Poniedziałek, 14 października. Dzień powszedni albo wspomnienie św. Kaliksta I, papieża i męczennika albo wspomnienie św. Małgorzaty Marii Alacoque, dziewicy

• Ga 4, 22-24.26-27.31 – 5, 1 • Ps 113 (112) • Łk 11, 29-32

Gdy tłumy się gromadziły, Jezus zaczął mówić: «To plemię jest plemieniem przewrotnym. Żąda znaku, ale żaden znak nie będzie mu dany, prócz znaku Jonasza. Jak bowiem Jonasz był znakiem dla mieszkańców Niniwy, tak będzie Syn Człowieczy dla tego plemienia. Królowa z Południa powstanie na sądzie przeciw ludziom tego plemienia i potępi ich; ponieważ ona przybyła z krańców ziemi słuchać mądrości Salomona, a oto tu jest coś więcej niż Salomon. Ludzie z Niniwy powstaną na sądzie przeciw temu plemieniu i potępią je; ponieważ oni dzięki nawoływaniu Jonasza się nawrócili, a oto tu jest coś więcej niż Jonasz».

Bóg często działa w naszym życiu przez znaki. Największym znakiem działania Bożego, Jego obecności, jest Eucharystia. Tu dokonuje się największy cud męki, śmierci i zmartwychwstania Pana Jezusa. Bóg przychodzi w czasie każdej Mszy Świętej, by nas zbawić. W Komunii Świętej daje nam siebie, by wzmocnić nas w dążeniu do świętości. Człowiek często jednak nie dostrzega wartości tego daru Bożej obecności. Szukamy czegoś więcej, wydarzeń spektakularnych, zaskakujących, a wręcz szokujących, by uwierzyć. Wyrazem miłości Boga jest ofiara składana na ołtarzu w czasie sprawowania Mszy Świętej. Bóg przyszedł na świat nie po to, by dokonywać spektakularnych widowisk, przyszedł po to, by zapewnić o swojej miłości.

K.S.

ROZWAŻANIA NA ROK 2025 SĄ JUŻ DOSTĘPNE! DO KUPIENIA W NASZEJ KSIĘGARNI!: "Żyć Ewangelią 2025".