Wtorek, 1 października. Wspomnienie św. Teresy od Dzieciątka Jezus, dziewicy, doktora Kościoła

Hi 3, 1-3.11-17.20-23 • Ps 88 (87) • Łk 9, 51-56

Gdy dopełniał się czas wzięcia Jezusa z tego świata, postanowił udać się do Jerozolimy i wysłał przed sobą posłańców. Ci wybrali się w drogę i przyszli do pewnego miasteczka samarytańskiego, by Mu przygotować pobyt. Nie przyjęto Go jednak, ponieważ zmierzał do Jerozolimy. Widząc to uczniowie Jakub i Jan rzekli: «Panie, czy chcesz, a powiemy, żeby ogień spadł z nieba i zniszczył ich?». Lecz On odwróciwszy się zabronił im. I udali się do innego miasteczka.

Niecierpliwość to wada, na którą narażony jest każdy człowiek. Żyjemy niezbyt dobrze nastawieni do wszystkiego, co wydaje się sprzeciwiać naszemu sposobowi życia. Jezus uczy nas cierpliwości. Nie zsyła ognia na tych, którzy nie otrzymali Jego przesłania i nie usłyszeli jeszcze Dobrej Nowiny. Chrystus umie czekać. Wie, jak patrzeć poza siebie i przed siebie. Jest świadomy, że aby nauczyć kogoś miłości, trzeba dać mu wiele możliwości. Moglibyśmy posłużyć się pewnym obrazem: rybak musi zawsze trzymać wędkę w dłoniach, bo jeśli puści ją choćby na chwilę, wtedy może stracić zdobycz, to znaczy rybę, która połknęła haczyk. Jeśli chcemy łowić ryby, zawsze musimy mocno trzymać wędkę. Nawet jeśli nic nie złapie się na przynętę przez długi czas, trzeba stale być gotowym, bo inaczej jesteśmy narażeni na to, że zrobi to przed nami ktoś inny. Miłosierdzie Chrystusa polega nie na zapominaniu i pozwalaniu człowiekowi, by nic się mu nie udało, lecz na ciągłym podawaniu mu ręki. Ale w wolności, bez przymuszania.

W.Cz.

ROZWAŻANIA NA ROK 2025 SĄ JUŻ DOSTĘPNE! DO KUPIENIA W NASZEJ KSIĘGARNI!: "Żyć Ewangelią 2025".