Poniedziałek, 24 listopada. Wspomnienie świętych męczenników Andrzeja Dung-Lac, prezbitera, i Towarzyszy.

• Dn 1, 1-6.8-20 • Dn 3, 52.53-54.55-56 • Łk 21, 1-4

Gdy Jezus podniósł oczy, zobaczył, jak bogaci wrzucali swe ofiary do skarbony. Zobaczył też, jak uboga jakaś wdowa wrzuciła tam dwa pieniążki. I rzekł: «Prawdziwie powiadam wam: Ta uboga wdowa wrzuciła więcej niż wszyscy inni. Wszyscy bowiem wrzucali na ofiarę z tego, co im zbywało; ta zaś z niedostatku swego wrzuciła wszystko, co miała na utrzymanie».

Wdowa w Biblii, obok cudzoziemca i sieroty, była osobą najbiedniejszą. Ponieważ nie było wtedy ubezpieczeń, takie wdowy po utracie mężów były bardzo często całkowicie pozbawione środków do życia. Wdowy nie mogły dziedziczyć po mężu i nie miały opieki społecznej. Taka właśnie osoba oddaje Bogu kompletnie wszystko, co ma na utrzymanie (ostatni grosz). Zawierza się Bogu i ufa, że dobry Bóg zatroszczy się o nią. Jezus ją dostrzega… S. Fausti pisze, że: „Spośród dwóch form zaufania czy wiary – w pieniądz albo w Boga, ona wybrała zaufanie do Boga”. Pierwsi chrześcijanie w duchu miłości Chrystusowej otaczali opieką potrzebujące tego wdowy, sieroty i innych potrzebujących. W Liście do Tymoteusza czytamy: „Jeśli jakaś wdowa ma dzieci albo wnuki, niechże się one uczą najpierw pieczołowitości względem własnej rodziny i odpłacania się rodzicom wdzięcznością! Jest to bowiem rzeczą miłą w oczach Bożych. Ta zaś, która rzeczywiście jest wdową, jako osamotniona złożyła nadzieję w Bogu i trwa w zanoszeniu próśb i modlitw we dnie i w nocy. Lecz ta, która żyje rozpustnie, [za życia] umarła. I to nakazuj, ażeby były nienaganne. A jeśli kto nie dba o swoich, a zwłaszcza o domowników, wyparł się wiary i gorszy jest od niewierzącego” (1 Tm 5, 6-8). Pomyślmy, jak troszczymy się o starszych: czy jesteśmy im wdzięczni za opiekę i troskę, której udzielali nam w dzieciństwie i młodości? Przecież ktoś nas karmił i otaczał troską, a teraz może potrzebuje troski od nas. Jezus z miłości oddał nam swoje Ciało i Krew do ostatniej kropli. Do końca nas umiłował. Bądźmy więc i my w duchu wdzięczności za Jego miłość hojni dla potrzebujących pomocy.

K.K.

ROZWAŻANIA NA ROK 2026 JUŻ DO KUPIENIA W NASZEJ KSIĘGARNI!: "Żyć Ewangelią 2026".