Reklama

O duchowej grawitacji i przyciąganiu oaz

Studentka z Wrocławia, doradca finansowy z Poznania, pielęgniarka ze Szczecina, małżonkowie ze Zbąszynka, informatyk wyjeżdżający na misje do Kenii. Co ich łączy? Nie wyobrażają sobie życia bez oazy. Podobnie jak kilkadziesiąt tysięcy innych osób każdego roku wyjeżdżają na dwa tygodnie, by przeżyć ten niepowtarzalny czas

Niedziela Ogólnopolska 24/2015, str. 24-25

Bożena Sztajner/Niedziela

Oazy to rekolekcje organizowane przez Ruch Światło-Życie. Są, jak cały Ruch, skierowane do różnych grup w Kościele. Na oazy przyjeżdżają dzieci i młodzież, małżonkowie i osoby samotne, kapłani i osoby konsekrowane. Ten oryginalny sposób przeżywania wiary zaproponował sługa Boży ks. Franciszek Blachnicki. Spoglądając na rozwój Ruchu Światło-Życie oraz dzieła oaz, napisał w swoim testamencie: „(...) Nie mogę w tym nie widzieć daru – charyzmatu. To nie zostało przeze mnie wymyślone, stworzone, ale zostało mi dane i zadane. Wiele w tym było przymieszki własnych, niedojrzałych pomysłów, przeszkadzałem często jak mogłem temu dziełu. Ale właśnie fakt, iż mimo to trwało ono i rozwijało się według pewnej stałej, wewnętrznej logiki, świadczy o tym, że jest to dar”.

Co ich przyciąga?

W latach 90. ubiegłego wieku spadła liczba uczestników oaz. Niektórzy nawet wieszczyli koniec tego dzieła. Oazy przeszły jednak próbę czasu, a od kilku lat tę drogę formacji w Kościele odkrywa coraz więcej osób.

– Dlaczego jeżdżę na oazy? Dobre pytanie. Zadawałem je sobie kilka razy i dochodziłem do podobnych wniosków – szukał odpowiedzi Artur Kurowski z Wałbrzycha, obecnie student we Wrocławiu, szczęśliwie zaręczony. – Po pierwsze, moi rodzice są związani z Ruchem Światło-Życie i od małego, chcąc nie chcąc, dorastałem w tej duchowości. Jednak samo wychowanie w dzieciństwie nie odegrało tak istotnej roli. Sądzę, że gdyby nie doświadczenie oaz letnich na 3 stopniach oraz przemian, które we mnie wtedy zaszły, doświadczenie działania w praktyce charyzmatu Światło-Życie, to słowo i koncepcja oazy byłaby dla mnie obca, może nawet i śmieszna. Dlaczego więc jeżdżę na oazy? Bo dla mnie to zadziałało i widzę, że innym też pomaga dojrzewać nie tylko w wierze, ale i na innych płaszczyznach interakcji międzyludzkich – dodaje Artur.

Reklama

Oazy to typ rekolekcji, który zakłada, że prawdy poznane na liturgii, spotkaniu biblijnym, wspólnej modlitwie, szkole apostolskiej czy też wyprawie odkrywczej muszą być zastosowane w życiu codziennym. Na oazie nie można tylko słuchać. Oazę trzeba przeżyć. Podczas tych rekolekcji robi się bardzo wiele, aby móc przeżyć sprawy najważniejsze: osobistą relację z Bogiem i doświadczenie żywego Kościoła. Taka propozycja przemiany i kształtowania własnej wiary ciągle jest atrakcyjna dla wielu.

– Moją przygodę z oazą zacząłem 7 lat temu – wyjaśnia Maciej Antkowiak, student z Poznania, doradca finansowy. – Już od samego początku był to dla mnie czas odpoczynku i kuracji od dzisiejszego brutalnego i biegnącego świata. Jednocześnie to są 2 tygodnie poświęcone mojej relacji z Bogiem. Co dalej jest do poprawienia, a co mogę uznać za pomyślnie rozstrzygnięte. W tym czasie mogę też pomóc innym osobom odnaleźć ich ścieżkę życia z Jezusem. Jeśli miałbym podsumować jednym słowem, czym jest dla mnie oaza, powiedziałbym, że jest to swoiste sanatorium duszy, ciała i umysłu – zaznacza Maciej.

Program oazowy jest tak pomyślany, że po okresie formacji podstawowej obejmującej minimum 4 lata spotkań biblijnych, celebracji i nabożeństw oraz 3 stopnie wakacyjnych rekolekcji oazowych przychodzi czas na podjęcie służby w Kościele. Taką postawę określa się w ruchu oazowym biblijnym terminem „diakonia”. Oaza rodzi w młodych ludziach, a także w małżonkach czy osobach żyjących samotnie potrzebę dzielenia się wiarą z innymi. Tak było m.in. w przypadku Katarzyny Pabisiak, studentki z Wrocławia.

Reklama

– Dlaczego jeżdżę na oazy? Bo tam poznałam i poznaję żywego Boga, i to realnie zmienia moje życie. Bycie z innymi i dla innych w tej wspólnocie nadaje sens mojemu życiu – jest to jedna z najbardziej konkretnych rzeczy, jakie w nim robię – wskazuję innym Boga i przy tym sama Go odnajduję. Jest to droga mojego życia.

Doświadczenie wspólnoty

Obok programu rekolekcyjnego i właściwej każdemu w Kościele formacji, oazy przyciągają czymś jeszcze: doświadczeniem wspólnoty. Mała grupa składająca się z kilku osób lub krąg składający się z kilku małżeństw razem przeżywają program rekolekcyjny. Najwyższym prawem takiej grupy jest prawo agape, czyli prawo pięknej miłości. Jej wzór oazowicze czerpią bezpośrednio z obrazu Chrystusa Sługi oraz Niepokalanej Służebnicy Pańskiej. Kilka grup przeżywających razem rekolekcje pod kierunkiem kapłana moderatora, osoby odpowiedzialnej i animatorów określamy mianem oazy rekolekcyjnej. Duży nacisk położony jest na wspólnotę. Potwierdza to Karolina Licznar, pielęgniarka ze Szczecina. – Ta wspólnota jest dla mnie bardzo ważna. Właśnie w relacji z ludźmi szczególnie doświadczam, czym jest charyzmat Światło-Życie. Na oazowej drodze spotkałam i wciąż spotykam ludzi, dzięki którym mogę się rozwijać, uczyć się bezinteresowności, braterskiej miłości, posiadania siebie w dawaniu siebie.

Domowy Kościół

Można jeszcze spotkać takie opinie, które mówią, że oaza jest dobra tylko na jakiś czas. Niektórzy nawet twierdzą, że z oazy się wyrasta. Czasem tak bywa, że po zakończonej formacji podstawowej ktoś nie decyduje się, by pójść dalej. To bardzo trudny moment. Muszę rozeznać własny charyzmat i podjąć bezinteresowną służbę w Kościele. A dalej? Dalej są wspólnoty dla kapłanów, osób konsekrowanych, żyjących samotnie czy też dla małżonków. Oni w Ruchu Światło-Życie gromadzą się we wspólnotach Domowego Kościoła. To droga duchowości małżeńskiej wpisana w doświadczenie oazy. Tym doświadczeniem żyją Irena i Waldek Trypuccy ze Zbąszynka. – Każdy kolejny wyjazd na oazę to wielki krok naprzód w drodze do Pana Boga i w relacji do współmałżonka. Jest to najlepszy czas w całym roku, czas zatrzymania i zrewidowania swojego życia w małżeństwie, czas łaski, czas pogłębiania wiary, doświadczania szczególnego działania Pana Boga. To dzięki oazie nie zmieniamy już na siłę współmałżonka, tylko siebie samego. Wreszcie każda oaza daje siłę, aby z radością, świeżym zapałem i pełnym zaufaniem do Boga przeżywać kolejny rok.

Misje aż po krańce

Oazy są obecne nie tylko w Polsce. Już dawno przekroczyły granice naszego kraju. Czechy, Słowacja, Ukraina, Kazachstan, Niemcy, Francja, Wielka Brytania, Stany Zjednoczone, Brazylia, Ekwador, Chiny czy też Czarny Ląd są miejscami, gdzie oazy się przyjmują i rozwijają. Nie są więc tylko polskie, ale mają w sobie coś uniwersalnego.

Podczas ostatniej uroczystości Zesłania Ducha Świętego w centrum oazowym w Krościenku n. Dunajcem pobłogosławiono kolejną ekipę, która wyjedzie w tym roku na misje, do Kenii. To małżonkowie i młodzi ludzie. Jednym z nich jest Paweł Rudzki, informatyk z Wrocławia. Dlaczego tam jedzie? – Niektórzy pytają mnie, dlaczego rekolekcje w Kenii, i czy się nie boję. Jadę, bo jestem tam potrzebny, a jednocześnie mam obawy. Na rekolekcjach w Kenii, ze względu na specyfikę kraju, potrzebny był animator liturgiczny z doświadczeniem, ale też otwarty na całkiem inną mentalność. Poproszono mnie o pomoc, w pracy nie miałem problemu z urlopem, więc w tym roku jadę tam na rekolekcje. Martwi mnie, jak sobie poradzę z angielskim lub dopiero poznawanym suahili, czy nie będę starał się wprowadzać w liturgii mentalności europejskiej, zamiast rozwijać afrykańską, a także jak mój organizm zniesie pobyt w Afryce – dodaje Paweł.

To tylko kilka obrazków. Artur, Maciek, Kasia, Karolina, Irena i Waldek oraz Paweł. Kiedyś wyjechali na oazę i tam spotkali żywego Boga oraz doświadczyli autentycznej wspólnoty. To zmieniło ich całe dotychczasowe życie. W tym roku znów kilkadziesiąt tysięcy osób wyjedzie na oazy. W większości nie wrócą już tacy sami.

2015-06-09 13:32

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Polka zażyła pigułki aborcyjne i urodziła ciężko niepełnosprawną córkę

2020-05-21 14:46

[ TEMATY ]

aborcja

Fundacja Pro – Prawo do Życia

źródło: stronazycia.pl

Na jednej z grup dyskusyjnych należących do aborcjonistów pośredniczących w handlu nielegalnymi pigułkami poronnymi pojawiło się świadectwo kobiety, w przypadku której pigułka nie zadziałała. W konsekwencji, urodziła ciężko niepełnosprawną córkę po czym porzuciła ją w szpitalu. O sprawie informuje Fundacja Pro-Prawo do życia.

Od kilku lat działa w Polsce zorganizowana grupa przestępcza, która pośredniczy w handlu nielegalnymi pigułkami poronnymi i namawia kobiety do wykonywania aborcji za ich pomocą. Na jednej z grup dyskusyjnych należących do tego środowiska padło pytanie, co zrobić gdy nie uda się aborcja za pomocą pigułek i czy może to mieć wpływ na dziecko. "Czy można wtedy spróbować jeszcze raz? Co wtedy zrobić?" pytano.

Do dyskusji włączyła się kobieta, która wcześniej połknęła aborcyjne pigułki:

"[Pigułkowa aborcja] zawiodła. Córce przestały rosnąć kończyny. Z USG główka wskazywała na wyższy tydzień ciąży, niż długość kości udowej. Wody płodowe zaczęły odchodzić w 28 tyg. ciąży. Przetrzymano mnie w szpitalu do 31 tyg. i wykonano cesarkę. Mała urodziła się z wagą 1600 i licznymi wadami. Zostawiłam ją tam… Zrzekłam się praw… Wiem, że trafiła do ośrodka adopcyjnego… To było prawie dwa lata temu…„

Kobieta dała się namówić na aborcję pigułkową, której celem miało być szybkie i beztroskie pozbycie się nienarodzonego dziecka. Jednak jej córka urodziła się zamiast umrzeć. Próba pigułkowej aborcji doprowadziła dziewczynkę do ciężkiego kalectwa a matka porzuciła niepełnosprawnego maluszka w szpitalu.

"W tak makabryczny sposób może zakończyć się aborcja farmakologiczna z użyciem pigułek poronnych, w sprzedaży których pośredniczy aborcyjna grupa przestępcza. Jej członkowie namawiająPolki do tego typu pigułkowych aborcji. Według prawdopodobnych szacunków, każdego roku dokonuje się w naszym kraju tysięcy takich aborcji" - mówi Mariusz Dzierżawski, członek zarządu Fundacji Pro-Prawo do życia, której wolontariusze ujawnili ten wstrząsający przypadek.

Z inicjatywy Fundacji w całym kraju trwa kampania społeczna "Stop biznesowi śmierci", której celem jest pokazywanie prawdy o aborcjach pigułkowych i ostrzeganie Polaków przed tym procederem. Działacze Fundacji domagają się także natychmiastowego wszczęcia działań śledczych przeciwko aborcyjnym przestępcom.

W ostatnim czasie głośno było również o postawie wolontariuszki Fundacji Zuzanny Wiewiórki, która zaoferowała wsparcie psychiczne i materialne młodej dziewczynie chcącej połknąć pigułki. Ostatecznie do aborcji nie doszło za co Zuzanna Wiewiórka otrzymała tysiące gróźb od zwolenników aborcji.

CZYTAJ DALEJ

Dworczyk o wizycie szefa rządu w kawiarni: w takiej sytuacji trzeba powiedzieć "przepraszam"

2020-05-25 19:55

[ TEMATY ]

Mateusz Morawiecki

Dworczyk

żródło: wikipedia.org

Szef KPRM Michał Dworczyk

Trzeba powiedzieć w takiej sytuacji: przepraszam; jeżeli wkrada się błąd, to trzeba przeprosić - podkreślił w poniedziałek szef KPRM Michał Dworczyk, pytany o wizytę premiera Mateusza Morawieckiego w kawiarni w Gliwicach. Zapewnił, że kancelaria premiera wyciągnie z tej sytuacji wnioski.

W piątek szef rządu odwiedził Śląsk. W tym dniu zamieścił wpis na Twitterze dotyczący sytuacji w gastronomii. "+Dzięki Tarczy możemy tutaj siedzieć i patrzeć spokojnie w przyszłość+ - usłyszałem od właścicieli restauracji. Gastronomia to ważna dziedzina gospodarki i infrastruktura społeczna, wzmacniająca więzi między ludźmi. Korzystajcie ze swoich ulubionych, lokalnych restauracji" - napisał premier.

Do wpisu dołączono zdjęcia, na którym szef rządu siedzi przy stoliku z trzema osobami, w bliskiej odległości, bez maseczek. Po tym wpisie, premierowi stawiano zarzuty, że nie przestrzega przepisów mówiących, że w czasie wizyty w kawiarni czy restauracji z obcymi osobami m.in. trzeba zachować odległość 1,5 metra.

"Trzeba powiedzieć w takiej sytuacji: przepraszam. Jeżeli wkrada się błąd, to za ten błąd trzeba przeprosić" - oświadczył Dworczyk pytany w Polsat News o wizytę premiera w kawiarni. Jak zaznaczył, nie jest prawdą, iż władza może więcej niż przeciętny obywatel.

"Wewnątrz Kancelarii, bo to my zapewniamy obsługę pana premiera, wyciągniemy z tego wnioski" - zapewnił minister. Dworczyk pytany, czy będą wyciągnięte konsekwencje wobec osoby odpowiedzialnej za tę sytuacje ocenił, że "są to wewnętrzne sprawy kancelarii premiera". "Jestem pewny, że taka sytuacja nie powtórzy się" - zapewnił.

Na stwierdzenie, że zaistniała w piątek sytuacja mogła być spowodowana "niezbyt precyzyjnymi przepisami" Dworczyk ocenił, że "zawsze można postulować o to, aby przepisy były jaśniejsze, bardziej precyzyjne". "My, wprowadzając różnego rodzaju obostrzenia związane z pandemią, staraliśmy się formułować przepisy, aby one były jasne i zrozumiałe, ale oczywiście zdarzały się sytuacje, gdzie takie wątpliwości się pojawiały" - podkreślił szef KPRM.

Rzecznik rządu Piotr Müller w poniedziałek w TVN24 powiedział, że na posiedzeniu rządowego zespołu kryzysowego, gdy była omawiana sytuacja związana z gastronomią, była decyzja by zalecenie dotyczące liczby osób, które mogą siedzieć przy stoliku miało "charakter miękki". A ostatecznie - jak mówił rzecznik rządu - zostało wydane przez Głównego Inspektora Sanitarnego w formie zalecenia obowiązującego.

"Pan premier został przez swoje zaplecze, i ja chciałem za to przeprosić, źle poinformowany, po prostu miało być to zalecenie miękkie (...). Premier z naszej winy nie miał świadomości tego, że to zalecenie ma jednak charakter obowiązujący w myśl przepisów o inspekcji sanitarnej. I za to w imieniu zaplecza premiera chciałem przeprosić" - powiedział Müller.(PAP)

autor: Monika Zdziera

mzd/ par/

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

Wspierają nas

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję