Poniedziałek, 27 stycznia. Dzień powszedni albo wspomnienie św. Anieli Merici, dziewicy

• Hbr 9, 15.24-28 • Ps 98 • Mk 3, 22-30

Uczeni w Piśmie, którzy przyszli z Jerozolimy, mówili o Jezusie: «Ma Belzebuba i przez władcę złych duchów wyrzuca złe duchy». Wtedy Jezus przywołał ich do siebie i mówił im w przypowieściach: «Jak może szatan wyrzucać szatana? Jeśli jakieś królestwo wewnętrznie jest skłócone, takie królestwo nie może się ostać. I jeśli dom wewnętrznie jest skłócony, to taki dom nie będzie mógł się ostać. Jeśli więc szatan powstał przeciw sobie i wewnętrznie jest skłócony, to nie może się ostać, lecz koniec z nim. Nie, nikt nie może wejść do domu mocarza i sprzęt mu zagrabić, jeśli mocarza wpierw nie zwiąże, i wtedy dom jego ograbi. Zaprawdę powiadam wam: wszystkie grzechy i bluźnierstwa, których by się ludzie dopuścili, będą im odpuszczone. Kto by jednak zbluźnił przeciw Duchowi Świętemu, nigdy nie otrzyma odpuszczenia, lecz winien jest grzechu wiecznego ». Mówili bowiem: «Ma ducha nieczystego».

Jan Chrzciciel powiedział o Chrystusie – zanim On zaczął swoją działalność – że będzie nas „chrzcił Duchem Świętym” (por. Mk 1, 8). Gdy Jezus został ochrzczony, Duch Święty „zstąpił na Niego” (Mk 3, 22). Inny Ewangelista mówi, że Jezus swoją działalność zaczął od słów: „Duch Pański spoczywa na Mnie, ponieważ Mnie namaścił i posłał Mnie…” (Łk 4, 18). Jezus uzdrawia chorych, uwalnia ludzi z cierpienia i zniewoleń. Nauka, którą przekazuje ludziom, ma w sobie głęboką mądrość, a jej zachowanie prowadzi do pokoju; dobro, które Jezus czyni, jest tak oczywiste, że tylko człowiek ze złą wolą mógł zaprzeczać, że Jezus jest „Świętym Boga” i Jego działanie przynosi dobre owoce. Wokół Jezusa pojawiają się tłumy rozmaitych ludzi: nie tylko ludzie, którym pomaga, nie tylko ci, których zaprasza, by towarzyszyli Mu w Jego misji, ale także ci, którym dobro, które czyni Jezus, przeszkadza. Być może kierują się zazdrością, boją się zmiany ich status quo, czyli ich obecnej pozycji lub innymi motywami. Zarzucają oni Jezusowi, że jest On pod wpływem złego ducha. Jezus potwierdza, że rzeczywiście na tym świecie działają też złe duchy. Po grecku słowo „daimon” (demon), które jest użyte w Ewangelii, oznacza istoty duchowe, które mogą zawładnąć człowiekiem lub zawładnąć nad siłami przyrody, a imię „Baal Zebul” (Belzebub) oznacza władcę złych duchów, który się przeciwstawia Bogu – jest on jakby gospodarzem, panem owładniętego przez złe duchy „domu”. Jednak tak, jak dobre drzewo poznaje się po dobrych owocach, tak działanie złego ducha prowadzi do zła, grzechu, nienawiści, rozpaczy czy podziałów, a Jezus obiektywnie czyni dobro, jednoczy, a nawet wyrzuca złe duchy. Trzeba mieć więc złą wolę, by zarzucić Mu, widząc lub wiedząc o Jego dziełach, że Jego działalność pochodzi od złego ducha. „Mówili bowiem: «Ma ducha nieczystego »”. Bluźnierstwo przeciwko Duchowi Świętemu nie polega na wypowiedzeniu w emocjach jakichś brzydkich słów, ale na złośliwym, świadomym przypisywaniu Bogu zła, na złej woli prowadzącej do trwałego zamknięcia się na działanie Boga. W Bogu nie ma żadnego zła. Jeśli ktoś twierdzi, że „Święty jest na służbie szatana”, podkopuje to, co mówi Bóg – „niszczy się wszelką możliwość rozeznania między dobrem a złem i otwiera się drogę do najgorszych wykroczeń” (S. Fausti i V. Canella). Nie można myśleć, że to, co według Jezusa i Jego uczniów jest złe, to dla innych może nie jest takie złe. Jest dobro i jest zło. Jest świętość i jest grzech. Jest dobry Bóg i jest zły duch. Myślenie, że „wszystko jest względne”, że może jest trochę dobra w złu, a zła w dobru, prowadzi do chaosu. Aby z niego wyjść, trzeba zaprowadzić porządek w sumieniu, które człowiek może zlikwidować do korzenia. Trzeba pozwolić się prowadzić Duchowi Świętemu. Święty Boże, Święty Mocny, zbaw nas od złego, pomóż nam zaufać Tobie bezgranicznie, abyśmy żyli w pokoju i by nasze życie przyniosło dobre owoce.

K.K.

ROZWAŻANIA NA ROK 2025 DO KUPIENIA W NASZEJ KSIĘGARNI!: "Żyć Ewangelią 2025".