Rozpoczęła się w naszej diecezji peregrynacja relikwii bł. Rodziny Ulmów. Pierwszym kościołem stacyjnym była parafia pw. Matki Bożej Nieustającej Pomocy w Tarnobrzegu. W godzinach popołudniowych ks. Konrad Fedorowski, dyrektor Wydziału Duszpasterstwa Małżeństw i Rodzin wraz z przedstawicielami rodzin – Anną i Mirosławem Podoleckimi z dziećmi Mateuszem i Dominikiem przywieźli je z Mielca.

Peregrynacja rozpoczęła się w sobotnie popołudnie uroczystym wprowadzeniem relikwii do świątyni, które w asyście kilkunastu kapłanów z dekanatów: tarnobrzeskiego, baranowskiego, gorzyckiego, nowodębskiego i raniżowskiego, wniósł ks. prał. Jan Biedroń, proboszcz parafii pw. MB Nieustającej Pomocy. W imieniu lokalnej społeczności przywitały je dzieci z Katolickiego Przedszkola im. św. Józefa w Tarnobrzegu oraz przedstawiciele tarnobrzeskich rodzin.

Ks. Wojciech Kania/Niedziela

Ksiądz Biedroń odnosząc się do idei nawiedzenia przez relikwie bł. Rodziny Ulmów wszystkich diecezji Polski, podkreślił heroizm i oddanie bliźniemu męczenników z Markowej.

– Jesteśmy pełni zdumienia, kiedy patrzymy na ten obraz przedstawiający rodzinę z podkarpackiej wsi Markowa, która w latach II wojny światowej potrafiła złożyć, tak jak św. o. Maksymilian Kolbe, swoje życie w ofierze dla Pana Boga i bliźnich, przelewając męczeńską krew. Osiągnęli chwałę nieba, a przecież wędrowali przez ziemię tak jak i my. Cieszymy się, że na drodze peregrynacji relikwii Rodziny Ulmów znalazła się nasza świątynia, w której przez dwa dni mogą gromadzić się wierni z kilku dekanatów, by oddać im cześć i jednocześnie zaprosić ich do codziennego chrześcijańskiego życia. I niech nam towarzyszą słowa św. Jana Pawła II, że święci są wśród nas – mówił ks. Jan Biedroń.

Przed Mszą św. zgromadzeni mogli wysłuchać konferencji wygłoszonej przez ks. Rafała Kobiałkę, ojca duchownego w Wyższym Seminarium Duchownym w Sandomierzu, w której podkreślił znaczenie modlitwy i miejsce Pisma św. w życiu Wiktorii i Józefa Ulmów oraz ich dzieci.

– Wiara, nadzieja i miłość – to było uposażenie Wiktorii i Józefa, to było to, co się w nich rozwijało. Wiara to uznanie prawdy, to uznanie tego co Bóg o sobie objawia, co osobie mówi, a możemy to poznać przede wszystkim przez Pismo św. W odnalezionym w domu Ulmów egzemplarzu Biblii widnieje podkreślony na czerwono tytuł przypowieści o miłosiernym Samarytaninie, a obok napisane słowo "tak". Ten fragment Ewangelii św. Jana mówi kto jest naszym bliźnim i jak należy go traktować. Mówi o najważniejszym przykazaniu miłości Boga i bliźniego. I z całą konsekwencją wiary Ulmowie przyjęli te słowa Boga jako swój program życia. Słów można słuchać, ale nie zrealizuje się ich, jeśli wcześniej nie zostaną przemodlone, jeśli nie uprosi się Boga, by wiara autentycznie zamieniła się w czyn – mówił ks. R. Kobiałka.

Ks. Wojciech Kania/Niedziela