Wtorek, 24 marca. Dzień Powszedni.

• Lb 21, 4-9 • Ps 102 • J 8, 21-30

Jezus powiedział do faryzeuszów: «Ja odchodzę, a wy będziecie Mnie szukać i w grzechu swoim pomrzecie. Tam, gdzie Ja idę, wy pójść nie możecie». Mówili więc Żydzi: «Czyżby miał sam siebie zabić, skoro powiada: Tam, gdzie Ja idę, wy pójść nie możecie?» A On rzekł do nich: «Wy jesteście z niskości, a Ja jestem z wysoka. Wy jesteście z tego świata, Ja nie jestem z tego świata. Powiedziałem wam, że pomrzecie w grzechach swoich. Jeżeli bowiem nie uwierzycie, że Ja Jestem, pomrzecie w grzechach waszych». Powiedzieli do Niego: «Kimże Ty jesteś?» Odpowiedział im Jezus: «Przede wszystkim po cóż do was mówię? Wiele mam w waszej sprawie do powiedzenia i do osądzenia. Ale Ten, który Mnie posłał, jest prawdomówny, a Ja mówię wobec świata to, co usłyszałem od Niego». A oni nie pojęli, że im mówił o Ojcu. Rzekł więc do nich Jezus: «Gdy wywyższycie Syna Człowieczego, wtedy poznacie, że Ja Jestem i że Ja nic sam z siebie nie czynię, ale że mówię to, czego Mnie Ojciec nauczył. A Ten, który Mnie posłał, jest ze Mną; nie pozostawił Mnie samego, bo Ja zawsze czynię to, co się Jemu podoba». Kiedy to mówił, wielu uwierzyło w Niego.

Dlaczego Ty, Jezu, się z nimi jeszcze męczysz? Widzieli Twoje cuda, słyszeli Twoje słowa, nasłuchali się o Tobie i Twoim działaniu. Nie ma to już sensu, żeby tych faryzeuszów przekonywać. Oni nie chcą w Ciebie uwierzyć, daj sobie spokój. My byśmy już dawno zrezygnowali, ale nie On. Wie, że faryzeusze, uczeni w Piśmie i wszyscy Jemu współcześni, a także my, ludzie XXI wieku potrzebujemy zbawienia, które może się dokonać tylko w Nim – Bogu, przez odpuszczenie grzechów. Dlatego walczy, podejmuje dialog, dyskutuje, przekonuje, jeszcze, jeszcze, jeszcze… Już „wielu uwierzyło w Niego”, ale to wciąż wielu, a nie wszyscy. Dopóki będzie na świecie choć jeden człowiek, który nie będzie wierzył w zbawczą moc Chrystusa, nie spocznie. Chce, bym był Jego narzędziem. Zatem zadam sobie pytanie: czy nie za szybko rezygnuję z życia na Jego wzór i według Jego słów? W tych ostatnich dniach Wielkiego Postu nawrócę się z rezygnacji z dobra na nowo je podejmując, bo „On się nie męczy ani nie nuży, Jego mądrość jest niezgłębiona. On dodaje mocy zmęczonemu i pomnaża siły omdlałego. Ci, co zaufali Panu, odzyskują siły, otrzymują skrzydła jak orły: biegną bez zmęczenia, bez znużenia idą” (Iz 40, 28b-29.31).

J.S.

ROZWAŻANIA NA ROK 2026 JUŻ DO KUPIENIA W NASZEJ KSIĘGARNI!: "Żyć Ewangelią 2026".