Piaski pustyni stanęły pod Betlejem,
gdy Mędrcy wiedzeni przez gwiazdę
stanęli w miejscu,
gdzie było Dziecię
rozkwitłe w ramionach Matki,
uśmiechające się słońcem
pokoju,
radości,
wesela duszy
i miłości Najwyższego.

Dlaczego przybyliście Mędrcy
do lichej mieściny w Judzie?
Czy szukacie mądrości,
czy rozwiązania problemów
codziennego życia?
Czy może gnębi was przeświadczenie
zrodzone przez gwiazdę
inną niż wszystkie,
którą uznaliście
gwiazdą Najwyższego Mędrca,
Króla
i sługi Bożego?

Pochylają się w kornym ukłonie
złote korony
na posrebrzonych włosach.
Wzbija się w niebo
blask złota.
woń kadzidła i mirry
najdroższych darów Wschodu.

A piaski pustyni
fioletowe i szare,
w mroku judejskiej nocy
podeszły pod same domy
i zaśpiewały
pieśń Dziecięciu,
o Jego cierpieniu i męce,
o Jego chwale,
o Jego zbawieniu
grzesznych ludzi