Szczególna i pełna wspomnień jest atmosfera listopadowych wieczorów, podczas których wierni zebrani w kościołach odmawiając różaniec polecają we wspominkach swoich bliskich zmarłych, prosząc miłosiernego Boga, by zachciał darować im popełniane winy i obdarzył łaską nieba. Jednak w sposób szczególny podczas uroczystych nabożeństw żałobnych, odbywających się zwykle w połowie miesiąca Kościół poleca Bogu zarówno tych, którzy szczególnie wpisali się w pamięć lokalnych wspólnot, jak również tych, którzy nie są przez nikogo ogarnięci modlitewnym wspomnieniem.

15 listopada w archikatedrze św. Jana w Lublinie odbyła się uroczysta Msza św., podczas której wierni polecali Bożej łasce zmarłych biskupów, kapłanów i diakonów naszej archidiecezji. Liturgia z udziałem licznych wiernych i alumnów lubelskiego seminarium, której w koncelebrze licznych kapłanów i biskupów pomocniczych Ryszarda Karpińskiego i Mieczysława Cisły przewodniczył abp senior Bolesław Pylak, rozpoczęła się od wspólnego odśpiewania nieszporów. Następnie głos zabrał Arcybiskup Pylak, który w liturgicznym powitaniu nawiązał do początków naszej archidiecezji wspominając biskupów ordynariuszy zasiadających na stolicach: chełmskiej i lubelskiej. Ksiądz Arcybiskup Senior przypomniał losy naszej metropolii, poczynając od archidiakonatu krakowskiego, poprzez diecezję chełmską, na obecnej lubelskiej kończąc, zaznaczając zbliżającą się rocznicę dwustulecia jej powstania, nakreślił ciągłą opiekę i niewidzialną rękę Bożą kierującą jej poczynaniami i losami.

Skierowaną do licznie zgromadzonych wiernych homilię Arcybiskup Senior rozpoczął od przypomnienia grzeszności i słabości człowieka, wskazując nie tylko na potrzebę modlitwy zanoszonej do Boga w jego intencji, lecz także na przejściowy stan oczekiwania i jednoczesnego oczyszczenia duszy, jakim jest czyściec. Kaznodzieja dając za przykład zmarłych biskupów i kapłanów przywoływał godne naśladowania wzorce postaw i zachowań, których rezultatem był rozwój i wzrost znaczenia naszej diecezji. "Polecając dzisiaj Bogu naszych poprzedników mamy nadzieję, że i my zostaniemy kiedyś ogarnięci modlitewną pamięcią naszych następców. To właśnie stanowi kolegialność i ciągłość Kościoła, który jako żywe ciało Chrystusa, dającego nam życie i powołującego nas do śmierci, będącej bramą wieczności, nieprzerwanie ukazuje nam żywego Boga". Kończąc homilię Arcybiskup Bolesław przypomniał sylwetkę swojego niezwykłego poprzednika kard. Stefana Wyszyńskiego, nakreślając te zachowania Prymasa Tysiąclecia, które stanowiły o wierności Bogu i Ojczyźnie.

Msza św. zakończyła się udzieleniem błogosławieństwa pasterskiego przez obecnych Księży Biskupów i wspólną modlitwą za wszystkich zmarłych, która stanowiła akt ciągłej pamięci o tych, którzy oglądają Boga w jego wielkości i niezwykłości zarazem. Eucharystyczne spotkanie w Archikatedrze Lubelskiej i liczny w nim udział wiernych doskonale obrazują pamięć mieszkańców Lublina o ich duszpasterzach i biskupach, toteż pozostaje nadzieja, że zmarli oglądając Boga wstawiają się za nami, wypraszając potrzebne łaski i ciągłą opiekę Tego, który jest Alfą i Omegą, początkiem i końcem każdego ludzkiego istnienia.