Reklama

Okno Życia w Sosnowcu

2013-11-21 10:54

Piotr Lorenc
Edycja sosnowiecka 47/2013, str. 4

Piotr Lorenc

Przy ul. Matki Teresy Kierocińskiej 25 w Sosnowcu działa Okno Życia – stworzone dla matek w okresie ciąży, które rozważają aborcję, bądź porzucenie dziecka po porodzie z uwagi na brak środków do życia lub brak wsparcia ze strony najbliższych. W Oknie Życia można bezpiecznie zostawić dziecko, nie narażając je na śmierć lub inne niebezpieczeństwa. W ciągu pięciu minut dziecko zostanie otoczone opieką, a w przeciągu piętnastu – będzie już absolutnie bezpieczne, pod fachową opieką lekarzy. Okno Życia jest czynne 24 godziny na dobę! Okno Życia powstało dzięki Caritas Diecezji Sosnowieckiej. Obecnie opiekują się nim siostry Karmelitanki Dzieciątka Jezus. Jak działa Okna Życia? Po położeniu dziecka w oknie zostaje nadany delikatny sygnał, słyszalny tylko dla dyżurującej siostry pielęgniarki. Po włączeniu się sygnału siostra dyżurująca, zabierając ze sobą telefon, schodzi do pokoju, w którym jest okno i wyłącza sygnał. Sprawdza, co jest w oknie. Jeśli jest to niemowlę, to: wyjmuje kołyskę z niemowlęciem i kładzie na stole do przewijania, oceniając pobieżnie stan noworodka. Następnie dzwoni na numer alarmowy Pogotowia Ratunkowego, podając informację, że trzeba przyjechać karetką do ratowania noworodków, tzw. „N” i przedstawia ocenę stanu zdrowia noworodka. Oczekując na karetkę, sprawdza, czy potrzebna jest pomoc noworodkowi – okrycie, zmiana pieluchy, względnie pobieżna toaleta. Po wejściu grupy ratunkowej noworodek zostaje im przekazany. Kolejnym krokiem jest powiadomienie pracowników Diecezjalnego Ośrodka Adopcyjnego w Sosnowcu, który już dalej pilotuje proces prawny adopcji dziecka.

Zostawienie dziecka w Oknie Życia jest nieodwołalne! Dlatego zanim rodzice, matka zdecydują się na ten krok mogą skorzystać z kontaktu z terapeutami Diecezjalnego Ośrodka Adopcyjnego w Sosnowcu. – Przychodząc do ośrodka można uzyskać konkretną pomoc psychologiczną i prawną. Matka może przyjść będąc jeszcze w ciąży i dowiedzieć się jakie ma możliwości: że może zostawić dziecko w szpitalu, zawieźć go do domu dziecka, gdzie może bezpiecznie poczekać na decyzję matki. Jeśli matka jest gotowa oddać dziecko do adopcji może to zrobić za pośrednictwem ośrodka. Wówczas ma pewność, że trafi ono do dobrej, sprawdzonej rodziny i znacząco skróci czas pobytu w placówce, bo procedury prawne są wówczas dużo łatwiejsze – wyjaśnia Elżbieta Dziubaty, kierowniczka Diecezjalnego Ośrodka Adopcyjnego. A jeśli zdarzy się tak, że matka dojdzie do wniosku, że chce zatrzymać i wychowywać dziecko, będzie to możliwe. Jeśli zostawi je w Oknie Życia nie będzie już takiej możliwości. Oczywiście Ośrodek Adopcyjny zapewnia anonimowość i dyskrecję.

Reklama

– W naszym ośrodku pracują terapeutki, które są gotowe wysłuchać i pomóc każdej kobiecie. Matki otrzymają wsparcie zarówno w przypadku podjęcia decyzji o wychowaniu dziecka, jak i powierzeniu dziecka rodzinie adopcyjnej, która zapewni mu bezpieczny i szczęśliwy dom. Możemy pomóc także wtedy, gdy będąc w stanie błogosławionym matka nie ma miejsca na godne oczekiwanie na urodzenie się dziecka. Znamy miejsca, które zajmują się pomaganiem kobietom w takiej sytuacji – zachęca Elżbieta Dziubaty.

Tagi:
okno życia

Reklama

USA: Okna Życia ratują niemowlęta

2019-09-19 17:34

rk (KAI) / Hammond

Zaledwie miesiąc od otwarcia Okna Życia we franciszkańskim szpitalu w Hammond w amerykańskim stanie Indiana uratowano niemowlę. Ktoś umieścił dziewczynkę w specjalnie wyciętym w ścianie budynku pomieszczeniu, po czym, tak jak jest to w Polsce, uruchomiły się alarmy, na które zareagowali dyżurujący pracownicy szpitala, natychmiast roztaczając opiekę nad dzieckiem.

Piotr Jaskólski

Pomysłodawczynią i koordynatorką projektu sieci Okien Życia w stanie Indiana jest Monica Kelsey, którą wychowali rodzice adopcyjni. Sama została porzucona jako niemowlę. Inspiracją do zakładania Okien Życia, w których matki mogłyby anonimowo zostawić swoje dziecko bez żadnych konsekwencji prawnych, zaczerpnęła z Cape Town w RPA, gdzie podobne rozwiązanie bardzo dobrze funkcjonuje od wielu lat.

Szczęśliwie zakończona historia z Hammond kontrastuje z innymi przypadkami na terenie USA, gdy porzucano dzieci na odludziu i tylko przypadek sprawił, że niemowlęta te uratowano. Tak było niedawno w stanie Georgia, gdy ktoś pozostawił dziecko w plastikowej torbie w lesie. Z kolei w lasach Silver Spring w stanie Maryland znaleziono płaczące, nagie dziecko, prawdopodobnie kilka godzin po jego narodzeniu. Niestety, większość takich historii nie kończy się dobrze.

Przepisy na terenie Indiany, będące stanową wersją ogólnokrajowego prawa „Bezpieczna Przystań”, pozwalają rodzicom na pozostawienie niemowlęcia w jakimkolwiek szpitalu, posterunku policji czy jednostce straży pożarnej. Nie grozi za to żadna kara. W różnych stanach istnieją jednak ograniczenia wiekowe. W niektórych stanach pozostawiane dziecko nie może mieć więcej niż 3 dni, w innych maksymalny wiek dziecka to 90 dni (Nowy Meksyk), a nawet rok (Północna Dakota). Okna Życia działają tylko w stanach Indiana (12), Ohio (3) i Arkansas (1). W stanie Arizona funkcjonuje sześć „skrytek” dla niemowląt. Działają na podobnej zasadzie co Okna Życia.

Pierwsze Okno Życia założyła w 1999 r. niemiecka pastorka Gabriele Stangl. Wysłuchała ona wcześniej dramatycznej wyznania kobiety, która urodziła dziecko poczęto przez gwałt. Okna Życia działają dziś w Niemczech, w Polsce, w Czechach, we Włoszech, na Litwie, Rosji, Słowacji, Szwajcarii i Belgii. Dzięki nim setki dzieci zostało ocalonych.

W 2012 r. oenzetowski Komitet Praw Dziecka (CRC) domagał się od Unii Europejskiej delegalizacji Okien Życia. Zdaniem działaczy organu monitorującego wypełnianie przez państwa postanowień Konwencji o Prawach Dziecka, Okna Życia naruszają m.in. prawo dziecka do poznania swoich rodziców.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Katechetycy o realnych problemach nauczania religii w wirtualnej rzeczywistości

2019-09-21 12:12

Aneta Rayzacher-Majewska / Częstochowa (KAI)

Dziś nie ma wątpliwości co do tego, że rzeczywistość wirtualna jest przestrzenią głoszenia Ewangelii. Jak powinno wyglądać nauczanie religii w rzeczywistości zmediatyzowanej? Zastanawiano się nad tym podczas sympozjum Stowarzyszenia Katechetyków Polskich, które odbyło się 19 i 20 września w Częstochowie.

Archiwum WSD w Częstochowie
Praktyki katechetyczne kleryków WSD w Częstochowie

W spotkaniu wzięli m.in. udział wykładowcy katechetyki i przedstawiciele wydziałów katechetycznych, na czele z przewodniczącym Komisji Wychowania Katolickiego bp. Markiem Mendykiem oraz wiceprzewodniczącym bp. Wojciechem Osialem.

Szkolne nauczanie religii wpisuje się w działalność dydaktyczną i wychowawczą szkoły. Rafał Lew-Starowicz z Departamentu Podręczników, Programów i Innowacji MEN wyjaśnił, jak należy dbać o bezpieczeństwo ucznia w przestrzeni wirtualnej. Dla pogłębienia tematu we własnym zakresie, ofiarował katechetykom współredagowaną książkę „Edukacja - relacja - zabawa. Wieloaspektowość internetu w wymiarze bezpieczeństwa dzieci i młodzieży”.

Ks. dr Grzegorz Strzelczyk (Wydział Teologiczny Uniwersytetu Śląskiego) twierdząco odpowiedział na postawione w temacie wystąpienia pytanie, „Czy wiarę da się jeszcze opowiadać?”. Podkreślił przy tym potrzebę zaistnienia w przestrzeni wirtualnej, przy jednoczesnej konieczności doprowadzenia do spotkania w realnym świecie.

Po referatach uczestnicy pracowali w grupach, omawiając szanse i wyzwania nauczania religii wobec wirtualnej rzeczywistości w szkole podstawowej i średniej, a także dla nauczycieli religii oraz rodziców. Mówili o tym dr Michał Małek, ks. dr Andrzej Kielian, ks. dr Adam Bielinowicz i ks. dr hab. Dariusz Kurzydło, prof. UKSW.

Zdaniem uczestników warsztatów, rzeczywistość wirtualna stwarza nauczaniu religii nowe możliwości, których nie można zlekceważyć. Do prawidłowego wykorzystania mediów należy jednak być odpowiednio przygotowanym i czynić to odpowiedzialnie, upatrując w nich środka do osiągnięcia celu, nie zaś celu samego w sobie.

Podczas zjazdu Stowarzyszenia Katechetyków Polskich odbyło się Walne Zebranie SKP, podczas którego ks. dr hab. Tomasz Wielebski z UKSW, prezes Polskiego Stowarzyszenia Pastoralistów, przedstawił propozycję współpracy na rzecz planowanego II Kongresu Teologii Praktycznej.

W drugim dniu spotkania rozmawiano o aktualnych problemach organizacji nauczania religii i katechezy. Przedstawili je przewodniczący Komisji Wychowania Katolickiego bp Marek Mendyk oraz ks. prof. dr hab. Piotr Tomasik, koordynator Biura Programowania Katechezy. Najszerzej omówioną kwestią były kwalifikacje nauczycieli religii w świetle aktualnego Porozumienia KEP i MEN oraz nowego rozporządzenia MNiSW w sprawie standardu kształcenia przygotowującego do wykonywania zawodu nauczyciela.

Stowarzyszenie Katechetyków Polskich powstało w 2012 r. i kontynuuje tradycje dawnej Sekcji Wykładowców Katechetyki. Aktualnie liczy ponad stu członków zwyczajnych, a także ośmiu członków honorowych i czterech korespondencyjnych. Podczas dorocznych spotkań SKP katechetycy pogłębiają refleksję naukową nad katechezą oraz omawiają bieżące sprawy katechetyczne. Kolejny zjazd Stowarzyszenia odbędzie się w dniach 22-23 września 2020 r. w Częstochowie.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Grand Prix Wielkiej Brytanii. Madsen najlepszy, Zmarzlik blisko złota

2019-09-21 22:02

Maciej Orman


Canal+

Leon Madsen wygrał w sobotę 21 września Grand Prix Wielkiej Brytanii w Cardiff. W swoim debiucie na najkrótszym torze całego cyklu (272 m długości) Duńczyk zdobył 17 punktów. Z takim samym wynikiem na drugim miejscu zawody ukończył Emil Sajfutdinow. Trzeci, z 15 punktami, był Bartosz Zmarzlik. Polak przed ostatnią rundą ma 7 oczek przewagi nad Rosjaninem i 9 nad Duńczykiem.

Madsen zaczął zawody od zdobycia 1 punktu, przegrywając w 2. wyścigu z Maciejem Janowskim i niespodziewanie z jadącym z dziką kartą Brytyjczykiem Charlesem Wright'em.

W 6. biegu Duńczyk upadł na tor na wyjściu z pierwszego łuku, trącony deflektorem przez Martina Vaculika. Sędzia wykluczył Słowaka z powtórki wyścigu, którą wygrał Fredrik Lindgren przed Madsenem i Sajfutdinowem.

W 9. biegu Brytyjczyk Robert Lambert, ku uciesze miejscowych kibiców, wygrał z Madsenem walkę o 3 punkty.

Duńczyk pojechał popisowo w 19. gonitwie. Przegrał start z Doylem, ale rozpędził się mocno na zewnętrznej i na drugim łuku wjechał piką przed Australijczyka.

Madsen wygrał też pewnie pierwszy półfinał. W finale puścił sprzęgło chwilę przed zwolnieniem taśmy startowej, ale sędzia nie zareagował. Duńczyk wysunął się pod bandę, gdzie nabrał prędkości i mógł cieszyć się ze zwycięstwa.

Jako jedyny z czwórki Polaków w półfinale pojechał Bartosz Zmarzlik. Maciejowi Janowskiemu zabrakło do awansu 1 punktu (zdobył 7 oczek i był 9.). Słabo zaprezentowali się Patryk Dudek (3 punkty, 15. miejsce) i Janusz Kołodziej, który z 1 punktem był ostatni.

W klasyfikacji generalnej Grand Prix ze 118 punktami prowadzi Bartosz Zmarzlik. Drugi jest Emil Sajfutdinow (111 punktów), a trzeci Duńczyk Leon Madsen (109). Jeżeli nie wydarzy się nic nieprzewidzianego, to 5 października w Toruniu Zmarzlik zostanie mistrzem świata.

Wyniki Grand Prix w Cardiff

1. Leon Madsen (Dania) – 17 (1,2,2,3,3,3,3)

2. Emil Sajfutdinow (Rosja) – 17 (3,1,3,3,3,2,2)

3. Bartosz Zmarzlik (Polska) – 15 (1,3,3,1,3,3,1)

4. Jason Doyle (Australia) – 13 (2,3,2,2,2,2,0)

5. Fredrik Lindgren (Szwecja) – 11 (2,3,2,1,3,0)

6. Antonio Lindbaeck (Szwecja) – 9 (3,0,1,3,2,0)

7. Martin Vaculik (Słowacja) – 9 (0,w,3,3,2,1)

8. Matej Zagar (Słowenia) – 9 (1,2,1,2,2,1)

9. Maciej Janowski (Polska) – 7 (3,2,1,0,1)

10. Artiom Łaguta (Rosja) – 6 (3,3,0,0,0)

11. Robert Lambert (Wielka Brytania) – 6 (1,0,3,2,0)

12. Charles Wright (Wielka Brytania) – 5 (2,2,0,0,1)

13. Tai Woffinden (Wielka Brytania) – 5 (w,1,2,2,0)

14. Niels Kristian Iversen (Dania) – 5 (2,1,0,1,1)

15. Patryk Dudek (Polska) – 3 (0,1,1,0,1)

16. Janusz Kołodziej (Polska) – 1 (0,0,0,1,0)

17. Daniel King (Wielka Brytania) – ns

18. Chris Harris (Wielka Brytania) – ns

Maciej Orman

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem