Wtorek, 4 czerwca

• 2 P 3, 12-15a.17-18 • Ps 90 (89) • Mk 12, 13-17

Uczeni w Piśmie i starsi posłali do Jezusa kilku faryzeuszów i zwolenników Heroda, którzy mieli pochwycić Go w mowie. Ci przyszli i rzekli do Niego: «Nauczycielu, wiemy, że jesteś prawdomówny i na nikim Ci nie zależy. Bo nie oglądasz się na osobę ludzką, lecz drogi Bożej w prawdzie nauczasz. Czy wolno płacić podatek Cezarowi, czy nie? Mamy płacić czy nie płacić?». Lecz On poznał ich obłudę i rzekł do nich: «Czemu Mnie wystawiacie na próbę? Przynieście Mi denara; chcę zobaczyć». Przynieśli, a On ich zapytał: «Czyj jest ten obraz i napis?». Odpowiedzieli Mu: «Cezara». Wówczas Jezus rzekł do nich: «Oddajcie więc Cezarowi to, co należy do Cezara, a Bogu to, co należy do Boga». I byli pełni podziwu dla Niego.

Prawdziwe życie chrześcijańskie przejawia się nie tylko w chodzeniu do kościoła i zewnętrznym praktykowaniu pobożności. Jesteśmy wezwani do przekładania wiary na życie i urzeczywistniania jej w naszej codzienności. Statystycznie rzecz biorąc, nadal jesteśmy krajem w większości chrześcijańskim, choć patrząc na frekwencję na niedzielnych Mszach i moralność społeczną, nie można by tak wnioskować. Wezwanie Jezusa w dzisiejszym Słowie jest wymierzone w obłudę, jaka przejawia się wśród faryzeuszy. Hipokryzja żyje i ma się dobrze wokół nas dzisiaj. Czasem trudno dostrzec w sobie wpływ tego ducha, ale jest on obecny i widoczny w otaczającym nas świecie. W niedziele chodzimy do kościoła, przyjmujemy sakramenty, obchodzimy święta jak dobrzy katolicy. Jednocześnie okradamy państwo poprzez korupcję, przekupstwo i nepotyzm. Odmawiamy płacenia mandatów za nielegalne parkowanie lub szukamy sposobów, aby ich uniknąć. Buntujemy się przeciw władzy, nikt nam nie pasuje i wobec każdego pozwalamy sobie na uwagi i krytykę. Nie będę nawet wymieniał dalej. Wszystko to czynimy my, którzy wierzymy w Chrystusa i Jego Słowa. Słowa, które Jezus wypowiedział do tłumu, dotyczą także mnie, dlatego dobrze św. Paweł powiedział: Oddaj każdemu, co mu się należy: komu podatek – podatek, komu cło – cło, komu cześć – cześć (por. Rz 13, 7). Starajmy się swoim życiem być przykładem dla otoczenia, bo po naszym sposobie życia sąsiedzi widzą, do kogo należymy i kim jesteśmy.

K.M.P.

ROZWAŻANIA NA ROK 2024 DOSTĘPNE W KSIĄŻCE "ŻYĆ EWANGELIĄ". DO KUPIENIA W NASZEJ KSIĘGARNI!