Do Matki Bożej zwracamy się na różne sposoby. Wymawiamy Jej tytuły lub określenia Jej szczególnych cech. Jak podają uczeni, jest około sześćdziesięciu samych tylko etymologicznych interpretacji imienia Maryja. Natomiast w znanych nam Godzinkach wyodrębnić możemy ponad pięćdziesiąt obrazów i symboli biblijnych, które splatają się w wieniec chwały Maryi.
Maryja, jak Ją sławimy w Godzinkach, jest „Plastrem Miodu Samsona”. To bogate w treść porównanie jest zaczerpnięte z Księgi Sędziów. Jej główną postacią jest Samson, który został wybrany przez Boga i obdarowany niezwykłą siłą, aby uwolnić Izraela od Filistynów. Był to lud świetnie uzbrojony i waleczny, który przez długi czas dominował w Palestynie. Samson wybrał sobie za żonę kobietę filistyńską z miasta Timna, którą mimo sprzeciwu rodziców postanowił poślubić. Pewnego razu udał się „wraz z ojcem swoim i matką do Timny, a gdy się zbliżał do winnic Timny, oto młody lew rycząc, stanął naprzeciw niego. Wówczas opanował go duch Pana, tak że lwa rozdarł, jak się koźlę rozdziera, chociaż nie miał nic w ręku. Gdy po jakimś czasie Samson wracał, by wziąć ją za żonę, zboczył, by obejrzeć padlinę lwa, a oto rój pszczół i miód znalazły się w padlinie. Wziął go więc do ręki i jadł. Następnie jego ojciec poszedł do owej kobiety i sprawiono Samsonowi wesele, które trwało siedem dni” (Sdz 14, 5-6; 8-10).
Według ówczesnych zwyczajów, w czasie wesela trwającego tydzień, układano zagadki. Była to forma testu inteligencji, jaką miał wykazać się pan młody wobec członków rodziny swojej żony. Samson zadał następującą zagadkę: „Z tego, który pożera, wyszło to, co się spożywa, a z mocnego wyszła słodycz” (Sdz 14, 14). Samson założył się z Filistynami o 30 lnianych tunik i 30 ozdobnych szat, że nikt nie rozwiąże w ciągu siedmiu dni tej zagadki, jaką mu podsunęło niezwykłe wydarzenie z miodem w padlinie. Goście zwrócili się do jego żony, aby wydobyła właściwą odpowiedź. „Dnia siódmego podał jej rozwiązanie, gdyż mu się naprzykrzała. Ona zaś podała rozwiązanie zagadki synom swego narodu. Siódmego dnia przed zachodem słońca rzekli do niego mężowie miasta: «Cóż słodszego niż miód, a cóż mocniejszego niż lew»” (Sdz 14, 17-18).
Jak powiązać ten wątek z Maryją? Zastosowanie maryjnego obrazu wynika z wcześniejszego odniesienia słów Pisma Świętego do Chrystusa. Dla autora Godzinek wszystkie starotestamentalne przekazy mówiące o niezwykłych znakach Boga były traktowane jako materiał porównawczy. Zwycięstwo Samsona nad lwem, którego pokonał gołymi rękami, interpretowano w średniowieczu, jako typ zwycięstwa Chrystusa nad śmiercią i diabłem. Św. Augustyn dostrzega tu zapowiedź zmartwychwstania: „Z jedzącego bowiem, to jest ze śmierci, która wszystko pożera i niszczy, wyszedł Pokarm, który mówi: Jam jest Chleb żywy”. Z ludzkiego grzechu, który jest „tym, co pożera”, Bóg wyprowadził to, co jest dla człowieka dobre, co jest dla niego „pokarmem i słodyczą”, czyli dzieło zbawienia. W tym dziele ma udział również Maryja, którą Bóg uczynił Matką Chrystusa. Maryja może być porównana do „plastra miodu”, ponieważ wydała największą słodycz, której zapowiedź znajdujemy w Psalmie 33: „Skosztujcie i zobaczcie, jak dobry jest Pan” (w. 9).
Nawiązuje do tego obrazu Wincenty z Beauvais w „Księdze pochwał Chwalebnej Dziewicy”: „«O jak piękna jesteś i słodka» (Pnp 6, 4). Podobasz się temu, który przenika wszystko! Chwali Cię ten, który patrzy na ludzkie serca! Kocha Ciebie Stwórca Piękna! Świadectwo Ci wystawia Nauczyciel Prawdy! Z radością - powiada - patrzę na Ciebie, bo nie widzę w Tobie żadnej skazy, bo stwierdzam, że jesteś cała piękna! A jeszcze większą rozkosz znajduję w tym, że jesteś cała przepełniona słodyczą. Albowiem «plastrem miododajnym wargi twoje, miód i mleko pod twoim językiem, a zapach twoich olejków ponad wszelkie pachnidła» (Pnp 4, 11). (…) «Plastrem miododajnym wargi twoje». O jakże słodka jesteś Ty, która jedna godna byłaś tego, żeby przyjąć w swoim poczęciu pocałunek Słodyczy wiekuistej, a w swoim porodzie przynieść Słodycz całego świata! «Miód i mleko pod twoim językiem», mianowicie Słowo Ojca ukryte w Twoim ciele. «Pod językiem» - bo chodzi tu o Słowo. «Pod językiem» - bo ukryte. «Miód i mleko» - to znaczy Bóg i człowiek. Miodem jest Bóstwo, mlekiem człowieczeństwo, ponieważ miód pochodzi z rosy niebieskiej, a mleko wytwarzane jest przez ciało”.