Jakub Jan Filek (w Zakonie Otto) urodził się 4 lipca 1918 r. w Barwałdzie, archidiecezja krakowska; rodzicami jego byli: Jan i Zofia z Więckowskich. W 1931 wstąpił do Niższego Seminarium Karmelitów Bosych w Wadowicach, gdzie ukończył gimnazjum. Do Zakonu Karmelitów Bosych wstąpił w 1935 r. w Czernej, i tam 29 sierpnia 1936 r. złożył profesję zakonną. Studia filozoficzne odbywał w Wadowicach i Czernej w latach 1938-1940, a studia teologiczne w Krakowie w latach 1940-1944. Święcenia kapłańskie przyjął 24 czerwca 1944 r. w Czernej, z rąk ks. bpa Stanisława Rosponda, bpa pomocniczego archidiecezji krakowskiej. Studia uniwersyteckie odbył na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim, w latach 1958-1962 i zakończył doktoratem z teologii ze specjalizacją w teologii ascetyczno-mistycznej.

Był cenionym spowiednikiem i kaznodzieją w świątyniach karmelitańskich. W latach 1947-1958 udzielał wiernym świeckim, osobom konsekrowanym i kapłanom wiele serii rekolekcji zamkniętych. Wśród jego rekolektantów w Czernej bywał kilkakrotnie ks. Karol Wojtyła. Od 1953 r. był przełożonym i duszpasterzem parafialnym nowej fundacji karmelitów bosych w Kluszkowcach w archidiecezji krakowskiej. Przez swoich przełożonych był kierowany do opieki duchowej nad Świeckim Zakonem Karmelitańskim: w latach 1945-1947 w Wadowicach; 1958-1962 w Lublinie; 1978-1990 w Krakowie. W swoim zakonie - Polskiej Prowincji Karmelitów Bosych p.w. Ducha Świętego – o. dr Otto Filek pełnił wiele ważnych funkcji. W latach 1946-1953 był redaktorem Wydawnictwa Karmelitów Bosych w Krakowie; przez cztery kadencje pełnił zadanie magistra i ojca duchownego kleryków karmelitańskich w Poznaniu i w Krakowie; przez cztery kadencje pracował w zarządzie polskiej prowincji, będąc radnym prowincjalnym. Przez dwie kadencje, w latach 1966-1969 oraz 1975-1978, pełnił posługę przełożonego prowincjalnego Polskiej Prowincji Karmelitów Bosych.

Przez kilkadziesiąt lat o. Otto Filek OCD był wykładowcą teologii dogmatycznej i teologii moralnej w kolegiach Polskiej Prowincji Karmelitów Bosych: w Wadowicach 1945-1946 i w Krakowie 1963-1993, gdzie ponadto był wykładowcą teologii duchowości, traktatu kierownictwa duchowego oraz prowadził seminaria naukowe z tychże dziedzin, do których opracował 6 skryptów akademickich. Na prośbę kard. Stefana Wyszyńskiego, Prymasa Polski, w latach 1962-1993 był równocześnie wykładowcą teologii życia duchowego, teologii modlitwy i teologii mistycznej w Prymasowskim Studium Życia Wewnętrznego w Warszawie, prowadząc dla studentów seminaria naukowe. W latach 1980-1992 był także cenionym wykładowcą teologii mistycznej w Akademii Teologii Katolickiej (ATK) w Warszawie. W okresie 1963-1990 prowadził ponadto trzyletnie cykle wykładów teologii duchowości w 7-miu klasztorach karmelitanek klauzurowych polskiej prowincji. Po Soborze Watykańskim II, zwłaszcza po Kapitule generalnej Zakonu w 1967 r., w której brał udział, jako ówczesny prowincjał Polskiej Prowincji Ducha Świętego, był umiejętnym i gorliwym promotorem przekazywania wspólnotom Braci i Sióstr w Karmelu polskim zdrowej idei odnowy życia zakonnego wg Vaticanum II oraz ideału terezjańskiego. Był znany i ceniony jako ekspert w zakresie znajomości doktryny wiary oraz teologii mistycznej, przez co był angażowany przez władze kościelne jako cenzor kanoniczny pism teologicznych - w sześciu procesach beatyfikacyjnych polskich sług Bożych.

W latach 1947-1952 o. Otto Filek pełnił funkcję redaktora naczelnego miesięcznika Głos Karmelu; w latach 1943-2001 był redaktorem adiustacyjnym ok. 50 tytułów książkowych Wydawnictwa Karmelitów Bosych w Krakowie. W latach 60. i 70. XX w. był redaktorem kierowniczym pięciu prac zbiorowych o tematyce duchowości karmelitańskiej, w tym Dzieł św. Jana od Krzyża i św. Teresy od Jezusa oraz dwutomowego wydania Pism św. Teresy od Dzieciątka Jezus. W latach 1997-2014 przewodniczył pracom redakcyjnym nad wydaniem 12 tomów pism duchowych Sługi Bożego o. Anzelma Gądka OCD w serii Biblioteka Założyciela w Łodzi. Jest autorem ok. 200 artykułów naukowych, w tym artykułów z zakresu teologii duchowości w I-VIII t. Encyklopedii Katolickiej KUL; 6 książek własnych; 1 modlitewnika, kilku pozycji biograficznych o polskich kandydatach na ołtarze.

Zgromadzenie Sióstr Karmelitanek Dzieciątka Jezus, założone przez Sługę Bożego o. Anzelma Gądka OCD (1884-1969) wiele zawdzięcza o. Ottonowi od Aniołów, gdyż wkrótce po śmierci o. Założyciela, na prośbę kolejnych przełożonych generalnych (M. Cecylii Czerwińskiej i M. Assumpty Stanek) służył on Zgromadzeniu swoim doświadczeniem i opieką prawną jako kurator. Wielokrotnie też prowadził rekolekcje karmelitańskie dla przełożonych i wspólnot Zgromadzenia, chętnie dzieląc się swoim doświadczeniem i znajomością dróg życia duchowego oraz umiłowaniem charyzmatu terezjańskiego.

45 lat (1969-2014) pracował nad zebraniem dokumentów życia o. Założyciela, scalał i opracowywał jego duchową spuściznę. Będąc świadkiem życia Sługi Bożego i wieloletnim jego współpracownikiem w zarządzie polskiej prowincji Karmelu, w 1970 r. opracował i wydał pierwszą biografię o. Anzelma; a w latach 1984, 1994, 1999, 2004, wraz z siostrami Zgromadzenia organizował w Łodzi sesje naukowe poświęcone jego życiu i duchowości, a następnie był redaktorem wydawanych materiałów sympozyjnych. O. Otto był także inicjatorem utworzenia w Domu Prowincjalnym Zgromadzenia w Łodzi, Muzeum O. Anzelma w Łodzi.

Z myślą o rozpoczęciu procesu beatyfikacyjnego o. Anzelma, we współpracy z siostrami Zgromadzenia, w czerwcu 1995 r. zainicjował Archiwum Założyciela w Łodzi (Archiwum Postulacji) oraz kierował pracami nad scalaniem jego spuścizny duchowej. W 1997 r. o. Otto był pomysłodawcą upamiętnienia miejsca urodzenia Sługi Bożego, co z biegiem lat zaowocowało rozwojem tej idei, czyli dziełem rekonstrukcji domu rodzinnego o. Anzelma – znanego obecnie jako Dom Pamięci Sługi Bożego w Marszowicach.

W latach 2002-2008, podczas kanonicznego dochodzenia w procesie beatyfikacyjnym o. Anzelma, Trybunał Archidiecezji Łódzkiej powołał o. dr Ottona Filka OCD na członka Komisji ekspertów. W ramach swoich kompetencji wykonywał on kwerendy m.in. w archiwach watykańskich oraz w kilkudziesięciu archiwach kościelnych i zakonnych na terenie Europy, w miejscach związanych z życiem i działalnością Sługi Bożego. Mimo podeszłego wieku (96 lat) i słabnięcia sił, nadal gorliwie pracował nad publikacją pism duchowych Sługi Bożego o. Anzelma Gądka OCD oraz przygotowywał do druku wspomnienia z łagrów o. Jakobina E. Filka OCD (swojego kuzyna), pt. „Katakumby XX w.”.

W czerwcu 2014 r. obchodził 70. rocznicę święceń kapłańskich. Z tej okazji otrzymał specjalny List i błogosławieństwo Ojca Świętego Franciszka oraz list O. Generała Zakonu Karmelitów Bosych. W ostatnich kilku tygodniach przebywał w szpitalu Bonifratrów w Krakowie i tam, zaopatrzony Świętymi Sakramentami zmarł 9 lipca 2014 r.