Reklama

Pogaduszki z Dzieciną

KS. ANDRZEJ JASIŃSKI
Edycja gnieźnieńska 52/2000

Przyszedł żywot ludzki naprawić

Bóg się rodzi!

W śpiewie radosnym przekazują sobie nowinę nadzwyczajną

sąsiedzi z pobliskich domów.

Bóg się rodzi!

Krzyczą tytuły w gazetach,

informują w radiu i telewizji.

Bóg się rodzi!

Nawet aniołowie z nieba zstąpili,

by rozgłosić światu wieść nad wyraz osobliwą.

Ależ sensacja!

Nie wolno stracić jednej choćby chwili,

bo można przegapić takie osobliwe wydarzenie.

Biegnę do mojej świątyni, Boga prosząc,

bym mógł chociaż z daleka zobaczyć te cuda,

które dzisiaj wszyscy ogłaszają.

Proszę dlatego, że

ponoć już pastuszkowie czym prędzej się wybrali,

by przywitać Pana

i mędrcy świata - słyszałem - też już śpiesznie dążą,

bo chcą widzieć Dziecię.

Wyobrażam sobie,

jak trudno przebić się będzie przez tłum fotoreporterów,

którzy zawsze pchają się w sam środek wydarzeń,

nie bacząc na nikogo i na nic,

gapiów ciekawych sensacji,

by móc potem opowiadać, że sami dokładnie widzieli.

Wchodzę do kościoła

i oczy ze zdumienia przecieram.

Nie ma telewizyjnych kamer,

błysków fleszy,

reporterów z mikrofonami w rękach.

Nie ma też ciekawskich.

Nie ma nikogo!

Cicho wszędzie.

Głucho wszędzie.

Źle trafiłem?

Pomyliłem adres?

Już wyjść chcę, biec gdzieś dalej,

ale słyszę śpiew niezwykły,

który brzmi jak kołysanka

przez matkę śpiewną dziecku w kołysce:

Chwała na wysokości Bogu.

Za głosem tym przepięknym podchodzę do żłóbka.

Troje ich widzę:

mężczyzna o oczach pełnych

niewysłowionej dobroci,

Matka, na obliczu której radość zobaczyłem

i Niemowlę w chustę zawinięte ,

na pachnącym sianie leżące.

Kilka zwierząt zadziwionych

obecnością gości niespodziewanych.

I aniołowie, którzy, nie wiem,

czy moim zjawieniem speszeni,

czy też czując się przeze mnie zwolnieni

z adorowania Dzieciny,

do odejścia się zbierają.

A może nie chcą przeszkadzać tylko.

Za chwilę ze Świętą Rodziną jestem już sam.

Świętemu Józefowi z szacunkiem się kłaniam,

oddaję należną cześć Najświętszej Panience,

i przed Nowo Narodzonym padam na kolana.

Patrzy na mnie Niemowlę szeroko otwartymi oczyma,

jakby dziwiło się mojemu zachowaniu,

jakby wolało, bym wziął Je na ręce i do snu utulił.

Ja jednak nie bardzo chcę, by teraz właśnie Dziecię spało.

Nadarza się bowiem okazja, by jak co roku,

w wigilijny wieczór wdać się w

pogaduszki z Dzieciną.

Cóż, problem to odwieczny,

by pokonawszy swój egoizm, Bożą wolę zaakceptować.

Już sam nie wiem, co robić. Sumienie krzyczy!

W końcu biorę Niemowlę w ramiona,

najdelikatniej jak tylko potrafię.

I chociaż to takie trudne, krzyż właściwie,

zaczynam nucić cicho kołysankę.

Dziecię, Bóg przecież, bez trudu najmniejszego

widzi rozterki moje i mówić mi pozwala.

Zaczynam więc. Nieśmiało, powoli,

jakby jeszcze nie wierząc w szczęście,

że Bóg przyszedł na ten świat, aby mi służyć,

słowa z siebie wydobywa.

W ten wieczór niezwykle radosny,

refleksja, nie wiedzieć dlaczego,

o trudnych sprawach mi się nasuwa.

Pytam więc Niemowlę do czego ten świat,

w dwa tysiące lat od czasu,

kiedy Słowo Ciałem się stało,

ten świat, który wkracza

w trzecie tysiąclecie zmierza?

Patrzę na to wszystko, co się wokół mnie dzieje,

i nie wiem, co o tym myśleć.

Raz - mówię do Dzieciny -

chociażby wtedy,

gdy holenderski parlament eutanazję zatwierdził,

trudno mi się oprzeć wrażeniu,

że bliski jest koniec europejskiej cywilizacji.

Przecież tak wiele z tego,

czego jesteśmy dzisiaj świadkami

koniec Cesarstwa Rzymskiego przypomina.

To znowu, pełen nadziei jestem,

bo młodzież pełną Bożego Ducha i radości

wokół Ojca Świętego zgromadzoną widziałem.

Wtedy tak łatwo uwierzyć, że dobrem zło zostanie zwyciężone.

Dzieciątko uśmiechnęło się do mnie i rzekło:

Troszczysz się i niepokoisz o wiele,

A potrzeba mało albo tylko jednego.

Czyż nie sprzedają dwóch wróbli za asa?

A przecież żaden z nich bez woli Ojca waszego

Nie spadnie na ziemię.

U was zaś nawet włosy na głowie

wszystkie są policzone.

Dlatego nie bójcie się:

jesteście ważniejsi niż wiele wróbli.

Rozumiesz? - pyta Dziecina.

Głową kiwam, że oczywiście pojąłem,

ale kiwanie to jest chyba jakieś mało zdecydowane,

bo Jezus przemawiać zaczyna dalej.

Mówi, bym nie patrzył na to,

że tak często brakowało mi zaufania w to,

jak Bóg prowadzi historię mego życia i świata.

Przecież On jest silniejszy niż moje słabości

- tłumaczy mi Niemowlę -

i jeśli już tyle razy przez nie upadałem,

to jutro wcale nie muszę przegrać.

Ja się na to narodziłem - słyszę -

i na to przyszedłem na świat,

aby dać świadectwo prawdzie.

A prawda was wyzwoli.

Bóg tak umiłował świat,

że Syna swego Jednorodzonego dał,

każdy kto w niego wierzy,

nie zginął, ale miał życie wieczne.

Wyrazić trudno, ile otuchy i nadziei

wlewa we mnie to małe Dziecię.

Ale z zakamarków serca

kolejny problem się wydobywa.

Dzielę się zatem z Jezusem niepokojem

o tylu biednych, którzy

mają za mało miłości, wiary i nadziei,

czują się nie dość kochani,

którym brakuje powszedniego chleba.

Dziecię patrzy na mnie wzrokiem pełnym miłości

i mówi do mnie:

Popatrz, a co ja mam?

Nawet zwykłej pieluszki dla mnie zabrakło.

Mizerna, cicha, stajenka licha.

A jednak, byli już aniołowie

z swoim towarzystwem, bym nie czuł się samotny,

z dobrym słowem, by pocieszyć.

Przyjdą niebawem pasterze.

Ludzie to ubodzy, sami niewiele posiadają

i przyniosą swoje skromne dary.

Przyjdą i mędrcy, królowie świata

i też przyjdą z podarunkami, królewskimi iście:

mirą, kadzidłem i złotem.

Każdy może pomóc

i pasterz ubogi i zasobny król.

Ubogich zawsze mieć będziecie,

Tych, którzy potrzebują

waszej miłości, obecności

tego byście podzieli się z nimi, jak uboga wdowa,

co to niedostatku swego wszystko wrzuciła,

co miała na utrzymanie.

Chce jeszcze dalej rozmawiać,

ale Matka znaki daje,

bym nie męczył już Dzieciątka.

Oddaję Jej Jezusa

i z sercem przepełnionym radością

spotkaniem i rozmową niezwykłą

siadam cicho w kącie.

Boga wysławiam za miłość,

którą objawił w tym Maleństwie,

co przyszło żywot ludzki naprawić.

Świadectwo kapłana rannego pod Giewontem

2019-09-10 13:17

Polska pod Krzyżem

To jest coś znacznie więcej niż film, to wielkie świadectwo i znak dla Polski. To zaproszenie, to wezwanie, by stanąć pod Krzyżem, zaprzeć się się samego siebie, wziąć go i naśladować Jezusa. W Krzyżu zwycięstwo dla Kościoła i Polski, dla każdego z nas! Prosimy Was z całą mocą - odczytajcie ten znak.


Przeczytaj także: "Polska pod Krzyżem" w łączności duchowej z Jerozolimą

Polska pod Krzyżem – Polacy wypełniają duchowy testament św. Jana Pawła II

Jan Paweł II w 1997 roku wzywał do obrony krzyża „od Tatr aż do Bałtyku”. 22 sierpnia 2019 roku pod krzyżem na Giewoncie ks. Jerzy Kozłowski został trzykrotnie rażony piorunem. Ten krzyż jest symbolem wiary w Polsce przekazywanej z pokolenia na pokolenie. Jego replika stanie przy ołtarzu polowym na lotnisku we Włocławku podczas wydarzenia „Polska pod Krzyżem”.

Jan Paweł II podczas pielgrzymki do ojczyzny w 1997 roku, w Zakopanem wzywał Polaków: Brońcie krzyża, nie pozwólcie, aby imię Boże było obrażane w waszych sercach, w życiu społecznym, rodzinnym. Dzisiaj dziękowałem Bogu za to, że wasi przodkowie na Giewoncie wznieśli krzyż. Ten krzyż patrzy na Polskę od Tatr aż do Bałtyku. I ten krzyż mówi całej Polsce: „Sursum corda” – „W górę serca”. Trzeba żeby cała Polska od morza aż po Tatry patrząc w stronę krzyża na Giewoncie słyszała i powtarzała: „Sursum corda”.

W sierpniu tego roku, we Wspomnienie Najświętszej Marii Panny Królowej, podczas wycieczki w góry, na Giewoncie, stojąc trzy metry od krzyża ksiądz katolicki został trzykrotnie rażony przez piorun. – Pomyślałem, że skoro jestem Księdzem, to mogę udzielić rozgrzeszenia ludziom obecnym na szczycie i którzy schodzą z niego, bo może ktoś z nich jest ranny. Uczyniłem wielki znak krzyża, błogosławiąc wszystkich ludzi tam obecnych – wspomina ks. Jerzy Kozłowski.

W ten sposób kapłan dokonał absolucji, czyli całkowitego odpuszczenia win, przeznaczonego na godzinę śmierci. – Odczytujemy to wydarzenie jako znak dla całej Polski – podkreśla Maciej Bodasiński, organizator wydarzenia „Polska pod Krzyżem”. – Ksiądz jest uosobieniem Chrystusa na ziemi, został trafiony przez piorun trzy razy i odpuścił wszystkim tam obecnym grzechy, jakby biorąc cierpienie na siebie. Ten obraz koresponduje z tym, co wydarzyło się na Kalwarii… Myślę, że nie powinniśmy zamykać oczu na to wydarzenie. Niech ono stanie się jeszcze mocniejszą zachętą do tego, by stanąć pod krzyżem w najbliższą sobotę – zaprasza Bodasiński.

Replika krzyża z Giewontu będzie obecna na miejscu modlitwy „Polska pod Krzyżem” na lotnisku we Włocławku. – Na szczycie ktoś zapytał mnie, czy krzyż na Giewoncie zabija. Odpowiedziałem, że gdyby tak było my powinniśmy być martwi, a wszyscy poniżej nas powinni żyć, a jest dokładnie odwrotnie – opowiada ks. Jerzy i dodaje – Oddaję moje cierpienia za Kościół w Polsce i w tym bólu łącze się z Panem Jezusem.

Jako ludzie wierzący, wiemy, że to właśnie z Krzyża płynie uzdrowienie, uwolnienie i wszelkie łaski. Wydarzenie „Polska pod Krzyżem” ma być aktem postawienia krzyża w centrum życia w Polsce, w centrum wszystkich wydarzeń, jakie dzieją się w naszym kraju. Tylko w ten sposób możemy doświadczyć mocy wielkiej Miłości, która z niego płynie.

• POLSKA POD KRZYŻEM (14.09.2019) to wydarzenie otwarte. Uczestnicy mogą przyjechać bez wcześniejszej rejestracji.

• 10 września 2019 r. o godz. 11:00 na stronie internetowej zgłoszonych było 670 miejsc, w których wierni będą się modlić w łączności duchowej z uczestnikami wydarzenia głównego we Włocławku. Proponowany program dla parafii dostępny jest pod adresem: https://polskapodkrzyzem.pl/#mapa

• Na stronie internetowej polskapodkrzyzem.pl dostępny jest spot (video) POLSKA POD KRZYŻEM, który można bezpłatnie pobierać i udostępniać na stronach parafialnych oraz w mediach.

PROGRAM:

09:00 Przyjmowanie pielgrzymów na placu 10:45 Zawiązanie wspólnoty 11:00 Różaniec: Tajemnice Bolesne 11:30 Konferencja wprowadzająca: „Odrzucenie Krzyża i walka duchowa we współczesnym świecie”, Lech Dokowicz 13:00 Przerwa na posiłek 15:00 Koronka do Bożego Miłosierdzia 15:15 Msza Święta wraz z uroczystym wniesieniem relikwii Krzyża Świętego 17:30 Konferencje: ks. Dolindo Ruotolo (odtworzenie homilii w wersji audio) oraz Joanna Bątkiewicz-Brożek. 18:30 Przerwa 20:15 Droga Krzyżowa 22:00 Adoracja Najświętszego Sakramentu 03:00 Zakończenie Adoracji i Msza Święta z niedzieli (Święto Matki Bożej Bolesnej)

AKREDYTACJE:

Prosimy dziennikarzy o zgłoszenie udziału w wydarzeniu POLSKA POD KRZYŻEM do piątku – 13 września do godz. 12:00 na adres mailowy: media@polskapodkrzyzem.pl lub w formie sms – tel. 664 540 247.

Proszę podać imię nazwisko, nazwę redakcji, opcjonalnie adres mailowy lub numer telefonu).

14 września od godz. 9:00 będą wydawane identyfikatory prasowe uprawniające do:

1. otrzymania informacji prasowych w wersji papierowej (możliwość wysyłki mailem po podaniu adresu mailowego)

2. realizacji materiałów prasowych na terenie lotniska Kruszyn podczas wydarzenia

3. korzystania z namiotu dla dziennikarzy w pobliżu głównego ołtarza, w którym dostępnych będzie 10 stanowisk (bez sprzętu komputerowego).

Więcej informacji:

Biuro Prasowe media@polskapodkrzyzem.pl tel. tylko dla dziennikarzy: 664 540 247

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Australia: kard. Pell złożył apelację do sądu najwyższego

2019-09-17 13:20

pb (KAI/lepoint.fr/theguardian.com) / Canberra

Skazany za molestowanie dwóch 13-letnich chórzystów katedry w Melbourne w latach 90. XX w. australijski kardynał George Pell złożył apelację do australijskiego Sądu Najwyższego. Jest to ostatni krok prawny, jaki może podjąć 78-letni hierarcha, który od początku twierdzi, że jest niewinny. Wcześniej jego apelację odrzucił sąd najwyższy stanu Victoria.

Ks. Cezary Chwilczyński

Nie wiadomo, czy Sąd Najwyższy Australii z siedzibą w Canberze przyjmie apelację, choć jest to bardzo prawdopodobne, biorąc pod uwagę wątpliwości prawne, jakie wzbudził wyrok. Został on bowiem wydany pomimo „uzasadnionych wątpliwości”, przemawiających na korzyść oskarżonego. Chodziło m.in. o fakt, że jedna z ofiar przed śmiercią przyznała, że nie była molestowana przez kard. Pella, a także o to, że materiałem dowodowym w sprawie przeciwko purpuratowi były jedynie zeznania drugiej z ofiar, którym zaprzeczały relacje 20 świadków powołanych przez obronę.

Na razie Sąd Najwyższy Australii jedynie potwierdził 17 września otrzymanie wniosku apelacyjnego. Cała procedura może zająć wiele miesięcy. Być może będą konieczne przesłuchania stron. W tym czasie kard. Pell odsiaduje wyrok w więzieniu.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem