Poniedziałek, 28 lipca. Dzień powszedni albo wspomnienie św. Sarbeliusza Makhluf, prezbitera

• Wj 32, 15-24.30-34 • Ps 106 • Mt 13, 31-35

Jezus opowiedział tłumom tę przypowieść: «Królestwo niebieskie podobne jest do ziarnka gorczycy, które ktoś wziął i posiał na swej roli. Jest ono najmniejsze ze wszystkich nasion, lecz gdy wyrośnie, jest większe od innych jarzyn i staje się drzewem, tak że ptaki przylatują z powietrza i gnieżdżą się na jego gałęziach». Powiedział im inną przypowieść: «Królestwo niebieskie podobne jest do zaczynu, który pewna kobieta wzięła i włożyła w trzy miary mąki, aż się wszystko zakwasiło». To wszystko mówił Jezus tłumom w przypowieściach, a bez przypowieści nic im nie mówił. Tak miało się spełnić słowo Proroka: «Otworzę usta w przypowieściach, wypowiem rzeczy ukryte od założenia świata».

Aby opisać nam królestwo Boże, Jezus używa w dzisiejszej Ewangelii dwóch obrazów: ziarnka gorczycy i zaczynu. Jakie znaczenie mają te obrazy dla nas i naszego życia? Jesteśmy przyzwyczajeni do myślenia, że to, co jest wartościowe, musi pokrywać się z wielkimi rzeczami. Myślimy, że życie jest warte wielkich przedsięwzięć, które powinniśmy w jakiś sposób osiągnąć, aby związać nasze imię z czymś, co pozostanie w czasie. Jezus jednak uczy nas, że to, co pozostaje i na czym opiera się wartość życia, to małe rzeczy. Spójrzmy tylko na to, co utrzymuje związek w miłości: w rzeczywistości nie są to sensacyjne prezenty, ale małe rzeczy wyrażane poprzez codzienną uwagę. To właśnie sprawia, że związek jest czymś, na czym można budować życie. Każdy wie, że dla nas, ludzi, mała rzecz zrobiona każdego dnia jest lepsza niż wielka rzecz zrobiona tylko raz. W ten sam sposób wiara składa się z małych rzeczy, które zdarzają się każdego dnia, a nie z wielkich rzeczy, które zdarzają się tylko kilka razy w życiu. Drugi obraz przedstawia przygotowanie chleba. Każdy wie, że aby ciasto sfermentowało, należy dodać do niego drożdże. Działanie drożdży w cieście można zobaczyć po efekcie. Drożdże są niewidoczne, ale dzięki nim fermentuje całe ciasto. Podobnie wiara nie jest czymś, co można zobaczyć. Obecność wiary w życiu widzimy po skutkach, jakie ona przynosi, po zdolności wiary do fermentowania całego naszego życia. Święty Ignacy, którego wspomnienie będziemy wkrótce obchodzić, spędził znaczną część swojego życia służąc temu ukrytemu wewnętrznemu światu, który ma zdolność motywowania całego naszego istnienia, całej naszej egzystencji. Niech będzie dla nas przykładem tego, że zawsze możemy wzrastać w wierze i czynić wiele dla Boga poprzez małe rzeczy.

K.M.P.

ROZWAŻANIA NA ROK 2025 DO KUPIENIA W NASZEJ KSIĘGARNI!: "Żyć Ewangelią 2025".