Reklama

Kościół nad Odrą i Bałtykiem

Mecenas Osób Niepełnosprawnych 2014

W tegorocznej edycji konkursu honorowy tytuł „Mecenasa Osób Niepełnosprawnych 2014” przyznany został Barbarze Jaskierskiej, przewodniczącej Polskiego Stowarzyszenia na rzecz Osób z Upośledzeniem Umysłowym, oraz pośmiertnie Barbarze Oskólskiej, współzałożycielce Apostolatu Chorych Archidiecezji Szczecińsko-Kamieńskiej i twórczyni Fundacji Pomocy Niepełnosprawnym pw. Świętej Rodziny w Szczecinie

Niedziela szczecińsko-kamieńska 11/2015, str. 6-7

[ TEMATY ]

Szczecin

wyróżnienie

Archiwum Apostolatu Chorych

Barbara Oskólska (na wózku)

Honorowy tytuł „Mecenasa Osób Niepełnosprawnych” był wręczany 13 stycznia 2015 r. podczas sesji Rady Miasta Szczecina. Dwie laureatki wyróżnione zostały za działalność wieloletniej, bezinteresownej pomocy na rzecz osób niepełnosprawnych. W uroczystości nadania tytułu laudację na cześć Barbary Jaskierskiej wygłosił Krzysztof Soska, zastępca prezydenta Szczecina.

Pani Barbara Jaskierska prowadzi działalność społeczną mającą na celu zapewnienie warunków godnego życia osobom z niepełnosprawnością intelektualną.

Po odczytanej laudacji laureatka otrzymała Dyplom Mecenasa Osób Niepełnosprawnych z rąk prezydenta Szczecina Piotra Krzystka. Podczas sesji Rady Miasta pośmiertnie uhonorowano śp. Barbarę Oskólską. Doceniono jej zaangażowanie w bezinteresowną pomoc dla osób niepełnosprawnych, szczególnie z powodu narządu ruchu. Laudacja zasług śp. Barbary została przedstawiona przeze mnie (moja znajomość z nią rozpoczęła się w 1994 r.) oraz przez ks. Tomasza Ceniucha, referenta ds. duszpasterstwa chorych.

Reklama

Nagrodę odebrał z rąk prezydenta Szczecina Piotra Krzystka mąż śp. Barbary – Andrzej Oskólski, który podziękował za pamięć i nagrodę przyznaną jego żonie.

Po przyjęciu nagrody i kwiatów udaliśmy się na Cmentarz Centralny w Szczecinie, gdzie otrzymane kwiaty złożyliśmy na grobie śp. Barbary i pomodliliśmy się Koronką do Miłosierdzia Bożego.

Laudacja wygłoszona wobec Rady Miasta Szczecina

Panie Przewodniczący,
Panie Prezydencie,
Wysoka Rado,
Szanowni Państwo!

Świętej pamięci Barbara Oskólska była współzałożycielką Apostolatu Chorych Archidiecezji Szczecińsko-Kamieńskiej oraz założycielką Fundacji Pomocy Niepełnosprawnym pw. Świętej Rodziny w Szczecinie.

Reklama

Ukończyła studia na Wydziale Elektrycznym Politechniki Szczecińskiej, gdzie później pracowała naukowo i uzyskała tytuł doktora nauk technicznych. Zawsze pragnęła nieść pomoc innym ludziom, a szczególnie niepełnosprawnej młodzieży. Uważała, że każdy powinien być człowiekiem aktywnym i czynić to, co w jego mocy dla dobra innych osób. Mimo że sama wiele cierpiała (chorowała od dzieciństwa, m.in. przeszła kilkanaście operacji ortopedycznych), to jednak starała się w miarę swoich możliwości pomagać osobom chorym i niepełnosprawnym. Z książki wydanej z okazji 20-lecia Apostolatu Chorych wiemy, że do końca studiów i w czasie trwania pracy zawodowej pomagała również w opiece, szczególnie duchowej, nad osobami starszymi i niepełnosprawnymi.

Jej plany aktywnego realizowania pomocy osobom chorym i niepełnosprawnym spełniły się w 1983 r., gdy powstał Apostolat Chorych. Na początku miejscem jego działania był szpital w Zdunowie. Zaangażowane w jego działalność osoby raz w tygodniu spotykały się z chorymi, rozmawiały z nimi, pomagały w załatwianiu różnych spraw bytowych oraz wspomagały w znoszeniu choroby od strony duchowej.

Wspomina o tym m.in. Teresa Duniec, która w czasie swego pobytu na oddziale ortopedii w Zdunowie poznała Barbarę Oskólską i od tej chwili aż do śmierci stale utrzymywały kontakt. Teresa, chorująca na gościec wielostawowy, tak wspomina Barbarę: „Cały czas wspierała mnie na duchu, a zwłaszcza w momencie pogorszenia mojego stanu zdrowia po ciężkiej operacji kręgosłupa. Sama poruszająca się na wózku odwiedziła mnie w szpitalu, gdy leżałam po tej ciężkiej operacji…”.

Barbara Oskólska była również bardzo zaangażowana w prowadzenie audycji radiowych skierowanych do osób niepełnosprawnych. Na początku były one emitowane w Katolickim Radiu „AS”, a następnie w Polskim Radiu Szczecin. W audycjach tych przekazywała informacje o możliwościach pracy, nauki i przysługujących uprawnieniach ułatwiających pełniejsze funkcjonowanie w społeczeństwie. W programie tym Barbara informowała między innymi, jak i gdzie można uzyskać sprzęt rehabilitacyjny, uzyskać pomoc medyczną, prawną, rzeczową lub finansową dla osób niepełnosprawnych. W czasie trwania programu można było dzwonić do studia. Jej miły, ciepły głos niwelował strach i bez lęku czy stresu można było porozmawiać o trudach dnia codziennego, o wszelkich problemach, jakie napotykają osoby chore czy też o uprawnieniach, jakie przysługują osobom niepełnosprawnym. Po każdej audycji pełniła dyżur telefoniczny, gdy można było u niej zasięgnąć porady i dłużej porozmawiać o swoich problemach, nie będąc ograniczonym czasem audycji. Osobiście poznałam Basię dzięki tym audycjom i to właśnie ona pomogła mi pomimo mojej niepełnosprawności nabrać odwagi do wychodzenia z domu i bycia aktywną w społeczeństwie.

Szanowni Państwo!

Barbara Oskólska pomimo pogarszającego się stanu zdrowia wraz grupą osób zaangażowanych w pomoc chorym podjęła trud organizowania rekolekcji dla osób niepełnosprawnych. To było novum. Rekolekcje odbywały się w różnych miejscach archidiecezji szczecińsko-kamieńskiej, m.in. w Przybiernowie, w Diecezjalnym Domu Rekolekcyjnym na Golęcinie, a od 2000 r. w Diecezjalnym Domu Pielgrzyma na os. Słonecznym. Rekolekcje te stały się już częścią takiej naszej codziennej posługi wśród chorych.

Barbara, chcąc lepiej pomagać niepełnosprawnym, wraz z obecnym tu mężem, Andrzejem Oskólskim, powołała w latach dziewięćdziesiątych Fundację Pomocy Niepełnosprawnym pw. Świętej Rodziny. Działalność Fundacji pozwoliła rozszerzyć zakres pomocy osobom niepełnosprawnym, szczególnie w zakresie zaopatrzenia w sprzęt rehabilitacyjny i inne formy pomocy rzeczowej.

Barbara Oskólska, chcąc dotrzeć do jak największej liczby osób chorych i cierpiących z powodu niepełnosprawności, podjęła trud wydawania „Zwiastuna do Chorych”. Było to z początku jednostronicowe pisemko, które miało zachęcić chorych do kontaktu z grupą ludzi pragnącą pomagać osobom niepełnosprawnym. Po pewnym czasie nastąpiło rozszerzenie zawartości i zmiana nazwy „Zwiastuna...” na „List do Chorych”. Miesięcznik ten kilka lat temu rozszerzył swoją nazwę na „List do Chorych i ich Rodzin”. Cały czas jest wydawany przez naszą Kurię Biskupią i rozprowadzany jako wewnętrzne pismo archidiecezjalnego duszpasterstwa osób chorych i niepełnosprawnych. Trafia do ok. 3,5 tys. rodzin.

Jak czytamy w książce wydanej z okazji 20-lecia, chorzy dzięki otrzymywanym „Listom…” zaczęli przesyłać do redakcji swoje indywidualne listy. Dlatego śp. Barbara podjęła się kolejnego zadania i od 1986 r. zaczęła systematycznie odpowiadać na nadchodzące listy od chorych. Tak powstał „Korespondencyjny Apostolat Chorych”, który również prowadzony jest po dzień dzisiejszy.

Dzięki wysiłkowi, jaki podejmowała Barbara wraz z współpracującymi z nią osobami, grupa ludzi pomagających chorym i niepełnosprawnym wciąż się powiększała. Różne spotkania pomagały wypracować kształt rodzącego się ruchu pomocy niepełnosprawnym prowadzonemu pod egidą Apostolatu Chorych. Ale ta rzeczywistość stawała się czymś więcej niż tylko ruchem. Stawała się dla wielu rodziną. I tak do tej pory wiele osób nazywa tę wspólnotę: „to jest moja rodzina”, Rodzina Miłości Miłosiernej. Temu celowi służyły dni skupienia, obchodzony uroczyście Światowy Dzień Chorego czy też piesze pielgrzymki osób niepełnosprawnych. Takie pielgrzymki co corocznie organizowane. Zaowocowało to powstaniem w niektórych parafiach Szczecina małych grup Apostolatu wspomagających osoby chore. Powstawały również podobne grupy Apostolatu w Choszcznie, Mieszkowicach, Barlinku i w Świnoujściu. Tradycją stało się organizowanie wspólnych spotkań opłatkowych w Arcybiskupim Wyższym Seminarium Duchownym w Szczecinie, na którym są przygotowywane drobne upominki dla jego uczestników. Bywały spotkania nawet kilkuset osób chorych otoczonych opiekunami, bliskimi i wolontariuszami.

Barbara Oskólska była otwarta na wszystkich, cały czas wspomagając osoby chore i niepełnosprawne. Często osobiście, pewnie razem z mężem, jeździła do nich, do domów, aby bezpośrednio spotkać się z ludźmi zamkniętymi przez chorobę w swoich mieszkaniach, podnieść ich na duchu czy też samemu przekazać przygotowane paczki świąteczne. Gdy postępująca choroba uniemożliwiła tę formę spotkania, starała się utrzymywać kontakt telefoniczny i tym sposobem służyła pomocą wielu osobom niepełnosprawnym. Nikt nie był jej obojętny, bo była dobrym człowiekiem.

Dzień 18 marca 2014 r. to dzień śmierci Barbary. Ten dzień i ten czas od jej śmierci uświadamia nam, że odejście śp. Barbary Oskólskiej sprawiło, że coraz bardziej doceniamy wartość jej osoby, jej czynów, jej dzieł, które stały się dziedzictwem i zadaniem dla nas.

Zostawiła po sobie dobre wspomnienie i ślady, które są przykładem i drogowskazem dla nas, a być może również dzięki tej nagrodzie także dla następnych pokoleń.

Zapraszamy na Mszę św. w intencji śp. Barbary Oskólskiej z okazji 1. rocznicy jej śmierci – w czwartek 19 marca o godz. 15.30 w kościele pw. Chrystusa Króla w Szczecinie-Skolwinie, ul. Inwalidzka. (Dojazd autobusem nr 63 całą trasą od ul. Kołłątaja). Przed Mszą o godz. 15 wystawienie Najświętszego Sakramentu i Koronka do Miłosierdzia Bożego.

2015-03-12 11:54

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Spisują się na medal

Niedziela warszawska 3/2020, str. IV

[ TEMATY ]

wyróżnienie

medal

kard. Kazimierz Nycz

Medal Za zasługi dla Archidiecezji Warszawskiej

Łukasz Krzysztofka

Osoby wyróżnione medalem razem kard. Nyczem, biskupami i swoimi kapłanami

Dwie sanitariuszki Powstania Warszawskiego, organista i liderka parafialnego zespołu Caritas znaleźli się w gronie 26 osób uhonorowanych Medalem „Za zasługi dla Archidiecezji Warszawskiej”.

Odznaczenie z rąk metropolity warszawskiego odebrały osoby zaangażowane w życie parafialne. Wśród nich Grażyna Musiatowicz i Barbara Komor z parafii Wniebowstąpienia Pańskiego w Warszawie.

Pani Grażyna jest przewodniczącą zespołu Caritas w parafii. Od 36 lat pomaga ubogim, chorym, bezdomnym, seniorom i samotnym matkom. Inżynier Barbara Komor przed laty bardzo aktywnie była zaangażowana w budowę pierwszego kościoła na Ursynowie, obecnie działa w Akcji Katolickiej i na rzecz ochrony życia poczętego. Przewodzi także wspólnocie Żywego Różańca, która skupia w parafii 16 róż różańcowych. – Zależy mi, aby wzrastało i rozkwitało w parafii zarówno życie wewnętrzne, duchowe, jak i to zewnętrzne, które jest widoczne dla ludzi. Może się tak dziać dzięki modlitwie różańcowej, która jest naszym największym skarbem – zaznacza Barbara Komor.

Medale „Za zasługi dla Archidiecezji Warszawskiej” wręczone zostały trzem małżeństwom. Anna i Marek Kalbarczykowie z parafii św. Maksymiliana Kolbego w Warszawie od ponad 40 lat związani są z Drogą Neokatechumenalną, a Marek Kalbarczyk jest ponadto ekonomem Archidiecezjalnego Seminarium Misyjnego „Redemptoris Mater” od początku jego istnienia. Oboje należą do Rady Duszpasterskiej Archidiecezji Warszawskiej. Odznaczenie otrzymali także Anna i Jakub Bartakowie oraz Jolanta i Krzysztof Walewscy z parafii Wspomożycielki Wiernych w Warszawie. Obie pary należą do neokatechumenatu – głoszą katechezy i ewangelizują.

Wyróżnienie odebrała też s. Teresa Górczyńska, urszulanka Serca Jezusa Konającego, która przewodniczy dynamicznie rozwijającej się wspólnocie „Matki w modlitwie” w parafii św. Jadwigi w Milanówku. Siostra pracuje też w parafialnej kancelarii.

Ponad 600 osób otrzymało do tej pory wyróżnienia za zaangażowanie w życie archidiecezji i parafii.

Nagrodzono także 96-letnią Barbarę Gancarczyk-Piotrowską ps. Pająk, która w czasie Powstania Warszawskiego należała do harcerskiego batalionu AK „Wigry”. 16 sierpnia 1944 r. pomogła ze swoją, również odznaczoną medalem, koleżanką Teresą Potulicką-Łatyńską ps. Michalska ks. Wacławowi Karłowiczowi wynieść z płonącej archikatedry cudowną figurę Pana Jezusa Baryczkowskiego.

Figura dotarła bezpiecznie do kościoła Dominikanów, gdzie przetrwała powstanie. Aktualnie poddawana jest renowacji, którą przeprowadza prof. Maria Lubryczyńska z Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie – również uhonorowana medalem, podobnie jak dr Ewa Korpysz, od lat 80 związana z Muzeum Archidiecezji Warszawskiej. Obecnie jako starszy kustosz tej placówki sprawuje opiekę nad jej zbiorami.

– Odznaczenia są po to, aby wyrazić wdzięczność wszystkim zaangażowanym w działalność archidiecezji i parafii. Bardzo dziękuję za waszą działalność w służbie Kościołowi lokalnemu i za wszystko, co stoi za waszą pracą i służbą w Kościele – podkreślił kard. Kazimierz Nycz, wręczając medale w archikatedrze św. Jana Chrzciciela.

CZYTAJ DALEJ

Wilno: Bezpośrednia transmisja w TVP Mszy św. 15 sierpnia z kościoła franciszkanów

2020-08-11 16:45

[ TEMATY ]

Wilno

Litwa

wikipedia.org

W sobotę, 15 sierpnia, TVP WILNO zaprasza na kolejną transmisję Mszy św. z Litwy. W święto Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny Msza św. będzie transmitowana z kościoła franciszkanów konwentualnych w centrum Wilna. Transmisja rozpocznie się o godz. 11:25 czasu litewskiego (godz. 10:25 czasu polskiego). W Mszy św. będzie można uczestniczyć również za pośrednictwem Internetu (transmisja na stronie www.wilno.tvp.pl)

„Kościół pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Wilnie (franciszkanów konwentualnych) to najstarsza wileńska świątynia” – podkreśla były rektor kościoła, o. Marek Dettlaff OFMConv. Po II wojnie światowej została zamknięta przez władze komunistyczne i zamieniona na magazyn. Dlatego to obecnie jeden z najbardziej zniszczonych kościołów Wilna.

Do tego kościoła i znajdującego się obok klasztoru franciszkanów przyjeżdżał przed II wojną światową ojciec Maksymilian Kolbe. Przed transmisją – dzięki współpracy z Archiwum Klasztoru w Niepokalanowie – kanał TVP Wilno pokaże jedyny istniejący materiał filmowy z o. Maksymilianem Kolbe, który został zarejestrowany w lipce 1939 roku właśnie w klasztorze franciszkanów konwentualnych w Wilnie. „To cudem ocalała taśma filmowa na której zarejestrowano fragmenty pielgrzymki zakonników z Niepokalanowa do Wilna i Grodna 14 i 15 lipca 1939 r” – pisał o tym wyjątkowym materiale kierownik Archiwum w Niepokalanowie o. Roman Soczewka.

Kościół pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny franciszkanie konwentualni odzyskali 15 maja 1998 roku. Obecnie dzięki ogromnemu zaangażowaniu zakonników, wiernych, a także różnych organizacji (m. in. Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego, Fundacji „Polonica” i Polskiej Fundacji Narodowej) kościół przywracany do dawnej świetności. Trwają w nim prace renowacyjne. Kościół jest symbolem ostatnich 30 lat na Litwie – zwracania kościołów i odradzania się życia religijnego.

W kościele Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny znajduje jedna z najsłynniejszych kaplic Wilna – kaplica Matki Bożej Niepokalanej, nazywana również kaplicą Białej Pani, a także kaplicą Matki Bożej Brzemiennej. Miejsce wielu łask i cudów. W czasie rozbiorów, władze rosyjskie postanowiły, że figura zostanie zniszczona. Jednak katolicki urzędnik Feliks Pietraszkiewicz postanowił ją ocalić i zamurował ją w niszy, w ścianie klasztoru. Figura była ukrywana w ten sposób do 1905 roku, gdy ponownie pozwolono modlić się przez figurą.

W kościele znajduje się wiele relikwii osób świętych: królowej Jadwigi, Jana Pawła II, błogosławionego Michała Giedroycia, polskich męczenników zamordowanych w Peru – o. Michała Tomaszka i o. Zbigniewa Strzałkowskiego. Nabożeństwa sprawowane są w j. polskim i j. litewskim.

15 sierpnia Mszę św. transmitowaną przez TVP Wilno celebrował będzie ojciec Piotr Stroceń – nowy rektor kościoła pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Wilnie.

CZYTAJ DALEJ

Wieczór uwielbienia "Abba Ojcze" na Jasnej Górze

2020-08-15 02:31

[ TEMATY ]

Jasna Góra

Monika Książek

To był wyjątkowy wieczór na Jasnej Górze. Od uroczystego Apelu Jasnogórskiego rozpoczął się wyjątkowy koncert "Abba Ojcze" - pielgrzymi śpiewają ulubione piosenki Jana Pawła II.

Wydarzenie odbyło się z okazji 100-lecie urodzin naszego Papieża Polaka w wigilię Uroczystości Wniebowzięcia Najświętszej Panny. Koncert poprowadzili Rafał Brzozowski i Piotr Rubik.

Pielgrzymi, którzy bardzo licznie zebrali się na Błoniach Jasnogórskich zaśpiewali wraz z artystami ulubione utwory św. Jana Pawła II.


Organizator wydarzenia: TVP, Klasztor Jasnogórski, „Fundacja NIEDZIELA. Instytut Mediów”

Patronat honorowy: Abp Wacław Depo – Metropolita Częstochowski Patronat medialny: Tygodnik Katolicki "Niedziela"

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję