Reklama

Niedziela Podlaska

Sokołowskie harcerstwo ma już 100 lat

W czwartek 26 marca w Sokołowskim Ośrodku Kultury odbyła się najważniejsza uroczystość jubileuszowych obchodów sokołowskiego harcerstwa. Na spotkanie przybyli liczni goście na czele z biskupem drohiczyńskim Tadeuszem Pikusem

Niedziela podlaska 15/2015, str. 6

[ TEMATY ]

harcerze

Jadwiga Ostromecka

W krótkim wystąpieniu Ksiądz Biskup zaznaczył m.in., że harcerstwo służy budowaniu lepszego świata i lepszego życia. Powiedział również, że przez dwa lata był zuchem i w pamięci na zawsze pozostały mu przygody przeżyte w tym czasie. Podziękował też harcerzom za obecność na wszelkich spotkaniach i uroczystościach kościelnych.

Na jubileuszu byli obecni: ks. Tomasz Szmurło – sekretarz bp. Pikusa i kapelan Hufca ZHP Sokołów Podlaski im. Janusza Korczaka, ks. Piotr Pędzich – duszpasterz harcerek i harcerzy diecezji drohiczyńskiej i ks. Paweł Grzeszek – poprzedni wieloletni kapelan hufca, a obecnie duszpasterz diecezjalny. Na widowni zasiedli też m.in.: księża z sokołowskich parafii, zastępca Komendanta Chorągwi Mazowieckiej ZHP w Płocku phm. Andrzej Rybus-Tołłoczko, przedstawiciele samorządu miejskiego z burmistrzem Bogusławem Karakulą i przewodniczącym Rady Miejskiem Waldemarem Hardejem, samorządu powiatowego z wicestarostą Martą Sosnowską, władze gminy Sterdyń i Kosowa Lackiego, dyrektorzy przedszkoli i placówek oświatowych z terenu miasta i powiatu, przedstawiciele instytucji, przedsiębiorstw, organizacji pozarządowych, wielu instruktorów seniorów. Przybyły też zaprzyjaźniona drużyna starszoharcerska z Miedzny, reprezentacje szkół – młodzież i nauczyciele oraz zuchy, harcerze, ich rodzice i instruktorzy miejscowego hufca.

Główną częścią spotkania był prawie dwugodzinny pokaz audiowizualny „Przez stulecie w harcerskim mundurze”. Zrealizowana przez dh. Mieczysława Szymańskiego prezentacja przedstawiała dzieje sokołowskiego harcerstwa od lat najdawniejszych aż do współczesności. Materiały zawarte w prezentacji wzbogacone o dodatkowe informacje zostaną wydane w formie płyty i książki jako pamiątka jubileuszu.

Reklama

W trakcie uroczystości zaproszeni goście kierowali na ręce komendantki hufca wyrazy uznania i podziękowania za harcerską służbę oraz życzenia. Listy gratulacyjne, dyplomy i okolicznościowe upominki były dowodem na to, że sokołowscy harcerze na przestrzeni wieku stanowili i nadal stanowią istotne oparcie dla samorządu, szkoły i rodziny, a organizacja pomaga w kształtowaniu osobowości, rozwijaniu talentów oraz spełnianiu marzeń.

Tego dnia nie zabrakło części artystycznej. Swoje talenty zaprezentowała młodzież, wystąpił Zespół Pieśni i Tańca „Sokołowianie”. Zespół Zuchowy „Biedroneczki” z 40. Drużyny „Kamyk” im. Aleksandra Kamińskiego przy Szkole Podstawowej w Kosowie Lackim wykonał dwie piosenki autorstwa swojej drużynowej dh Hanny Ratyńskiej. Zebrani oklaskiwali też występ Alicji Danielskiej, instruktora teatralnego z Sokołowskiego Ośrodka Kultury, która zaśpiewała piosenkę z repertuaru Grażyny Łobaszewskiej „Czas nas uczy pogody” i „Znów wędrujemy” z repertuaru Grzegorza Turnaua.

Na zakończenie tego szczególnego spotkania komendantka Bożenna Hardej złożyła przybyłym serdeczne życzenia najlepszego zdrowia i nieustającej pogody ducha oraz zadedykowała wszystkim słowa twórcy skautingu Roberta Baden-Powella: „Cieszcie się tym, co jest wam dane, i uczyńcie z tego możliwie najlepszy użytek. Starajcie się widzieć dobrą stronę każdej rzeczy. Prawdziwe szczęście znajdziecie jednak w uszczęśliwianiu innych”.

Reklama

Kolejne imprezy w ramach jubileuszowych obchodów to 7. Harcerska Pielgrzymka do Miedzny 24 kwietnia, w dzień św. Jerzego, patrona skautów, oraz Festiwal Kultury Harcerskiej „Z piosenką przez 100-lecie” 13 maja, również w sali widowiskowej SOK-u.

2015-04-08 15:10

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Harcerze niosą pomoc

2020-03-25 12:49

Niedziela Ogólnopolska 13/2020, str. 47

[ TEMATY ]

harcerze

pomoc

Archiwum prywatne

Podobno coraz więcej młodych nie ma ochoty na jakąkolwiek aktywność poza szkołą, nic im się nie chce, mają inne ideały. Nic bardziej mylnego. Jedną z grup wyłamującą się temu stereotypowi są harcerze.

CZYTAJ DALEJ

Niedziela Palmowa w tradycji Kościoła

Szósta niedziela Wielkiego Postu nazywana jest Niedzielą Palmową, inaczej Niedzielą Męki Pańskiej. Rozpoczyna ona najważniejszy i najbardziej uroczysty okres w roku liturgicznym - Wielki Tydzień.

Początki obchodów

Liturgia Kościoła wspomina tego dnia uroczysty wjazd Pana Jezusa do Jerozolimy, o którym mówią wszyscy czterej Ewangeliści. Uroczyste Msze św. rozpoczynają się od obrzędu poświęcenia palm i procesji do kościoła. Zwyczaj święcenia palm pojawił się ok. VII w. na terenach dzisiejszej Francji. Z kolei procesja wzięła swój początek z Ziemi Świętej. To właśnie Kościół w Jerozolimie starał się bardzo dokładnie powtarzać wydarzenia z życia Pana Jezusa. W IV w. istniała już procesja z Betanii do Jerozolimy, co poświadcza Egeria (chrześcijańska pątniczka pochodzenia galijskiego lub hiszpańskiego). Autorka tekstu znanego jako Itinerarium Egeriae lub Peregrinatio Aetheriae ad loca sancta. Według jej wspomnień w Niedzielę Palmową patriarcha otoczony tłumem ludzi wsiadał na osiołka i wjeżdżał na nim do Świętego Miasta, zaś zgromadzeni wierni, witając go z radością, ścielili przed nim swoje płaszcze i palmy. Następnie wszyscy udawali się do bazyliki Zmartwychwstania (Anastasis), gdzie sprawowano uroczystą liturgię. Procesja ta rozpowszechniła się w całym Kościele. W Rzymie szósta niedziela Przygotowania Paschalnego początkowo była obchodzona wyłącznie jako Niedziela Męki Pańskiej, podczas której uroczyście śpiewano Pasję. Dopiero w IX w. do liturgii rzymskiej wszedł jerozolimski zwyczaj urządzenia procesji upamiętniającej wjazd Pana Jezusa do Jeruzalem. Z czasem jednak obie te tradycje połączyły się, dając liturgii Niedzieli Palmowej podwójny charakter (wjazd i pasja). Jednak w różnych Kościołach lokalnych procesje te przybierały rozmaite formy, np. biskup szedł pieszo lub jechał na oślęciu, niesiono ozdobiony palmami krzyż, księgę Ewangelii, a nawet i Najświętszy Sakrament. Pierwszą udokumentowaną wzmiankę o procesji w Niedzielę Palmową przekazuje nam Teodulf z Orleanu (+ 821). Niektóre przekazy podają też, że tego dnia biskupom przysługiwało prawo uwalniania więźniów.

Polskie zwyczaje

Dzisiaj odnowiona liturgia zaleca, aby wierni w Niedzielę Męki Pańskiej zgromadzili się przed kościołem, gdzie powinno odbyć się poświęcenie palm, odczytanie perykopy ewangelicznej o wjeździe Pana Jezusa do Jerozolimy i uroczysta procesja do kościoła. Podczas każdej Mszy św., zgodnie z wielowiekową tradycją, czyta się opis Męki Pańskiej (według relacji Mateusza, Marka lub Łukasza - Ewangelię św. Jana odczytuje się w Wielki Piątek). Obecnie kapłan w Niedzielę Palmową nie przywdziewa szat pokutnych, fioletowych, jak to było w zwyczaju dawniej, ale czerwone. Procesja zaś ma charakter triumfalny. Chrystus wkracza do świętego miasta jako Król i Pan. W Polsce istniał kiedyś zwyczaj, iż kapłan idący na czele procesji wychodził przed kościół i trzykrotnie pukał do zamkniętych drzwi kościoła, wtedy drzwi się otwierały i kapłan z wiernymi wchodził do wnętrza kościoła, aby odprawić uroczystą liturgię. Miało to symbolizować, iż Męka Zbawiciela na krzyżu otwarła nam bramy nieba. Inne źródła przekazują, że celebrans uderzał poświęconą palmą leżący na ziemi w kościele krzyż, po czym unosił go do góry i śpiewał: „Witaj, krzyżu, nadziejo nasza!”.

W polskiej tradycji ludowej Niedzielę Palmową nazywano również Kwietną bądź Wierzbną. W tym dniu święcono palmy, które w tradycji chrześcijańskiej symbolizują odradzające się życie. Wykonywanie palm wielkanocnych ma bogatą tradycję. Tradycyjne palmy wielkanocne przygotowuje się z gałązek wierzby, która w symbolice Kościoła jest znakiem zmartwychwstania i nieśmiertelności duszy. Obok wierzby używano także gałązek malin i porzeczek. Ścinano je w Środę Popielcową i przechowywano w naczyniu z wodą, aby puściły pąki na Niedzielę Palmową. W trzpień palmy wplatano również bukszpan, barwinek, borówkę i cis. Tradycja wykonywania palm szczególnie zachowała się na Kurpiach oraz na Podkarpaciu, gdzie corocznie odbywają się konkursy na najdłuższą i najpiękniejszą palmę.

W zależności od regionu, palmy różnią się wyglądem i techniką wykonania. Palma góralska wykonana jest z pęku witek wierzbowych, wiklinowych lub leszczynowych. Zakończona jest czubem z bazi, jedliny, bibułkowych kolorowych kwiatów i wstążek. Palma kurpiowska powstaje z pnia ściętego drzewka (jodły lub świerka) oplecionego widłakiem, wrzosem, borówką, zdobionego kwiatami z bibuły i wstążkami. Czub drzewa pozostawia się zielony. Palemka wileńska jest obecnie najczęściej świeconą palmą wielkanocną. Jest niewielkich rozmiarów, upleciona z suszonych kwiatów, mchów i traw.

Z palmami wielkanocnymi wiąże się wiele ludowych zwyczajów i wierzeń: poświęcona palma chroni ludzi, zwierzęta, domy. Od dawna istniał także zwyczaj połykania bazi, które to zapobiegają bólom gardła i głowy. Wierzono, że sproszkowane kotki dodawane do naparów z ziół mają moc uzdrawiającą, bazie z poświęconej palmy zmieszane z ziarnem siewnym podłożone pod pierwszą zaoraną skibę zapewnią urodzaj, krzyżyki z palmowych gałązek zatknięte w ziemię bronią pola przed gradobiciem i burzami, poświęcone palmy wystawiane podczas burzy w oknie chronią dom przed piorunem. Poświęconą palmą należy pokropić rodzinę, co zabezpieczy ją przed chorobami i głodem, uderzenie dzieci witką z palmy zapewnia zdrowie, wysoka palma przyniesie jej twórcy długie i szczęśliwe życie, piękna palma sprawi, że dzieci będą dorodne. Poświęconą palmę zatykano za świętymi obrazami, gdzie pozostawała do następnego roku. Palmy wielkanocnej nie można było wyrzucić. Najczęściej była ona palona, popiół zaś z tych palm wykorzystywano w następnym roku w obrzędzie Środy Popielcowej. Znany też był zwyczaj „palmowania”, który polegał na uderzaniu się palmami. Tu jednak tradycja była różna w różnych częściach Polski. W niektórych regionach zwyczaj ten jest związany dopiero z poniedziałkiem wielkanocnym. W większości regionów jest to jednak zwyczaj Niedzieli Palmowej, gdzie „palmowaniu” towarzyszyły słowa: Palma bije nie zabije - wielki dzień za tydzień, malowane jajko zjem, za sześć noc - Wielkanoc.

Dzisiaj, choć wiele dawnych obyczajów odeszło już w zapomnienie - tworzą się nowe. W wielu kościołach można nadal podziwiać kilkumetrowe plamy. Dzieci w szkołach, schole i grupy parafialne prześcigają się w przygotowaniu najładniejszych palm. Często pracom tym towarzyszą konkursy lub konkretne intencje.

CZYTAJ DALEJ

Spowiedź i Komunia Święta na Wrzecionie

2020-03-31 22:41

[ TEMATY ]

spowiedź

komunia święta

Parafia Niepokalanego Poczęcia NMP

Wrzeciono

Maciej Cholewiński / parafia-wrzeciono.pl

Parafia Niepokalanego Poczęcia na Wrzecionie zaprasza do spowiedzi. Do Wielkiej Środy w godz. 8.00-13.00 oraz 15.00- 18.00 w kościele można przystąpić do sakramentu pokuty. W świątyni nie może przebywać więcej niż pięć osób.

„Zapraszamy wszystkich głodnych Boga i stęsknionych za Nim!” - czytamy na parafialnym Facebooku. Parafia Niepokalanego Poczęcia NMP dziękuje również za wszystkie ofiary na rzecz utrzymania kościoła, składane do specjalnej skrzynki znajdującej się przy wejściu do świątyni. W tym trudnym dla wsyzstkich czasie, powinniśmy pamiętać o wspieraniu materialnym swoich parafii.

CZYTAJ DALEJ
E-wydanie
Czytaj Niedzielę z domu

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję