Jest darem Ojca Świętego. Swoją tułaczkę rozpoczął w 1995 r. i pielgrzymuje do dziś. 27 listopada został przywieziony do Będzina i spoczął w Salach Pamięci przy sanktuarium Polskiej Golgoty Wschodu. Ks. Zdzisław Peszkowski, kapelan Rodzin Katyńskich, ma jednak nadzieję, że w końcu trafi do swojego miejsca przeznaczenia - Katynia.
"Dzwon "Maryja", bo o nim mowa, został podarowany przez Jana Pawła II katyńskiemu sanktuarium w 1995 r. podczas pielgrzymki do Skoczowa. I właśnie w Skoczowie rozpoczęła się wędrówka dzwonu, która przypomina tułacze zsyłki Polaków na Sybir" - opowiada Ryszard Dyja ze Związku Sybiraków. Najpierw, zgodnie z przeznaczeniem, trafił przez Sosnowiec do Katynia, gdzie był nawet używany podczas liturgii z okazji wmurowania kamienia węgielnego pod budowę przyszłego cmentarza i sanktuarium katyńskiego. Niestety przedsięwzięcie nie zostało zrealizowane. W obawie przed kradzieżą czy zawieruszeniem ks. Peszkowski przywiózł go do Polski. Na razie, dzięki gościnności ks. prał. Stefana Gibały, kustosza będzińskiego sanktuarium, spoczął w Salach Pamięci obok setek innych eksponatów przypominających Polską Golgotę Wschodu.
140-kilogramowy dzwon o imieniu "Maryja" zdobią jak przystało na dar Ojca Świętego insygnia papieskie. Wygrawerowany jest napis: "Katyń 1940, Polska Golgota Wschodu 1768-1997" i daty zsyłek "1794, 1830, 1863".
Bp Jacek Kiciński z bierzmowaną młodzieżą i ks. Tadeuszem Rusnakiem, proboszczem parafii
Parafia Najświętszego Serca Pana Jezusa świętowała swój doroczny odpust. Uroczystości przewodniczył bp Jacek Kiciński, który udzielił młodzieży sakramentu bierzmowania i przypomniał, że każdy człowiek jest dla Boga jedyny, niepowtarzalny i bezgranicznie kochany.
– W tę uroczystość dziękujemy Panu Bogu za miłość, której symbolem jest Najświętsze Serce Pana Jezusa. Jest to nasze doroczne parafialne święto, podczas którego dziękujemy Panu Bogu również za Jego miłosierdzie – mówił ks. Tadeusz Rusnak, proboszcz parafii.
Końcowe rozdziały Izajasza mówią do wspólnoty po wygnaniu. Jerozolima wróciła do życia, lecz nosi pamięć ruin. W takim położeniu prorok ogłasza słowo pocieszenia. Potomstwo Syjonu będzie rozpoznane pośród narodów jako lud błogosławiony przez Pana. To odwrócenie dawnej hańby. Werset 10 przyjmuje ton pieśni. Prorok cieszy się w Panu, ponieważ Bóg obleka go w „szaty zbawienia” i „płaszcz sprawiedliwości”. W świecie Biblii szata mówi o godności oraz o miejscu człowieka pośród innych. Zbawienie nie pozostaje więc ukryte. Staje się widzialne w życiu odnowionym przez Boga. „Sprawiedliwość”, ṣĕdāqāh, oznacza życie zgodne z wolą Pana. Obraz oblubieńca i oblubienicy kieruje myśl ku weselu przymierza. Bóg przywraca ludowi radość i godność po czasie żałoby. Ostatni werset przywołuje ziemię wydającą kiełek. Tak właśnie Pan sprawia wzrost sprawiedliwości i chwały przed narodami. Dar Boga dojrzewa jak zasiew pod Jego opieką. W tej pieśni Kościół słyszy zapowiedź łaski, która przyodziewa człowieka w nowe życie.
Jakie są ostateczne rzeczy człowieka? Takie pytanie pamiętamy na pewno z katechizmu. Pamiętamy też pewnie odpowiedź na to pytanie. Ostatecznymi rzeczami człowieka są: śmierć, sąd Boży, niebo albo piekło. Ale czy piekło może być puste? Czy możliwe jest, by wszyscy ludzie zostali zbawieni? Te pytania pojawiają się już od pierwszych wieków chrześcijaństwa.
Jak w każdej dyskusji teologicznej – zaczynamy od sięgnięcia do Pisma Świętego. Tam szukamy objaśnienia, wskazówek i rozwiązania wątpliwości. Tymczasem Biblia daje nam argumenty zarówno za powszechnym zbawieniem, jak też za wiecznym potępieniem. Polemika często polega na ustawieniu się radykalnie po jednej lub po drugiej stronie sporu, a trzeba spojrzeć całościowo na źródła skrypturystyczne i osadzić je we właściwym kontekście.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
