W tym roku, w 37. rocznicę rozpoczęcia posługi kapłańskiej, przeżyliśmy w parafii pw. Św. Apostołów Piotra i Pawła w Dusznikach Zdroju, gdzie posługuje ks. Zbigniew Wichrowicz, spotkanie jubileuszowe.

Rocznicową Mszę Św. poprzedziła adoracja Najświętszego Sakramentu, przeprowadzona przez ks. płk. Zenona Surmę CMF, podczas której podkreślona została wielka waga każdego bezpośredniego spotkania kapłana z Chrystusem.

Centrum obchodów i spotkania stała się oczywiście uroczysta Eucharystia, sprawowana przez biskupa seniora diecezji świdnickiej Ignacego Deca, w asyście 25-osobowej grupy prezbiterów rocznika 1988, pod przewodnictwem ks. prałata Marka Babuśki, seniora roku, ks. prałata Czesława Włodarczyka oraz ks. kan. Czesława Studennego. Byłą ona okazją do dziękczynienia za 37 lat naszego posługiwania oraz wspomnienia o zmarłych i nieobecnych kolegach z naszego grona.

Homilię wygłosił bp Ignacy Dec, dzieląc ją na 3 części: pochodzenie kapłaństwa; seminaryjna droga ku kapłaństwu (1982-1988) oraz analiza liturgii Słowa z dnia. W pierwszej części refleksji homileta podkreślił radykalną zmianę obrazu kapłaństwa, które ze składania krwawych ofiar ze zwierząt (Stary Testament) przeszło w składanie ofiary z samego siebie Temu, który jest Dawcą wszelkich łask („na wzór Chrystusa, który stał się Kapłanem, Żertwą i Ofiarą”). Druga część homilii stała się dla nas okazją do wspomnienia wydarzeń (stan wojenny, dwie pielgrzymki papieża Jana Pawła II do Polski, przyjęcie święceń kapłańskich w Katedrze Wrocławskiej, Msza Św. prymicyjna w Seminarium oraz na Jasnej Górze) i osób, które towarzyszyły nam podczas seminaryjnej drogi ku kapłaństwu (bp Wincenty Urban, bp Józef Pazdur, kardynał Henryk Gulbinowicz). Ks. Biskup, będąc wówczas najmłodszym opiekunem w Seminarium, podkreślił wielką rolę tej drogi, będącej czasem „potrójnej formacji”: humanistycznej, ascetycznej i teologicznej, dla podjęcia działań i inicjatyw, których nie brakowało przez 37 lat pełnienia posługi duszpasterskiej. Odnosząc się zaś do liturgii Słowa, na przykładzie Apostołów Pawła i Barnaby, podkreślił potrzebę świadomości, czyją mocą dzieje się to wszystko, co wpisane jest w kapłańską codzienność oraz opierania jej o postawę miłości wobec Boga i ludzi.

Doniosłość uroczystości podkreśliła wspólnotowość sprawowania liturgii oraz pamięć o Jubilatach ze strony osób świeckich, które – po komunii św. – złożyły wszystkim prezbiterom rocznika życzenia, dodając do nich symboliczne kwiaty. To właśnie wtedy padły słowa umieszczone w tytule: „Cieszę się z tego spotkania – przy Was czuję się młodszy”. Odsłonę liturgiczną zakończyło uroczyste błogosławieństwo i pamiątkowe zdjęcie grupowe.

Nie zabrakło oczywiście czasu na spotkanie nieoficjalne, które odbyło się w Domu Rekolekcyjno-Wypoczynkowym Sióstr Elżbietanek i stało się okazją do wspomnień, ale także poznawania problemów i radości codziennego posługiwania. Towarzyszyła temu spontaniczna i swobodna atmosfera, w której nie brakowało zarówno poważnych rozmów, jak i humoru.

Uczestnicy dziękują gospodarzom i siostrom, oczekując na kolejne spotkanie za rok.

foto