Niedziela, 14 kwietnia. III niedziela wielkanocna

• Dz 3, 13-15.17-19 • Ps 4 • Łk 24, 35-48

Uczniowie opowiadali, co ich spotkało w drodze i jak poznali Jezusa przy łamaniu chleba. A gdy rozmawiali o tym, On sam stanął pośród nich i rzekł do nich: «Pokój wam». Zatrwożonym i wylękłym zdawało się, że widzą ducha. Lecz On rzekł do nich: «Czemu jesteście zmieszani i dlaczego wątpliwości budzą się w waszych sercach? Popatrzcie na moje ręce i nogi: to Ja jestem. Dotknijcie się Mnie i przekonajcie: duch nie ma ciała ani kości, jak widzicie, że Ja mam». Przy tych słowach pokazał im swoje ręce i nogi. Lecz gdy oni z radości jeszcze nie wierzyli i pełni byli zdumienia, rzekł do nich: «Macie tu coś do jedzenia?» Oni podali Mu kawałek pieczonej ryby. Wziął i jadł wobec nich. Potem rzekł do nich: «To właśnie znaczyły słowa, które mówiłem do was, gdy byłem jeszcze z wami: Musi się wypełnić wszystko, co napisane jest o Mnie w Prawie Mojżesza, u Proroków i w Psalmach». Wtedy oświecił ich umysły, aby rozumieli Pisma. I rzekł do nich: «Tak jest napisane: Mesjasz będzie cierpiał i trzeciego dnia zmartwychwstanie; w imię Jego głoszone będzie nawrócenie i odpuszczenie grzechów wszystkim narodom, począwszy od Jerozolimy. Wy jesteście świadkami tego».

„O jak są pełne wdzięku na górach nogi zwiastuna radosnej nowiny, który ogłasza pokój, zwiastuje szczęście, który obwieszcza zbawienie, który mówi do Syjonu: «Twój Bóg zaczął królować»” (Iz 52, 7). O czym rozmawiamy ze znajomymi? O innych, o polityce, Kościele, zdrowiu, wojnie, chorobach. Bardziej narzekamy niż się cieszymy, raczej dostrzegamy zło niż dobro, słabość niż sukces. Dzisiaj jesteśmy zaproszeni do świadczenia. O kim? O czym? Wiele lat już pewnie wierzymy w Jezusa czy nawet Jezusowi, Jego Słowom. Praktykujemy, modlimy się, przystępujemy do sakramentów, słuchamy Pisma Świętego, ale ciągle może to być jedynie teoria, coś, co się gdzieś, kiedyś, komuś przydarzyło. Zatem najpierw muszę doświadczyć, by potem móc świadczyć „o”. Świadectwo jest moim i twoim zadaniem, nie ze względu na nas, ale na tych, którzy jeszcze nie wiedzą, że Jezus zwyciężył ich grzech. W końcu św. Paweł pisze: „Jakże więc mieli wzywać Tego, w którego nie uwierzyli? Jakże mieli uwierzyć w Tego, którego nie słyszeli? Jakże mieli usłyszeć, gdy im nikt nie głosił? Jakże mogliby im głosić, jeśliby nie zostali posłani? Przeto wiara rodzi się z tego, co się słyszy, tym zaś, co się słyszy, jest słowo Chrystusa” (Rz 10, 14-15a.17). A co słyszą ludzie od ciebie? Bądź świadkiem, że Jezus żyje!

J.S.

ROZWAŻANIA NA ROK 2024 DOSTĘPNE W KSIĄŻCE "ŻYĆ EWANGELIĄ". DO KUPIENIA W NASZEJ KSIĘGARNI!