Reklama

Sanktuaria

Sanktuarium Miłosierdzia Bożego w Kielcach

Tutaj mieszka Miłosierna Miłość

Minęły czasy, kiedy Czarnów był postrzegany jako najbardziej zaniedbana materialnie dzielnica Kielc. Dziś w sercu osiedla jest piękny kościół, podniesiony do rangi sanktuarium przez bp. Kazimierza Ryczana. W tym miejscu Bóg przypomina światu o swej miłosiernej Miłości. Wokół świątyni wyrosły kościelne dzieła: Dom Zgromadzenia Sióstr Jezusa Miłosiernego wraz z Niepublicznym Przedszkolem „Serduszko” i Hospicjum bł. Matki Teresy z Kalkuty. Znalazły tutaj miejsce liczne grupy i wspólnoty parafialne, które służą Nowej Ewangelizacji i szerzą Boże Miłosierdzie.
Już w 1976 r. bp Jan Jaroszewicz i bp Jan Gurda czynili starania, by na Czarnowie powstał osobny ośrodek duszpasterski. Plany biskupów ziściły się 9 lipca 1981 r., kiedy to bp Stanisław Szymecki zorganizował ośrodek duszpasterski dla dzielnicy Czarnów, a 26 października pobłogosławił krzyż ustawiony na placu budowy kościoła i przewodniczył pierwszej w tym miejscu sprawowanej Mszy św. Dnia 16 stycznia 1982 r. powołał do istnienia parafię na Czarnowie pw. Miłosierdzia Bożego, a 22 września tegoż roku mianował pierwszym proboszczem parafii ks. Stanisława Sztafrowskiego.
Młoda wspólnota parafialna potrzebowała kościoła. Przez kolejne lata Msze św. sprawowane były w kaplicy, która została wzniesiona wysiłkiem Proboszcza i parafian w krótkim czasie. 7 maja 1983 r. rozpoczęto wykopy pod fundamenty nowego kościoła. 12 października 1986 r. biskup kielecki wmurował akt erekcyjny i kamień węgielny (poświęcony przez papieża Jan Pawła II w 1979 r. podczas pierwszej pielgrzymki do Ojczyzny) w mury wznoszonego kościoła. W uroczystościach uczestniczyło osiem tysięcy wiernych. Konstruktorem budowy był inżynier Władysław Zaborowski. Prace geodezyjne wykonali inżynierowie Andrzej Raducki i Zbigniew Śliwiński. Pracami budowlanymi kierował mistrz murarski ze Stopnicy Roman Plewa, a nadzór sprawował inżynier budownictwa Wiktor Gładki. Już 11 października 1998 r. bp Ryczan sprawował po raz pierwszy Mszę św. w murach nowego kościoła. Wówczas do parafii Miłosierdzia Bożego należało 22 tys. wiernych. Z czasem z macierzystej parafii powstawały nowe wspólnoty parafialne. Kościół został konsekrowany przez kard. Józefa Glempa 5 marca 2000 roku.
Świątynia powstała według projektu architektów prof. Politechniki Gdańskiej – Mariana Sztafrowskiego – brata ks. prał. Sztafrowskiego i dr Krystyny Sztafrowskiej, która jest autorką projektu wnętrza. Reprezentuje nowoczesną architekturę sakralną, oszczędną w formie i kształcie z charakterystycznymi ażurowymi detalami wypełnionymi witrażami. Do kościoła przylega kaplica św. Siostry Faustyny. W prezbiterium nasz wzrok przykuwa mozaika z wizerunkiem Jezusa Miłosiernego, oświetlona światłem przenikającym przez kolorowe witraże. Filary nawy głównej zdobią rzeźby świętych i błogosławionych. Parafia dysponuje odpowiednim zapleczem, by muzyka kościelna rozbrzmiewała w kościele na najwyższym poziomie, ponieważ posiada czterdziestogłosowe organy z dwoma stołami do gry.

Nowe sanktuarium

Na zawsze zapisał się w historii diecezji dzień 4 listopada 2001 roku, kiedy biskup kielecki Kazimierz Ryczan erygował w kościele na Czarnowie sanktuarium diecezjalne Miłosierdzia Bożego. Był to wyraz troski Kościoła kieleckiego o pogłębianie i propagowanie kultu Bożego Miłosierdzia. Sanktuarium jako centrum kultu Miłosierdzia Bożego miało oddziaływać na diecezję poprzez pielgrzymki i nowatorskie formy duszpasterstwa, będące inspiracją dla innych parafii. – Tak określone zadania i cele wynikały z potrzeb duszpastersko-katechetycznych i społeczno-kulturowych. Rozpoczęty czas transformacji ustrojowych w szeroko rozumianym aspekcie rodził pytania dotyczące wolności oraz sposobów ewangelizacji we współczesnym świecie – tłumaczy ks. prał. dr Jerzy Ostrowski – kustosz sanktuarium.

Głoszą Boże Miłosierdzie

W duszpasterstwie priorytetem stało się pogłębianie refleksji teologicznej nad Bożym Miłosierdziem w oparciu o encyklikę papieża Jana Pawła II „Dives in Misericordia”. Ta formacja znalazła swoje odzwierciedlenie w liturgii i nabożeństwach. Co piątek wierni gromadzą się w sanktuarium na Godzinę Świętą, adorując Jezusa w Najświętszym Sakramencie. Codziennie o godz. 17.30 odmawiają Koronkę do Bożego Miłosierdzia. Przed uroczystością Bożego Miłosierdzia gromadzą się na specjalnej nowennie. Obok odpustu parafialnego w pierwszą niedzielę po Świętach Zmartwychwstania Pańskiego, szczególnie uroczyście w sanktuarium obchodzone jest także wspomnienie św. Faustyny Kowalskiej 5 października. W kaplicy św. Siostry Faustyny Kowalskiej po lewej stronie prezbiterium znajduje się portret Zakonnicy i jej relikwie, którym wierni mogą oddać cześć w dniu jej wspomnienia liturgicznego. Ksiądz Proboszcz zwraca uwagę na rozwijające się dynamiczne wspólnoty i grupy modlitewne skupiające wiele osób świeckich. Są to: Grupa Jezusa Miłosiernego w Duchu i w Prawdzie, Krąg Biblijny i Grupa Ewangelizacyjna, i Dom Modlitwy, które są świadectwem dla rodzin w parafii. Prężnie rozwija również Domowy Kościół Ruchu Światło-Życie, Oaza młodzieżowa i dziecięca, Apostolat Maryjny, działa także Akcja Katolicka i Klub AA. Co niedzielę słychać śpiew scholi młodzieży i dziecięcej. Bogata oferta duszpasterska dotyczy także działań artystycznych. Młode pokolenie rozwija talenty w kole teatralnym i filmowym. W tradycyjnym nurcie funkcjonują koła różańcowe i Rycerstwo Niepokalanej. Wiele osób starszych i młodszych włącza się również w niedzielną posługę Słowa Bożego.

Reklama

Dla chorych i cierpiących

Sanktuarium zyskało szczególny rys poprzez posługę sióstr i nowo otwarte hospicjum. W 2009 r. do parafii zostały zaproszone siostry ze Zgromadzenia Jezusa Miłosiernego. Zgromadzenie powstało na wyraźne życzenie Jezusa, zwarte na kartach „Dzienniczka” Siostry Faustyny. Założycielem zgromadzenia był ks. Michał Sopoćko, spowiednik s. Faustyny. Pierwsze kandydatki złożyły śluby w 1944 roku w Wilnie. Dom sióstr Jezusa Miłosiernego mieści się w budynkach parafialnych. Sześć sióstr zakonnych z zaangażowaniem pełni posługę w katechizacji. Zgromadzenie prowadzi również Niepubliczne Przedszkole „Serduszko” im. św. Siostry Faustyny Kowalskiej, do którego uczęszcza ponad osiemdziesiąt maluchów. Siostry posługują na plebanii, w kościele i odwiedzają chorych w domach. Stałą opieką duszpasterską kapłanów objętych jest ok. stu czterdziestu chorych z terenu parafii, do których regularnie przychodzą w każdy pierwszy piątek miesiąca kapłani z sakramentem chorych.
Poprzez wybudowane staraniem całej diecezji kieleckiej Hospicjum im. Matki Teresy z Kalkuty, prowadzone przez Caritas Kielecką, miłosierna Cartias może się ukonkretniać w codziennej posłudze chorym, cierpiącym i ich rodzinom. Pierwsze w regionie stacjonarne hospicjum stało się domem dla tych, którzy znajdują się w ostatnim stadium choroby nowotworowej, miejscem, gdzie umierający i zmagający się nieuleczalną chorobą mogą doświadczać troski, opieki i miłości, liczyć na fachową pomoc medyczną, wsparcie psychologiczne i opiekę duchową.

Odzyskują łaskę wiary

– Materialny wymiar sanktuarium jest ważny, ponieważ świadczy o wielkiej odpowiedzialności wiernych za swoją parafię, jednak o wiele ważniejszy jest wymiar duchowy tego miejsca – podkreśla ks. prał. Jerzy Ostrowski. Zauważa, że roku na rok przybywa czcicieli Bożego Miłosierdzia, w intencjach Mszy św. wiele osób składa dziękczynienie Bogu za otrzymaną łaskę wiary. Ale największe cuda dzieją się codziennie przy kratkach konfesjonału i podczas Eucharystii, ponieważ znaczna grupa osób regularnie korzysta z sakramentów świętych. To namacalny efekt działania łaski Bożej w tym miejscu – przypomina.
Sanktuarium pełni również rolę kulturotwórczą i sprzyja integracji parafian poprzez organizację festynów i pikników dla rodzin, pielgrzymek do miejsc świętych, organizację obchodów Dnia Chorych przez wiele lat. W podziemiach kościoła znajdują się dwie stałe ekspozycje. Pierwszą to „Szopki świata” – otwarta w okresie Świąt Bożego Narodzenia. W Wielkim Poście można za to obejrzeć wystawę zatytułowaną „Porzucony krzyż”, na której prezentowanych jest ponad trzysta krzyży z Francji i Belgii. Obie wystawy trafiły do sanktuarium dzięki ks. bp. Kazimierzowi Ryczanowi. Otrzymał on je w darze od wieloletniego misjonarza w Kamerunie ks. prał. Krzysztofa Pastuszaka. Misjonarz zebrał i ocalił przed zniszczeniem porzucone krzyże, które znajdował na terenie Belgii i Francji.

Niewyczerpane źródło

Patrząc z perspektywy 32 lat istnienia parafii na Czarnowie mamy świadomość jak wiele znaczenie ma to miejsce dla kształtowania się nowego oblicza osiedla. Z zapomnianej i zaniedbanej, wyśmiewanej czasem i niebezpiecznej dla ludzi dzielnicy, Czarnów stał się ważnym miejscem – z sanktuarium, w którym bije źródło Bożego Miłosierdzia. Wieloletnie wysiłki wspólnoty parafialnej skupionej wokół swojego duszpasterza ks. prał. Stanisława Sztafrowskiego, związane z budową kościoła i budynków parafialnych przeznaczonych dla zaplecza katechetycznego i duszpasterskiego, wpłynęły na integrację i konsolidację parafii, umocniły ją duchowo. „Jako parafianie byliśmy zdani na samych siebie. Na początku mieliśmy jeden kielich z Przesławic i jeden używany ornat koloru zielonego podarowany przez ks. kan. Mieczysława Jaworskiego proboszcza parafii katedralnej” – pisał o trudnych początkach śp. ks. prał. Sztafrowski w swoich pamiętnikach.
– Śp. ks. prał. Stanisław Sztafrowskiemu należy się ogromne uznanie. Całkowicie oddał swoją posługę kapłańską i życie służbie Bożemu Miłosierdziu i tej parafii. Odszedł do Pana w 2014 r. przy ołtarzu, sprawując Eucharystię w Święto Bożego Miłosierdzia w kościele, który wybudował. Dziś w tym sanktuarium, każdy może otrzymywać łaski i czerpać niewyczerpanego źródła Bożego Miłosierdzia – mówi ks. prob. Jerzy Ostrowski.

2014-07-08 14:29

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Abp Jędraszewski pobłogosławił Kraków z wieży sanktuarium św. Jana Pawła II

2020-03-20 17:02

[ TEMATY ]

Kraków

sanktuarium

błogosławieństwo

abp Marek Jędraszewski

Adam Bujak

W uroczystość św. Józefa, który od ponad trzystu lat patronuje Krakowowi abp Marek Jędraszewski o godz. 21.37 pobłogosławił wszystkich mieszkańców miasta z wieży sanktuarium św. Jana Pawła II na Białych Morzach.

Od 16 marca duszpasterze sanktuarium św. Jana Pawła II w Krakowie na Białych Morzach o godz. 21:37 błogosławią Najświętszym Sakramentem z wieży widokowej Kraków, Archidiecezję Krakowską, Polskę i cały świat.

W widokowej części wieży, zostały umieszczone także relikwie św. Jana Pawła II, które podświetlone czynią z niej symboliczną latarnię morską prowadzącą żeglarzy do bezpiecznego portu – źródła nadziei. Chcemy tym znakiem przypomnieć naszego papieża rodaka, który zanurzony w codziennej modlitwie kontemplacyjnej przed Najświętszym Sakramentem trwał na niej we dnie i w nocy. Wierzymy, że dziś wspiera nas z domu Miłosiernego Boga – mówią duszpasterze sanktuarium.

Każdego wieczora modlitwa rozpoczyna się w Kaplicy Kapłańskiej, w której znajduje się płyta z grobu św. Jana Pawła II z jego relikwiami krwi. Kapłani proszą o wstawiennictwo Ojca Świętego w intencji chorych, cierpiących, o oddalenie pandemii koronawirusa, w intencji służb medycznych i wszystkich, którzy troszczą się o nasze bezpieczeństwo, a także za zmarłych. Przed rozpoczęciem procesji z Najświętszym Sakramentem modlą się Aktem poświęcenia rodzaju ludzkiego Najświętszemu Sercu Jezusowemu. Następnie w ciszy udają się z Jezusem Eucharystycznym na wieżę. Z wysokości 50 metrów nad ziemią, odmawiają Kompletę i błogosławią Najświętszym Sakramentem cztery strony świata. - Błogosławieństwo Najświętszym Sakramentem ma być umocnieniem w trudnych chwilach dla Krakowa, archidiecezji, naszej Ojczyzny i całego świata oraz źródłem duchowej mocy – podkreślają.

Błogosławieństwa z wieży sanktuarium św. Jana Pawła II na Białych Morzach 19 marca udzielił metropolita krakowski. Abp Marek Jędraszewski pobłogosławił wszystkich mieszkańców Krakowa w uroczystość św. Józefa, który od ponad trzystu lat patronuje miastu.

Na początku XVIII w. Kraków nękały kataklizmy i zarazy, a także najeżdżały obce wojska. W dramatycznych okolicznościach radni miejscy, idąc za sugestią karmelitów bosych, postanowili udać się po ratunek do św. Józefa. Zaczęto modlić się przed wizerunkiem opiekuna Maryi i Józefa w kościele karmelitańskim, a w 1714 r. rozpoczęto oficjalną procedurę starania się u papieża o patronat św. Józefa nad miastem. 12 czerwca 1714 r. czterdziestu miejskich rajców w jednomyślnym głosowaniu dokonało wyboru św. Józefa na patrona Krakowa. Decyzję radnych zatwierdził biskup Kazimierz Łubieński, a w roku 1715 Święta Kongregacja Obrzędów wydała stosowny dekret w tej sprawie.

CZYTAJ DALEJ

Rekolekcje w godzinie próby

2020-03-24 09:02

[ TEMATY ]

rekolekcje

Osiem spotkań z Miłosiernym

REKOLEKCJE LECTIO DIVINA
24 marca – 1 kwietnia 2020

Dzień pierwszy, wtorek, 24 marca

15.30 - Konferencja wprowadzająca w rekolekcje:

Pójdziemy drogą lectio divina. Co to za droga?

EUCHARYSTIA*

21.00 - Wprowadzenie do lectio i meditatio na jutro

- Czas na osobiste przygotowanie do porannej lectio i meditatio

Dzień drugi, środa, 25 marca

Miłosierny i „świat w szpitalu”

Lectio: Mk 1, 21 - 2,17. 3, 1-6

- Czas na osobistą lectio i meditatio

15.30 - Wprowadzenie do oratio i contemplatio

- Czas na osobistą oratio i contemplatio

EUCHARYSTIA online*

Rozmowy na telefon – zob. Rozmównica wsparcia duchowego**

Codzienna lektura duchowa***

21.00 - Wprowadzenie do lectio i meditatio na jutro

- Czas na osobiste przygotowanie do porannej lectio i meditatio

Dzień trzeci, czwartek, 26 marca

Miłosierny i sponiewierana grzesznica

Lectio: J 8, 1-11

- Czas na osobistą lectio i meditatio

15.30 - Wprowadzenie do oratio i contemplatio

- Czas na osobistą oratio i contemplatio

EUCHARYSTIA online*

Rozmowy na telefon – zob. Rozmównica wsparcia duchowego**

Codzienna lektura duchowa***

21.00 - Wprowadzenie do lectio i meditatio na jutro

- Czas na osobiste przygotowanie do porannej lectio i meditatio

Dzień czwarty, piątek, 27 marca

Miłosierny i umierający na drodze

Lectio: Łk 10, 25-37

- Czas na osobistą lectio i meditatio

15.30 - Wprowadzenie do oratio i contemplatio

- Czas na osobistą oratio i contemplatio

EUCHARYSTIA online*

Rozmowy na telefon – zob. Rozmównica wsparcia duchowego**

Codzienna lektura duchowa***

21.00 - Wprowadzenie do lectio i meditatio na jutro

- Czas na osobiste przygotowanie do porannej lectio i meditatio

Dzień piąty, sobota, 28 marca

Miłosierny i pogubieni bracia

Lectio: Łk 15, 11-32

- Czas na osobistą lectio i meditatio

15.30 - Wprowadzenie do oratio i contemplatio

- Czas na osobistą oratio i contemplatio

EUCHARYSTIA online*

Rozmowy na telefon – zob. Rozmównica wsparcia duchowego**

Codzienna lektura duchowa***

21.00 - Wprowadzenie do lectio i meditatio na jutro

- Czas na osobiste przygotowanie do porannej lectio i meditatio

Dzień szósty, niedziela, 29 marca

Miłosierny i publiczny krzywdziciel

Lectio: Łk 19, 1-10

- Czas na osobistą lectio i meditatio

15.30 - Wprowadzenie do oratio i contemplatio

- Czas na osobistą oratio i contemplatio

EUCHARYSTIA online*

Rozmowy na telefon – zob. Rozmównica wsparcia duchowego**

Codzienna lektura duchowa***

21.00 - Wprowadzenie do lectio i meditatio na jutro

- Czas na osobiste przygotowanie do porannej lectio i meditatio

Dzień siódmy, poniedziałek, 30 marca

Miłosierny i „praktykujący niewierzący”

Lectio: J 6, 64-71. 13, 1-30

- Czas na osobistą lectio i meditatio

15.30 - Wprowadzenie do oratio i contemplatio

- Czas na osobistą oratio i contemplatio

EUCHARYSTIA online*

Rozmowy na telefon – zob. Rozmównica wsparcia duchowego**

Codzienna lektura duchowa***

21.00 - Wprowadzenie do lectio i meditatio na jutro

- Czas na osobiste przygotowanie do porannej lectio i meditatio

Dzień ósmy, wtorek, 31 marca – dzień spowiedzi św.****

Miłosierny i zaprzaniec

Lectio: Łk 22, 31-34. 54-62

- Czas na osobistą lectio i meditatio

15.30 - Wprowadzenie do oratio i contemplatio

- Czas na osobistą oratio i contemplatio

EUCHARYSTIA online*

Rozmowy na telefon – zob. Rozmównica wsparcia duchowego**

Codzienna lektura duchowa***

21.00 - Wprowadzenie do lectio i meditatio na jutro

- Czas na osobiste przygotowanie do porannej lectio i meditatio

Dzień dziewiąty, środa, 1 kwietnia

Miłosierny i łotry

Lectio: Łk 23, 33-46

- Czas na osobistą lectio i meditatio

EUCHARYSTIA online*

11.00 - Konferencja na zakończenie rekolekcji

CZYTAJ DALEJ

Odpusty dla wiernych w sytuacji pandemii

2020-03-31 19:40

[ TEMATY ]

odpust

koronawirus

pandemia

pl.wikipedia.org/Penitencjaria Apostolska

DEKRET PENITENCJARII APOSTOLSKIEJ ODNOŚNIE PRZYZNANIA SPECJALNYCH ODPUSTÓW DLA WIERNYCH W OBECNEJ SYTUACJI PANDEMII, 20.03.2020 R.

PENITENCJARIA APOSTOLSKA

DEKRET

Wiernym dotkniętym chorobą zakaźną spowodowaną Covid-19, powszechnie znaną jako koronawirus, a także pracownikom służby zdrowia, członkom rodzin i wszystkim tym, którzy w jakimkolwiek charakterze, także poprzez modlitwę, opiekują się nimi, udziela się daru specjalnych odpustów.

„Weselcie się nadzieją! W ucisku bądźcie cierpliwi, w modlitwie – wytrwali” (Rz 12, 12). Słowa napisane przez św. Pawła do Kościoła w Rzymie rozbrzmiewają w całej historii Kościoła i ukierunkowują myśli wiernych w obliczu wszelkich cierpień, chorób i nieszczęść.

Obecna chwila, w której cała ludzkość zagrożona niewidzialną i podstępną chorobą, która od pewnego czasu stała się częścią życia każdego człowieka, naznaczona jest dzień po dniu dręczącymi obawami, nowymi niepewnościami, a przede wszystkim powszechnym cierpieniem fizycznym i moralnym.

Kościół, idąc za przykładem swego Boskiego Mistrza, zawsze troszczył się o chorych. Jak wskazał św. Jan Paweł II, sens ludzkiego cierpienia jest dwojaki: „Jest nadprzyrodzony, ponieważ zakorzenia się w Boskiej tajemnicy Odkupienia świata. Jest równocześnie głęboko ludzki, ponieważ człowiek odnajduje w nim siebie, swoje człowieczeństwo, swoją godność, swoje posłannictwo” (List apostolski Salvifici Doloris, 31).

Również papież Franciszek w tych ostatnich dniach okazał swoją ojcowską bliskość i ponowił swoje zaproszenie do nieustannej modlitwy za chorych na koronawirusa.

Aby wszyscy ci, którzy cierpią z powodu Covid-19, właśnie w tajemnicy tego cierpienia odkryli na nowo „samo odkupieńcze cierpienie Chrystusa” (tamże, 30), Penitencjaria Apostolska, ex auctoritate Summi Pontificis, ufając słowu Chrystusa Pana i uznając w duchu wiary, że obecną epidemię należy przeżywać w duchu osobistego nawrócenia, udziela daru odpustów zgodnie z następującym zarządzeniem.

Udziela się odpustu zupełnego wiernym cierpiącym na koronawirusa, którzy podlegają kwarantannie na polecenie władz sanitarnych w szpitalach lub we własnych domach, jeśli w duchu oderwanym od jakiegokolwiek grzechu, zjednoczą się duchowo poprzez środki masowego przekazu z celebracją Mszy Świętej, odmawianiem Różańca Świętego, pobożnej praktyki Drogi Krzyżowej lub innych form pobożności, a przynajmniej odmówią Wyznanie Wiary, Modlitwę Pańską i pobożne wezwanie do Najświętszej Maryi Panny, ofiarując tę próbę w duchu wiary w Boga i miłości wobec swoich braci i sióstr, z wolą wypełnienia zwykłych warunków (spowiedź sakramentalna, komunia eucharystyczna i modlitwa w intencji Ojca Świętego) tak szybko, jak będzie to możliwe.

Pracownicy służby zdrowia, członkowie rodzin i wszyscy ci, którzy za przykładem Dobrego Samarytanina, narażając się na ryzyko zarażenia, opiekują się chorymi na koronawirusa według słów Boskiego Odkupiciela: „Nikt nie ma większej miłości od tej, gdy ktoś życie swoje oddaje za przyjaciół swoich” (J 15, 13), otrzymają ten sam dar odpustu zupełnego na tych samych warunkach.

Ponadto, Penitencjaria Apostolska udziela odpustu zupełnego na tych samych warunkach z okazji obecnej epidemii światowej nawet tym wiernym, którzy ofiarują nawiedzenie Najświętszego Sakramentu, lub Adorację Eucharystyczną, lub lekturę Pisma Świętego przez co najmniej pół godziny, lub odmówienie różańca świętego, lub pobożne odprawienie Drogi Krzyżowej, lub odmówienie Koronki do Miłosierdzia Bożego, w intencji przebłagania Boga Wszechmogącego o koniec epidemii, ulgę dla tych, którzy cierpią i zbawienie wieczne dla tych, których Pan powołał do siebie.

Kościół modli się za tych, którzy nie mogą przyjąć sakramentu namaszczenia chorych i wiatyków, powierzając Bożemu miłosierdziu wszystkich i każdego z osobna na mocy komunii świętych i udziela wiernym odpustu zupełnego w chwili śmierci, pod warunkiem, że byli należycie dysponowani i zwykle za życia modlili się (w tym przypadku Kościół zastępuje trzy zwyczajowe warunki). W celu uzyskania tego odpustu zaleca się używanie krucyfiksu lub krzyża (por. Enchiridion indulgentiarum, nr 12).

Niech Najświętsza Maryja Panna, Matka Boga i Kościoła, Uzdrowienie Chorych i Wspomożycielka Wiernych, nasza Orędowniczka, pomoże cierpiącej ludzkości, oddalając od nas zło tej pandemii i wyjednując nam wszelkie dobro niezbędne dla naszego zbawienia i uświęcenia.

Niniejszy dekret jest ważny niezależnie od wszelkich przepisów stanowiących inaczej.

W Rzymie, w siedzibie Penitencjarii Apostolskiej, 19 marca 2020 roku.

Kard. Mauro Piacenza

Penitencjarz Większy

Ks. Prał. Krzysztof Nykiel

Regens

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję