Reklama

Niedziela w Warszawie

Niezwykłe zwykłe powołanie

Często słyszy się o spektakularnej posłudze sióstr zakonnych w szkołach, hospicjach, czy na misjach. Rzadko jednak dostrzega się ich codzienną pracę, którą wykonują w parafiach

Katechizują, gotują, sprzątają, porządkują korespondencję, zajmują się kancelarią - to tylko skromny wycinek pracy sióstr zakonnych w parafiach. Wielkiej wartości ich powołania do życia konsekrowanego i benedyktyńskiej pracy często nie dostrzegamy, a nawet nie doceniamy.

Przekonać się można o tym m.in. przeglądając strony internetowe zakonów i serwisy poświecone powołaniom. Młode dziewczyny piszą często na forach internetowych, że nie po to idą do zakonu, aby zostać zwykłą zakrystianką. Marzą o „wznioślejszych” zajęciach. Czy posługa siostry w zakrystii jest mało „atrakcyjna”?

- To dla mnie wielki zaszczyt, bo na co dzień jestem najbliżej Pana Jezusa, jak to tylko możliwe - odpowiada s. Zofia ze Zgromadzenia Sióstr Zmartwychwstanek. Od 10 lat posługuje ona jako zakrystianka w archikatedrze św. Jana Chrzciciela na Starym Mieście. Pierze, prasuje, sprząta oraz dekoruje kwiatami ten najważniejszy w archidiecezji kościół. - Powołanie do życia konsekrowanego nie polega na tym, aby było nam miło. Trzeba się czasem wyrzec własnych ambicji na rzecz posłuszeństwa i służby innym. I choć po ludzku jest czasami trudno, to trzeba sobie uświadomić, że pracujemy dla Pana Boga i ludzi, których On postawił na naszej drodze.

Reklama

Kwiaty o czwartej nad ranem

W stolicy jest jedno miejsce, gdzie regularnie można zobaczyć siostry zakrystianki z całej Warszawy i okolic. - Często widzimy się wczesnym rankiem na giełdzie kwiatowej - mówi s. Elżbieta ze Zgromadzenia Sióstr Franciszkanek Rodziny Maryi. Jest ona pewnie jedną z najbardziej doświadczonych zakrystianek w Warszawie, bo swoją posługę w parafii Matki Bożej Królowej Polski w Aninie pełni już od 30 lat. - Na giełdzie muszę być ok. 4 rano, aby kupić ładne kwiaty oraz wrócić na godz. 6 do Anina - opowiada s. Elżbieta. To ona jest bowiem pierwszą osobą, która rankiem wchodzi do kościoła, a wieczorem gasi światła i zamyka drzwi.

Do dobrego ludzie i księża szybko się przyzwyczajają. Na co dzień nie dostrzega się, jak wielką pracę wykonują siostry posługujące w zakrystii. Wie dobrze o tym rektor kościoła akademickiego św. Anny. - Za każdym razem, gdy nasza siostra Julianna wyjeżdża na rekolekcje lub na urlop, mamy tu niezły zawrót głowy. Ciągle czegoś szukamy, albo nie możemy otworzyć jakichś drzwi. Z trudem, ale jakoś sobie radzimy. Jednak nie wyobrażam sobie pracy bez niej przez dłuższy czas - mówi ks. Jacek Siekierski, rektor św. Anny.

S. Julianna w białym dominikańskim habicie, jest już historią tego miejsca. W duszpasterstwie akademickim posługuje bowiem od 1990 r. Ks. Siekierski jest więc już trzecim rektorem, z którym współpracuje. - S.Julina to człowiek orkiestra. Ona trzy razy lepiej wiedziała ode mnie co dzieje się w rektoracie - wspomina ks. Bogdan Bartołd, były rektor św. Anny, a obecnie proboszcz parafii katedralnej.

Reklama

Siostra od zadań specjalnych

Posługa sióstr zakrystianek w każdym kościele jest inna. Różnie wygląda także zakres obowiązków, za które są odpowiedzialne. W katedrze warszawskiej oprócz siostry zakrystianki, gospodyni i kancelarystki, na stałe posługuje także trzech braci ze Zgromadzenia Braci Serca Jezusowego. - Oni są odpowiedzialni za porządek, bezpieczeństwo i informację w katedrze. Codziennie otwierają i zamykają świątynię od środka, bo ona jest dla nich domem. Ich cele znajdują się kilkanaście metrów nad zakrystią. Czuwają więc 24 godziny na dobę - tłumaczy ks. Bartołd. - Oprócz tego bardzo ważnym obowiązkiem braci jest ich codzienna posługa przy ołtarzu podczas nabożeństw.

Pomoc braci w katedrze jest nie do przecenienia, ale nie oznacza to, że siostra Zofia, nie ma co robić. Ten najważniejszy w Warszawie kościół jest miejscem wielkich uroczystości ogólnodiecezjalnych i ogólnopolskich. Oprócz tego katedralna zakrystia jest wypożyczalnią ornatów oraz sprzętów liturgicznych, z którego korzysta cała archidiecezja i Episkopat Polski. - Pod swoją opieką mam np. 500 alb. Wszystko trzeba prać, prasować i co jakiś czas przeglądać - mówi s. Zofia. Szczególnie teraz, gdy w katedrze jest remont i bardzo dużo kurzu, ta praca nigdy się nie kończy.

W kościele św. Anny nie ma pilnujących porządku braci, ale i tak świątynia od rana do późnego wieczora jest otwarta dla wiernych. Często się zdarza, że to właśnie s. Julianna, staje na straży tego miejsca. - Kilkanaście lat temu mieliśmy spory problem z narkomanami. Znajdowałam strzykawki po narkotykach, które płukane były nawet w kropielnicy - mówi s. Julianna. I choć narkomani wynieśli się z duszpasterstwa akademickiego, to w ostatnich latach kruchta jest miejscem, które upodobali sobie „zawodowi” żebracy. - Siostra Julianna podejmuje się często zadań specjalnych - żartuje ks. Siekierski. - Można ją zobaczyć w akcji, jak wspina się gdzieś wysoko po drabinie. Ale także, gdy zaprowadza porządek podczas bójek żebrzących Rumunów.

500 tysięcy komunikantów

Doświadczona siostra zakrystianka jest skarbem dla parafii. Dlatego też wielu księży proboszczów marzy o tym, aby przy jego kościele posługiwała siostra. - Niestety, spadek powołań daje znać o sobie. W naszym zgromadzeniu byłyśmy zmuszone do zamknięcia niektórych domów, a tym samym ograniczenia naszej pracy przy parafiach - mówi s. Zofia.

Jeżeli taka tendencja w powołaniach do życia konsekrowanego nadal będzie się utrzymywać, to posługa sióstr przy parafiach będzie coraz rzadszym zjawiskiem.

- W zwykłej parafii jest to możliwe, ale w katedrze nie poradziłbym sobie bez siostry. W tej świątyni potrzebna jest osoba, która jest w pełni dyspozycyjna i oddana swojej posłudze - podkreśla ks. Bartołd.

Doskonałym przykładem takiej dyspozycyjności może być nadzwyczajna sytuacja po śmierci Jana Pawła II, kiedy to kościół św. Anny był otwarty przez 24 godziny na dobę. Centralny ośrodek duszpasterstwa akademickiego stanął wówczas na wysokości zadania. - Pamiętam jak budziłam księży, którzy zasypiali w konfesjonałach - wspomina s. Julianna i dodaje: - Pan Bóg dał mi wówczas taką siłę, że przez kilka dni praktycznie nie potrzebowałam snu. Gdybym wówczas się położyła, to przespałabym część najpiękniejszych chwil w swoim życiu.

Okazało się, że wielkim wyzwaniem było zarówno spowiadanie wiernych, jak i udzielanie im Eucharystii. - Proszę sobie wyobrazić, że w tym okresie rozdano tu prawie pół miliona Komunii św. - tłumaczy dominikanka. I wyciąga z szafy opakowanie z komunikantami wielkości dużej reklamówki, w którym jest 10 tys. opłatków. Natomiast w kwietniu 2005 r. siostra zamówiła ok. 50 takich opakowań. Jednocześnie nie zmieściłyby się pewnie do zwykłego samochodu osobowego. - Cieszę się, że komunikantów nie zabrakło i wszyscy mogli przyjąć Pana Jezusa - mówi s. Juliana.

Bielizna dla Pana Boga

S. Elżbieta z Anina przez 30 lat miała już wiele przygód. Wspomina, jak kiedyś utknęła w centrum Warszawy i nie zdążyła wrócić do parafii na popołudniowe nabożeństwo, aby otworzyć kościół. - Gdy przyjechałam ksiądz z wiernymi rozpoczął modlitwę na zewnątrz - wspomina Siostra ze Zgromadzenia Franciszkanek Rodziny Maryi. Innym razem w Wielką Sobotę zakrystianka położyła się spać dopiero po pierwszej w nocy i zaspała na Rezurekcję. Na szczęście także ktoś inny miał wówczas klucze do kościoła.

Posługa zakrystianki może być wielkim darem, ale i trudnym wyzwaniem. - Oprócz pracy w kościele trzeba dbać również o życie we wspólnocie i osobistą modlitwę - podkreśla s. Elżbieta. - Najgorsze jest popadnięcie w rutynę. Bo choć codziennie pracujemy blisko ołtarza, to możemy stracić z oczu to, co najcenniejsze - uważa Zakrystianka z Anina. - Można być bardzo blisko Pana Boga i Go zupełnie nie zauważać.

S. Zofia z katedry ma swoją receptę na przełamanie rutyny i codziennej monotonni. Gdy prasuje np. 455. albę, modli się wówczas za księdza, który będzie w niej sprawować Eucharystię. - Najbardziej wyjątkowe jest dla mnie pranie i prasowanie puryfikaterza, którym kapłani wycierają kielich po sprawowanej Eucharystii. Kiedyś nawet siostry mówiły, że to tak jakbyśmy prasowały bieliznę dla Pana Boga - mówi s. Zofia. - Dla każdej osoby wierzącej, dotykanie puryfikaterza czy korporału musi być czymś niezwykłym. Osobiście jestem szczęśliwa, że mogę służyć Jezusowi w ten wyjątkowy sposób.

2013-01-28 10:21

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Zgwałcone, pobite i okradzione zakonnice w Ugandzie

2020-07-14 18:28

[ TEMATY ]

przemoc

zakonnica

Afryka

zakonnice

Archiwum autora

Nieznani sprawcy dokonali bestialskiego napadu na klasztor sióstr Córek Maryi (Bannabikira) niedaleko stolicy Ugandy, Kampali. Pobili i zgwałcili niektóre z 50 zakonnic, a także zabrali pieniądze i cenniejsze przedmioty takie jak zegarki, laptopy i telefony.

Na teren klasztoru bandyci dostali się przeskakując ogrodzenie. Udało im się odłączyć kamery ochrony i zniszczyć twarde dyski, na których przechowywane były nagrania. Następnie szli od pokoju do pokoju, żądając pieniędzy i kosztowności.

„Nie miałyśmy szans obrony, wszystkie spałyśmy, kiedy się pojawili. Żądali pieniędzy. Wściekali się i bili nas, gdy mówiłyśmy, że prawie niczego nie mamy” – opowiada jedna z ofiar, s. Sylivia Namulondo.

Na atak zareagował prezydent Ugandy. Yoweri Museveni zlecił służbom porządkowym wszczęcie dokładnego śledztwa, aby ustalić, kto stał za brutalnym napadem. Policja dzień i noc pilnuje klasztoru, aby zapobiec przyszłym atakom.

Siostry Córki Maryi prowadzą w Ugandzie szkoły, gospodarstwo mleczarskie, fabrykę świec, piekarnię i stawy rybne. Produkują również szaty liturgiczne. Są pierwszym żeńskim zgromadzeniem zakonnym, jakie powstało w tym kraju.

CZYTAJ DALEJ

Zmiany wikariuszy i proboszczów w 2020 r.

Niedziela warszawska 28/2004

Adobe.Stock

Czerwiec to miesiąc personalnych zmian wśród duchownych. Biskupi kierują poszczególnych księży na nowe parafie. Przedstawiamy bieżące zmiany księży proboszczów i wikariuszy w poszczególnych diecezjach.

•Zmiana księży w archidiecezji BIAŁOSTOCKIEJ
• Zmiana księży w diecezji BIELSKO-ŻYWIECKIEJ
• BYDGOSKA – diecezja
• CZĘSTOCHOWSKA – archidiecezja
• DROHICZYŃSKA diecezja
• ELBLĄSKA diecezja
• EŁCKA diecezja
• Zmiana księży w archidiecezji GDAŃSKIEJ
• Zmiana księży w diecezji GLIWICKIEJ
• Zmiana księży w archidiecezji GNIEŹNIEŃSKIEJ
• KALISKA diecezja
• KATOWICKA archidiecezja
• KIELECKA diecezja
• KOSZALIŃSKO – KOŁOBRZESKA diecezja
• Zmiany księży w archidiecezji KRAKOWSKIEJ
• Zmiana księży w diecezji LEGNICKIEJ
• Zmiana księży w archidiecezji LUBELSKIEJ
• ŁOMŻYŃSKA diecezja
• ŁOWICKA diecezja
• Zmiana księży w archidiecezji ŁÓDZKIEJ
• Zmiana księży w diecezji OPOLSKIEJ
• PELPLIŃSKA diecezja
• Zmiana księży w diecezji PŁOCKIEJ
• Zmiana księży w archidiecezji POZNAŃSKIEJ
• PRZEMYSKA archidiecezja
• RADOMSKA diecezja
• RZESZOWSKA diecezja
• SANDOMIERSKA diecezja
• SIEDLECKA diecezja
Zmiana księży w diecezji SOSNOWIECKIEJ
• SZCZECIŃSKO-KAMIEŃSKA archidiecezja
• ŚWIDNICKA diecezja
• Zmiana księży w diecezji TARNOWSKIEJ

• TORUŃSKA diecezja
Zmiana księży w archidiecezji WARMIŃSKIEJ
Zmiana księży w archidiecezji WARSZAWSKIEJ
Zmiana księży w diecezji WARSZAWSKO-PRASKIEJ
Zmiana księży w diecezji WŁOCŁAWSKIEJ
• WROCŁAWSKA archidiecezja
Zmiana księży w diecezji ZAMOJSKO-LUBACZOWSKIEJ
Zmiana księży w diecezji ZIELONOGÓRSKO-GORZOWSKIEJ

CZYTAJ DALEJ

Tour de Pologne - Pedersen: dedykuję zwycięstwo Jakobsenowi

2020-08-06 20:50

[ TEMATY ]

kolarstwo

Tour de Pologne

PAP

Duńczyk Mads Pedersen

Pierwszy na mecie drugiego etapu Tour de Pologne w Zabrzu Duńczyk Mads Pedersen z ekipy Trek-Segafredo zadedykował zwycięstwo Holendrowi Fabio Jakobsenowi, który po kraksie w środę na finiszu pierwszego odcinka przebywa w stanie ciężkim w szpitalu w Sosnowcu.

„Przede wszystkim chcę dedykować zwycięstwo Fabio, życzę mu szybkiego powrotu do życia i do kolarstwa. Moja ekipa wykonała dziś świetną pracę, pomagając mi wygrać. W tym roku nie ma wielu okazji do ścigania, dlatego trzeba walczyć wszędzie” – powiedział Jakobsen, który w Zabrzu odniósł pierwszy triumf jadąc w zdobytej w zeszłym roku tęczowej koszulce mistrza świata.

Koszulkę najaktywniejszego praktycznie zapewnił sobie Maciej Paterski z reprezentacji Polski. Dzień po dniu uczestniczył w ucieczce i wygrał wszystkie pięć lotnych premii, w tym dwie na czwartkowym etapie.

„Czułem się lepiej niż wczoraj. Współpraca z Juliusem van den Bergiem (towarzyszem ucieczki - PAP) układała się bardzo dobrze. Koszulkę muszę jeszcze dowieźć do Krakowa, co nie będzie łatwe, bo od jutra zaczynają się góry. Wyścig jest ciężki i wymaga dużo sił” – ocenił kolarz ścigający się na co dzień w grupie Wibatech.

Dyrektor sportowy reprezentacji Polski Andrzej Domin jest przekonany, że jego podopieczny utrzyma ciemnoniebieską koszulkę do końca wyścigu.

„Cieszymy się, że zdobyliśmy tę koszulkę. Taki mieliśmy plan na dwa pierwsze dni wyścigu. Teraz liderem naszej drużyny będzie Piotr Brożyna. Wszyscy zawodnicy będą mu pomagać na górskich odcinkach. Wierzymy, że stać go na miejsce w pierwszej dziesiątce klasyfikacji generalnej” – skomentował Domin.

Dyrektor Tour de Pologne Czesław Lang cieszył się przede wszystkim z dobrych wiadomości ze szpitala w Sosnowcu, gdzie przebywa Jakobsen. W kraksie w Katowicach Holender bardzo ucierpiał, ale na szczęście nie doznał urazu mózgu ani kręgosłupa, ale pozostaje w śpiączce farmakologicznej, z której ma być wybudzony w piątek.

„Była wielka niewiadoma, czy Jakobsen przeżyje. Dzięki Bogu, że przeżył i jego stan zdrowia powinien się poprawiać. Dziękuję wszystkim służbom medycznym, bo wykonały wspaniałą pracę. W takich trudnych sytuacjach sprawdzają się ludzie. Wszyscy stanęli na wysokości zadania” – podkreślił.

W piątek kolarze wystartują z Wadowic, rodzinnego miasta Świętego Jana Pawła II, którego setna rocznica urodzin wypadła 18 maja. Lang zdradził w TVP Sport, że honorowym starterem ma być wieloletni osobisty sekretarz Papieża Polaka, kardynał Stanisław Dziwisz. (PAP)

af/ co/

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję