W samym sercu Neapolu, w Kaplicy Sansevero znajduje się jedna z najbardziej niezwykłych rzeźb jaką kiedykolwiek wykuto w marmurze – to „Chystus spowity całunem” („Cristo Velato”). Jej twórcą jest włoski rzeźbiarz Giuseppe Sammartino, który skończył swoje dzieło w 1753 r. Ludziom trudno było uwierzyć, że można było z twardego marmuru „wydobyć” przezroczysty całun, który lekko pokrywał ciało zmarłego Chystusa. Ponieważ zleceniodawcą rzeźby był książe Raimondo di Sangro, sławny alchemik, powstała legenda, że całun powstał w alchemicznym procesie „marmoryzacji” tkaniny.
Warto dodać, że w okresie późnego baroku Sammartino był jednym z najwybitniejszych włoskich rzeźbiarzy – pracował w Neapolu, tworząc rzeźby o tematyce religijnej, a Chrystus z kaplicy Sansevero jest jego najsłynniejszym dziełem.
Włodzimierz Rędzioch
Rzeźba "Chrystus spowity całunem"
Ponad 250 lat później inny włoski rzeźbiarz, Albino Sirsi z Campi Salentina w Apulii, postanowił wykonać w marmurze tę samą scenę, tzn. Chrystusa owiniętego w całun. Nad rzeźbą „Oltre il Velo” („Poza całunem”) pracował sześć lat tworząc dzieło o wyjątkowej intensywności i rzadkim pięknie – przekazuje ono nie tylko cierpienie, ale i nadzieję zawartą w tajemnicy zmartwychwstania Chrystusa. Jest ona owocem niezwykłego kunsztu artysty, a równocześnie świadectwem jego wiary.
Rzeźba została wykonana całkowicie ręcznie, przy użyciu młotka i dłuta, z pojedynczego bloku najdoskonalszego marmuru karraryjskiego, który przed obróbką ważył 7 ton. Obecnie rzeźba waży 3 tony, ma 2,5 m długości i 1,2 m szerokości.
Włodzimierz Rędzioch
Rzeźba "Chrystus spowity całunem"
Dzieło „Oltre il Velo” mistrza Sirsiego zostało zaprezentowane publiczności w rzymskim kościele Najświętszego Serca Jezusowego w dzielnicy Prati podczas uroczystej Mszy św. w Niedzielę Palmową. To ważne wydarzenie artystyczne i duchowe zainaugurowało obchody świąt Wielkiej Nocy.
„Chystus spowity całunem” będzie wystawiony w kościele Najświętszego Serca Jezusowego przez cały Rok Jubileuszowy. Spełniło się marzenie mistrza Sirsiego, aby móc zaprezentować swoje dzieło w Rzymie. „Dzielenie się owocami sześciu lat pracy z pielgrzymami Roku Świętego jest zaszczytem, którego nigdy nie zapomnę” – wyznał artysta.
Narodowy Instytut Polskiego Dziedzictwa Kulturowego za Granicą POLONIKA
Pomnik Mikołaja Kopernika
Wśród rzymskich zaułków, w cieniu barokowych fasad i marmurowych kolumn, kryje się rzeźba, która zaskakuje nawet doświadczonych podróżników. To postać Mikołaja Kopernika – wybitnego polskiego astronoma – dłuta Tomasza Oskara Sosnowskiego, ustawiona na dziedzińcu Domu Generalnego Zgromadzenia Zmartwychwstania Pańskiego. Dla wielu to nieoczywisty, ale głęboko symboliczny ślad polskiej obecności w sercu Wiecznego Miasta.
W niedzielę po południu Leon XIV odwiedził parafię NMP Królowej Pokoju w nadmorskiej Ostii. To pierwsza z jego pięciu wizyt w rzymskich parafiach, zaplanowanych przed Wielkanocą. Podczas homilii apelował o odpowiedź „rozbrajającą mocą łagodności” na szerzącą się kulturę przemocy., szczególnie obecną właśnie w tej miejscowości. W serdecznej atmosferze spędził kilka godzin na spotkaniach z parafianami.
„To moja pierwsza wizyta w parafii w mojej nowej diecezji. Bardzo się cieszę, że zaczynam tutaj, w Ostii. W parafii, która nosi imię Matki Bożej Królowej Pokoju, tak ważne w czasie, w którym żyjemy” – mówił Leon XIV na początku wizyty w pallotyńskiej parafii w Ostii – nadmorskiej miejscowości, związanej m.in. z kultem św. Augustyna i św. Moniki. Podczas spotkań i celebracji w parafii, towarzyszyli mu m.in. wikariusz Diecezji Rzymskiej, kard. Baldo Reina i lokalny proboszcz, ks. Giovanni Patané SAC.
Filmu o Orzechu nie da się po prostu „obejrzeć”. On się człowiekowi przydarza – jak rozmowa, w którą wchodzi się niechcący, a wychodzi z niej z poczuciem, że ktoś właśnie pociął nasze życie na głębsze warstwy i uparcie domaga się prawdy.
Największym komplementem, jaki ks. Kazimierz Orzechowski, słynny duszpasterz akademicki z Wrocławia, wystawił twórcom filmu „Orzech. Zawsze chciałem być z ludźmi”, było zdanie: „Dobrze, że nie zrobiliście laurki.” Nie chciał pomników za życia, nie znosił stawiania go na piedestale – nawet krasnal „Orzech” musiał mieć odsłonięte, „pięknie wypiętrzone czoło”, a nie czapkę na oczach. Wolał, by przypominano go raczej jako tego, który potrafił huknąć z ambony, niż jako grzeczny portret w pozłacanej ramie.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
