Reklama

Droga Krzyżowa

2015-03-19 11:26

Ks. Tadeusz Pajurek
Edycja lubelska 12/2015, str. 6-7

Archiwum ŚDS „Misericordia” ccc
Nabożeństwo Drogi Krzyżowej w parku abramowickim

Droga Krzyżowa jest bardzo ważnym nabożeństwem, przeżywanym podczas Wielkiego Postu. Dostarcza zarówno przemyślanych treści orędzia pasyjnego, jak i stwarza warunki głębokich przeżyć, zapadających w sercach wiernych na długie lata

Początków Drogi Krzyżowej należy szukać w pobożności ludowej. Jest ona na całym świecie najczęściej, obok Różańca, praktykowanym nabożeństwem. Powstała z potrzeby wierzącego ludu, który pragnął pobożnie przeżyć dramatyczne wydarzenia tajemnicy Zbawienia. Jest kontemplacją cierpienia i męki Chrystusa, a także faktu odkupienia ludzkości przez Krzyż. Idąc Drogą Krzyżową, człowiek uświadamia sobie, za jak wielką cenę został odkupiony i jak wielką miłością obdarzył ludzi Bóg w Jezusie Chrystusie. Szczególny wymiar tego nabożeństwa polega na tym, że rozważanie poszczególnych stacji stwarza możliwość przeżywania wydarzeń z własnego życia w odniesieniu do Chrystusa. Na drodze życia ludzie przeżywają osamotnienie, cierpienie, upadki i ból, ale nigdy nie są samotni, gdyż mogą łączyć swoje doświadczenia z Chrystusem i z Jego drogą krzyża.

Nabożeństwo Drogi Krzyżowej poprzez kolejne wieki przybierało różną formę, a sposób jego sprawowania ujednolicono dopiero w XVIII wieku. To wówczas ustalono ostatecznie liczbę stacji. Zwyczaj przechodzenia 14 stacji Drogi Krzyżowej należy przepisać hiszpańskim franciszkanom. Pozwolenia na erygowanie Drogi Krzyżowej udzielił im papież Klemens XII w dokumencie „Breve exponi nobis” z 1731 r. Od tego czasu za zezwoleniem miejscowego biskupa poczęto erygować stacje Drogi Krzyżowej w kościołach parafialnych i innych świątyniach.

W naszych czasach

Droga Krzyżowa jest dziś praktyką religijną obecną w całym Kościele. Po Soborze Watykańskim II zwrócono uwagę na pogłębienie świadomości teologicznej tego nabożeństwa. W tym czasie pojawiła się propozycja, aby nabożeństwo kończyć 15 stacją – Zmartwychwstaniem. Zwrócono uwagę, że Droga Krzyżowa i Zmartwychwstanie, to nierozdzielne wydarzenia zbawcze. W niektórych świątyniach obok czternastu stacji zaczęto więc umieszczać fizycznie stację piętnastą – Zmartwychwstania. Tak jest np. w kaplicy seminaryjnej we Wrocławiu czy w kościele parafialnym Najświętszego Serca Jezusowego w Lublinie. Znana jest również Droga Krzyżowa złożona z szesnastu stacji – pierwszą stacją jest Ogrójec, a szesnastą Zmartwychwstanie.

Reklama

Ekumeniczne, oazowe...

Współcześnie pojawiają się różne sugestie odnowienia lub ożywienia nabożeństwa Drogi Krzyżowej poprzez wprowadzenie nowych form tego nabożeństwa lub większą aktywność uczestników, zwłaszcza małych grup wiernych. Wiele jest propozycji uwspółcześnienia Drogi Krzyżowej, w których zachęca się uczestników do osobistego, niezależnego od publikowanych tekstów, rozważania poszczególnych stacji. Proponuje się urządzanie nabożeństwa dla małych grup, takich jak dzieci, młodzież, rodziny czy osoby odprawiające rekolekcje zamknięte. Podkreśla się wagę osobistego zaangażowania w rozważania lub prowadzenie Drogi Krzyżowej w ciszy. Jednak najważniejsze jest wewnętrzne zaangażowanie. Bardzo ważnym jest, aby zawsze duchowość Drogi Krzyżowej łączyć z życiem religijnym, a zwłaszcza sakramentalnym. Interesująca jest propozycja ekumenicznej Drogi Krzyżowej z następującym układem stacji: I. Pojmanie Jezusa, II. Jezus osadzony, III. Jezus bierze krzyż, IV. Jezus wspomagany przez Szymona, V. Jezus przybity do krzyża, VI. Jezus patrzy na swoją Matkę, VII. Jezus umiera na krzyżu.

W Polsce przykładem uwspółcześnienia nabożeństwa Drogi Krzyżowej są jego schematy dla wybranych grup. Szczególną propozycją odnowionej formy i metod przeżywania Drogi Krzyżowej jest nabożeństwo celebrowane w czasie każdej oazy rekolekcyjnej. Nowością tej formy Drogi Krzyżowej jest opracowywanie rozważań poszczególnych stacji przez uczestników rekolekcji. Koncentrują się one wokół tajemnicy paschalnej – tajemnicy miłości Chrystusa, który umiłował świat aż do ofiary krzyża, dzięki której człowiek staje się nowym stworzeniem. Dlatego w materiałach programowych oazy zawarto sugestię, aby przeżycia Drogi Krzyżowej pogłębiały świadomość nowego człowieka w Chrystusie. Podkreśla się również rys personalistyczny tego nabożeństwa, doceniając w rozważaniach spotkania osób z Chrystusem. Wspólny śpiew, medytacja, modlitwa wspólnotowa i osobista w ciszy stwarzają atmosferę sprzyjającą głębokim przeżyciom.

Dodatkowym walorem Drogi Krzyżowej na oazie jest przeżywanie jej w plenerze. Wcześniej wyznaczona grupa opracowuje trasę i rozmieszcza poszczególne stacje. Przygotowywany jest również krzyż, który jest niesiony przez poszczególne grupy uczestników, a przy stacji XII jest na stałe wkopywany w ziemię. Po konsultacji z miejscową ludnością wybierane jest takie miejsce na umieszczenie krzyża, aby mógł on służyć pobożności innych przez dłuższy czas w przyszłości. Niekiedy na krzyżu wiesza się symbole oazowe lub wizerunek Chrystusa wyrzeźbiony na desce lub wykonany z korzenia. Nabożeństwo odprawiane jest wieczorem, co potęguje przeżycia rozważanych prawd i wprowadza uczestników w ciszę i zadumę. W ostatnim czasie również wiele parafii organizuje Drogę Krzyżową w poszczególnych miejscowościach i wioskach lub na osiedlach w mieście.

Głęboko przeżywanym nabożeństwem jest Droga Krzyżowa, sprawowana w plenerze przez domowników Środowiskowego Domu Samopomocy „Misericordia” przy ul. Abramowickiej 2 w Lublinie. Grupa teatralna „Przebudzenie” przedstawia sceny poszczególnych stacji. Nabożeństwo Drogi Krzyżowej rozpoczyna się w kościele sceną modlitwy Chrystusa w Ogrójcu. Zakończeniem jest scena zmartwychwstania przedstawiona na najwyższym wzniesieniu zabytkowego parku abramowickiego. Miejsce to jest szczególne, gdyż w pobliżu znajduje się krzyż upamiętniający śmierć powstańca z 1863 r.

Tagi:
Droga Krzyżowa

Reklama

III Dekanalna Droga Krzyżowa na Chełmiec

2019-04-24 09:01

Krystyna Smerd
Edycja świdnicka 17/2019, str. 1-2

Parafianie z wałbrzyskich parafii, członkowie wspólnot modlitewnych działających przy nich, a wśród nich członkowie Domowego Kościoła – to uczestnicy III Dekanalnej Drogi Krzyżowej na Górę Chełmiec zorganizowanej przez parafię pw. Świętych Aniołów Stróżów w Wałbrzychu

Ryszard Wyszyński
Wspólna fotografi a uczestników Drogi Krzyżowej

Wyjście na Drogę Krzyżową nastąpiło spod pięknego zabytkowego kościoła pw. Trójcy Świętej w Boguszowie-Gorcach w sobotę 13 kwietnia. Uczestników w imieniu organizatorów przywitał w świątyni ks. dziekan Wiesław Rusin, który wyraził radość z licznego udziału wiernych, a w imieniu proboszcza parafii ks. Andrzeja Bajaka oraz własnym wikariusz ks. Rafał Chudy, który na tę stanowiącą szczególne wyzwanie dla uczestników górską Drogę Krzyżową organizuje ze swoimi parafianami w każdy piątek Wielkiego Postu. Warto podkreślić, że w historii dekanatu Wałbrzych-Południe biorący w niej udział pątnicy już po raz trzeci modlili się, idąc szlakiem Drogi Krzyżowej Trudu Górniczego, gdzie przy rozważaniach Męki Pańskiej wspominani są polscy górnicy, którzy stracili życie – na przestrzeni minionego stulecia – w kopalniach węgla i innych miejscach wydobycia surowców mineralnych rozsianych na całym świecie od Belgii po daleką Syberię. Przy stacjach tej Drogi wspominani są też górnicy, którzy zginęli w wypadkach w Dolnośląskim Zagłębiu Węglowym po II wojnie światowej, a tych ofiar było ponad 1600. W modlitwie Drogi Krzyżowej na Chełmiec uczestniczyła liczna grupa pątników, a szczególnie wielu było w niej mężczyzn. Były to osoby w różnym wieku – od sześcioletnich dzieci z rodzicami, po seniorów. Rozważania pierwszej stacji Drogi Krzyżowej rozpoczął ks. dziekan Wiesław Rusin. Przy kolejnych stacjach rozważania odczytywali wierni z parafii biorących udział w dekanalnej Drodze Krzyżowej. Także i oni, rozważając w kolejnych stacjach Drogi Krzyżowej cierpienie zadawane Jezusowi, przywoływali nasze codzienne występki, wzywali do rachunku sumienia i poprawy.

Modlitwa na pątniczym szlaku na górę Chełmiec z przystankami na rozważania zajęła uczestnikom około dwóch godzin. Na zakończenie przy Milenijnym Krzyżu bardzo serdecznie jeszcze raz podziękował im za udział i wytrwałość na szlaku ks. dziekan Wiesław Rusin.

Szczególnie wyrazy podziękowania skierował do tych, którzy zadbali o przygotowanie wspólnego wyjścia na Chełmiec – łagodny szczyt górujący nad trzema miastami: Boguszowem-Gorcami, Wałbrzychem i Szczawnem-Zdrojem. Byli to Stanisław Rondzisty – nadzwyczajny szafarz Komunii św. z parafii kolegiackiej, radny miasta Wałbrzycha Piotr Kwiatkowski, Krzysztof Teper, a także zabezpieczający trasę ratownicy z Wałbrzysko-Kłodzkiej Grupy GOPR.

Przy okazji prowadzonych rozmów po zakończeniu Drogi Krzyżowej z jej uczestnikami okazało się, że kilkoro z nich wyszło na górę Chełmiec po raz pierwszy w życiu, choć od lat są mieszkańcami Wałbrzycha czy okolic. Był wśród nich Antoni Piątek – prezes Towarzystwa Przyjaciół Dzieci, Koła Pomocy Dzieciom z Niepełnosprawnością w Wałbrzychu.

– Jestem szczęśliwy, że wybrałem się na Drogę Krzyżową z wejściem na szczyt Chełmca, wzdłuż szlaku słynnej przecież w Wałbrzychu i okolicy Drogi Krzyżowej Trudu Górniczego, o której tyle słyszałem pięknych słów. Nie udało mi się nigdy wcześniej być na Chełmcu, bo zawsze coś stawało na przeszkodzie, a był to najczęściej obowiązek opieki nad synem. Udział w modlitwie Drogi Krzyżowej bardzo mnie zmotywował do wygospodarowania czasu do udziału w niej. Zachęcam innych – mówił.

Wśród uczestników tej drogi Krzyżowej była też Lidia Kucia z Boguszowa-Gorc, która z kolei uczestniczyła w dekanalnej Drodze Krzyżowej na Chełmiec po raz trzeci i jest też uczestniczką wszystkich Dróg Krzyżowych organizowanych przez jej parafię w każdy piątek Wielkiego Postu, od momentu powstania Drogi Krzyżowej Górniczego Trudu. Jeszcze kilka lat temu pokonywała trudy tej drogi wraz z mamą – to jedna z nielicznych żyjących w Polsce byłych więźniarek niemieckiego obozu koncentracyjnego Ravensbrück, która w tym roku kończy 96 lat i która uczestniczyła w tym roku w Papieskiej Mszy św. odprawionej na stadionie Górnika. A teraz jednak na taki trud jak wejście na Chełmiec, co zrozumiałe, nie mogła sobie pozwolić.

Każdy z uczestników szedł w tej drodze w swoich intencjach osobistych, ale też modlił się za polskich górników.

Nagrodą za udział była chwila odpoczynku pod piękną, nową wiatą postawioną niedawno na szczycie Chełmca przez Gminę Szczawno-Zdrój, gdzie można było napić się przyniesionej z sobą herbaty.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Ośno Lubuskie: Codziennie o 21.00 odgrywają Apel Maryjny

2019-05-23 11:30

Kamil Krasowski

Od kilku lat w maju codziennie o godz. 21 z wieży kościoła św. Jakuba w Ośnie Lubuskim rozbrzmiewa Apel Maryjny. Pomysł jednej z uczennic wcielił w życie pan Roman Stefaniak, nauczyciel muzyki i kapelmistrz orkiestry.

Roman Stefaniak
Roman Stefaniak i jego uczennice każdego dnia maja o godz. 21.00 odgrywają Apel Maryjny

Pomysł zrodził się 5 lat temu z okazji rocznicy uchwalenia Konstytucji 3 Maja. - Jedna z uczennic miała taki pomysł, aby codziennie w maju o godz. 21.00 odgrywać Apel Maryjny. Najpierw to miało być tylko raz, spontanicznie, z okazji rocznicy uchwalenia Konstytucji 3 Maja. Jednak okazało się, że jest to ciekawy pomysł, dlatego codziennie pokonujemy ponad 100 schodów na wieżę i o 21.00 gramy Apel Maryjny - mówi Roman Stefaniak, nauczyciel muzyki i kapelmistrz orkiestry w Ośnie Lubuskim. - Towarzyszą mi moje uczennice, grające tutaj w orkiestrze na co dzień. Tak nam się to spodobało, że oprócz tego w czerwcu o godz. 21.00 gramy pieśni związane z Najświętszym Sercem Pana Jezusa.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Świdnica: Prawie 17 mln na renowację katedry

2019-05-23 19:37

ako / Świdnica (KAI)

Parafia św. Stanisława, biskupa i męczennika i św. Wacława w Świdnicy otrzymała prawie 17 mln na ratowanie świdnickiej katedry. Minister kultury i dziedzictwa narodowego podjął decyzję o przyznaniu dofinansowania prac konserwatorskich w świątyni.

Mariusz Barcicki

15 maja Piotr Gliński, minister kultury i dziedzictwa narodowego, podjął decyzję o dofinansowaniu projektu „Konserwacja, rewitalizacja i digitalizacja barokowego wnętrza gotyckiej Katedry Świdnickiej”.

Jak powiedział KAI ks. dr Daniel Marcinkiewicz, rzecznik świdnickiej kurii biskupiej prace konserwatorskie będą obejmowały m.in.: konserwację rzeźb znajdujących się w nawie głównej, konserwację malowideł na ścianach i sklepieniach prezbiterium oraz konserwację obrazów sztalugowych z nawy głównej wraz z ramami. Kwota dofinansowania wyniosła 16 977 602,47 zł. Inwestycja ma zostać zrealizowana do 30 czerwca 2022 r.

Katedra świdnicka jest jedną z najokazalszych świątyń na Dolnym Śląsku. W 2004 roku kościół pw. św. Stanisława i św. Wacława został poniesiony do rangi katedry. Fundatorem świątyni był w 1330 roku Bolko II Świdnicki. Katedra posiada wieżę o wysokości 101 m, jest to najwyższa gotycka wieża w Polsce. W bocznej kaplicy w barokowym ołtarzu znajduje się słynący łaskami obraz Matki Bożej Uzdrowienia Chorych z drugiej połowy XV wieku, koronowany w 2017 roku.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem