Środa, 31 stycznia. Wspomnienie św. Jana Bosko, prezbitera

• 2 Sm 24, 2.9-17 • Ps 32 (31) • Mk 6, 1-6

Jezus przyszedł do swego rodzinnego miasta. A towarzyszyli Mu Jego uczniowie. Gdy nadszedł szabat, zaczął nauczać w synagodze. A wielu, przysłuchując się, pytało ze zdziwieniem: «Skąd On to ma? I co za mądrość, która Mu jest dana? I takie cuda dzieją się przez Jego ręce. Czy nie jest to cieśla, syn Maryi, a brat Jakuba, Józefa, Judy i Szymona? Czyż nie żyją tu u nas także Jego siostry?» I powątpiewali o Nim. A Jezus mówił im: «Tylko w swojej ojczyźnie, wśród swoich krewnych i w swoim domu może być prorok tak lekceważony». I nie mógł tam zdziałać żadnego cudu, jedynie na kilku chorych położył ręce i uzdrowił ich. Dziwił się też ich niedowiarstwu. Potem obchodził okoliczne wsie i nauczał.

Jezus chętnie odwiedzał rodzinne strony. Z radością chodził do synagogi i tam nauczał. Chciał przekazać Słowo swoim rodakom. Znamy odrażające słowa wielu z nich, mówiących: „Skąd On to ma? I co za mądrość, która Mu jest dana? I takie cuda dzieją się przez Jego ręce! Czy nie jest to cieśla, syn Maryi, a brat Jakuba, Józefa, Judy i Szymona? Czyż nie żyją tu u nas także Jego siostry?” (Mk 6, 2-3). Czy chcieli wysłuchać tego, co miał do powiedzenia? Ich pytania i komentarze mówią o tym, jak bardzo zamknięte, zatrute, pełne uprzedzeń były ich serca. Nie chcą przeżyć osobistego spotkania, mieć osobistego doświadczenia wiary. Nie chcą, żeby ktoś od nich był dobry. Jakby chcieli powiedzieć, że jest jednym z nas. Cieśla to cieśla – i tak powinno pozostać. Trudno zrozumieć, dlaczego ludzie, mimo wszystkiego, czego doświadczają i widzą, pozostają zamknięci i nie akceptują oferty Jezusa. Jezus przyjmuje ich odrzucenie, brak akceptacji i otwarcia i jasno wobec nich mówi, że spotyka się z największym niedowierzaniem w swojej okolicy. Pomyślmy o nas, o naszej drodze i wzrastaniu w wierze. Jakie są owoce mojej wiary, co konkretnie się zmienia?

M.Z.

ROZWAŻANIA NA ROK 2024 DOSTĘPNE W KSIĄŻCE "ŻYĆ EWANGELIĄ". DO KUPIENIA W NASZEJ KSIĘGARNI!