W czasie ostatniej wieczerzy Jezus
podniósłszy oczy ku niebu, modlił
się tymi słowami: «Ojcze Święty,
zachowaj ich w Twoim imieniu,
które Mi dałeś, aby tak jak My stanowili
jedno. Dopóki z nimi byłem,
zachowywałem ich w Twoim
imieniu, które Mi dałeś, i ustrzegłem
ich, a nikt z nich nie zginął
z wyjątkiem syna zatracenia; aby
się spełniło Pismo. Ale teraz idę do
Ciebie i tak mówię, będąc jeszcze
na świecie, aby moją radość mieli
w sobie w całej pełni. Ja im przekazałem
Twoje słowo, a świat ich znienawidził za to, że nie są
ze świata, jak i Ja nie jestem ze świata. Nie pragnę, abyś ich
zabrał ze świata, ale byś ich ustrzegł od złego. Oni nie są ze
świata, jak i Ja nie jestem ze świata. Uświęć ich w prawdzie.
Słowo Twoje jest prawdą. Jak Ty Mnie posłałeś na świat, tak
i Ja ich na świat posłałem. A za nich Ja poświęcam w ofierze
samego siebie, aby i oni byli uświęceni w prawdzie».
Reklama
Piękny jest ten przykład kapłańskiej modlitwy Jezusa. Modlitwa
jednak zawsze miała na nich wpływ i to właśnie skłania
ich do proszenia, by nauczył ich się modlić. Jezus wie, że wypełnił
swoje zadanie. Modli się, aby uczniowiue byli jednością,
byli radośni i to Jego radością. Modli się, aby zostali zachowani
od wszystkiego, co im zagraża, a zwłaszcza od bycia pozbawionym
łaski i darów, które daje im Pan. Modli się, aby mogli trwać
w miłości i w prawdzie, a ponadto modli się o ich konsekrację.
Podobnie jak kielich, którego używany do Eucharystii jest konsekrowany
i nie może być używany do innych celów, podobnie,
jak konsekrowany kościół nie może być przeznaczony na nic
innego, jak tylko na modlitwę i sprawowanie w nim sakramentów,
tak Pan modli się o poświęcenie Jego apostołów, uczniów,
ale także nas wszystkich, abyśmy strzegli konsekracji, naszego
poświęcenia, które dokonało się w momencie chrztu.
Panie, prosimy Cię o łaskę świadomości, że mamy na tej
ziemi specjalne zadanie i pracę do wykonania.
Jerozolima, Kościół św. Piotra in Gallicantu (ikona XX wiek)
Uczniowie już wiedzą, że grób jest pusty, że niektórzy spotkali Jezusa Zmartwychwstałego. Pomimo to siedzą zamknięci. Boją się. Nie pojmują sensu wydarzeń. Nie wystarczyło, że zobaczyli zmartwychwstałego Mistrza. Potrzebują wewnętrznego światła – potrzebują Ducha Świętego.
Dlatego Chrystus, który pojawia się pośród nich, mówi im: „Weźmijcie Ducha Świętego”. Zapowiada i uprzedza w ten sposób to, co wydarzy się w dzień Pięćdziesiątnicy, tj. Zesłanie Ducha. Dar Ducha wiąże się z odpuszczaniem grzechów, które jest jednym z głównych przejawów miłosierdzia Bożego. Tyle że Jezus mówi nie tylko: „Którym odpuścicie grzechy, są im odpuszczone”, dodaje także: „a którym zatrzymacie, są im zatrzymane”. Odpuszczanie grzechów nie jest więc jakimś poklepywaniem wszystkich po plecach i powtarzaniem, że nie ma sprawy. Tu chodzi o rzeczywiste zmaganie się ze złem, o uzdrowienie duszy. Dlatego czasem należy być surowym. Nie dlatego, by kogoś definitywnie potępić, ale by jednoznacznie wskazać na zło i wezwać do nawrócenia. A zatem owa surowość ma ostatecznie na celu okazanie miłosierdzia, ale takiego, które leczy, zmienia człowieka, a nie przyklepuje to, co jest.
Tragiczną wiadomość przekazał mediom watykańskim, o. Toufic Bou Merhi, franciszkanin z Kustodii Ziemi Świętej, proboszcz katolików obrządku łacińskiego w Tyrze i Deirmimas. O. Pierre El Raii został śmiertelnie ranny podczas ataku, kiedy osobiście ruszył na pomoc rannemu parafianinowi, który ucierpiał w wyniku wcześniejszego ostrzału.
Śmiertelny atak miał miejsce w poniedziałek, 9 marca o godzinie 14:00 czasu Bejrutu (13:00 naszego czasu), dokładnie tydzień po rozpoczęciu izraelskich bombardowań Libanu. Trafiony obszar to ponownie południowa część kraju cedrów. „Właśnie dowiedzieliśmy się, że straciliśmy o. Pierre’a El Raii, maronickiego proboszcza Qlayaa” - powiedział o. Toufic Bou Merhi. „Był pierwszy atak, który uderzył w dom w rejonie jego parafii, w górach, raniąc jednego z parafian” - opowiedział mediom watykańskim franciszkanin. „Ojciec Pierre pobiegł z dziesiątkami młodych ludzi, aby pomóc rannemu parafianinowi: właśnie wtedy nastąpił kolejny atak, kolejne bombardowanie tego samego domu. Proboszcz został ranny. Został przewieziony do szpitala w okolicy, ale nie przeżył. Zmarł niemal przy samych drzwiach szpitala. Miał zaledwie 50 lat”.
Każdego dnia Wielkiego Postu podamy Ci jedno konkretne pytanie, które Jezus zadaje w Ewangeliach (np. „Czy wierzysz?”, „Czego szukacie?”, „Czy miłujesz Mnie?”). Bez moralizowania. Niech to będzie zaproszenie do osobistej konfrontacji i zmierzenie się z własnymi trudnościami w czasie tegorocznej wielkopostnej drogi.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
