Poniedziałek, 1 kwietnia. Poniedziałek w oktawie Wielkanocy

• Dz 2, 14.22b-32 • Ps 16 (15) • Mt 28, 8-15

Gdy anioł przemówił do niewiast, one pospiesznie oddaliły się od grobu z bojaźnią i wielką radością i biegły oznajmić to Jego uczniom. A oto Jezus stanął przed nimi i rzekł: «Witajcie». One zbliżyły się do Niego, objęły Go za nogi i oddały Mu pokłon. A Jezus rzekł do nich: «Nie bójcie się. Idźcie i oznajmijcie moim braciom: niech idą do Galilei, tam Mnie zobaczą». Gdy one były w drodze, niektórzy ze straży przyszli do miasta i powiadomili arcykapłanów o wszystkim, co zaszło. Ci zebrali się ze starszymi, a po naradzie dali żołnierzom sporo pieniędzy i rzekli: «Rozpowiadajcie tak: Jego uczniowie przyszli w nocy i wykradli Go, gdyśmy spali. A gdyby to doszło do uszu namiestnika, my z nim pomówimy i wybawimy was z kłopotu». Oni zaś wzięli pieniądze i uczynili, jak ich pouczono. I tak rozniosła się ta pogłoska między Żydami i trwa aż do dnia dzisiejszego.

Niewiasty jako pierwsze dają świadectwo o zmartwychwstałym Jezusie. Wracając z „pustego grobu” spotykają Jezusa, który posyła je z misją oznajmienia uczniom tej prawdy i miejsca spotkania w Galilei. Zaś strażnicy, którzy mieli pilnować grobu, udają się do arcykapłanów, by powiadomić o tym, co zaszło przy grobie. Oni, w obawie przed tym, by prawda o zmartwychwstaniu nie wyszła na jaw, przekupują straż, zalecając im rozgłaszanie kłamstwa, że to uczniowie wykradli ciało Jezusa z grobu. W pewnych gronach społeczności żydowskiej to kłamstwo funkcjonuje do dziś. Jeśli dziś ja nie będę szedł i głosił prawdy, nie będę świadczył swoim życiem o zwycięstwie nad grzechem i śmiercią, to stanę się małodusznym i wątpiącym człowiekiem, w którym prawda więdnie i usycha. Niech zmartwychwstały Chrystus ciągle napełnia nas tą radością – radością nowego życia i doświadczenia Jego działania.

H.C.

ROZWAŻANIA NA ROK 2024 DOSTĘPNE W KSIĄŻCE "ŻYĆ EWANGELIĄ". DO KUPIENIA W NASZEJ KSIĘGARNI!