Reklama

Zgromadzenie Sióstr Kolegium Świętej Rodziny w Kielcach

Sieją dobro

2013-07-10 11:55

Katarzyna Dobrowolska
Edycja kielecka 28/2013, str. 4-5

Archiwum sióstr

Ich jedyny Dom w Polsce mieści się właśnie u nas, w Kielcach, ale na świecie pracują na trzech kontynentach w sześciu państwach, niosąc pomoc samotnym matkom i dzieciom w misyjnych szpitalach. Międzynarodową włosko-meksykańską wspólnotę w mieście tworzą trzy siostry. Obecność tej małej wspólnoty jest bardzo ważna dla miasta i Kościoła kieleckiego

Siostry przybyły do Kielc na zaproszenie bp. Stanisława Szymeckiego w 1990 r. z Palermo we Włoszech. Zgromadzenie kupiło dom, który najpierw należało wyremontować, i budynek, w którym założyły pierwsze w mieście Katolickie Przedszkole im. Kardynała Pietro Marcellino Corradini, którego motto brzmi „Dzieci uśmiechem Boga”. Posługują w Areszcie Śledczym, prowadzą formację wśród młodzieży. Wspólnotę w Kielcach tworzą obecnie: s. Nazarena Scopelliti - przełożona Domu, s. Sara B. Romero, s. Laura H. Alvarado.

Dobre, bo katolickie

- To nie jest praca, to jest dzieło misyjne, stąd nasze codzienne zaangażowanie i służba rodzinom w mieście - mówi dyrektorka Przedszkola s. Nazarena Scopelliti. - Tutaj patrzymy na rozwój dziecka całościowo. Pragniemy dać mu jak najlepsze warunki do wzrastania intelektualnego i duchowego, we współpracy z rodzicami opartej na wzajemnym szacunku i życzliwości. Przymiot „katolickie” jest równoznaczny dla mnie z najlepszą jakością i wysokim poziomem - podkreśla. - Naszym celem jest przekazanie dziecku najważniejszych wartości, które będą dla niego drogowskazem w życiu. Siostry i nauczycielki starają się rozwijać indywidualne predyspozycje i uzdolnienia dziecka. Zajęcia dydaktyczne w nowoczesnych salach, odpowiednio wyposażonych w pomoce i edukacyjne zabawki, dają wychowankom dobre warunki do zabawy i nauki. Przedszkole stawia również na wychowanie patriotyczne, kształtujące u dziecka tożsamość i szacunek do ojczyzny, ale także poprzez międzynarodową kadrę w sposób naturalny otwiera je na inne kultury. Edukacja odbywa się w urozmaiconych formach: wycieczki edukacyjne, spotkania, zabawy. Poprzez liczne przedstawienia, występy artystyczne, naukę tańca, maluchy uczą się wyrażać emocje, rozbudzają wrażliwość na sztukę i kulturę. Kadra przekazuje dzieciom najważniejsze wartości chrześcijańskie, uczy dobra i szacunku do drugiego człowieka przez zabawę oraz różne akcje charytatywne, choćby „Mikołajki”, na które zapraszani są również podopieczni z Domu Dziecka. Zawsze jest modlitwa przed posiłkiem i w ciągu dnia. Dzieci poznają język włoski, który jest drugim nauczanym tutaj obcym językiem po języku angielskim. Przedszkole, które poświęcił bp Kazimierz Gurda w 2012 r., oferuje bardzo dobre warunki socjalne, przestronne sale, zamknięty bezpieczny teren z ogrodem i z placem zabaw. W tym roku uczyło się tutaj 74 dzieci, w następnym będzie ich blisko 100.

S. Nazarena podkreśla, że ważnym aspektem pracy wychowawczej jest formacja rodzin. - Bardzo zależy nam na współpracy z rodzicami. Staramy się zachęcać, aby zawsze byli ze swoimi dziećmi podczas występów, przedstawień, okolicznościowych imprez i świąt, jak choćby jasełka, Dzień Dziecka, Mamy, Taty, Babci, Dziadka - wymienia. - W tych uroczystościach bierze udział także bp Gurda - wielki przyjaciel naszego Przedszkola, który wspiera nasze zgromadzenie od samego początku - dodaje. - Siostry uczą rodziców cieszyć się z daru rodzicielstwa, z czasu spędzonego z dziećmi, integrują rodziców z placówką przez wspólne imprezy, rekolekcje, wyjazdy, spotkania. - Przypominają nam, że dzieci są łaską i miłością Pana Boga - opowiadają rodzice.

Reklama

Jestem Jego narzędziem

Patrząc na to, co na co dzień wypełnia jej czas; kierowanie dużym przedszkolem, posługa wśród więźniów Aresztu Śledczego na Piaskach i posługa przełożonej Domu, jestem przekonana, że z jej pasją, pracowitością i temperamentem, gdyby nie była siostrą zakonną, mogłaby zostać dyrektorem albo menadżerem wielkiej firmy. Nie, ona nie żałuje niczego. Jako kobieta w pełni czuje się szczęśliwa i zrealizowana, będąc siostrą zakonną, służąc Bogu. Zdradza to niegasnący uśmiech i błyszczące oczy, prostota i otwartość. Siostrą zakonną jest dwadzieścia pięć lat. Pochodzi z Włoch, z Sycylii, do klasztoru wstąpiła mając zaledwie siedemnaście lat. Urodziła się jako piąte dziecko, osiem miesięcy po śmierci swego ojca. Jej mądra mama, która zawsze miała otwarte i hojne serce dla potrzebujących imigrantów z Maroka i Tunisu, powtarzała jej, że „Pan Bóg coś dla niej ma”. I nie myliła się. Dziewczyna usłyszała głos powołania i wstąpiła do klasztoru, gdzie otrzymała formację i wykształcenie. Studia teologiczne kończyła już na PAT w Krakowie, w Polsce, gdzie skierowali ją przełożeni. Tutaj, w Kielcach, z którymi jest związana od 1990 r. s. Nazarena obchodziła swój piękny jubileusz w katedrze kieleckiej, dzieląc radość ze swoimi współsiostrami, bliskimi (przyjechała Matka Generalna Zgromadzenia z Włoch, jej rodzina, krewni, przyjaciele), byli wychowankowie z Przedszkola z rodzicami i przyjaciele. Na uroczystości byli obecni również wszyscy biskupi kieleccy.

W Areszcie Śledczym jej podopieczne przygotowały montaż słowno-muzyczny, w którym opowiedziały o jej dzieciństwie, powołaniu, drodze życia i pracy z tymi „na marginesie”, którzy pogubili się w życiu, ale zasługują na drugą szansę. Wzrusza się, kiedy patrzy na prezent od nich. - To muzyka pisana łzami zza krat - mówi, pokazując rzeźbę na drewnianej korze, wykonaną przez osadzonych, którą powiesiła w pokoju dziennym.

Co niedziela o 7.30 jedzie do Aresztu, by razem z osadzonymi uczestniczyć we Mszy św. Najpierw jest godzinne przygotowanie do Eucharystii, kobiety same wybierają pieśni, przygotowują czytania, śpiewają Psalmy. Potem jest Msza św. w skromnej, więziennej kaplicy. - Ale Chrystus jest tutaj obecny - siostra nie ma wątpliwości, mówiąc o prawdziwym misterium, jakie przeżywa tutaj każdej niedzieli. Obserwuje jak kobiety odczuwają swoją tęsknotę za rodziną, ich łzy, skruchę i prawdziwe nawrócenia. - Nie wolno mi ich osądzać. Spotkałam młodą kobietę, która zabiła dziecko po urodzeniu. W rozmowie ze mną, rozglądając się po celi, mówi: „Jak tutaj ładnie!”. Jeśli słyszysz takie słowa, to myślisz, Boże! To jak musiało być u niej w domu, co się tam działo? Czy to tylko jej wina, że zabiła? Gdzie byliśmy jako społeczeństwo? Czy nikt nie mógł pomóc? Czy mamy prawo skazywać kogoś na potępienie, wykluczać go i nazywać „śmieciem”? Bóg w każdym widzi człowieka, a przebaczenie to wielka tajemnica pomiędzy Nim i grzesznikiem - zwraca uwagę. - Oczywiście mówię im zawsze: - Wobec człowieka, którego skrzywdziliście, wobec państwa macie winę, musicie odpokutować. Ale jeśli będziecie pracować nad sobą, macie szansę powrócić do społeczeństwa jako dobrzy obywatele. Oni muszą być przygotowani do tego powrotu, stąd czas resocjalizacji społecznej.

Nigdy nie spotkałam się za kratami z brakiem szacunku, ubliżaniem. Czuję także wielkie wsparcie w tym, co robię wśród kadry i dyrekcji, którzy szanują moją pracę - opowiada. Swoją posługę nazywa resocjalizacją przez ewangelizację. - To Jezus leczy złamanych na duchu, podnosi grzesznika, a ja jestem jego narzędziem - wyznaje.

Patron i założyciel wzorem

Zgromadzenie założył kard. Pietro Marcellino Corradini. Przyszedł na świat 2 czerwca 1658 r. jako jedno z siedmiorga dzieci głęboko religijnej rodziny w Sezze, prowincja - Latina. Nieprzeciętne zdolności i wybitna inteligencja umożliwiły mu zdobycie solidnego wykształcenia. Po studiach, w 1685 r. rozpoczął pracę w Kurii Rzymskiej. Wkrótce podjął i ukończył inne studia, tym razem historyczno archeologiczne. Dojrzałe powołanie do życia kapłańskiego wzbudziło w nim zainteresowanie teologią, która stała się przedmiotem kolejnych studiów. W 1702 r. w Bazylice św. Jana na Lateranie otrzymał święcenia kapłańskie, a 5 lat później został mianowany arcybiskupem tytularnym Aten, a w 1712 r. kardynałem in pectore.

W nauczaniu podkreślał wielką godność człowieka. Swoje życie wypełnione modlitwą i miłością do drugiego człowieka, szczególnie najbardziej potrzebującego, zakończył wśród trędowatych mieszańców Rzymu. Pragnienie życia, którego pełnią jest miłość do biednych i potrzebujących stało się istotą duchowości Kardynała i zaowocowało powołaniem dzieła jego życia - Zgromadzenia Sióstr Kolegium Świętej Rodziny, w 1717 r. Najważniejszą myślą pierwszych konstytucji było rozsiewanie dobra wokół i dzielenie się miłością na chwałę Boga.

To międzynarodowe zgromadzenie, powstałe z inspiracji tajemnicy miłości Boga w Nazarecie, pragnie głosić Bożą miłość przez służbę biednym i potrzebującym. Siostry pracują na trzech kontynentach w 6 krajach: we Włoszech, Albanii, Rumunii, Tanzanii, Meksyku i w Polsce. Dawniej i dziś charyzmat Zgromadzenia skupia się wokół misji wychowania i edukacji, przygotowania młodego człowieka do dobrego i uczciwego życia. Siostry prowadzą przedszkola, szkoły, domy dziecka oraz misyjne szpitale. Dzieło Kardynała Pietro Marcellino Corradini rozpowszechnione jest na całym świecie.

Czy będą następne Domy Sióstr Świętej Rodziny w Polsce? To marzenie sióstr, nie ustają w modlitwach o powołania. Przełożona zwraca uwagę na ogólny spadek powołań związany z kryzysem rodziny, preferowanymi przez młode pokolenie wartościami lansowanymi przez media, marzeniem o samorealizacji i karierze. Potrzebna jest wielka praca na rzecz powołań żeńskich, trzeba pokazywać dziewczętom piękno życia konsekrowanego i dowartościowywać powołania zakonne w pracy duszpasterskiej Kościoła. Minęło już 23 lata odkąd Zgromadzenie jest obecne u nas w kraju. Dzieła, praca i zaangażowanie sióstr widoczne są gołym okiem. Katolickie Przedszkole, z bardzo dobrą renomą, kształtuje w duchu chrześcijańskich wartości młode pokolenie. Zasiane dobro, wydaje obfity plon.

W następnym numerze zaprezentujemy Zgromadzenie Sióstr Kanoniczek Ducha Świętego - Dom w Chmielniku

Tagi:
siostry zgromadzenie

Reklama

Dzieci Niepokalanej

2019-12-04 07:37

O spełnionym marzeniu Maryi Wanda Mokrzycka rozmawia z s. Alicją Grzywocz
Edycja wrocławska 49/2019, str. IV

Radek Mokrzycki
S. Alicja z Mariankami z karłowickiej parafii

Wanda Mokrzycka: – Kto zapoczątkował Ruch Dzieci Maryi?

S. Alicja Grzywocz: – W latach 30. XIX wieku Maryja objawiała się Katarzynie Labouré w Paryżu. Owocem tych objawień jest cudowny medalik z Niepokalaną. Również wtedy Matka Boża wyraziła swoją prośbę, aby został utworzony Ruch Dzieci Maryi. Jej marzenie spełniło się najpierw we Francji. Niedługo potem Ruch zawiązał się także na ziemiach polskich. Zabory, potem wojna i komunizm sprawiły, że rozwój Marianek był utrudniony, ale nie niemożliwy. Pod koniec lat 70. XX wieku nastąpiło ich odrodzenie. Dziś kolejne pokolenie dziewczynek chce naśladować Maryję.
W naszej karłowickiej parafii Marianki to inicjatywa oddolna. Kilka lat temu nastoletnia dziewczyna wysłała SMS do ojca proboszcza z pytaniem, czy przy kościele mógłby zawiązać się wspólnota Dzieci Maryi. Franciszkanin odpowiedział, że jeśli znajdzie jeszcze cztery dziewczyny, to owszem. Znalazła. A proboszcz został pierwszym opiekunem Marianek.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

To my, ludzie, wyrzuciliśmy Boga z Europy

2019-12-04 07:07

Z kard. Robertem Sarahem, prefektem Kongregacji Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów, rozmawia ks. Jarosław Grabowski, redaktor naczelny „Niedzieli”
Niedziela Ogólnopolska 49/2019, str. 10-12

Czy kryzys wiary dotarł już do Polski?
Czy doświadczamy go także w Kościele katolickim?
Dlaczego Europa odrzuca chrześcijańskie korzenie?

Ks. Jarosław Grabowski: – Wasza Eminencjo, coraz częściej da się słyszeć głosy o duchowym upadku Europy. Dlaczego Europejczycy odwracają się od wiary?

Kard. Robert Sarah: – Myślę, że przyczyną tego duchowego upadku Zachodu jest obojętność. Ludzie mówią: Bóg jest albo Go nie ma, to mnie nie interesuje. Wyrzuca się Go z życia społecznego – Boga nie ma w polityce, w ekonomii, w ludzkiej codzienności. Można też zaobserwować zjawisko humanizacji liturgii. Ludzie celebrują samych siebie: swoje działania, osiągnięcia, więzi, które ich łączą. Wymyślili swoją własną liturgię, w której nie ma już przestrzeni dla Boga, bo centralne miejsce zajmuje człowiek. Bóg przestał być potrzebny. Nietzsche powiedział: „Bóg umarł”. To my, ludzie, zabiliśmy Boga! Zabijając jednak Boga, zabijamy człowieka, co można zauważyć choćby w braku poszanowania dla życia poczętego. Aborcja, wojny – to wszystko istnieje, bo ludzie zapomnieli o Bogu. A przecież jesteśmy z Nim nierozerwalnie związani, bo to On nas stworzył na swój obraz. W Europie nastąpił kryzys antropologiczny. Nie ma już znaczenia, czy jest się chrześcijaninem, buddystą, muzułmaninem czy ateistą – wszyscy są równi, więc po co się angażować? Porzuciliśmy też modlitwę. Niedzielna Msza św., dotąd w powszechnym rozumieniu bezwzględnie obowiązkowa, zaczęła być traktowana jako coś dobrowolnego... Francuski pisarz Georges Bernanos powiedział, że Bóg oddala się od naszych serc dlatego, że to my się dechrystianizujemy, że świat nie przyjął Chrystusa. A zatem to my porzuciliśmy naszą chrześcijańskość. W świecie polityki oficjalnie odrzuciliśmy swoje chrześcijańskie korzenie. To my, ludzie, wyrzuciliśmy Boga z Europy.

– Wszystko to opiera się na braku więzi z Bogiem. Aby jednak powrócić do tej więzi, potrzeba wiary przekazywanej przez rodziców, przynależności do wspólnot formacyjnych...

o. Waldemar Pastusiak
Kard Sarah z ks. Jarosławem Grabowskim

– Trzeba odnaleźć wiarę jako dar Boga i otworzyć nasze serce na ten dar. Odpowiedzialni są za to rodzice, którzy mają za zadanie komunikować dzieciom swoją wiarę. Mają żyć wiarą w rodzinie, dawać przykład w modlitwie – dlatego że ona jest znakiem tego, kto wierzy. Odpowiedzialni jesteśmy także my, kapłani. Mamy komunikować prawdziwą wiarę, a nie nasze opinie. Mamy nauczać wiary. Z szacunkiem traktować Komunię św., z godnością celebrować Mszę św. Jeśli zabraknie takiego podejścia, zniszczymy wiarę ludu. „Lex orandi, lex credendi” – norma modlitwy jest normą wiary. Niszcząc liturgię, niszczymy wiarę! Prawdziwy kryzys, upadek duchowy ma swój początek w zachowaniu kapłanów, którzy nie celebrują Mszy św. Za tym idzie przemiana społeczna, kulturowa. Ludzie zaczynają wyrażać pogląd, że wiara jest sprawą prywatną, dlatego trzeba Boga wyrzucić z przestrzeni publicznej. A zatem musimy ponownie zamanifestować wiarę, musimy katechizować. Od dłuższego czasu w wielu krajach dzieci i młodzież na katechezie niczego się nie uczą, zamiast tego wykonują rysunki. Porzuciliśmy to, co stanowi istotę, a co powinno być przekazywane, nauczane od dziecka.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Radio Maryja świętuje 28 lat istnienia

2019-12-07 12:40

lk, Radio Maryja / Toruń (KAI)

Radio Maryja świętuje w sobotę i niedzielę 28 lat istnienia. Jak w poprzednich latach miejscem głównego dziękczynienia za działalność toruńskiej rozgłośni będzie hala widowiskowo-sportowa „Arena Toruń”. - Zapraszamy na wielkie dziękczynienie za 28 lat działalności Radia Maryja i dzieł przy nim powstałych oraz za całą posługę apostolskiej Rodziny Radia Maryja w całej Ojczyźnie i poza jej granicami - zachęca dyrektor rozgłośni o. Tadeusz Rydzyk.

Katarzyna Cegielska

Głównym punktem sobotnich uroczystości będzie popołudniowa Msza św. pod przewodnictwem metropolity częstochowskiego abp. Wacława Depo. Poprzedzą ją różaniec ze słuchaczami i koncert w wykonaniu Reprezentacyjnej Orkiestry Marynarki Wojennej z solistami i aktorami scen polskich. Transmisję z uroczystości przeprowadzą sama rozgłośnia oraz TV Trwam.

Do wzięcia udziału w wydarzeniu jak co roku zaprasza założyciel i dyrektor Radia Maryja o. Tadeusz Rydzyk. W liście do słuchaczy redemptorysta przypomina, że urodziny rozgłośni zbiegają się z uroczystością Niepokalanego Poczęcia NMP. Zwraca uwagę, że wciąż jest dużo bluźnierstw i zniewag Matki Bożej, dlatego zachęca do włączenia się w cykliczne, pierwszosobotnie modlitwy wynagradzające za te akty.

"Niech ta pierwsza sobota grudnia, 28 lat po powstaniu radia Matki Najświętszej, będzie wielkim wynagrodzeniem podjętym przez wszystkich naszych Rodaków – od najmłodszych do najstarszych – Matce Najświętszej za zniewagi Jej wyrządzane w Ojczyźnie i świecie. I tak rozpocznijmy wszyscy odprawianie przynajmniej pięciu pierwszych sobót miesiąca" - napisał o. Rydzyk.

"Poprzez modlitwę ratujmy siebie, wszystkich ludzi, Ojczyznę. Raz jeszcze zapraszamy do Torunia na to wielkie dziękczynienie za 28 lat działalności Radia Maryja i dzieł przy nim powstałych; za całą posługę apostolskiej Rodziny Radia Maryja w całej Ojczyźnie i poza jej granicami" - dodał redemptorysta.

W niedzielę powstanie Radia Maryja świętować będą także mieszkańcy Bydgoszczy. Z tej okazji Mszy św. o godz. 18.00 w tamtejszej katedrze będzie przewodniczył biskup bydgoski Jan Tyrawa.

Radio Maryja rozpoczęło nadawanie 8 grudnia 1991 r., w święto Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny. Początkowo audycje docierały tylko do słuchaczy w Toruniu, Bydgoszczy i okolicznych miejscowości. Obecnie fale Radia Maryja przekraczają granice oceanu, dzięki czemu rozgłośnia jest odbierana także w wielu miejscach zamieszkałych przez Polonię. Poprzez Internet i nadawanie satelitarne radio słyszalne jest praktycznie na całym świecie.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem