Reklama

Niedziela Zamojsko - Lubaczowska

Lasy i ich bogactwo w obrazie Boga

Puszcze, bory i knieje okrywają tereny Lubelszczyzny, tworząc niezwykły krajobraz. W dziele stworzenia las zajmuje szczególne miejsce. W czym wyraża się jego bogactwo? Jaką rolę odgrywają w tym leśnicy i dlaczego tak wiele w ich pracy zależy od Boga? O tym w rozmowie Małgorzaty Godzisz z ks. Wiesławem Oleszkiem, duszpasterzem leśników przy Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w Lublinie

Niedziela zamojsko-lubaczowska 43/2014, str. 4-5

[ TEMATY ]

leśnictwo

Małgorzata Godzisz

MAŁGORZATA GODZISZ: – Gall Anonim we wstępie „Kroniki Polskiej” tak napisał o naszej ojczyźnie: „Kraj to wprawdzie bardzo lesisty, ale nie mało przecież obfituje w złoto i srebro, chleb i mięso, w ryby i miód”. Nasz kraj, możemy potwierdzić, jest szczególnie zasobny w lasy. Co nam dają i dlaczego są tak potrzebne?

KS. WIESŁAW OLESZEK: – W tym roku obchodzimy 90-lecie Lasów Państwowych, w związku z czym przeprowadzono szereg konferencji, w których podkreślano, jak wielkie znaczenie mają lasy dla Polski, społeczeństwa, dla każdego człowieka i dla leśników, którzy tam pracują. Dla nich bowiem lasy są miejscem pracy, ale też i miejscem, w którym dochodzi do kształtowania życia duchowego, ponieważ jest to warsztat pracy stworzony przez Boga. Jeżeli leśnik idzie do lasu, to ma kontakt tylko z tym, co Pan Bóg stworzył. Leśnik na co dzień jest blisko Boga, więc musi się formować. Las wpływa bardzo korzystnie na życie duchowe. Dla społeczeństwa lasy mają ogromne znaczenie w wymiarze gospodarczym. Każdemu kojarzą się z dostarczaniem surowca drzewnego, ale nie tylko; myśliwi powiedzą, że lasy dostarczają im zwierzyny. Ludzie, którzy mieszkają w małych wioskach przy lasach, całe lata utrzymują się z runa leśnego. Powiem, że również mój tato i moja siostra od wiosny do jesieni prawie codziennie chodzą do lasu, żeby zbierać jagody, borówki, żurawinę, grzyby i inne owoce runa leśnego, bo to też daje im utrzymanie. Ekolodzy powiedzą, że las ma dla biocenozy ogromne znaczenie, czyli jest środowiskiem, w którym mogą rozwijać się wszystkie gatunki roślin i zwierząt. Dodajmy, a to jest niezwykle cenne, że las pokazuje społeczeństwu, jak bogaty jest świat stworzony przez Boga i jak bogata jest przyroda. Im większe zróżnicowanie gatunków roślin i zwierząt, tym piękniejsze to dzieło Boże. Dzięki temu, że są kompleksy leśne, istnieje możliwość obserwowania życia w przyrodzie. Poza tym las dostarcza zdrowego powietrza, jest miejscem, gdzie ludzie wypoczywają. Można by bez końca wyliczać znaczenie lasu dla człowieka, społeczeństwa i naszej ojczyzny.

– Kapłan leśnik. Jak wyglądała Księdza droga powołania, by dzisiaj służyć i ludziom, i lasom?

– Zacząłem z myślą o służeniu lasom. Urodziłem się blisko lasu. Niedaleko było – i jest do dzisiaj – Technikum Leśne w Biłgoraju. Związałem się z tą szkołą. Potem kontynuowałem naukę w Krakowie na Akademii Rolniczej, kończąc leśnictwo. Wiele młodych lat i pierwsze moje doświadczenia społeczne były ukierunkowane w stronę lasu. Kiedy zdobywałem wiedzę, wzrastałem, pogłębiała się też moja duchowość i przyszedł moment, by otworzyć się na łaskę Bożą i dar powołania, które sfinalizowałem dopiero po ukończeniu studiów leśnych w Krakowie.

– Miłość do lasu, autentyczna fascynacja przyrodą są wpisane w serce każdego leśnika. Kto wszczepił Księdzu miłość do lasu?

– Pytanie jest trudne wbrew pozorom, bo gdybym miał teraz powiedzieć o jakiejś osobie, nie byłbym w stanie. Myślę, że to był proces i wszyscy, którzy stanęli na drodze mojego życia w tych pierwszych młodzieńczych latach, do tego się przyczynili. Wpływ miało i moje mieszkanie blisko lasu, i rodzice, którzy z tego lasu często korzystali – a ja z nimi byłem. Szkoła i nauczyciele; podziwiałem ich oraz to, że miłowali las. Podziwiałem, jak ten las znają, jak ważny jest dla nich, jak im zależy, by był piękny. Młody człowiek zachwycał się postawą, fascynacją ludzi starszych. Zastanawiał się, dlaczego tak jest i powoli kształtowała się ta miłość do lasu.

– Tego piękna i wartości lasów zwykły człowiek nie dostrzegłby z pewnością, gdyby nie złożona praca i trud leśników. Kim oni są dla lasów?

– Leśnicy są bardzo potrzebni do normalnego funkcjonowania lasu. Gdybyśmy się cofnęli myślą setki lat wstecz, były puszcze, bory, kompleksy leśne, które same w sobie tętniły życiem. Dziś życie lasu jest sterowane, planowane i organizowane przez leśników. Dzięki temu, że wchodzą tak głęboko w przyrodę, mogą z niej wydobyć więcej wartości niż kiedyś. Dzięki pracy leśników las ma coraz więcej funkcji użytkowych. Poza tym wspaniale się odnawia; leśnicy kontrolują ten proces odnowy, strukturę zagospodarowania lasu, wykorzystują swoją wiedzę, by las utrzymywać we właściwej zasobności, by nie był zagrożony wymarciem, degradacją i zniszczeniem. Bez leśników las mógłby w dzisiejszych czasach szybko skończyć swoją żywotność. Tylu ludzi chciałoby tylko eksploatować środowisko i szybko dokonaliby zniszczenia. Możemy popatrzeć na kompleksy, które nie są pod zarządem leśników, a prywatnych właścicieli. Ludzie, mając las na własność, eksploatują go w nadmiarze. Oni nie są przygotowani do prowadzenia ochrony, zagospodarowania, a przede wszystkim do odnowy lasu. Prywatne kompleksy bardzo często słabną, a tam, gdzie pracuje leśnik, las tętni życiem i rokuje wspaniałą przyszłość.

– Piękno lasów niemal dosłownie „wznosi ziemię ku Bogu”. Biblia pokazuje piękno stworzenia Bożego i uczy, że natura jest przyjacielem człowieka. Gdzie w Piśmie Świętym można odnaleźć teksty mówiące o odkrywaniu Boga w przyrodzie, a szczególnie w lasach?

– Kiedyś czytałem opracowania, gdzie były te fragmenty Pisma Świętego zebrane w jedną całość. Nie pamiętam ile, ale są setki wypowiedzi nawiązujących właśnie do lasu, do drzewostanów. Jest też wymienionych kilkadziesiąt gatunków roślin i drzew. Tradycyjnie jesienią na Jasną Górę udają się w pielgrzymce leśnicy z całego kraju. Wyrażają swoją wdzięczność za otrzymane dary. W tym roku towarzyszyło im hasło „Mocni nadzieją”.

– A za co dziękował Pani Jasnogórskiej duszpasterz leśników?

– Zawsze, kiedy z leśnikami jadę na Jasną Górę, dziękuję za to, że oni są. Tradycja pielgrzymek leśników na Jasną Górę nie jest wcale długa. W tym roku była osiemnasta pielgrzymka. Dla duszpasterza leśników jest to wielka radość, że w terenie, w poszczególnych rejonach kraju są leśnicy, którzy potrafią się zorganizować, żeby tu przyjechać. Cieszę się też, że na każdej pielgrzymce obecny jest nasz krajowy duszpasterz bp Edward Janiak, obecnie ordynariusz diecezji w Kaliszu. Z każdego nadleśnictwa jedzie pokaźna grupa dzięki zaangażowaniu poszczególnych nadleśniczych i wielu pomocnych osób. Cieszę się też, że taka pielgrzymka jest zawsze połączona ze spotkaniem w auli Wyższego Seminarium Duchownego w Częstochowie. W tym roku odbyła się tam przepiękna konferencja, która przedłużyła duchowe przeżycia z Jasnej Góry.

– Na koniec przytoczę słowa ks. S. Jaśkiewicza: „Las kryje w sobie wiele śladów piękna, które można w pełni odczytać tylko w szerszej perspektywie Najwyższego Piękna, jakim jest Piękno Boskiego Artysty”. To piękno możemy podziwiać w czterech porach roku. Dlaczego trzeba nam to dostrzegać w codziennym życiu i w naszej wierze?

– Najbardziej istotne jest, by współcześni ludzie umieli dostrzegać harmonię, bo w tym zawarte jest całe piękno. Harmonia, która jest warunkiem pewnej prostoty. W lesie to doskonale widać; chociażby następujące po sobie pory roku. Każda z nich jest potrzebna. To pokazuje, jak bardzo mądrze zaplanował Bóg życie wszechświata. Gdy wzrasta wiedza o lesie do tego stopnia, że człowiek potrafi dostrzec tam mikroorganizmy i zachodzące mikroprocesy, to zachwyt Bogiem jest jeszcze większy. To wszystko dzieje się na gruncie harmonii, wzajemnej współzależności i współpracy. Nic bez drugiego nie może istnieć. Wszystko ze sobą jest powiązane. Tak jest w przyrodzie. Myślę, że jest niezwykle ważne, by człowiek, który poznaje przyrodę i las, umiał to właśnie zauważać i wprowadzać również w życie społeczne, rodzinne, między różnymi grupami zawodowymi, między pokoleniami. Współpraca, harmonia są to ważne elementy piękna, które Bóg wlał nie tylko w przyrodę, ale również w społeczeństwo i życie ludzi.

– Dziękuję za rozmowę i świadectwo kapłana leśnika.

– Dziękuję i pozdrawiam wszystkich leśników. Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus!

2014-10-23 11:13

Ocena: +1 -1

Reklama

Wybrane dla Ciebie

100 lat Związku Leśników Polskich RP

Niedziela zamojsko-lubaczowska 39/2018, str. II

[ TEMATY ]

leśnictwo

Joanna Ferens

Wyróżnieni i nagrodzeni leśnicy

Związek Leśników Polskich obchodził jubileusz 100-lecia powstania. Uroczystości odbyły się w Zespole Szkół Leśnych w Biłgoraju

Jubileuszowe świętowanie rozpoczęła 14 września br. Msza św. w kościele pw. Chrystusa Króla w Biłgoraju. Przewodniczył jej i wygłosił kazanie kapelan leśników przy Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w Lublinie ks. Wiesław Oleszek. – Gromadzimy się z okazji świętowania pięknego jubileuszu. Chcemy pamiętać o tej rocznicy, przeżywać ją jak najlepiej, a przede wszystkim pamiętać o waszych starszych kolegach i koleżankach, którzy ten Związek zakładali, a którzy już odeszli do Pana, a także o tych, którzy dziś tworzą tę wspólnotę – powiedział kaznodzieja.

Dla dobra wspólnego

Dalsza część uroczystości miała miejsce w Zespole Szkół Leśnych im. Polskiego Towarzystwa Leśnego w Biłgoraju. Gości powitał przewodniczący Związku Leśników Polskich Okręgu Lubelskiego Urban Kolman, który dziękował także leśnikom za ich oddanie i zaangażowanie. – Ideowym credo Związku jest zapis statutowy powtarzający zasady obowiązujące w latach 1918-39, brzmiące następująco: „Celem Związku jest koordynowanie współdziałania jego członków, wypełnianie zadań przewidzianych statutowo oraz wyrażanie wspólnego stanowiska wobec organów władzy administracji rządowej i samorządowej, organizacji społecznych i politycznych, a w szczególności obrona praw, godności zawodowej i interesów członków Związku i ich rodzin przez dążenie do stałej poprawy ich bytu materialnego, poziomu kulturalnego i kwalifikacji zawodowych; ochrona interesów polskiego leśnictwa, troska o jego rozwój i trwałość gospodarki leśnej”. Chciałbym zatem wyrazić ogromne uznanie dla tych, którzy w trudnych latach odradzania się państwowości polskiej stworzyli struktury związku zawodowego. Chciałbym podziękować za zaangażowanie wszystkim działającym obecnie w Związku Leśników Polskich, a wyrazy szacunku kieruję w stronę władz leśnych. Przed nami otwierają się kolejne „lecia” naszej działalności. Oby był to dobry czas dla Lasów Państwowych i nas, pracowników, czego nam wszystkim życzę – podkreślił Urban Kolman.

Słowa uznania

Głos zabrali również goście m.in.: dyrektor Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w Lublinie Jerzy Sądel i starosta biłgorajski Kazimierz Paterak, który mówił. – Jubileusz to powód do dumy i satysfakcji. Słowa uznania kieruje do wszystkich, którzy na przestrzeni lat przyczynili się do tworzenia 100-letniej historii i dorobku Związku, a także do tych, którzy budują jego dzisiejszy kształt i wizerunek. Dziękuję Państwu za kompetencje i profesjonalizm w działaniach na rzecz rozwoju i ochrony polskich lasów. Życzę kolejnych lat sukcesów, szerokich perspektyw rozwoju i wytrwałości w realizacji zamierzeń. – mówił Kazimierz Paterak.

Na uroczystości przybył również przewodniczący Związku Leśników Polskich Jarosław Szałata, który wyjaśniał, jakie zadania spoczywają na leśnikach zrzeszonych w Związku:

– Związek nasz zrzesza blisko 12 tys. osób, w większości leśników z Lasów Państwowych, ale są to też leśnicy z Parków Narodowych, z Instytutu Badawczego Leśnictwa, ze szkół leśnych. Myślę, że jest to taka siła napędowa, mamy ludzi w różnym wieku, o różnym wykształceniu i na różnych stanowiskach. Jesteśmy partnerem społecznym dla wszystkich pracodawców z zakresu leśnictwa, a naszą naczelną zasadą jest opieka i zapewnienie bezpieczeństwa miejsc pracy i płacy ludzi oraz ochrona godności i dobrego wizerunku polskiego leśnika. Chcemy, aby przez kolejne 100 lat Lasy Państwowe mogły bezpiecznie trwać, chcemy być świadomi, że pracujemy w bardzo dobrej instytucji o wieloletniej tradycji. Chcemy przypominać jednak, że to ludzie są najważniejszym zasobem i kapitałem tej i każdej innej firmy – powiedział Jarosław Szałata.

Dar dla Niepodległej

Uroczystości wpisały się również w obchody 100. rocznicy odzyskania niepodległości, i jak tłumaczył Jarosław Szałata, leśnicy również odegrali ogromną rolę w budowaniu odrodzonego Państwa Polskiego. – Ci, którzy zakładali sto lat temu Związek Leśników Polskich, doskonale wiedzieli, że aby budować zręby niepodległej Ojczyzny i jej gospodarkę, potrzebni są ludzie. A ludziom łatwiej jest cokolwiek budować, kiedy są zrzeszeni. Stąd narodziła się potrzeba stworzenia Związku Leśników Polskich, aby łatwiej było budować podwaliny administracji leśnej i całego państwa. Leśnicy od zawsze, zarówno sto lat temu, jak i dziś, czują się związani z Ojczyzną, zarówno tą dużą, jaką jest cała Polska, jak i z tą małą, lokalną, regionalną. Myślę, że jest to niezwykle ważne, gdyż leśnicy dzięki temu czują się związani z przyrodą, z lasem, z ludźmi i dla tego wszystkiego starają się jak najlepiej pracować każdego dnia – mówił Jarosław Szałata.

Podczas uroczystości zasłużonym leśnikom wręczono Kordelasy Leśnika Polskiego. Wręczono także złote, srebrne i brązowe odznaki osobom szczególnie zasłużonym dla polskich leśników. Ostatnim punktem programu, kończącym jubileuszowe uroczystości była część artystyczna w wykonaniu uczniów biłgorajskiego „Leśnika” oraz wspólny obiad.

CZYTAJ DALEJ

Caritas Libanu na pierwszej linii pomocy w Bejrucie

2020-08-06 15:27

[ TEMATY ]

Liban

Caritas

PAP/EPA/Thibault Camus / POOL

Kościoły, klasztory, domy zakonne i katolickie szkoły otworzyły swe podwoje dla ofiar eksplozji w Bejrucie. Szacuje się, że co najmniej 300 tys. osób jest bez dachu nad głową. „Nawet w czasie wojny domowej to miasto nie doświadczyło tak apokaliptycznej katastrofy. Pilnie potrzebujemy pomocy” – alarmuje szef libańskiej Caritas.

Ks. Michel Abboud wyznaje, że w chwili eksplozji pomyślał, że wybuchła kolejna wojna. Mimo że biuro organizacji dosięgła fala uderzeniowa od razu zaczął mobilizować wolontariuszy. „Na chwilę obecną 120 młodych ludzi non stop przygotowuje paczki z żywnością i potrzebnymi lekami” – mówi Radiu Watykańskiemu szef libańskiej Caritas.

„Caritas od pierwszych chwil zmobilizowała się i zaczęła nieść pomoc. W tej chwili rozprowadzamy głównie żywność i lekarstwa. Jesteśmy przy boku ludzi, którzy stracili bliskich, czy też domy. Działa grupa psychologów, która niesie im wsparcie. Pamiętajmy, że ten cios przyszedł w bardzo trudnym czasie ogromnego kryzysu gospodarczego i pandemii. Sytuacja jest naprawdę przerażająca – podkreśla ks. Abboud. – Potrzebujemy pomocy. Prosimy przede wszystkim o żywność i lekarstwa. Potrzebujemy, ubrań, a także mleka dla dzieci. Potrzebujemy materacy dla ludzi, którzy schronili się w szkołach i klasztorach, które otworzyły swoje podwoje dla wszystkich potrzebujących. Naprawdę potrzebujemy waszej pomocy. Nawet najmniejszy grosz pozwoli nam wspólnie dokonać wielkich rzeczy”.

Z pomocą Libańczykom ruszyła natychmiast Caritas Internationalis oraz krajowe oddziały tej największej kościelnej organizacji humanitarnej na świecie. Caritas Polska przeznaczyła pierwsze 100 tys. złotych na przeciwdziałanie skutkom wybuchu i zorganizowała dodatkową zbiórkę funduszy, poprzez którą każdy będzie miał możliwość dołożenia swojej cegiełki do odbudowy Bejrutu.

Rita Rhayem z libańskiej Caritas wskazuje na szczególnie trudną sytuację bejruckich dzieci. Wiele z nich straciło bliskich, a co najmniej 100 tys. dach nad głową. „Już wcześniej sytuacja dzieci w stolicy była bardzo trudna. Szacujemy, że pół miliona nieletnich cierpiało chroniczny głód, teraz ten dramat się powiększy” – podkreśla Rhayem. Dodaje, że nigdy wcześniej Caritas Libanu nie stawiała czoła tak apokaliptycznej sytuacji.

CZYTAJ DALEJ

Nowa Para diecezjalna Domowego Kościoła

2020-08-06 23:17

[ TEMATY ]

Ruch Światło‑Życie

Domowy Kościół

Para diecezjalna

Fb/Pawel Gradziuk

Joanna i Paweł Gradziukowie

Biskup Tadeusz Lityński wskazał nową Parę diecezjalną Domowego Kościoła, gałęzi rodzinnej Ruchu Światło-Życie. Joanna i Paweł Gradziukowie z Siedliska rozpoczynają posługę, która potrwa trzy lata.

W czerwcu odbyło się spotkanie Kręgu Diecezjalnego Domowego Kościoła, który wybrał trzy małżeństwa, jako kandydatury na nową Parę diecezjalną. Spośród nich Ksiądz Biskup wskazał właśnie Joannę i Pawła. Na co dzień formują się kręgu Domowego Kościoła. Oboje są członkami stowarzyszenia "Diakonia Ruchu Światło-Życie Diecezji Zielonogórsko-Gorzowskiej", a także Krucjaty Wyzwolenia Człowieka. Posługują w Diecezjalnej Diakonii Rekolekcyjnej Ruchu Światło-Życie.

Dotychczas posługę Pardy diecezjalnej pełnili Anna i Mariusz Mazurkowie. Ich kadencja upłynęła w czerwcu.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję