Reklama

Krosno

Sala doświadczania świata

2015-03-19 11:26

Ks. Józef Gibała
Edycja przemyska 12/2015, str. 3

Archiwum Oratorium „Twój Dom” w Krośnie
Uroczystość rozpoczęła część artystyczna w wykonaniu dzieci

W Oratorium „Twój Dom” w Krośnie miało miejsce uroczyste otwarcie dla podopiecznych Sali Doświadczania Świata. Miejsca, w którym każde dziecko może być w pełni wolne i twórcze a przede wszystkim poznawać świat wszystkimi zmysłami.

Uroczystość rozpoczęła się 26 lutego br. częścią artystyczną pt. „Kolorowe kredki” w wykonaniu dzieci. Zakończono ją pieśniami o bł. Ks. Bronisławie Markiewiczu – patronie naszej placówki.

Po części artystycznej nastąpiło uroczyste otwarcie sali terapeutycznej, której powstanie możliwe było dzięki udziałowi w akcji charytatywnej Reklama Dzieciom 2014 i przyznanej przez Telewizję Polską darowiźnie będącej odpowiedzią na złożony przez placówkę wniosek.

Reklama

Następnie głos zabrał piszący te słowa – dyrektor Oratorium „Twój Dom” w Krośnie, witając przybyłych na uroczystość gości, którym nie jest obojętny los dzieci: prezydenta Miasta Krosna Piotra Przytockiego, zastępcę prezydenta Bronisława Barana, naczelnik Wydziału Polityki Społecznej i Zdrowia Julitę Jaśkiewicz, dyrektorów i osoby reprezentujące Wydział Zdrowia i Pomocy Społecznej oraz Miejski Ośrodek Pomocy Rodzinie, radcę generalnego i inspektora ds. wychowania i szkolnictwa w Zgromadzeniu św. Michała Archanioła ks. Leszka Przybylskiego, ks. proboszcza Stanisława Morawskiego z parafii Ducha Świętego oraz dyrektora Katolickiego Liceum i Gimnazjum w Krośnie ks. Dariusza Wilka, zastępcę Komendanta Miejskiej Policji w Krośnie Andrzeja Zawiślaka, zastępcę Komendanta Państwowej Straży Pożarnej w Krośnie Mariusza Bieńczaka, przedstawicieli Rady Miasta Krosna – Annę Dubiel, Stanisława Czaję, wychowawców i pracowników Oratorium „Twój Dom” oraz przedstawicieli lokalnych władz samorządowych, sponsorów oraz Przyjaciół.

Nasi wychowankowie a zwłaszcza ci, którzy pochodzą z rodzin o destrukcyjnym oddziaływaniu, mają wiele problemów ze swoją osobowością, brakuje im wzmocnienia pozytywnego, dominują zachowania aspołeczne, przykre emocje związane z rozczarowaniem samym sobą, swoimi predyspozycjami, zetknięciem się z różnego rodzaju używkami, co prowadzi do poczucia mniejszej wartości, zaburzeń nerwicowych. Zastanawiałem się co jeszcze możemy jako placówka zrobić, jak pomóc naszym podopiecznym. Pomyślałem wówczas o sali relaksu i postrzegania świata wszystkimi zmysłami – Sali Doświadczania Świata. Dzisiaj mogę powiedzieć, że udało się. Powstało najbardziej niezwykłe miejsce w naszej placówce. Pomieszczenie o tej wdzięcznej nazwie wyposażone jest w szereg urządzeń, dzięki którym możliwa jest stymulacja wszystkich zmysłów. Przedmioty, pomoce nie „atakują”, nie „narzucają” się dzieciom, lecz swoją atrakcyjnością zapraszają do skupienia na nich uwagi. Dzieci mogą uczestniczyć w terapii polisensorycznej, której nadrzędnym celem jest wzbogacanie doświadczenia o nowe bodźce smakowe, węchowe, słuchowe, dotykowe i wzrokowe. Gra świateł, kolorów, dźwięków, zapachów, zapewnia atmosferę pełną wyciszenia i relaksu. Jest to niezwykle cenne w kształtowaniu właściwej postawy dziecka wobec otoczenia i siebie samego. Techniki terapeutyczne pozwalają na sensoryczną aktywizację dzieci. Ufam, iż to, co zdobyliśmy z największym trudem, z czego możemy być dziś dumni, co należałoby poprawić – poprzez wymianę doświadczeń a także przeżycia wspólnoty – będzie dla wszystkich nas podłożem nowych inspiracji i bodźcem do owocnej pracy dydaktyczno-wychowawczej.

Inauguracyjną wstęgę przecięli: Prezydent Miasta Krosna wraz z Zastępcą, a poświęcenia sali dokonał zaprzyjaźniony z naszą placówką ks. Leszek Przybylski, udzielając błogosławieństwa zgromadzonym i wszystkim, którzy spotykać się będą w tym miejscu.

Kolejnym punktem uroczystości było zwiedzanie i poznawanie tego bajkowego miejsca. Duże wrażenie wywarła gra kolorowych świateł. Obracająca się kula wywoływała powstanie setek punkcików świetlnych, które powoli przesuwały się poprzez sufit, ściany i podłogę, stale zmieniając kolor. Efekt lustrzanej kuli wywołany był poprzez wiązkę światła z małego reflektora, która trafia na setki małych lusterek przytwierdzonych do kuli. Zainteresowaniem cieszyła się też huśtawka, w której dziecko siedząc bądź leżąc wygodnie jak w „dziupli” może oglądać wszystkie efekty występujące w sali, doświadczając dodatkowo uspokajającego efektu kołysania, obrotu dookoła osi. Bujanie rozwija u dzieci zmysł równowagi i zdolności ruchowe. Zaciekawienie zwiedzających wzbudziły również: zestaw różnorodnych olejków zapachowych wpływających na psychikę i stan samopoczucia, gdyż naturalne olejki eteryczne oddziaływują leczniczo (wąchanie, wdychanie i inhalacje); projektor przestrzenny Mathmos, który służy do wyświetlania na ścianie ruchomych efektów świetlnych za pomocą żelowych (ciekłych) tarcz; imitacja wodnego akwarium, której celem jest uspokojenie, relaks oraz koncentracja uwagi; barwne maty relaksacyjne w postaci myszki, żółwia, misia.

Uroczystoć otwarcia zakończyła się poczęstunkiem, który był okazją do rozmów kuluarowych, gratulacji i ciekawych spotkań.

Tagi:
oratorium

Częstochowa: Oratorium „Soli Deo per Mariam” o Stefanie Kardynale Wyszyńskim

2018-10-30 07:42

o. Mariusz Tabulski OSPPE

W dniu dziękczynienia za 100. rocznicę odzyskania wolności w niedzielę, 4 listopada w bazylice jasnogórskiej zabrzmi po raz pierwszy Oratorium „Soli Deo per Mariam” o Stefanie Kardynale Wyszyńskim, dla uczczenia Matki Bożej Królowej Polski.

Oratorium powstało w 2017 r. w celu pokazania osoby i dziedzictwa czcigodnego sługi Bożego Prymasa Tysiąclecia - miłośnika Pani Jasnogórskiej. W swoim życiu i pasterskim posługiwaniu heroicznie wierzył on Bogu i „wszystko postawił na Maryję”, Jej oddał się bez granic, od Niej czerpał moc i siłę na czas więzienia, cierpienia, na lata służby Kościołowi i Ojczyźnie. Przez osobiste oddanie się Maryi w niewolę miłości i pielgrzymowanie ze wszystkimi sprawami na Jasną Górę, przez Śluby Jasnogórskie i Milenijny Akt Oddania Narodu Polskiego za Wolność Kościoła w Polsce i w Świecie, przez peregrynację Matki Bożej w Obrazie Nawiedzenia i liczne inicjatywy duszpasterskie, słowa i ofiary wobec Pani Jasnogórskiej, Królowej Polski, wskazywał: „Wszystkie nadzieje to Matka Najświętsza i jeśli jaki program - to Ona!”. To był jego program i jego testament na trudne czasy, które miały nadejść!

Oratorium „Soli Deo per Mariam” powstało z inspiracji Instytutu Prymasa Wyszyńskiego i Zakonu Paulinów. Ks. Tadeusz Golecki, autor libretta, podkreślił, że tak jak biblijny Mojżesz doprowadził naród wybrany do ziemi obiecanej, tak Prymas Tysiąclecia doprowadził nas w czasach komunizmu do wolności. Pokazał, że wolność najgłębsza, duchowa, a potem ta ludzka bierze się z oddania i zawierzenia Matce Bożej. Następnie krakowscy kompozytorzy: Piotr Pałka i Hubert Kowalski podjęli się trudnej roli przewodników, aby w dziesięciu obrazach pieśni oratoryjnej opowiedzieć o miłości pasterza do Boga i swego ludu. Oczywiście, jest to tylko cząstka tego, co można napisać i wyśpiewać z pięknego życia czcigodnego sługi Bożego Stefana Kardynała Wyszyńskiego!

W nadziei na beatyfikację Prymasa Tysiąclecia chcemy przez to Oratorium, szczególnie na Jasnej Górze, wypowiedzieć serdeczną wdzięczność za dar paulińskiego Konfratra. Chcemy wielkiemu Prymasowi podziękować, ale też wrócić do jego jasnogórskich i maryjnych wskazań na naszych drogach życia.

Zapraszamy w niedzielę 4 listopada o godz. 16.30 do bazyliki jasnogórskiej.

Wstęp wolny.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

22 maja: wspomnienie św. Rity – patronki trudnych spraw

2019-05-22 17:30

Teresa Sotowska (KAI) / Warszawa

W kalendarzu liturgicznym Kościół wspomina 22 maja św. Ritę z Cascii, zakonnicę, patronkę trudnych spraw. Do ponownego odczytania jej doświadczenia ludzkiego i duchowego jako znaku Bożego Miłosierdzia zachęca również papież Franciszek.

Archiwum
Św. Rita, patronka spraw trudnych i beznadziejnych

Margherita (której skrócona forma Rita stała się w praktyce jej nowym imieniem) urodziła się w 1367 r. w Cascii w środkowych Włoszech. Wbrew swojej woli musiała poślubić Ferdinando Manciniego, któremu urodziła dwóch synów. Gdy jej brutalnego i awanturniczego małżonka zamordowano w 1401 roku, obaj jej synowie przysięgli krwawą zemstę. Rita modliła się gorąco, aby jej dzieci nie były mordercami, ale synowie zginęli w 1402 roku. Choć z trudem znosiła swój los, przebaczyła oprawcom. Chciała wstąpić jako pustelnica do zakonu augustianów w Cascia, ale nie przyjęto jej. Tradycja mówi, że w nocnym widzeniu ukazali się jej święci Jan Chrzciciel, Augustyn i Mikołaj z Tolentino, którzy zaprowadzili ją do bram zakonnych. Po wielokrotnych odmowach Ritę ostatecznie przyjęto do zakonu w 1407 r.

Prowadziła tam surowe życie pokutne. Ciągle rozważała mękę Pańską, a na znak, że bezpośrednio uczestniczy w tej męce, utkwił jej w czole cierń. Ten znak nosiła od 1432 r. przez 15 lat, aż do śmierci. Ostatnie cztery lata życia spędziła w łóżku, złożona ciężką chorobą. I znowu legenda mówi, że Jezus sprawił jej ogromną radość, ofiarowując jej w środku surowej zimy bukiet pięknych, pachnących róż. Dlatego po dziś dzień utrzymuje się tradycja święcenia „róż św. Rity”.

Św. Rita zmarła w swoim klasztorze augustianek 22 maja 1447 r. Już nazajutrz po jej śmierci miały się dziać cuda za jej wstawiennictwem. Zasłynęła jako orędowniczka spraw trudnych, a nawet beznadziejnych sytuacji życiowych. W dziesięć lat po śmierci jej nienaruszone ciało przeniesiono do zakrystii jej macierzystego klasztoru. W 1937 obok niego wybudowano bazylikę, która natychmiast stała się celem licznych pielgrzymek. W 1627 roku beatyfikował ją papież Urban VIII, a kanonizował w 1900 roku Leon XIII.

W ikonografii święta przedstawiana jest w stroju zakonnym – w czarnym habicie i w białym welonie, z cierniem na czole. Jej atrybutami są: dwoje dzieci, krucyfiks, cierń, figa, pszczoły, róża.

Na pamiątkę „cudu róży” do dziś 22 maja każdego roku poświęca się w całych Włoszech tzw. Róże św. Rity. Również w wiedeńskim kościele augustianów jest tego dnia odprawiana Msza św. w trudnych intencjach. Każda kobieta otrzymuje różę, a przy bocznym ołtarzu św. Rity kapłan udziela specjalnego błogosławieństwa relikwiami świętej.

Od 1904 w Rzymie działa Bractwo św. Róży a od 1911 w Würzburgu pracuje założone przez augustianów zgromadzenie sióstr św. Rity. Na całym świecie, nawet na odległych Filipinach czy w Ameryce Południowej, spotkać można kościoły pod jej wezwaniem. W Niemczech 22 maja organizowane są pielgrzymki do św. Rity, której relikwie znajdują się w kościele św. Józefa w Moguncji.

Kult św. Rity rozszerza się również w Polsce. Szczególnym miejscem jest krakowski kościół św. Katarzyny Aleksandryjskiej, gdzie znajduje się ołtarz z posągiem świętej z Cascii. 22 dnia każdego miesiąca odprawiana jest przy nim Msza św., podczas której kapłan odczytuje nadsyłane z całej Polski, a nawet z zagranicy, prośby o wstawiennictwo św. Rity w beznadziejnych sprawach. Wszystkie prośby spisują siostry augustianki. Na nabożeństwa wierni przynoszą róże.

„Nabożeństwa do św. Rity nikt specjalnie nie inspiruje, a coraz więcej ludzi modli się do niej w beznadziejnych sprawach. Kult szerzy się przez ośrodki augustiańskie, ale bywa i tak, że nagle otrzymujemy wiadomość o grupie wiernych modlących się do tej świętej gdzieś we Lwowie” – mówi siostra Krystyna. Nabrała więc przekonania, że historia i kult świętej od spraw beznadziejnych powinny zostać uporządkowane i spisane z dbałością o prawdę. Od dłuższego już czasu przegląda ona krakowskie archiwa, analizuje dokumenty, gdyż chce, aby legendy zostały uzupełnione faktami historycznymi. Źródłem wiedzy o życiu i duchowości augustiańskiej zakonnicy są dla wiernych siostry augustianki oraz ośrodek informacyjny.

W diecezji rzeszowskiej szczególnym miejscem kultu św. Rity jest parafia św. Józefa Sebastiana Pelczara w Rzeszowie, gdzie znajduje się ołtarz świętej z Cascii i jej relikwie. W kościele św. Łukasza Ewangelisty w Bydgoszczy od 2016 działa Diecezjalny Ośrodek Kultu św. Rity. Tam też odprawiane są nabożeństwa piętnastu czwartków. Wydarzenie, w którym uczestniczą mieszkańcy diecezji oraz goście z różnych stron Polski, jest przygotowaniem do liturgicznego wspomnienia św. Rity.

Z kolei w kościele pw. św. Urbana nad Jeziorem Głębinowskim koło Nysy na Opolszczyźnie każdego 22 dnia miesiąca, odbywają się nabożeństwa ku czci patronki od spraw beznadziejnych, w których bierze udział kilkaset osób. Wierni przynoszą róże i oddają cześć relikwiom świętej. Po nabożeństwie, połączonym z wyczytywaniem próśb, sprawowana jest Eucharystia, podczas której homilię głosi zaproszony kaznodzieja.

Imię św. Rity przyjmuje też wiele bractw oraz inicjatyw, np. Warsztaty Terapii Zajęciowej św. Rity w parafii Matki Bożej Fatimskiej w Legionowie.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Wrocław: kard. Henryk Gulbinowicz w szpitalu

2019-05-23 09:56

lk, xrk / Wrocław (KAI)

Emerytowany metropolita wrocławski kard. Henryk Gulbinowicz trafił do szpitala. Jak poinformował KAI rzecznik archidiecezji wrocławskiej, doszło do nagłego pogorszenia zdrowia 96-letniego hierarchy. O hospitalizacji kardynała zadecydowali po serii badań lekarze.

Agnieszka Bugała

Kard. Gulbinowicz przedwczoraj poczuł się gorzej i został odwieziony do jednego z wrocławskich szpitali. Po wykonaniu serii badań lekarze zadecydowali o pozostawieniu księdza kardynała na obserwacji – powiedział KAI ks. Rafał Kowalski, rzecznik prasowy Archidiecezji Wrocławskiej.

"Jego stan jest dobry, nie zagraża życiu, choć w przypadku 96-letniego człowieka pogorszenie stanu zdrowia wymaga dokładnego zbadania. O tym, kiedy kardynał będzie mógł opuścić szpital, zdecydują lekarze" - dodał rzecznik.

Ks. Kowalski nie umiał odpowiedzieć na pytanie, czy na gorsze samopoczucie hierarchy mogły wpłynąć pojawiające się w przestrzeni medialnej zarzuty o molestowanie seksualne sprzed lat. Wytoczył jej poeta Karol Chum. - Trudno powiedzieć. Nikt z nas nie informował o tym księdza kardynała ze względu na stan jego zdrowia - powiedział rzecznik archidiecezji wrocławskiej.

Henryk Gulbinowicz urodził się 17 października 1923 r. w podwileńskich Szukiszkach, w archidiecezji wileńskiej. Szkołę podstawową i gimnazjum ukończył w Wilnie.

W roku 1944 rozpoczął studia filozoficzno-teologiczne w Arcybiskupim Seminarium Duchownym w Wilnie, przeniesionym – w roku 1945 – do Białegostoku, gdzie 18 czerwca 1950 r. otrzymał święcenia kapłańskie.

W roku 1959 podjął wykłady z teologii moralnej i etyki w Wyższym Seminarium Duchownym „Hosianum” w Olsztynie oraz pełnił szereg funkcji wychowawczych: prefekta studiów, wicerektora, wreszcie rektora (1968-1970). Równocześnie angażował się dynamicznie w pracę duszpasterską wśród miejscowej młodzieży akademickiej i pracowników nauki.

W 1970 r. został mianowany administratorem apostolskim w Białymstoku, konsekrowany został 8 lutego 1970 roku.

W 1975 r. został mianowany metropolitą wrocławskim, dziesięć lat później został kardynałem. Funkcję metropolity wrocławskiego kard. Gulbinowicz pełnił do 2004 r., kiedy to osiągnął wiek emerytalny.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem