Reklama

Niedziela Lubelska

Pomnik św. Jana Pawła II

Wielkim i długo oczekiwanym wydarzeniem, o randze wykraczającej poza społeczność i granice miasta, było poświęcenie placu III Tysiąclecia, pomnika św. Jana Pawła II i sprowadzenia jego relikwii do najstarszego kościoła w Łęcznej

W niedzielę 18 maja uroczystościom przewodniczył abp Stanisław Budzik. Na spotkanie Pasterza, który przywiózł relikwie św. Jana Pawła II, wyszła procesja: poczty sztandarowe, orkiestra Lubelskiego Węgla „Bogdanka” SA, licznie zebrani parafianie, władze miasta i powiatu, przedstawiciele duchowieństwa z całego dekanatu z dziekanem ks. Stefanem Misą i ks. Adamem Lewandowskim, proboszczem lubelskiej archikatedry.

Instalując relikwie w kościele pw. św. Marii Magdaleny, abp Stanisław Budzik modlił się: – Spraw, prosimy, abyśmy dzięki jego nauczaniu z ufnością otworzyli nasze serca na działanie zbawczej łaski Chrystusa, jedynego Odkupiciela człowieka. Dokonując poświęcenia pomnika, Metropolita prosił w imieniu wszystkich, którzy będą kiedykolwiek modlić się na placu III Tysiąclecia przez wstawiennictwo św. Jana Pawła: – Boże, bogaty w miłosierdzie, uprzedzaj swoją łaską ich kroki, broń od wszelkich przeciwności, aby osiągnęli to, czego pragną i szczęśliwie dotarli na spotkanie z Tobą i Twoją Matką.

– Nasze spotkanie przy ołtarzu z relikwiami św. Jana Pawła II jest kontynuacją uroczystości kanonizacyjnych i dziękczynieniem za życie, pasterską posługę, apostolskie nauczanie, cierpienie i czytelny przykład świętości Papieża Polaka – powiedział, witając, proboszcz ks. Janusz Rzeźnik, gospodarz parafii. – Dziękujmy Bogu, że mieliśmy szczęście żyć w czasach Jana Pawła II. Prośmy o pomoc, abyśmy tej wielkiej łaski nie marnowali, lecz ją wykorzystali dla dobra ojczyzny, na pożytek Kościoła i dla naszego duchowego dobra – mówił Ksiądz Arcybiskup.

Reklama

W odniesieniu do fragmentu Ewangelii, w którym św. Tomasz Apostoł wypowiada niepokój serca: „Panie, nie wiemy dokąd idziesz”, Metropolita przywoływał słowa Chrystusa i apelował: – Niech się nie trwoży wasze serce! Jest Ktoś, kto idzie z nami po kamienistej drodze życia, kto unosi na wzburzonych falach, oświetla najciemniejsze zakamarki życia. Jezus odpowiada: Ja jestem drogą. Tak trudno się nieraz odnaleźć w gąszczu przeciwstawnych opinii, recept na życie, a Jezus woła: Ja jestem Prawdą! Istnieje jeszcze jeden lęk, który głęboko tkwi w każdym z nas: przed cierpieniem, przemijaniem i śmiercią. A Chrystus, który za nas umarł i dla nas zmartwychwstał, przemawia z mocą: Ja jestem Życiem! Nie bójcie się, nie lękajcie się przyjąć Chrystusa. Z takim orędziem stanął przed Kościołem i światem św. Jan Paweł II, który wołał: Otwórzcie na oścież drzwi Chrystusowi! Ksiądz Arcybiskup podzielił się także przeżyciami związanymi z kanonizacją Jana Pawła II, która była uroczystością czterech papieży. Nawiązał też do ich nauczania i przywołał słowa wdzięczności papieża Franciszka pod adresem Polaków, którzy mogą być dumni ze swojego rodaka: „Dziękuję narodowi polskiemu za dar Jana Pawła II! Papież Polak nadal nas inspiruje”.

Bogata spuścizna i owoce posługi św. Jana Pawła były motywem łączącym kazanie abp. Budzika i montaż słowno-muzyczny, przygotowany przez młodzież z Gimnazjum nr 1 w Łęcznej pod kierunkiem nauczycieli – Marii Surackiej i Mirosława Kozery. Zwieńczeniem występu było złożenie u stóp papieskiego pomnika kosza niezapominajek. Prezentacja miała miejsce po Mszy św. na placu III Tysiąclecia, który łączy ze sobą stacje drogi krzyżowej i dróżki różańca, wykute w polnym kamieniu. W centrum placu, tak jak w centrum zbawienia świata i życia wszystkich wierzących, stoi odnowiony krzyż misyjny. Wykonaną w brązie postać Papieża na początku dróg: różańcowej i krzyżowej, zaprojektował profesor Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie Karol Badyna. Wszystkie te obiekty zostały wkomponowane w zieleń wielkiego skweru, który będzie stawał się parkiem przeciętym aleją Matki Bożej Fatimskiej.

Dziękując w imieniu parafian – fundatorów placu i ponad 150-osobowego komitetu budowy pomnika, jego przewodniczący Piotr Jastrzębski podkreślał: – Chciałbym przede wszystkim podziękować Panu Bogu za dar Jana Pawła II.

2014-06-05 10:32

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Lot tysięcy gołębi na cześć Jana Pawła II

2020-08-07 12:57

[ TEMATY ]

Jan Paweł II

Adobe Stock

Europejscy gołębiarze postanowili uczcić 100. rocznicę urodzin św. Jana Pawła II. 6 sierpnia ze wzgórza Castel Gandolfo zostało wypuszczonych w niebo tysiące gołębi dalekodystansowych.

Cała akcja to inicjatywa Klubu Hodowców Gołębi Dalekodystansowych „Maratończyk” Wadowice. Z rodzinnego miasta Karola Wojtyły do Watykanu zawieziono 1411 gołębi z całej Polski (w tym także 44 gołębie ze Słowacji).

6 sierpnia ze wzgórza w Castel Gandolfo, gdzie znajduje się letnia rezydencja papieska, w jednym momencie w niebo wypuszczonych zostało tysiące gołębi, nie tylko z Polski i Słowacji, ale również z Węgier, Albanii, Rumunii i Włoch. Ptaki rozleciały się po całej Europie, aby dotrzeć do swoich domów. W ten symboliczny sposób, gołębiarze z sześciu krajów europejskich chcą uczcić setną rocznicę urodzin św. Jana Pawła II.

Wadowiccy hodowcy spodziewają się, że pierwsze gołębie powrócą do Polski już w ten weekend.

CZYTAJ DALEJ

NIE dla Konwencji stambulskiej - 3 powody

2020-08-07 12:21

[ TEMATY ]

felieton

konwencja stambulska

CZYTAJ DALEJ

Kard. Czerny: Amazonia to raj palony i pustynniejący

2020-08-08 08:18

[ TEMATY ]

Querida Amazonia

vaticannews.va

Amazonia jest miejscem zagrożonym, a jego mieszkańcy żyją bezradni „w raju, który jest palony i pustynnieje” – uważa kard. Michael Czerny, podsekretarz Sekcji Migrantów i Uchodźców w Dykasterii ds.Integralnego Rozwojowi Człowieka.

Postsynodalna adhortacja apostolska Franciszka „Querida Amazonia” stała się prawdziwym i właściwym „listem miłości dla tego zranionego raju, dla jego synów i córek, którzy tak bardzo cierpią i są narażeni na zagrożenia” – stwierdził kardynał. Dodał, że dokument ten jest głosem Kościoła, który „walczy, zachowuje i strzeże” oraz „ucieleśnia się w Amazonii”. Zwrócił uwagę, że rozpoczęte na Synodzie „wspólne wędrowanie” nadal trwa, a Dykasteria, w której pracuje, jest bezpośrednio zaangażowana w działania na rzecz wcielania w życie wytycznych synodalnych.

Zdaniem amerykańskiego purpurata kurialnego „w Amazonii jest wielu migrantów z zewnątrz, uchodźców wewnętrznych, ofiar handlu ludźmi”. Do najważniejszych tematów, dotyczących tego regionu, należy też zaliczyć tradycyjne przemieszczanie się miejscowych grup wzdłuż szlaków rzecznych i leśnych (niekiedy przerwanych), jak również opuszczanie wiosek, chaotyczną urbanizację i wykorzystywanie tych miejsc jako korytarzy migracyjnych.

„Ponad pięćdziesiąt lat byłem jezuitą, a moją misją było służenie wierze i krzewienie sprawiedliwości” – wspomniał dalej podsekretarz Dykasterii. Zaznaczył, że obecnie, gdy został kardynałem, ta jego misja jeszcze bardziej się wzmogła, aby służyć Kościołowi, jeszcze ściślej współpracując z papieżem. „Mógłbym chyba powiedzieć, że czuję się powołany do jeszcze większego otwarcia ramion, to znaczy do jeszcze szerszego angażowania się na rzecz tych, którzy są głodni i spragnieni sprawiedliwości” – oświadczył purpurat kurialny.

Jako sekretarz specjalny tamtego zgromadzenia Synodu spotykał i wysłuchiwał wtedy wielu spośród tych „spragnionych”, dodając, że były to dni pełne słuchania, modlitwy i rozeznawania, niemal dosłownie dotykania „bogactwa różnorodności w naszym Kościele”, który wychodzi „ku ludom tubylczym, przeżywa z nimi cierpienia, nadzieje i niesie ich w swym sercu”.

Kardynał wskazał, że Dokument Końcowy Synodu Biskupów jest właśnie wynikiem tego długiego procesu wzajemnego przyglądania się sobie, rozpoczętego na etapie przygotowawczym przez Panamazońską Sieć Kościelną (REPAM). Na tym etapie wysłuchano ponad 87 tys. osób. I z tego Dokumentu wypływa „Querida Amazonia”, przy czym obu tych tekstów nie można uważać za materiały oddzielne. Dokument Końcowy jest wynikiem „rozeznania dokonanego przez zgromadzenie plenarne i jest zasadniczo propozycją lub programem duszpasterskim”, podczas gdy adhortacja jako nauczanie papieskie „dostarcza wytycznych, inspiruje, oświeca i rzutuje te uwagi na cały Kościół” – wyjaśnił kard. Czerny.

Podkreślił, że jest to skarb, który ma być dowartościowany w najszerszych wymiarach, a zarazem w konkretach swych propozycji. Hierarcha przypomniał, że Dokument Końcowy zawiera prawie 200 konkretnych propozycji, których ogromną większość stanowią nowe podejścia lub odnowienie tych, które już istniały. Adhortacja posynodalna natomiast jest wezwaniem do „integralnego nawrócenia” osób ku realizacji tego, czego pragnie, szczególnie w odniesieniu do regionu panamazońskiego, papieska encyklika „Laudato si'”.

Mówi ona o „czterech marzeniach”: przede wszystkim „społecznym”, a więc włączeniu do tego procesu wszystkich ludów Amazonii, wypływającym z refleksji nad sprawiedliwością, pokojem i całością stworzenia; winno się to przejawiać w „projektach, przestrzeniach i sojuszach na rzecz obrony najbardziej bezradnych, ludów, ich życia, godności i praw”. Drugie to „marzenie kulturalne”, częściowo już urzeczywistniane w konkretnych doświadczeniach wielu zgromadzeń zakonnych, które zyskuje tu nowe bodźce w postaci działalności misyjnej „w perspektywie interkulturacji, w której bogactwo i piękno różnych kultur, ich postrzeganie świata ujawniają się i jaśnieją w duchu spotkania, dialogu i towarzyszenia”, nie tracąc przy tym z pola widzenia tożsamości Kościoła.

Kolejne marzenie – „ekologiczne” – gromadzi wszystkie sugestie encykliki i prowadzi do konieczności rozpoznawania, „jakie działania, programy i procesy formacyjne mogą być realizowane zarówno na płaszczyźnie oświatowej, duchowej lub społecznej, jak i w działaniach na rzecz obrony [środowiska]”. I wreszcie „marzenie kościelne” jest najbardziej związane „z naszą rzeczywistością Kościoła i życia religijnego”. Pójście za tym marzeniem oznacza „nadanie nowych twarzy Kościołowi, zwłaszcza oblicza amazońskiego” i tym samym „wzbogacenie Kościoła powszechnego” – podkreślił rozmówca kwartalnika.

Na zakończenie wskazał, że chodzi tu o odwagę wychodzenia na nowe szlaki, o docieranie do „najodleglejszych wspólnot, poznawanie języków indiańskich i szanowanie kultur” z jedynym i dokładnie określonym zamiarem „dotarcia do serc ludów z Dobrą Nowiną Jezusa”. I „w tych czasach wielkiej rozpaczy” należy spoglądać na kryzys w Amazonii jako na „wezwanie do nadziei chrześcijańskiej”, budując „przestrzenie spotkania i ucząc się przyjmowania nadziei, którą Pan wlewa w nasze serca w dialogu” i w ten sposób należy odpowiedzieć na „wezwanie do dalszego marzenia” – zakończył swą wypowiedź kard. Czerny.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję