

Grzegorz Jakubowski/KPRP

Nazwa archiwum pochodzi od nazwiska Chaima Eissa, pochodzącego z Ustrzyk zuryskiego kupca, który był członkiem tzw. Grupy Berneńskiej. Grupa ta – pod kierownictwem Aleksandra Ładosia, polskiego ambasadora w Szwajcarii – dostarczała Żydom mieszkającym w Polsce fałszywe paszporty południowoamerykańskie (m.in.: Paragwaju, Salwadoru, Boliwii, Peru, Haiti i Hondurasu). Chroniły one przed wywózką do niemieckich obozów zagłady. Według różnych szacunków, w sumie wydano ok. 4 tys. takich dokumentów. Liczba ocalonych pozostaje nieznana.

Chaim Eiss dostarczał polskim dyplomatom listy Żydów, a potem przemycał sfałszowane dla nich paszporty do Generalnego Gubernatorstwa. Ocalałe oryginalne dokumenty jeden z jego potomków zawiózł do Izraela. To m.in. osiem sfałszowanych paragwajskich paszportów, listy osób do uratowania oraz korespondencja polskich dyplomatów i żydowskich organizacji. W skład archiwum wchodzi też oryginalna lista z kilkoma tysiącami nazwisk Żydów z gett, którzy w ten sposób próbowali się ratować z Zagłady. W pozyskanych materiałach jest również imienna lista dzieci z warszawskich sierocińców.

Po ponadrocznych negocjacjach zbiory te zostały odzyskane przez Polskę. Pomogła w tym m.in. opinia spadkobierców Chaima Eissa o tym, że miejsce archiwaliów jest w Polsce – w instytucjach dokumentujących Holocaust i przedwojenne życie społeczności żydowskiej. Dlatego wkrótce kolekcja trafi do zbiorów Muzeum Auschwitz-Birkenau.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem