Sześćdziesiąta rocznica śmierci Mieczysława Kozara-Słobódzkiego stała się okazją do przypomnienia jego zasług jako legionisty, kompozytora i pierwszego dyrektora I Liceum Ogólnokształcącego.
Obchody odbyły się 29 stycznia br. pod honorowym patronatem Prezydent Miasta Świdnicy oraz Biskupa Świdnickiego. Rozpoczęły się otwarciem wystawy plenerowej na Rynku, poświęconej życiu i twórczości bohatera. Punktem kulminacyjnym był patriotyczny koncert w auli I Liceum Ogólnokształcącego, podczas którego wystąpił Reprezentacyjny Chór Akademii Wojsk Lądowych im. gen. Tadeusza Kościuszki z Wrocławia oraz dzieci i młodzież z Młodzieżowego Domu Kultury w Świdnicy. Publiczność usłyszała utwory, które na stałe wpisały się w historię polskiej muzyki, m.in. słynne „Rozkwitały pąki białych róż” i „Maszerują chłopcy, maszerują” – oba z melodią skomponowaną przez Kozara-Słobódzkiego.
W uroczystościach uczestniczyli przedstawiciele władz miasta, instytucji kultury oraz środowisk patriotycznych. W organizację wydarzenia zaangażowało się Świdnickie Stowarzyszenie Patriotyczne we współpracy z Młodzieżowym Domem Kultury, który od 2007 roku nosi imię Kozara-Słobódzkiego, upamiętniając jego wkład w kulturę i edukację.
Podczas wydarzenia Prezydent Świdnicy zapowiedziała, że na najbliższej sesji Rady Miejskiej zostanie rozpatrzona uchwała o ustanowieniu roku 2025 Rokiem Mieczysława Kozara-Słobódzkiego. Beata Moskal-Słaniewska podkreśliła, że byłaby to wyjątkowa okazja do przybliżenia mieszkańcom postaci bohatera oraz jego wkładu w historię i kulturę miasta.
Mieczysław Kozar-Słobódzki urodził się w 1884 roku w Chocinie (obecnie Ukraina, obwód iwanofrankiwski). Był uczestnikiem I wojny światowej, żołnierzem Legionów Polskich, nauczycielem i kompozytorem. Po wojnie osiadł w Świdnicy, gdzie został pierwszym dyrektorem I Liceum Ogólnokształcącego. Pomimo szykan ze strony władz komunistycznych, które usunęły go z funkcji za legionową przeszłość, pozostał zaangażowany w życie kulturalne miasta.
Zmarł 3 stycznia 1965 roku, a jego doczesne szczątki spoczywają na cmentarzu parafialnym przy ul. Brzozowej w Świdnicy.
Pielgrzymi i turyści odwiedzający Bazylikę św. Piotra mogą od początku Wielkiego Postu tego roku oglądać stacje Drogi Krzyżowej, umieszczone w nawie głównej i w części prezbiterium, przyciągające uwagę swoimi kolorami, do tej pory nieznanymi w tej świątyni, i ekspresją przedstawionych postaci. Odnosi się niemal od początku wrażenie, że mamy do czynienia ze sztuką tradycyjną i nowoczesną zarazem.
W grudniu 2023 r. Fabryka św. Piotra (watykańska instytucja zajmująca się administracją i wyposażeniem bazyliki) ogłosiła międzynarodowy konkurs na stacje Drogi Krzyżowej, mając na uwadze zarówno cele duchowe jak i artystyczne. Chodziło o znalezienie artysty, który zaproponowałby stacje harmonizujące z cała architekturą potężnej świątyni jak i z jej bogatym i różnorodnym wyposażeniem, co, oczywiście, nie było sprawą prostą. Inicjatywa wpisuje się w jubileusz 400-lecia poświęcenia bazyliki, które miało miejsce w 1626 r. Nabór prac był otwarty dla wszystkich artystów powyżej 18 roku życia, bez względu na narodowość, płeć, wiek czy wyznanie. Jedynym wymogiem było zachowanie czternastu tradycyjnych stacji Drogi Krzyżowej, od skazania przez Piłata Jezusa na śmierć po złożenie Go do grobu. Odzew był niezwykły i zaskoczył samych organizatorów. Otrzymano ponad tysiąc zgłoszeń z osiemdziesięciu krajów na pięciu kontynentach.
Pierwsza grupa rodaków ewakuowanych wojskowym transportem lotniczym z rejonu Bliskiego Wschodu dotarła w piątek nad ranem do Polski - poinformowało Dowództwo Operacyjne Rodzajów Sił Zbrojnych.
„Po godz. 03.00 samoloty B737 Sił Powietrznych RP bezpiecznie przetransportowały do kraju 109 osób. Działalność Polskiego Kontyngentu Wojskowego Bliski Wschód koordynowało Dowództwo Operacyjne RSZ, a siły i środki wydzieliło Dowództwo Generalne RSZ" - podało Dowództwo na portalu X.
Historia jak zwykle zaczęła się niewinnie - zagubione narzędzie, potem wykrywacz metalu i odkrycie jednego z największych rzymskich skarbów. A w Ewangelii też skarb - nie chodzi o monety. Chodzi o to, co dzieje się z człowiekiem, kiedy w zwykłym dniu spotyka Kogoś, kto zna jego historię… i nie odchodzi, nie gardzi tą historią.
Dlaczego Samarytanka przychodzi do studni wtedy, gdy nikt nie patrzy? Co robi z nami wstyd, lęk i poczucie odrzucenia? I dlaczego jedna rozmowa potrafi sprawić, że człowiek przestaje uciekać, a zaczyna biec – do ludzi, z odwagą, z nową radością?
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
