Sobota, 3 stycznia. Dzień Powszedni albo wspomnienie Najświętszego Imienia Jezus

• 1 J 2, 29 - 3, 6 • Ps 98 • J 1, 29-34

Nazajutrz Jan zobaczył Jezusa, nadchodzącego ku niemu, i rzekł: «Oto Baranek Boży, który gładzi grzech świata. To jest Ten, o którym powiedziałem: „Po mnie przyjdzie mąż, który mnie przewyższył godnością, gdyż był wcześniej ode mnie”. Ja Go przedtem nie znałem, ale przyszedłem chrzcić wodą w tym celu, aby On się objawił Izraelowi». Jan dał takie świadectwo: «Ujrzałem Ducha, który jak gołębica zstępował z nieba i spoczął na Nim. Ja Go przedtem nie znałem, ale Ten, który mnie posłał, abym chrzcił wodą, powiedział do mnie: „Ten, nad którym ujrzysz Ducha zstępującego i spoczywającego nad Nim, jest Tym, który chrzci Duchem Świętym”. Ja to ujrzałem i daję świadectwo, że On jest Synem Bożym».

Jezus chrzcić będzie Duchem Świętym. Rozważając Słowo dzisiejszej Ewangelii, może będąc dziś na Eucharystii, poczujmy się docenieni i wyniesieni do godności ukochanego dziecka Bożego. Osoba Ducha Świętego, którą Jezus ma nas „chrzcić”, jak mówi Jan, daje nam tę pewność, na której mamy budować swoją wartość. Słowo Boże stało się Ciałem i zamieszkało między nami. I choć narodzenie Pańskie od chrztu w Jordanie dzieli trzydzieści lat, to idea pozostaje ta sama. Chodzi o uświęcenie ludu Bożego poprzez dobrowolne przyjęcie Boga w Duchu Świętym. Przypomina mi się wspomnienie z Medjugorie. Będąc tam niejeden raz, zwróciłem kiedyś uwagę, że codzienny, wieczorny program modlitewny rozpoczyna się modlitwą różańcową, potem jest odśpiewywana litania loretańska, a tuż przed samą Mszą Świętą wszyscy śpiewają hymn do Ducha Świętego – Veni Creator Spiritus. Jest to najprostsze przypomnienie, że Eucharystia należy do Ducha Świętego, że jest Jego dziełem i pozostawiona dla ludzi na uświęcenie, na przemianę serc i umysłów na drodze do zbawienia. Potrzebujemy przyjmować Ducha Świętego działającego, który opłatek i wino z kroplą wody konsekruje w Ciało i Krew Chrystusa. Pójdźmy dzisiaj za tą duchową intuicją, że Duch Święty działający w sakramentach, w których uczestniczymy, ale także poza nimi, w żaden sposób po ludzku nieograniczony, działając jak chce i kiedy chce, odnawia ten świat, stwarza na nowo, uświęca swoją mocą. Poddając się Jego uświęcającej mocy, stajemy się bardziej duchowi, wolni, Bogu oddani, a mniej cieleśni, ziemscy i do grzechu przywiązani. Wracajmy często do hymnu „O, Stworzycielu Duchu, przyjdź”. Módlmy się tymi słowami, które otwierają nas na dziedzictwo Kościoła i są treścią przepięknej obietnicy od Boga. Uczyńmy z nich pieśń wdzięczności i uwielbienia. Niech popłynie z głębi naszych serc, które chcą dziękować za dar Ducha Świętego, którym mamy być ochrzczeni i rozpaleni przez Jezusa, Syna Boga.

F.P.

ROZWAŻANIA NA ROK 2026 DO KUPIENIA W NASZEJ KSIĘGARNI!: "Żyć Ewangelią 2026".