Poniedziałek, 23 lutego. Dzień Powszedni.

• Kpł 19, 1-2.11-18 • Ps 19 • Mt 25, 31-46

Jezus powiedział do swoich uczniów: «Gdy Syn Człowieczy przyjdzie w swej chwale, a z Nim wszyscy aniołowie, wtedy zasiądzie na swoim tronie pełnym chwały. I zgromadzą się przed Nim wszystkie narody, a On oddzieli jednych ludzi od drugich, jak pasterz oddziela owce od kozłów. Owce postawi po prawej, a kozły po swojej lewej stronie. Wtedy odezwie się Król do tych po prawej stronie: „Pójdźcie, błogosławieni u Ojca mojego, weźcie w posiadanie królestwo, przygotowane dla was od założenia świata! Bo byłem głodny, a daliście Mi jeść; byłem spragniony, a daliście Mi pić; byłem przybyszem, a przyjęliście Mnie; byłem nagi, a przyodzialiście Mnie; byłem chory, a odwiedziliście Mnie; byłem w więzieniu, a przyszliście do Mnie”. Wówczas zapytają sprawiedliwi: „Panie, kiedy widzieliśmy Cię głodnym i nakarmiliśmy Ciebie? Albo spragnionym i daliśmy Ci pić? Kiedy widzieliśmy Cię przybyszem i przyjęliśmy Cię, lub nagim i przyodzialiśmy Cię? Kiedy widzieliśmy Cię chorym lub w więzieniu i przyszliśmy do Ciebie?” A Król im odpowie: „Zaprawdę, powiadam wam: Wszystko, co uczyniliście jednemu z tych braci moich najmniejszych, Mnie uczyniliście”. Wtedy odezwie się i do tych po lewej stronie: „Idźcie precz ode Mnie, przeklęci, w ogień wieczny, przygotowany diabłu i jego aniołom! Bo byłem głodny, a nie daliście Mi jeść; byłem spragniony, a nie daliście Mi pić; byłem przybyszem, a nie przyjęliście Mnie; byłem nagi, a nie przyodzialiście Mnie; byłem chory i w więzieniu, a nie odwiedziliście Mnie”. Wówczas zapytają i ci: „Panie, kiedy widzieliśmy Cię głodnym albo spragnionym, albo przybyszem, albo nagim, kiedy chorym albo w więzieniu, a nie usłużyliśmy Tobie?” Wtedy odpowie im: „Zaprawdę, powiadam wam: Wszystko, czego nie uczyniliście jednemu z tych najmniejszych, tego i Mnie nie uczyniliście”. I pójdą ci na wieczną karę, sprawiedliwi zaś do życia wiecznego».

Fragment Ewangelii dany nam dzisiaj przez Kościół do rozważania mówi o naszym życiu, o naszych uczynkach. Tak, wszystko co czynimy albo zaniedbujemy, ma swoją wagę, wartość. Dlatego przede wszystkim wzywa nas, abyśmy byli ludźmi dla tych, z którymi żyjemy i dzielimy naszą codzienność. Abyśmy umieli być ludźmi, którzy stawiają się w służbie drugiego człowieka. Abyśmy byli ludźmi, którzy potrafią dostrzegać potrzeby drugiego człowieka, którego Bóg stawia na naszej drodze życiowej. Dlatego dzisiejszy fragment Ewangelii mówi, że Pan będzie nas sądził według naszych czynów, według tego, co uczyniliśmy lub czego nie uczyniliśmy. Czy w swoim życiu rozpoznałem Chrystusa, który cierpi w chorych, bezsilnych, smutnych, żałosnych? Czy ich odwiedziłem, czy zrobiłem coś konkretnego dla nich? W zależności od tego, co uczyniliśmy lub czegośmy zaniechali, zostaniemy zaproszeni lub nie do dziedziczenia królestwa Bożego. Dlatego przede wszystkim, czy chcemy, czy nie, musimy dawać z siebie wszystko i być wytrwałymi w czynieniu dobra, bo to będzie nasza przepustka do królestwa, które zostało nam przygotowane na początku świata. Codziennie módlmy się do Pana o łaskę, aby nasze serca i ręce były otwarte dla tych, których Pan stawia na naszej drodze życiowej.

M.Z.

ROZWAŻANIA NA ROK 2026 JUŻ DO KUPIENIA W NASZEJ KSIĘGARNI!: "Żyć Ewangelią 2026".