Reklama

Niedziela Łódzka

Rycerze Kolumba w Łodzi

Zakon Rycerzy Kolumba jest bratnią organizacją mężczyzn o zasięgu globalnym. Działają m.in. w Stanach Zjednoczonych, Kanadzie, Meksyku, a od 2011 r. w Łodzi przy parafii pw. Świętych Apostołów Piotra i Pawła.

Historia Zakonu

Pod koniec XIX wieku tysiące katolików z wielu krajów Europy, w tym również z Polski, emigrowało do Ameryki za chlebem. W swoich ojczyznach cierpieli głód i prześladowania religijne. Na nowej ziemi katolicy także nie zaznali szczęścia. Traktowano ich jak obywateli drugiej kategorii. W pracy spotykali się z wyzyskiem i wrogością. Niebezpieczne warunki panujące w fabrykach, zwłaszcza na stanowiskach, jakie zajmowali emigranci, sprawiły, iż wiele rodzin pozbawionych zostało jedynych żywicieli. Postrzegając te uwarunkowania 29-letni ks. Michael J. McGivney z parafii Najświętszej Marii Panny w New Haven w stanie Connecticut grupie mężczyzn ze swojej parafii zaproponował założenie świeckiej katolickiej organizacji samopomocowej.

W 1882 r. powstało stowarzyszenie, przyjmując za patrona Krzysztofa Kolumba, któremu Ameryka zawdzięcza odkrycie i ewangelizację. W organizacji tej katoliccy emigranci znaleźli poczucie bezpieczeństwa i przyjęli nazwę Zakonu Rycerzy Kolumba. Głównymi zasadami, jakimi się kierowali, to miłosierdzie, jedność, braterstwo i patriotyzm. W 2004 r. bł. Jan Paweł II widząc postępującą laicyzacje w Europie, poprosił Rycerzy Kolumba, aby rozpoczęli działalność na Starym Kontynencie.

Reklama

Zakon do Polski przybył na zaproszenie księży kardynałów: Józefa Glempa, Franciszka Macharskiego i Stanisława Dziwisza. W 2006 r. powstała pierwsza Rada Rycerzy Kolumba w Krakowie (nr 1400). Zasady działalności tak jak pod koniec XIX wieku, tak i dzisiaj są takie same. Katoliccy mężczyźni służą Kościołowi, wspólnocie oraz rodzinie. W Polsce w 54 Radach działa ponad 2600 członków.

Zakon Rycerzy Kolumba w Łodzi

Łódzka Rada Rycerzy Kolumba (nr 15279) została założona 15 kwietnia 2011 r. przy kościele pw. Świętych Apostołów Piotra i Pawła, dzięki inicjatywie ks. prał. Edwarda Wieczorka i za aprobatą abp. Władysława Ziółka, ówczesnego metropolity łódzkiego.

Rada lokalna to najmniejsza jednostka organizacyjna Rycerzy, którą tworzy co najmniej 30 członków, pełnoletnich mężczyzn, praktykujących katolików. Rada łódzka posiada trzy Okrągłe Stoły: przy parafii Matki Boskiej Fatimskiej w Łodzi, przy parafii Matki Boskiej Bolesnej w Łodzi i przy parafii Wszystkich Świętych w Sieradzu.

Reklama

W łódzkiej Radzie lokalnej co roku są wybierani funkcjonariusze Rady. Radzie przewodniczy Wielki Rycerz. Obecnie w Łodzi wielkim rycerzem jest Sławomir Sosiński, a kapelanem, który dba o rozwój duchowy Rycerzy, ks. kan. Wiesław Kamiński, proboszcz parafii pw. Świętych Apostołów Piotra i Pawła. Pozostałymi funkcjonariuszami są: zastępca wielkiego rycerza Grzegorz Stuleblak, kanclerz Piotr Mec, kronikarz Piotr Jaworski, skarbnik Andrzej Pańczak, radca Marek Kujawiński, kustosz Jacek Chodak, strażnik wnętrz Mieczysław Jędrzejczyk, strażnik bram Paweł Bogucki, trzyosobowa Rada Powierników oraz Rada Dyrektorów.

Łódzka Rada lokalna podlega Rejonowi 15. Najwyższą jednostką organizacyjną Zakonu w Polsce jest Stan, na czele którego stoi delegat stanowy dr Krzysztof Orzechowski, a kapelanem stanowym jest kard. Franciszek Macharski.

Najwyższą jednostką organizacyjną Zakonu jest Rada Najwyższa, na której czele stoi Najwyższy Rycerz. Obecnie najwyższym rycerzem Rycerzy Kolumba jest Carl A. Anderson, a najwyższym kapelanem arcybiskup metropolita Baltimore William Edward Lori. Centrala Zakonu znajduje się w USA w New Haven.

Rycerzem Zakonu Kolumba może zostać mężczyzna, który ukończył 18 lat i jest wierzącym i praktykującym katolikiem Kościoła rzymskokatolickiego, o czym może zaświadczyć inny Rycerz albo proboszcz parafii kandydata. Po pozytywnym rozważeniu kandydatury osoby ubiegającej się o członkostwo, podczas Inicjacji Pierwszego Stopnia kandydat zostaje przyjęty w poczet rycerzy.

Rycerze w trakcie swojego duchowego rozwoju zdobywają stopnie: Miłosierdzie, Jedność, Braterstwo. Pierwszy stopień otrzymują członkowie podczas przyjmowania ich do Zakonu. Pełnoprawny Rycerz musi posiadać trzeci stopień, co upoważnia go do uczestnictwa w konwencji stanowej. Dodatkowy stopień zwany „Patriotycznym”, uprawnia Rycerza do noszenia od święta wyróżniającego stroju. Rycerze zwracają się do siebie słowami „zacny bracie”, a pozdrawiają okrzykiem „wiwat Jezus”.

Służba Bogu i ludziom

W Polsce działalność Zakonu skupia się przede wszystkim w parafiach, przy których działają Rady lokalne. Na comiesięcznych zebraniach Rycerzy podejmowane są inicjatywy, które starają się zrealizować.

Łódzka Rada lokalna podczas swojej zaledwie dwuletniej działalności wyremontowała salę, w której odbywają się zebrania Rycerzy, i kaplicę w kościele na potrzeby wspólnoty głuchych. Członkowie Zakonu czynnie włączyli się w wykonanie dużego parkingu przy kościele. Rycerze Kolumba są zawsze gotowi pomagać Księdzu Proboszczowi w doraźnych potrzebach, takich jak: sprzątanie posesji przy kościele czy wykonanie drobnych remontów. Włączają się we wszystkie inicjatywy księży z parafii, jak zorganizowanie polowego punktu święcenia pokarmów czy organizacji Święta Pszczoły, zbudowali szopkę bożonarodzeniową. Dla wspólnoty parafialnej organizują piknik rodzinny z darmowym poczęstunkiem, z okazji Dnia Dziecka dla najmłodszych parafian przygotowują wielki plac zabaw z karuzelą, zjeżdżalniami i innymi atrakcjami. Zapraszają dzieci na degustację słodkości.

Rycerze pomagają sobie w ważnych momentach życia, radosnych, takich jak ślub czy chrzest, ale także smutnych, takich jak pogrzeb. Członkowie Zakonu i ich rodziny mogą na siebie liczyć w każdej potrzebie. Ponieważ Rada nie ma kwalifikacji do pomocy zewnętrznej dla osób potrzebujących, włączono się w działalność łódzkiej Caritas. Organizują wyprawki dla dzieci rozpoczynających naukę w szkole, a także koszyczki wielkanocne dla najbiedniejszych parafian.

Ustanowili Dzień Rycerzy Kolumba, podczas którego zapoznają parafian z działalnością Rady i Zakonu. Dla Rycerzy organizują zjazdy Wielkich Rycerzy oraz inicjacje wszystkich stopni. Podczas konwencjiw Krakowie wyrazili chęć zorganizowania kolejnego spotkania w Łodzi.

Działania Rad finansowane są ze składek członkowskich oraz datków Rycerzy i ich sympatyków.

2013-08-07 14:15

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Przeżyj misterium śmierci i życia

2020-03-27 19:17

[ TEMATY ]

Częstochowa

misterium

Rycerze Kolumba

Grzegorz gadacz/Niedziela TV

Zapraszamy na misterium Męki Pańskiej pt. "Męczeńska droga Kościoła" przygotowane przez młodzież i Rycerzy Kolumba z parafii Podwyższenia Krzyża Świętego w Częstochowie.

W tym roku z oczywistych względów nie mogło się ono odbyć w kościele, dlatego zostało wcześniej zarejestrowane, aby służyło jako pomoc w przeżywaniu Wielkiego Postu i Triduum Paschalnego.

Przez misterium prowadzą nas św. Jan Paweł II, bł. ks. Jerzy Popiełuszko i sługa Boży kard. Stefan Wyszyński. Autorką scenariusza jest Iga Orman, która już po raz czwarty podjęła się reżyserii misterium. Jak podkreśla, tylko dzięki współpracy z łaską Bożą można zrobić coś więcej. - Dzięki pomocy Ducha Świętego udało nam się po raz kolejny zrealizować to dzieło. Wierzymy w słowa św. Pawła z Listu do Filipian: "Wszystko mogę w Tym, który mnie umacnia" (Flp 4, 13) i wypełniamy je. Chcemy być narzędziami Boga i tworzyć coś dla dobra innych - wyjaśnia.

Patronami medialnymi misterium są Tygodnik Katolicki "Niedziela" i Radio Jasna Góra.

Zobacz także: Misterium
CZYTAJ DALEJ

Niedziela Palmowa w tradycji Kościoła

Szósta niedziela Wielkiego Postu nazywana jest Niedzielą Palmową, inaczej Niedzielą Męki Pańskiej. Rozpoczyna ona najważniejszy i najbardziej uroczysty okres w roku liturgicznym - Wielki Tydzień.

Początki obchodów

Liturgia Kościoła wspomina tego dnia uroczysty wjazd Pana Jezusa do Jerozolimy, o którym mówią wszyscy czterej Ewangeliści. Uroczyste Msze św. rozpoczynają się od obrzędu poświęcenia palm i procesji do kościoła. Zwyczaj święcenia palm pojawił się ok. VII w. na terenach dzisiejszej Francji. Z kolei procesja wzięła swój początek z Ziemi Świętej. To właśnie Kościół w Jerozolimie starał się bardzo dokładnie powtarzać wydarzenia z życia Pana Jezusa. W IV w. istniała już procesja z Betanii do Jerozolimy, co poświadcza Egeria (chrześcijańska pątniczka pochodzenia galijskiego lub hiszpańskiego). Autorka tekstu znanego jako Itinerarium Egeriae lub Peregrinatio Aetheriae ad loca sancta. Według jej wspomnień w Niedzielę Palmową patriarcha otoczony tłumem ludzi wsiadał na osiołka i wjeżdżał na nim do Świętego Miasta, zaś zgromadzeni wierni, witając go z radością, ścielili przed nim swoje płaszcze i palmy. Następnie wszyscy udawali się do bazyliki Zmartwychwstania (Anastasis), gdzie sprawowano uroczystą liturgię. Procesja ta rozpowszechniła się w całym Kościele. W Rzymie szósta niedziela Przygotowania Paschalnego początkowo była obchodzona wyłącznie jako Niedziela Męki Pańskiej, podczas której uroczyście śpiewano Pasję. Dopiero w IX w. do liturgii rzymskiej wszedł jerozolimski zwyczaj urządzenia procesji upamiętniającej wjazd Pana Jezusa do Jeruzalem. Z czasem jednak obie te tradycje połączyły się, dając liturgii Niedzieli Palmowej podwójny charakter (wjazd i pasja). Jednak w różnych Kościołach lokalnych procesje te przybierały rozmaite formy, np. biskup szedł pieszo lub jechał na oślęciu, niesiono ozdobiony palmami krzyż, księgę Ewangelii, a nawet i Najświętszy Sakrament. Pierwszą udokumentowaną wzmiankę o procesji w Niedzielę Palmową przekazuje nam Teodulf z Orleanu (+ 821). Niektóre przekazy podają też, że tego dnia biskupom przysługiwało prawo uwalniania więźniów.

Polskie zwyczaje

Dzisiaj odnowiona liturgia zaleca, aby wierni w Niedzielę Męki Pańskiej zgromadzili się przed kościołem, gdzie powinno odbyć się poświęcenie palm, odczytanie perykopy ewangelicznej o wjeździe Pana Jezusa do Jerozolimy i uroczysta procesja do kościoła. Podczas każdej Mszy św., zgodnie z wielowiekową tradycją, czyta się opis Męki Pańskiej (według relacji Mateusza, Marka lub Łukasza - Ewangelię św. Jana odczytuje się w Wielki Piątek). Obecnie kapłan w Niedzielę Palmową nie przywdziewa szat pokutnych, fioletowych, jak to było w zwyczaju dawniej, ale czerwone. Procesja zaś ma charakter triumfalny. Chrystus wkracza do świętego miasta jako Król i Pan. W Polsce istniał kiedyś zwyczaj, iż kapłan idący na czele procesji wychodził przed kościół i trzykrotnie pukał do zamkniętych drzwi kościoła, wtedy drzwi się otwierały i kapłan z wiernymi wchodził do wnętrza kościoła, aby odprawić uroczystą liturgię. Miało to symbolizować, iż Męka Zbawiciela na krzyżu otwarła nam bramy nieba. Inne źródła przekazują, że celebrans uderzał poświęconą palmą leżący na ziemi w kościele krzyż, po czym unosił go do góry i śpiewał: „Witaj, krzyżu, nadziejo nasza!”.

W polskiej tradycji ludowej Niedzielę Palmową nazywano również Kwietną bądź Wierzbną. W tym dniu święcono palmy, które w tradycji chrześcijańskiej symbolizują odradzające się życie. Wykonywanie palm wielkanocnych ma bogatą tradycję. Tradycyjne palmy wielkanocne przygotowuje się z gałązek wierzby, która w symbolice Kościoła jest znakiem zmartwychwstania i nieśmiertelności duszy. Obok wierzby używano także gałązek malin i porzeczek. Ścinano je w Środę Popielcową i przechowywano w naczyniu z wodą, aby puściły pąki na Niedzielę Palmową. W trzpień palmy wplatano również bukszpan, barwinek, borówkę i cis. Tradycja wykonywania palm szczególnie zachowała się na Kurpiach oraz na Podkarpaciu, gdzie corocznie odbywają się konkursy na najdłuższą i najpiękniejszą palmę.

W zależności od regionu, palmy różnią się wyglądem i techniką wykonania. Palma góralska wykonana jest z pęku witek wierzbowych, wiklinowych lub leszczynowych. Zakończona jest czubem z bazi, jedliny, bibułkowych kolorowych kwiatów i wstążek. Palma kurpiowska powstaje z pnia ściętego drzewka (jodły lub świerka) oplecionego widłakiem, wrzosem, borówką, zdobionego kwiatami z bibuły i wstążkami. Czub drzewa pozostawia się zielony. Palemka wileńska jest obecnie najczęściej świeconą palmą wielkanocną. Jest niewielkich rozmiarów, upleciona z suszonych kwiatów, mchów i traw.

Z palmami wielkanocnymi wiąże się wiele ludowych zwyczajów i wierzeń: poświęcona palma chroni ludzi, zwierzęta, domy. Od dawna istniał także zwyczaj połykania bazi, które to zapobiegają bólom gardła i głowy. Wierzono, że sproszkowane kotki dodawane do naparów z ziół mają moc uzdrawiającą, bazie z poświęconej palmy zmieszane z ziarnem siewnym podłożone pod pierwszą zaoraną skibę zapewnią urodzaj, krzyżyki z palmowych gałązek zatknięte w ziemię bronią pola przed gradobiciem i burzami, poświęcone palmy wystawiane podczas burzy w oknie chronią dom przed piorunem. Poświęconą palmą należy pokropić rodzinę, co zabezpieczy ją przed chorobami i głodem, uderzenie dzieci witką z palmy zapewnia zdrowie, wysoka palma przyniesie jej twórcy długie i szczęśliwe życie, piękna palma sprawi, że dzieci będą dorodne. Poświęconą palmę zatykano za świętymi obrazami, gdzie pozostawała do następnego roku. Palmy wielkanocnej nie można było wyrzucić. Najczęściej była ona palona, popiół zaś z tych palm wykorzystywano w następnym roku w obrzędzie Środy Popielcowej. Znany też był zwyczaj „palmowania”, który polegał na uderzaniu się palmami. Tu jednak tradycja była różna w różnych częściach Polski. W niektórych regionach zwyczaj ten jest związany dopiero z poniedziałkiem wielkanocnym. W większości regionów jest to jednak zwyczaj Niedzieli Palmowej, gdzie „palmowaniu” towarzyszyły słowa: Palma bije nie zabije - wielki dzień za tydzień, malowane jajko zjem, za sześć noc - Wielkanoc.

Dzisiaj, choć wiele dawnych obyczajów odeszło już w zapomnienie - tworzą się nowe. W wielu kościołach można nadal podziwiać kilkumetrowe plamy. Dzieci w szkołach, schole i grupy parafialne prześcigają się w przygotowaniu najładniejszych palm. Często pracom tym towarzyszą konkursy lub konkretne intencje.

CZYTAJ DALEJ

Odwiedź Muzeum Dom Rodzinny Ojca Świętego Jana Pawła II online

2020-03-31 19:40

Julia A. Lewandowska

Pomimo pandemii Muzeum Dom Rodzinny Ojca Świętego Jana Pawła II zachęca do poznawania swoich zbiorów. Instytucja uruchomiła specjalną podstronę internetową, na której online prezentuje wyjątkowe eksponaty, archiwalne fotografie czy filmy ze swojej kolekcji.

– W czasie epidemii koronawirusa muzeum pozostaje zamknięte. Dlatego też, chcąc pozostać blisko gości, chcieliśmy nasze działania przenieść do sieci, prezentując najciekawsze obiekty Domu Rodzinnego Karola Wojtyły, jak i te zbiory, nad którymi jeszcze pracujemy – mówi Magdalena Klaja z Muzeum Dom Rodzinny Ojca Świętego Jana Pawła II w Wadowicach.

Z tego powodu na stronie internetowej muzeum www.domjp2.pl powstała specjalna podstrona „Muzeum online”. Składa się z czterech działów, a jeden z nich nazwany jest „Wyjątkowe eksponaty” i zawiera opisy ciekawszych elementów wadowickiego zbioru.

– Nasze eksponaty mają bardzo ciekawą historię i naprawdę są w stanie poruszyć i uczynić bliższą postać papieża Polaka, co jest na pewno bardzo ważne w kontekście zbliżającej się 100. rocznicy jego urodzin. Na chwilę obecną zwiedzający online zobaczą na przykład pamiątkę Pierwszej Komunii Świętej Karola Wojtyły, akt potwierdzający wybór Karola Wojtyły na Stolicę Piotrową czy Drzwi Święte – opisuje Klaja.

Pozostałe działy muzealnych zbiorów online to „Wideoteka”, prezentujący m.in. spotkania z cyklu „Takim Go pamiętamy. Wspomnienia o Janie Pawle II” czy film „Papież z naszej klasy”, „Fotografie archiwalne Wojtyłów” oraz zaproszenie do projektu Niepodległej „Kronika życzliwości”, która ma być zapiskami z codziennej solidarności.

„Skala reakcji na koronawirusa sprawia, że mamy do czynienia z wydarzeniem historycznym. Będzie się o nim mówić latami. Sprawmy, żeby mówiono nie tylko o wybuchu epidemii, która zatrzymała świat, ale też wybuchu międzyludzkiej solidarności, która pokazała, że kryzys może mieć też swoje pozytywne oblicze. Pokażmy ilu jest ludzi dobrej woli, ile jest w nas solidarności i dobroci. Pokażmy, że łączą nas fundamentalne wartości, którymi dzielimy się z innymi” – podkreślono na stronie internetowej muzeum. Zachęcono, by podejmowane inicjatywy upowszechniać zdjęciami i postami na Facebooku z hasztagiem #wszystkobędziedobrze i #zostańwdomu.

Także na facebookowym profilu muzeum można oglądać codziennie nowe eksponaty. W sobotę znalazł się tam post prezentujący pozłacany medalion należący do Emilii Wojtyły. „Ozdobiony motywem koniczyny, która jest małym jubilerskim dziełem sztuki. Złoto medalionu łączy się ze szmaragdową zielenią koniczyny, błyszczącą niemal jak szkiełka witrażu. Zagadką pozostaje dla nas pytanie, skąd pochodzi ten medalion. Może był prezentem od Karola Wojtyły seniora? A może rodzinną pamiątką, przekazywaną kobietom w rodzinie Kaczorowskich?” – napisano przy zdjęciu.

Dla zainteresowanych dostępna jest także aplikacja VR „Śladami świętego”, która umożliwia wirtualne wędrowanie po muzealnym budynku. Muzeum można po części także zwiedzić jako element wirtualnego szlaku www.tusiezaczelo.pl.

Muzeum Dom Rodzinny Ojca Świętego Jana Pawła II zostało otwarte w 2014 r. Znajduje się w kamienicy przy ul. Kościelnej 7 w Wadowicach, gdzie 18 maja 1920 r. urodził się Karol Wojtyła. Multimedialna wystawa muzeum w wyjątkowy sposób ukazuje osobę papieża Polaka, jego naukę i przesłanie.

CZYTAJ DALEJ
E-wydanie
Czytaj Niedzielę z domu

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję