Przemówienie kard. Angelo Sodano

Wasza Świątobliwość, kochany i czcigodny Następco św. Piotra! Niczym grom z jasnego nieba zabrzmiało w tej sali Twoje emocjonujące przesłanie! Wysłuchaliśmy go ze zdumieniem, niemal z niedowierzaniem. W Waszych słowach odczuliśmy wielką miłość, którą zawsze żywiłeś do Świętego Kościoła Bożego, do tego Kościoła, który Wasza Świątobliwość tak bardzo kocha. Teraz proszę mi pozwolić powiedzieć Mu, w imieniu tego Wieczernika apostolskiego, Kolegium Kardynalskiego, w imieniu Jego drogich współpracowników, że jeszcze bardziej niż kiedykolwiek jesteśmy przy Tobie, tak jak byliśmy w ciągu tych świetlistych ośmiu lat Twojego pontyfikatu. 19 kwietnia 2005, jeśli dobrze pamiętam, na zakończenie konklawe, zapytałem Cię wzruszonym głosem: „Czy przyjmujesz wybór kanoniczny na Najwyższego Kapłana?”. I Wasza Świątobliwość, nie zwlekając, jeszcze ze wzruszeniem, odpowiedział, że przyjmuje, ufając łasce Pana i macierzyńskiemu wstawiennictwu Maryi, Matki Kościoła. I tak jak Maryja w owym dniu powiedziałeś swoje - „tak”, i rozpocząłeś swój światły pontyfikat, śladami ciągłości, tej ciągłości historii Kościoła, o której tak wiele mówiłeś, w nurcie ciągłości ze swymi 265 poprzednikami na Tronie Piotrowym, krocząc śladami dwóch tysięcy lat dziejów, od apostoła Piotra - pokornego rybaka z Galilei - aż do wielkich papieży ubiegłego wieku, od św. Piusa X do bł. Jana Pawła II.

Ojcze Święty, przed dniem 28 lutego - w którym, jak powiedziałeś, pragniesz zakończyć swą posługę papieską, pełnioną z wielką miłością i z wielką pokorą - będziemy mieli okazję wyrazić nasze najlepsze uczucia. I będą to czynić też liczni pasterze i wierni z całego świata, jak również wiele osób dobrej woli z władzami wielu krajów.

Poza tym w tym miesiącu będziemy mogli jeszcze słuchać z radością Twego głosu pasterza, i to już w najbliższą Środę Popielcową, następnie w czwartek razem z duchowieństwem Rzymu, podczas spotkań na modlitwie „Anioł Pański” w te niedziele i podczas środowych audiencji ogólnych. Będzie więc jeszcze wiele sposobności, aby słyszeć Twój głos ojca. Ale Twoja misja będzie trwała nadal. Wasza Świątobliwość powiedział, że zawsze będzie blisko nas ze swym świadectwem i swoją modlitwą. Ależ oczywiście, że tak będzie, gwiazdy na niebie zawsze świecą i tak też będzie zawsze jaśnieć pośród nas gwiazda Twego pontyfikatu. Jesteśmy z Tobą, Ojcze Święty, pobłogosław nas!