Reklama

Niedziela Zamojsko - Lubaczowska

Żonkile na Polach Nadziei

Niedziela zamojsko-lubaczowska 41/2015, str. 7

[ TEMATY ]

Encyklika

Tomasz Ryń

Po sadzeniu żonkili był czas na wspólne pieczenie kiełbasek

W encyklice „Spe salvi” Benedykt XVI naucza, że wraz z odkupieniem „została nam dana nadzieja, nadzieja niezawodna, mocą której możemy stawić czoło naszej teraźniejszości: teraźniejszość, nawet uciążliwą, można przeżywać i akceptować, jeśli ma się jakiś cel i jeśli tego celu możemy być pewni, jeśli jest to cel tak wielki, że usprawiedliwia trud drogi” („Spe salvi”, 1). Niewątpliwie trudem drogi jest cierpienie, z którym zmaga się człowiek. Często w obliczu choroby tracimy nadzieję, zapominając, że nadzieja nigdy nie zawiedzie – jak poucza św. Paweł.

Człowiek chory, dotknięty cierpieniem potrzebuje nadziei. Prawdę tę zrozumieli i pielęgnują Księża Misjonarze Krwi Chrystusa, którzy na terenie XIX-wiecznego zespołu pałacowo-parkowego w Łabuńkach prowadzą hospicjum Santa Galla. Szukając nadziei dla ludzi chorych, hospicjum po raz kolejny włączyło się do akcji „Pola Nadziei”. Jest to kampania prowadzona przez hospicja, polegająca na sadzeniu jesienią żonkili – symboli nadziei i tworzeniu „pól nadziei”. W Łabuńkach sadzenie żonkili miało miejsce w czwartek 1 października. Wśród gości zaproszonych do sadzenia żonkili znaleźli się m.in. bp Marian Rojek, przedstawiciele władz samorządowych, wolontariusze, rodziny chorych korzystających z pomocy miejscowego hospicjum oraz dzieci i młodzież ze szkół współpracujących z hospicjum.

Reklama

– Głównym celem kampanii jest propagowanie idei wolontariatu, bezinteresownej pomocy nieuleczalnie chorym oraz ich rodzinom – powiedział ks. Michał Przybysz, dyrektor Hospicjum, który powitał wszystkich zebranych gości. Okolicznościowe słowo do zebranych wygłosił także Ksiądz Biskup, który z radością posadził w ziemi cebulkę żonkila – kwiatu, który kwitnąc, staje się symbolem nadziei. Dopełnieniem spotkania przy hospicjum było wspólne pieczenie kiełbasek przy ognisku, co sprawiło wielką radość uczniom ze szkół, w których prowadzone są akcje wspierania hospicjum.

2015-10-08 09:42

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Encyklika w praktyce

Niedziela zielonogórsko-gorzowska 45/2019, str. 6

[ TEMATY ]

Caritas

warsztaty

warsztaty

Encyklika

Karolina Krasowska

Uczestnicy warsztatów w Paradyżu wykonywali m.in. domy dla owadów

W paradyskim domu rekolekcyjno-powołaniowym „Jackówka” 25 października ruszyły pierwsze warsztaty w ramach projektu Caritas Laudato Si’

Warsztaty skierowane były do młodzieży ze Szkolnych Kół Caritas oraz Centrum Wolontariatu diecezjalnej Caritas. Projekt nawiązuje do encykliki papieża Franciszka „Laudato Si’ ”, w której Ojciec Święty zachęca do ochrony środowiska naturalnego.

Paradyż

– Zebraliśmy się, żeby dać młodym ludziom energię do tego, żeby byli liderami ekologicznymi w swoich środowiskach – mówiła Ania Kobylińska, animator diecezjalny projektu Caritas Laudato Si’. – Robimy to na kilku płaszczyznach. Z jednej strony przekazujemy im wiedzę teoretyczno-wykładową, a z drugiej praktyczną, w której działają i integrują się z sobą. Dzisiaj mieli ściśle ekologiczny blok. Do południa pracowali nad encykliką papieża Franciszka, robili plakaty ekologiczne, crafting (rękodzieło – przyp. red.). Chcemy im pokazać, że tak naprawdę potrzeba niewiele, żeby być eko. Czasami wystarczy zakręcać szybciej kran czy idąc na zakupy, zabierać ze sobą siatkę – dodała Ania.

Uczestnicy warsztatów w Paradyżu budowali domy dla owadów. Jak to zrobić, pokazała im Beata Tokarz, ogrodnik, projektant terenów zieleni. – Dzisiaj z młodzieżą będziemy przygotowywać hotele dla owadów. Młodzi zabiorą je z sobą i będą mocować w swoich lokalnych społecznościach, pokazując rówieśnikom, jak można chronić owady i przyciągnąć je do ogrodów. Owady potrzebują nie tylko schronienia, ale także żywności – nektaru, pyłków itd. W związku z tym obok hoteli będziemy sadzić miododajne rośliny, które przyciągną te owady i jednocześnie będą dla nich pożywieniem – powiedziała Beata Tokarz.

W warsztatach w Paradyżu uczestniczyli młodzi ludzie z całej diecezji skupieni wokół wolontariatu Caritas – w sumie ponad 20 osób. – Ziemia jest domem dla wszystkich ludzi, więc wszyscy powinniśmy o nią dbać. Jeżeli tego zabraknie, to za kilkadziesiąt lat możemy nie mieć gdzie mieszkać. Dlatego ekologia w naszym życiu jest tak ważna – powiedziała Ada z SKC w Sulechowie.

Bytnica

Inauguracja projektu Caritas Laudato Si’ miała również miejsce na terenie parafii i gminy Bytnica. 29 października odbyło się tu podsumowanie projektu „Działaj lokalnie. Społeczne ogrody św. Franciszka”, a jednocześnie inauguracja nowego projektu Caritas Laudato Si’ „Społeczny Ogród Parafialny w Bytnicy”, II etap. – Społeczny Ogród Parafialny w Bytnicy to projekt polegający na prowadzeniu przez Parafialny Zespół Ekologiczny ogrodu społecznego przy kościele parafialnym. Ma on być edukacyjnym ogrodem ekologicznym z uprawą warzyw, owoców, ziół i kwiatów. Z założenia jest otwarty na potrzeby społeczności parafii i mieszkańców gminy Bytnica. Jego celem społecznym jest zmotywowanie mieszkańców do powrotu do uprawy ogrodów przydomowych w sposób ekologiczny. Ogród jest konkretnym działaniem pokazującym zachowania sprzyjające środowisku w praktyce. Warzywa, owoce, zioła z ogrodu będą wykorzystane m.in. do organizacji warsztatów, festynu parafialnego i innych festynów na terenie gminy oraz dożynek. W ogrodzie będą uprawiane kwiaty i krzewy do ozdoby ołtarzy oraz uroczystości – wyjaśnia ks. Sławomir Strzyżykowski, proboszcz parafii Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Bytnicy.

W pierwszym etapie projektu (luty-wrzesień 2019), polegającym na społecznym działaniu bez wsparcia środków zewnętrznych, teren ogrodu został wyznaczony, posprzątany, ogrodzony. Wykonano grządki, ogród kuchenny (100m2), nasadzenia drzew i wysiano rośliny miododajne oraz łąkę kwietną. Grządki i nasadzenia wykonano z dziećmi oraz nauczycielami ze szkoły i przedszkola. W ogrodzie odbyły się pierwsze lekcje przyrody i zajęcia warsztatowe dla dorosłych z zakresu ogrodnictwa ekologicznego. Na tym etapie w projekt zaangażowało się 45 osób dorosłych i kilka lokalnych firm. – Drugi etap projektu (październik – listopad 2019) ma polegać na praktycznych warsztatach, podczas których zwiększymy liczbę grządek uprawnych, wykonamy kolejne nasadzenia roślin, opracujemy informację o ogrodzie. Ponieważ w ogrodzie jest ciężka, nieużytkowna ziemia, konieczne są systematyczne prace polegające na jej rozluźnianiu i wprowadzaniu do ziemi materii organicznej za pomocą glebogryzarki. W kolejnych latach w ogrodzie planowane są dalsze prace polegające na zwiększaniu bioróżnorodności, zwiększaniu rodzaju upraw, budowaniu siedlisk dla zwierząt. Rozwijany też będzie zespół osób zainteresowanych ogrodem społecznym. Dotychczas Parafialny Zespół Ekologiczny zrealizował powstanie 7 mniejszych ogrodów ekologicznych św. Franciszka w każdej sołeckiej wsi gminy Bytnica – kończy ks. Strzyżykowski.

CZYTAJ DALEJ

Św. Walenty - patron zakochanych i chorych na padaczkę

Niedziela łowicka 7/2005

[ TEMATY ]

św. Walenty

seyed mostafa zamani / Foter.com / CC BY

Początek lutego. Gdzie nie spojrzeć, tam króluje kolor czerwony - kolor miłości, kolor walentynek. Na sklepowych półkach, wystawach, a nawet na prowizorycznych straganach pojawia się „nowy produkt” - miłość. Opakowana w pluszowe misie, mrugające serduszka, zakochane mysie parki i tysiące innych zmyślnych cudeniek, mających tylko jedno zadanie - powiedzieć: „kocham Cię”. A wszystko z powodu jednego dnia - Dnia Zakochanych czyli walentynek.

Walentynki jako święto popularność zdobyło sobie przede wszystkim w ciągu ostatnich 10 lat i to do tego stopnia, że dzisiaj wielu ludzi, niezależnie od wieku, czeka na ten dzień, by serdeczniej niż na co dzień wyrazić uczucia do najbliższej osoby. Istnieje zwyczaj rozsyłania specjalnych kartek, tzw. walentynek - zwykle anonimowych, których motywem przewodnim są amorki, serca, kwiaty, czułe wyznania miłości. Powszechnym stało się także, iż tego dnia zakochani wręczają sobie kwiaty i upominki, które mają potwierdzać ich wzajemne uczucie.

Tradycja ta zwraca uwagę na wartość i wymiar uczuć, na niezaprzeczalną konieczność ich istnienia, na to, że są niezbędne, że są łaską i stanowią nieodłączny element ludzkiego bytu. Umiejętność ich nazwania, to, że odczuwamy je względem drugiej osoby lub stajemy się obiektem cudzych uczuć i dysponujemy możliwością ich odwzajemniania, czynią nas ludźmi. Nie można tego problemu traktować jednostronnie, jednowymiarowo i poddawać zaciekłej krytyce - co niektórzy czynią, ignorując pozytywne aspekty całości.

Walentynki niewątpliwie skłaniają do uwalniania dobrych emocji, zachęcają do okazywania uczuć, ośmielają i ułatwiają takie inicjatywy.
Motywują do tego, by nie kryć się z tym, co czujemy do drugiej osoby, by nie zatajać tego, że ktoś jest nam bliski, ponieważ staje się to źródłem radości i siły, zarówno dla samego autora, jak i adresata takiej deklaracji. Korzystając z tych sprzyjających refleksjom okoliczności, należy zdać sobie sprawę, że ukrywanie własnych uczuć, tłumienie ich w sobie, znacznie zubaża nasze życie i wzajemne kontakty.

Skąd ten zwyczaj?

Pochodzenia zwyczajów związanych z walentynkami należy poszukiwać w luperkaliach - rzymskim święcie płodności, które w związku z ekspansją Cesarstwa Rzymskiego pojawiło się również na Wyspach Brytyjskich. Stąd w przyszłości walentynki rozprzestrzeniły się na cały świat. W czasach, gdy zastępowano święta pogańskie chrześcijańskimi, uznano, że św. Walenty, który zginął 14 lutego, w (przeddzień luperkaliów) może godnie objąć pieczę nad świętem budzącej się wiosny, kiedy przyroda pomału otrząsa się z zimowego snu, zwierzęta zaczynają łączyć się w pary, a ludzie chętniej szukają swoich drugich połówek. Na zachodzie Europy święty patronuje zakochanym co najmniej od XV wieku.



Co wiemy o św. Walentym?

Św. Walenty, patron Dnia Zakochanych, to postać dość zagadkowa. Był biskupem Terni pod Rzymem. Za czasów cesarza Klaudiusza II Gota (ok. 269 r.) poniósł śmierć męczeńską.


Legenda mówi, że św. Walenty zajął się popieraniem zakochanych jeszcze za swego życia, kiedy wystąpił przeciwko edyktowi cesarza, zakazującemu zawierania małżeństw. Cesarz Klaudiusz II Gocki z rozczarowaniem zauważył, że żonaci mężczyźni chętniej zostają w domach, zamiast ochoczo uczestniczyć w wojnach i dzielnie walczyć za Rzym. Św. Walenty zignorował ów zakaz i w tajemnicy udzielał ślubów młodym, zakochanym parom. Niestety, sekret się wydał, a Święty został pojmany, wtrącony do więzienia, a następnie stracony.
Według drugiej wersji okoliczności śmierci św. Walentego były zgoła inne: jako człowiek świątobliwy Biskup Terni w III wieku został obdarzony przez Boga niezwykłą mocą uzdrawiania. Wieść o tym dotarła do rzymskiego filozofa Kratona, którego syn był ciężko chory na padaczkę i czekało go życie pełne cierpienia. Św. Walenty zgodził się pomóc rodzinie Kratona pod warunkiem, że ten się nawróci. I rzeczywiście, przekonany cudem dokonanym przez Świętego, Filozof ochrzcił się, a wraz z nim jego bliscy i uczniowie. Niechętnie jednak przyjął to senat rzymski - uznano św. Walentego za osobę niebezpieczną dla państwa, aresztowano go i skazano na śmierć.


Kult Świętego rozwijał się dość szybko. W miejscu, w którym Męczennik został pochowany, już w IV wieku papież Juliusz I kazał wznieść bazylikę. Ponieważ padaczka, a także wszelkiego rodzaju choroby nerwowe, były wówczas w Europie bardzo częste, Święty znalazł licznych czcicieli na całym kontynencie. Do Polski jego sława dotarła dopiero w XV wieku. Ma tu św. Walenty wiele kościołów poświęconych jego imieniu, wiele ołtarzy i wizerunków. Ciekawe, że do niedawna żadne z tych miejsc nie cieszyło się specjalnym zainteresowaniem zakochanych. Sytuacja zmieniła się od chwili, gdy postać Świętego zaczęto łączyć z tym stanem serca.
Tak czy inaczej, historyczne przekazy dotyczące osoby św. Walentego w Dniu Zakochanych stają się rzeczą zupełnie niezauważalną, albo przynajmniej drugorzędną. Mało kto dziś pamięta, że św. Walenty, zanim zaczął patronować uczuciom, zanim stał się wzorcem dla wszystkich zakochanych i podkochujących się, był patronem chorych na epilepsję (padaczkę). Ci, którzy nie pamiętają już co to miłość, lubią złośliwie przyrównywać ją do stanu podobnego tej chorobie.

To tłumaczy, dlaczego właśnie św. Walenty jest patronem wszystkich zakochanych.
Św. Walenty patronuje nie tylko chorym na epilepsję, ale i na choroby nerwowe. Jest opiekunem chorych psychicznie, ludzi ogarniętych mrokiem umysłu. Ikonografia przedstawia tego męczennika najczęściej w stroju kapłańskim, w momencie uzdrawiania chorego.


Święty, dziś nieco zapomniany, miał w dawnej Polsce wiele świątyń, obrazów i cieszył się wielkim kultem. Obecnie w liturgii Kościoła 14 lutego na pierwszym miejscu wymienia się św. Cyryla i Metodego, słowiańskich patronów Europy, a dopiero w dalszej kolejności św. Walentego. Dawniej do kościołów, gdzie znajdował się ołtarz z wizerunkiem tego Świętego, 14 lutego matki przynosiły chore dzieci, aby za jego wstawiennictwem uprosić Boga o zdrowie dla dziecka. Najczęściej przynoszono dzieci chore na padaczkę lub przestraszone. Kapłan odprawiał w intencji osoby chorej Mszę św., następnie odczytywał fragment Ewangelii o uzdrowieniu przez Jezusa i kładąc Księgę Świętą na głowę chorego, udzielał błogosławieństwa. Po tych modlitwach wielu chorych, szczególnie dzieci, miało powracać szybko do zdrowia. Może warto w dniu 14 lutego przywrócić ten piękny zwyczaj pamiętając, iż św. Walenty to także patron chorych.

CZYTAJ DALEJ

Abp Zani: trzeba połączyć głowę, serce oraz ręce

2020-02-16 20:32

[ TEMATY ]

edukacja

Joanna Adamik | Archidiecezja Krakowska

Abp Angelo Vincenzo Zani

„Zdaniem Papieża Franciszka edukować oznacza inwestować w przyszłość ludzkości, a tutaj potrzebna jest otwarość na nadzieję połączona z odwagą i hojnością” - uważa sekretarz Kongregacji ds. Edukacji Katolickiej. Abp Angelo Vincenzo Zani odniósł się do słów Papieża wypowiedzianych do uczestników seminarium „Edukacja: pakt globalny”, które odbyło się ostatnio w Watykanie.

Włoski duchowny przypomniał, że słowo „globalny” dotyczy wszystkich wymiarów edukacji. Dlatego odbyło się do tej pory wiele spotkań poświęconych takim tematom jak: prawa, demokracja, ekologia, edukacja i zaangażowanie społeczne, a wkrótce odbędzie się także spotkanie poświęcone współpracy międzynarodowej. Podstawowym dzisiejszym problemem jest to, jak edukacja angażuje się w przekazywanie wartości kulturowych oraz etycznych przyszłym pokoleniom.

"Papież podkreśla szczególnie potrzebę połączenia głowy, serca i rąk. Nauczanie nie polega jedynie na przekazywaniu abstrakcyjnej wiedzy, ale na przekazie wiedzy, która zdolna jest dotknąć także wrażliwości, zmysłów, uczuciowości osoby i następnie prowadzi do konkretnych decyzji – podkreślił w wywiadzie dla Radia Watykańskiego abp Zani.

- Dlatego Franciszek przypomina często, że serce musi czuć to, co się myśli i robi oraz, że działanie powinno być tego konsekwencją. W tej dziedzinie coś pękło i dzisiaj został zerwany dialog pomiędzy rodziną, szkołą i społeczeństwem, przechodzącym swoje przekształcenia. Brakuje właśnie punktu jednoczącego, który zebrałby razem pojęcie edukacji, pojęcie osoby i relacji międzyludzkich oraz pomógłby przygotować młodych do bycia twórcami dobra wspólnego.“

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję