Relikwie spowiednika św. Faustyny Kowalskiej – bł. ks. Michała Sopoćki, apostoła Miłosierdzia i wzoru kapłana – znalazły swoje miejsce w kościele pw. Miłosierdzia Bożego w Konstantynowie Łódzkim. Uroczystego wprowadzenia dokonał 7 grudnia bp Adam Lepa. To niezwykła chwila dla całej wspólnoty, która od lat ma szczególne nabożeństwo do Bożego Miłosierdzia. W każdy piątek wierni spotykają się na modlitwie Koronką do Miłosierdzia Bożego i uczestniczą we Mszy św. o Miłosierdzie Boże. Od teraz w trakcie nabożeństwa będą wystawiane i adorowane także relikwie błogosławionego. Parafianie wierzą, że za przyczyną tego wspaniałego, skromnego ale też wielkiego kapłana – świadka i głosiciela Miłosierdzia Bożego – są w stanie wyprosić wiele łask dla siebie, parafii i księży. Przez jego wstawiennictwo konstantynowianie chcą modlić się w intencji polskich biskupów, prosić o jedność i potrzebne im łaski. W tą modlitwę, której iskra wyszła z Konstantynowa, chcą włączyć się chorzy i cierpiący. I w ten sposób nie tylko wspomagać Kościół, ale także rozkrzewiać kult błogosławionego kapłana.
Zaczęło sie od kazania...
Reklama
Konstantynów. Wyjątkowy kościół, parafia i kapłan. Parafia, która zanim powstała miała już wybudowaną świątynię. Była to co prawda kaplica cmentarna, ale udało się ją zaadaptować na kościół. Pierwszy proboszcz – ks. Franciszek Haber zadbał, by było to miejsce szczególne. We wnętrzu uwagę przykuwa drewniany prosty ołtarz. To w nim centralne miejsce zajmuje obraz Jezusa Miłosiernego. Teraz obok znajduje się relikwiarz z fragmentem kości bł. ks. Michała Sopoćki. To pierwsze relikwie w parafii. Wspólnota parafialna otrzymała je niedawno od kustosza sanktuarium Miłosierdzia Bożego w Białymstoku. To tam, w rocznicę śmierci ks. Sopoćki, 15 lutego, obecny proboszcz konstantynowskiej parafii ks. Robert Jantczak wygłaszał kazanie i wraz z łódzką grupą „Iskra Bożego Miłosierdzia” brał udział w uroczystościach rocznicowych. Po powrocie do domu kultem do błogosławionego „zaraził” swoich parafian. Stąd wystąpienie z prośbą o relikwie. Jakby na fali tego co dzieje się w Kościele. Wielkiego zapotrzebowania na Miłosierdzie Boże i rozgłosu jaki, choćby przez Światowe Dni Młodzieży – jego logo i temat, zyskuje.
Parafia w Konstantynowie, choć niewielka, bo licząca nieco ponad 2 tys. mieszkańców, może się także poszczycić krzewieniem prawdy o Bożym Miłosierdziu. Nie tylko poprzez nabożeństwa, istniejące w parafii grupy, organizowane spotkania czy pielgrzymki, ale przede wszystkim działanie. Cichą, bez rozgłosu, ale życzliwą i pełną troski pomoc potrzebującym, takie dawanie kawałka siebie drugiemu człowiekowi. Dlatego pytany o to, jakich ma parafian, ks. Jantczak odpowiada – „są dla mnie olbrzymim wsparciem i radością”. Bo cieszy nie tylko zaangażowanie w pomoc, wszelkie akcje charytatywne, ale też istniejący chór, który raz wystąpił w sanktuarium w Łagiewnikach na niedzielnej Mszy św. transmitowanej przez telewizję, czy uczestnictwo wiernych w życiu lokalnej wspólnoty. Teraz wszyscy mają nadzieję, że obecność w ich kościele relikwii bł. ks. Michała Sopoćki jeszcze bardziej scali parafię.
Bł. ks. Michał Sopoćko jest patronem spowiedników, kapelanów wojskowych, studentów i zwykłych wiernych, zwłaszcza tych borykających się z przeciwnościami losu. Jest wzorem zaufania bez reszty Chrystusowi – w doli, niedoli, powodzeniu i niepowodzeniu, zawsze tylko „Jezu ufam Tobie”.
Wszystko wskazuje na to że, obraz patronki kościoła w Piasku Wielkim w końcu odzyska swój blask. Wcześniej renowację przejdą również pozostałe zabytkowe obrazy i ołtarze – zapowiada ks. proboszcz Sławomir Dalczyński
Jak wspomina kronikarz Jan Długosz, pierwszy kościół w Piasku Wielkim wybudowano prawdopodobnie już w 1108 r. W czasie rozbicia dzielnicowego, być może na skutek najazdu Tatarów został zburzony. Obecna świątynia powstała w 1340 r. z fundacji kasztelana krakowskiego Spicimira, zwanego Spytkiem herbu Leliwa. Pierwsza wzmianka o parafii pochodzi z 1373 r. W XV wieku parafia obejmowała 3 wsie, których właścicielem był kolejny dziedzic rodu Leliwa – Spytek z Melsztyna – przywódca polskich husytów, który zawiązał konfederację husytów. Zabity w czasie walki, został pochowany w kościele. W poł. XVI wieku dziedzicami Piasku Wielkiego byli Gnoińscy herbu Warmia, czyli Rak, zaś właścicielem Piasku Małego – Zaborowscy herbu Jastrzębiec. Ich herby zamieszczone są na zabytkowych odrzwiach, prowadzących obecnie z prezbiterium do zakrystii. Obydwa rody zmieniły wyznanie na ariańskie. Gnoiński sprofanował świątynię, wjeżdżając do niej na koniu, wejście to zamurowano. Kościół wrócił do katolików po 1590 r. i został ponownie konsekrowany. Jednak pod koniec XVIII wieku popadł w ruinę. Dopiero w latach 1898 –1902 odbudowano go dzięki inicjatywie ks. Antoniego Jasińskiego. Kościół rozbudowano i nadano mu neogotycki charakter. To budowla murowana, z prostokątną nawą, niższym i węższym prezbiterium, zamkniętym wielobocznie. W nawie północnej znajduje się pochodzący z jednego z wiślickich kościołów ołtarz św. Tekli. W nawie główniej, po lewej stronie zobaczymy słynący łaskami ołtarz z XVIII-wiecznym obrazem Matki Boskiej Częstochowskiej. Patronka kościoła św. Katarzyna ma swój ołtarz po prawej stronie nawy. Wizerunek ma ciekawą historię, ponieważ został przemalowany z obrazu św. Barbary na potrzeby kościoła, którego patronką jest św. Katarzyna. Dziewica i męczennica ukazana jest z mieczem w dłoni oraz z kołem, którym łamano jej kości. Ołtarz główny z barokowym krucyfiksem – to dar z kościoła św. Wojciecha w Kielcach.
W debatach o religii regularnie powraca zarzut, że Biblia zawiera opisy przemocy, wojen i okrutnych wyroków, a więc chrześcijaństwo miałoby otwierać drogę do usprawiedliwiania zbrodni. Problem jest jednak znacznie bardziej złożony. Pytanie nie dotyczy wyłącznie starożytnych opisów wojennych, lecz także tego, czy człowiek wierzący może kiedykolwiek poprzeć przemoc, terror lub mord w imię Boga, ideologii czy „wyższego dobra”. Odpowiedź chrześcijańska wymaga spokojnego spojrzenia zarówno na całą Biblię, jak i na moralne przesłanie Ewangelii.
Jak wyjaśnia ks. dr Adrian Mętel, biblista i teolog Uniwersytetu Papieskiego Jana Pawła II w Krakowie, pytanie o to, czy chrześcijanin może popierać zbrodnie, wydaje się mieć odpowiedź oczywistą: nie. Trudność zaczyna się jednak wtedy, gdy czytelnik otwiera Stary Testament i widzi wojny Izraela, klątwę na Amaleka, zdobycie Jerycha albo nakazy wytępienia ludów Kanaanu (por. Pwt 7,1-5; 20,16-18; Joz 6; 1 Sm 15). Czy Biblia nie tylko opisuje przemoc, ale także ją nakazuje? A jeśli naród wybrany dopuszcza się czynów, które dzisiejszy język moralny nazwie zbrodniami, czy nie osłabia to przykazania: „Nie zabijaj” (Wj 20,13; Pwt 5,17)?
Abp Adrian Galbas SAC po udzieleniu dziś święceń kapłańskich w archikatedrze św. Jana Chrzciciela w Warszawie ośmiu neoprezbiterom Wyższego Metropolitalnego Seminarium Duchownego w Warszawie oraz Archidiecezjalnego Seminarium Misyjnego “Redemptoris Mater” wręczył im dekrety, kierując ich do pierwszych parafii, gdzie będą wikariuszami.
Ks. Ignacy Ciechomski, mianowany wikariuszem parafii NMP Matki Kościoła w Warszawie, w dekanacie mokotowskim.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
