Przed 25 laty, 16 listopada 1989 r., kardynał Henryk Gulbinowicz, w nawiązaniu do najlepszych i najstarszych tradycji Kościoła katolickiego na Dolnym Śląsku, powołał do istnienia Caritas Archidiecezji Wrocławskiej. Podjęła ona dziedzictwo Caritas, brutalnie zniszczonej przez władze komunistyczne w 1950 r. oraz dziedzictwo Arcybiskupiego Komitetu Charytatywnego i Wydziału Charytatywnego Kurii Wrocławskiej. Pomaga najbardziej potrzebującym, pełniąc dzieła miłosierdzia w naszej archidiecezji.
Reaktywowanie Caritas
Pomoc najuboższym i słabym jest integralnie wpisana w posługę miłosierdzia chrześcijańskiego. Dzieła charytatywne Kościoła wrocławskiego, podejmowane od przeszło 1000 lat, dziś są kontynuowane w posłudze archidiecezjalnej Caritas. Kard. Henryk Gulbinowicz, powołując Caritas Archidiecezji Wrocławskiej 16 listopada 1989 r., korzystał z wieloletnich doświadczeń. Stan wojenny przyczynił się do tego, że sprawy związane z człowiekiem cierpiącym i skrzywdzonym stały się nam tak bliskie, kiedy widziałem ten wielki zryw pomocy mieszkańców Dolnego Śląska, a szczególnie Wrocławia, to wszystko przynagliło mnie do reaktywowania Caritas wspomina Kardynał.
Na przestrzeni 25 lat działalności Caritas w naszej archidiecezji powstało kilkadziesiąt różnorodnych placówek niosących pomoc potrzebującym, najuboższym i bezdomnym, chorym, starszym i niepełnosprawnym. Szczególną troską Caritas obejmuje dzieci, przez szereg lat dofinansowując posiłki w szkołach. Dzięki hojności Dolnoślązaków dziesiątki tysięcy dziewcząt i chłopców mogło wyjechać na kolonie.
W codziennej służbie
Caritas jednak nie tylko pełni dzieła miłosierdzia, lecz także z ogromnym zaangażowaniem promuje ideę dobroczynności i zaangażowania w wolontariat. Starając się uwrażliwiać dzieci i dorosłych na potrzeby bliźnich, zachęca wszystkich do charytatywnej aktywności.
W ponad stu Parafialnych Zespołach Caritas działa przeszło 1100 wolontariuszy, w 39 Szkolnych Kołach Caritas w różnego rodzaju akcje zaangażowanych jest ponad 600 młodych osób, w Centrum Wolontariatu udziela się kolejne 50. Ta liczba przekłada się na ilość zebranych, przygotowanych i przekazanych paczek z żywnością, zakupionych leków oraz na inne różnorodne formy doraźnego wsparcia. Chcemy w tym roku zaprosić wszystkich dobrych i życzliwych ludzi, którzy przez ostatnie ćwierćwiecze szukali sposobności, by pomóc ubogim, chorym i samotnym, tych wszystkich, u których ludzka bezradność i bieda wyzwalają pokłady dobra podkreśla ks. Dariusz Amrogowicz, dyrektor Caritas Archidiecezji Wrocławskiej. Przygotowując obchody jubileuszu, chcemy uhonorować i podziękować instytucjom i osobom prywatnym, pracownikom i wolontariuszom, wszystkim pomagającym w codziennej służbie potrzebującym dodaje.
Zapraszamy na jubileusz
Reklama
Obchody jubileuszowego roku rozpoczną się 22 listopada br. o godz. 11.00 w katedrze wrocławskiej Eucharystią, której przewodniczyć będzie abp Józef Kupny, a homilię wygłosi bp Edward Janiak pierwszy dyrektor wrocławskiej Caritas (1989 1997).
Zwieńczeniem uroczystości będzie gala jubileuszowa rozpoczynająca się o godz. 13.30 w kościele Świętego Krzyża, podczas której szereg osób i instytucji w różnorodny sposób wspierających i promujących ideę Caritas otrzyma statuetkę i honorowy tytuł: „Samarytanin Caritas Archidiecezji Wrocławskiej”. Podziękowaniem dla nich będzie koncert w wykonaniu chóru Uniwersytetu Wrocławskiego „Gaudium” pod batutą Alana Urbanka.
Każdy z przybyłych gości otrzyma jubileuszową publikację album, w którym zostały przedstawione różnorodne dzieła i akcje wrocławskiej Caritas.
* * *
Wybrane formy pomocy Caritas Archidiecezji Wrocławskiej
Jadłodajnie (we Wrocławiu i Oławie) dziennie wydawanych jest 1250 posiłków
Łaźnia i punkt wydawania odzieży obsługuje około 5000 osób rocznie
Wydawanie żywności w ramach programu PEAD ok. 540 ton dla ponad 17 tys. potrzebujących (dane za rok 2013)
Wigilia i śniadania wielkanocne dla najuboższych i bezdomnych dla 300 osób
Pomoc w zakupie leków najuboższym i bezdomnym ok. 1800 osób rocznie
Wybrane działania wspierające wartości ludzkie i chrześcijańskie
Prowadzenie Wielofunkcyjnej Placówki Opiekuńczo-Wychowawczej (dom dziecka) dla 56 dzieci
Prowadzenie katolickiej szkoły podstawowej i przedszkola dla ok. 100 dzieci
Prowadzenie klubów środowiskowych dla 50 dzieci
Reklama
Akcja „Wyprawka dla żaczka” ok. 1000 wyprawek dla dzieci szkolnych
Organizacja wyjazdów dla seniorów pn.: „Wyjazdowa aktywizacja seniorów” ok. 1000 osób rocznie
Wybrane działania na rzecz osób chorych i niepełnosprawnych
Prowadzenie całorocznego Specjalnego Ośrodka Szkolno-Wychowawczego dla ok. 110 dzieci z upośledzeniem umysłowym
Prowadzenia Warsztatów Terapii Zajęciowej trzy warsztaty dla 120 osób niepełnosprawnych
Prowadzenie Domów Opieki w trzech domach może przebywać 130 osób starszych oraz niepełnosprawnych
Hospicjum Domowe opieką objętych jest 120 osób terminalnie chorych
Dzień Dziecka w Rokitnie odbędzie się już po raz XII
Caritas zaprasza dzieci z całej diecezji na XII Dzień Dziecka w Rokitnie.
Dzień Dziecka „Bądźmy razem” to już tradycja. 1 czerwca przy sanktuarium Matki Bożej Cierpliwie Słuchającej po raz kolejny pojawi się mnóstwo atrakcji dla najmłodszych. Będzie radośnie i kolorowo.
Szósta niedziela Wielkiego Postu nazywana jest Niedzielą Palmową,
czyli Męki Pańskiej, i rozpoczyna obchody Wielkiego Tygodnia.
W ciągu
wieków otrzymywała różne określenia: Dominica in palmis, Hebdomada
VI die Dominica, Dominica indulgentiae, Dominica Hosanna, Mała Pascha,
Dominica in autentica. Niemniej, była zawsze niedzielą przygotowującą
do Paschy Pana. Liturgia Kościoła wspomina tego dnia uroczysty wjazd
Pana Jezusa do Jerozolimy, o którym mówią wszyscy czterej Ewangeliści (
por. Mt 21, 1-10; Mk 11, 1-11; Łk 19, 29-40; J 12, 12-19), a także
rozważa Jego Mękę.
To właśnie w Niedzielę Palmową ma miejsce obrzęd poświęcenia
palm i uroczysta procesja do kościoła. Zwyczaj święcenia palm pojawił
się ok. VII w. na terenach dzisiejszej Francji. Z kolei procesja
wzięła swój początek z Ziemi Świętej. To właśnie Kościół w Jerozolimie
starał się jak najdokładniej "powtarzać" wydarzenia z życia Pana
Jezusa. W IV w. istniała już procesja z Betanii do Jerozolimy, co
poświadcza Egeria. Według jej wspomnień patriarcha wsiadał na oślicę
i wjeżdżał do Świętego Miasta, zaś zgromadzeni wierni, witając go
w radości i w uniesieniu, ścielili przed nim swoje płaszcze i palmy.
Następnie wszyscy udawali się do bazyliki Anastasis (Zmartwychwstania),
gdzie sprawowano uroczystą liturgię. Owa procesja rozpowszechniła
się w całym Kościele mniej więcej do XI w. W Rzymie szósta niedziela
Przygotowania Paschalnego była początkowo wyłącznie Niedzielą Męki
Pańskiej, kiedy to uroczyście śpiewano Pasję. Dopiero w IX w. do
liturgii rzymskiej wszedł jerozolimski zwyczaj procesji upamiętniającej
wjazd Pana Jezusa do Jerusalem. Obie tradycje szybko się połączyły,
dając liturgii Niedzieli Palmowej podwójny charakter (wjazd i Męka)
. Przy czym, w różnych Kościołach lokalnych owe procesje przyjmowały
rozmaite formy: biskup szedł piechotą lub jechał na osiołku, niesiono
ozdobiony palmami krzyż, księgę Ewangelii, a nawet i Najświętszy
Sakrament. Pierwszą udokumentowaną wzmiankę o procesji w Niedzielę
Palmową przekazuje nam Teodulf z Orleanu (+ 821). Niektóre też przekazy
zaświadczają, że tego dnia biskupom przysługiwało prawo uwalniania
więźniów (czyżby nawiązanie do gestu Piłata?).
Dzisiaj odnowiona liturgia zaleca, aby wierni w Niedzielę
Męki Pańskiej zgromadzili się przed kościołem (zaleca, nie nakazuje),
gdzie powinno odbyć się poświęcenie palm, odczytanie perykopy ewangelicznej
o wjeździe Pana Jezusa do Jerozolimy i uroczysta procesja do kościoła.
Podczas każdej Mszy św., zgodnie z wielowiekową tradycją czyta się
opis Męki Pańskiej (według relacji Mateusza, Marka lub Łukasza -
Ewangelię św. Jana odczytuje się w Wielki Piątek). W Polsce istniał
kiedyś zwyczaj, że kapłan idący na czele procesji trzykrotnie pukał
do zamkniętych drzwi kościoła, aż mu otworzono. Miało to symbolizować,
iż Męka Zbawiciela na krzyżu otwarła nam bramy nieba. Inne źródła
przekazują, że celebrans uderzał poświęconą palmą leżący na ziemi
w kościele krzyż, po czym unosił go do góry i śpiewał: "Witaj krzyżu,
nadziejo nasza!".
Niegdyś Niedzielę Palmową na naszych ziemiach nazywano
Kwietnią. W Krakowie (od XVI w.) urządzano uroczystą centralną procesję
do kościoła Mariackiego z figurką Pana Jezusa przymocowaną do osiołka.
Oto jak wspomina to Mikołaj Rey: "W Kwietnią kto bagniątka (bazi)
nie połknął, a będowego (dębowego) Chrystusa do miasta nie doprowadził,
to już dusznego zbawienia nie otrzymał (...). Uderzano się także
gałązkami palmowymi (wierzbowymi), by rozkwitająca, pulsująca życiem
wiosny witka udzieliła mocy, siły i nowej młodości". Zresztą do dnia
dzisiejszego najlepszym lekarstwem na wszelkie choroby gardła według
naszych dziadków jest właśnie bazia z poświęconej palmy, którą należy
połknąć. Owe poświęcone palmy zanoszą dziś wierni do domów i zawieszają
najczęściej pod krzyżem. Ma to z jednej strony przypominać zwycięstwo
Chrystusa, a z drugiej wypraszać Boże błogosławieństwo dla domowników.
Popiół zaś z tych palm w następnym roku zostanie poświęcony i użyty
w obrzędzie Środy Popielcowej.
Niedziela Palmowa, czyli Męki Pańskiej, wprowadza nas
coraz bardziej w nastrój Świąt Paschalnych. Kościół zachęca, aby
nie ograniczać się tylko do radosnego wymachiwania palmami i krzyku: "
Hosanna Synowi Dawidowemu!", ale wskazuje drogę jeszcze dalszą -
ku Wieczernikowi, gdzie "chleb z nieba zstąpił". Potem wprowadza
w ciemny ogród Getsemani, pozwala odczuć dramat Jezusa uwięzionego
i opuszczonego, daje zasmakować Jego cierpienie w pretorium Piłata
i odrzucenie przez człowieka. Wreszcie zachęca, aby pójść dalej,
aż na sam szczyt Golgoty i wytrwać do końca. Chrześcijanin nie może
obojętnie przejść wobec wiszącego na krzyżu Chrystusa, musi zostać
do końca, aż się wszystko wypełni... Musi potem pomóc zdjąć Go z
krzyża i mieć odwagę spojrzeć w oczy Matce trzymającej na rękach
ciało Syna, by na końcu wreszcie zatoczyć ciężki kamień na Grób.
A potem już tylko pozostaje mu czekać na tę Wielką Noc... To właśnie
daje nam Wielki Tydzień, rozpoczynający się Niedzielą Palmową. Wejdźmy
zatem uczciwie w Misterium naszego Pana Jezusa Chrystusa...
Miłość pokonała śmierć - Droga Krzyżowa na Majdanku
2026-03-29 07:27
(buk)
Paweł Wysoki
Już po raz 26. na terenie byłego niemieckiego obozu koncentracyjnego i zagłady na Majdanku odbyła się Droga Krzyżowa.
Uczestnicy wielkopostnego nabożeństwa przeszli śladami męczeńskiej śmierci tysięcy niewinnych ludzi z modlitwą o przebaczenie. Droga Krzyżowa na Majdanku stanowi jedno z najbardziej symbolicznych nabożeństw wielkopostnych w regionie, łącząc modlitwę z pamięcią o ofiarach totalitaryzmów oraz refleksją nad odpowiedzialnością za współczesny świat.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.