Czwartek, 26 marca. Dzień Powszedni.

• Rdz 17, 3-9 • Ps 105 • J 8, 51-59

Jezus powiedział do Żydów: «Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Jeśli ktoś zachowa moją naukę, nie zazna śmierci na wieki». Rzekli do Niego Żydzi: «Teraz wiemy, że jesteś opętany, Abraham umarł, i prorocy – a Ty mówisz: „Jeśli ktoś zachowa moją naukę, ten śmierci nie zazna na wieki”. Czy Ty jesteś większy od ojca naszego, Abrahama, który przecież umarł? I prorocy pomarli. Kimże Ty siebie czynisz?» Odpowiedział Jezus: «Jeżeli Ja sam siebie otaczam chwałą, chwała moja jest niczym. Ale jest Ojciec mój, co otacza Mnie chwałą, o którym wy mówicie: „Jest naszym Bogiem”. Lecz wy Go nie poznaliście. Ja Go jednak znam. Gdybym powiedział, że Go nie znam, byłbym podobnie jak wy kłamcą. Ale Ja Go znam i słowo Jego zachowuję. Abraham, ojciec wasz, rozradował się z tego, że ujrzał mój dzień – ujrzał go i ucieszył się». Na to rzekli do Niego Żydzi: «Pięćdziesięciu lat jeszcze nie masz, a Abrahama widziałeś?» Rzekł do nich Jezus: «Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Zanim Abraham stał się, JA JESTEM». Porwali więc kamienie, aby rzucić w Niego. Jezus jednak ukrył się i wyszedł ze świątyni.

„Kim Ty siebie czynisz?” Dyskusja o tożsamości Jezusa trwa nadal. Żydzi chcą zakwestionować Jego tożsamość i dlatego zadają to pytanie. Nie do przyjęcia dla nich jest odpowiedź Jezusa, w której odnosi się do relacji między Nim a Ojcem. Jezus ukazuje Boga jako dobrego ojca, z którym ma bardzo ufną i bliską relację. Jest tak zjednoczony z Ojcem, że przyjmuje Jego wolę jako swoją i jest spełniony, gdy może ją wypełniać. Wola Ojca jest pokarmem, który przyjmuje każdego dnia. Obraz, jaki Żydzi mają w Bogu, jest sprzeczny z obrazem, który Jezus chce przybliżyć im poprzez swoje nauki i działania. Ponieważ zostali wychowani religijnie przez faryzeuszy i uczonych w Piśmie, Żydzi mają wypaczony obraz Boga. Ich Bóg jest ujęty w ramy zasad i praw, które kształtują bardzo sztywną relację, w której nie ma miejsca na miłosierdzie i miłość. To prawda, że o tym mówią, ale sami tego nie praktykują. Bóg jest dla nich wszystkim, tylko nie ojcem miłosiernym, pełnym miłości i współczucia. Wielu z nas ma również błędne wyobrażenie o Bogu. Pierwsze doświadczenia Boga zdobywamy poprzez naszych rodziców. Bardzo ważne jest pierwszy kontakt rodziców z małym dzieckiem. Ponieważ niemowlęta i małe dzieci nie mają tak rozwiniętego rozumu jak dorośli, bardziej postrzegają świat wokół siebie przez emocje. Rodzic, ojciec lub matka, który jest emocjonalnie zdystansowany i zimny wobec dziecka, w rzeczywistości wysyła wiadomość: nie jesteś wart mojej miłości i uwagi. W konsekwencji dziecko przenosi to doświadczenie na Boga, który w jego sercu staje się chłodny i daleki, który nie jest nim zainteresowany. Praktyka Jezusa przełamuje właśnie takie stereotypy. Miłość i miłosierdzie są głównymi atrybutami, którymi Pan opisuje Ojca niebieskiego. Ojca, który jest nami zainteresowany, który nas zna i na nas czeka.

K.M.P.

ROZWAŻANIA NA ROK 2026 JUŻ DO KUPIENIA W NASZEJ KSIĘGARNI!: "Żyć Ewangelią 2026".