Medal Signum Universitatis dla ks. prof. Henryka Witczyka: Uhonorowanie wybitnego biblisty
Biblista ks. prof. Henryk Witczyk został uhonorowany odznaczeniem uniwersyteckim KUL najwyższej rangi - medalem Signum Universitatis. Otrzymał go w uznaniu wybitnych osiągnięć naukowych i organizacyjnych oraz zasług w krzewieniu apostolatu biblijnego w Polsce, a także w dowód szacunku i wdzięczności za działalność na rzecz rozwoju i propagowania nauk biblijnych.
Medal Signum Universitatis wręczany jest zasłużonym osobom i instytucjom, wykazującym się oddaniem, troską o byt, rozwój i tożsamość Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II.
Ks. prof. Henryk Witczyk to były członek Papieskiej Komisji Biblijnej, były przewodniczący Stowarzyszenia Biblistów Polskich, wieloletni dyrektor i wykładowca Instytutu Nauk Biblijnych KUL, wieloletni kierownik Katedry Teologii Biblijnej i Proforystyki KUL, założyciel Dzieła Biblijnego im. św. Jana Pawła II, inicjator Ogólnopolskiego Tygodnia Biblijnego. Co więcej, to właśnie ks. prof. Witczyk przyczynił się do wprowadzenia dyscypliny nauki biblijne w dziedzinie nauki teologiczne.
- To szczególna uroczystość uhonorowania bardzo zasłużonej osoby nie tylko dla Instytutu Nauk Biblijnych, dla Wydziału Teologii, Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II, ale także dla środowiska biblistów w Polsce, Europie i świecie - zaznaczył ks. prof. Mirosław Kalinowski, rektor KUL, dodając, iż w nauce wszystko rozpoczyna się od Pisma Świętego i wszystko się kończy na Piśmie Świętym. - Ten znak uniwersytetu, ta pieczęć, jest w sercu Księdza Profesora - dodał.
Reklama
- Wyrażę wdzięczność w imieniu całej społeczności uniwersyteckiej za właściwą postawę mistrza. Trzeba być człowiekiem wielkiego serca, aby zachęcać młodych ludzi do awansu, by zrobić dla nich miejsce, kiedy przychodzi właściwy czas i być pewnym, że będą realizować wspaniale dzieło, które rozpoczęli ich mistrzowie - podkreślił rektor KUL, przypominając, iż uczelni patronuje Najświętsze Serce Jezusa, które zachęca do wysiłku i umniejszania własnej osoby po to, aby mogli wzrastać następcy zdolni nieść przesłanie biblijne w przyszłość.
- Ks. prof. Henryk Witczyk to jeden z najwybitniejszych współczesnych polskich biblistów, który harmonijnie łączy pracę naukową z zaangażowaniem eklezjalnym, zwłaszcza na polu apostolatu biblijnego - zaznaczył ks. prof. Mirosław Wróbel, dyrektor Instytutu Nauk Biblijnych KUL podczas laudacji na cześć laureata.
Na dorobek naukowy ks. prof. Witczyka składa się m.in. 12 monografii autorskich, blisko 160 artykułów naukowych, ponad 200 scenariuszy telewizyjnych i radiowych, 40 haseł encyklopedycznych, wiele książek pod redakcją. - Ksiądz Profesor wypromował 19 doktorów i 33 magistrów. Jego prace łączą specjalistyczną egzegezę z głęboką refleksją teologiczną, osadzoną mocno w nauczaniu Kościoła katolickiego - mówił ks. prof. Mirosław Wróbel. - Kluczowymi obszarami działalności naukowej laureata są Psałterz i modlitwa biblijna, egzegeza i teologia Ewangelii św. Jana, oraz hermeneutyka i teologia biblijna - wymienił.
- Niech dzisiejsze odznaczenie przez całą społeczność uniwersytetu prestiżowym medalem Signum Universitatis będzie wyrazem naszej wielkiej wdzięczności za wszelkie dobro, które dzięki Tobie staje się cały czas naszym udziałem - zwrócił się do uhonorowanego ks. prof. Mirosław Wróbel, dziękując mu m.in. za wielką pracę, trud, zaangażowanie, otwartość i mądre rady.
Reklama
- Można by zapytać: skąd w jednym człowieku tyle energii, tyle siły, tyle wizji, tyle umiejętności tworzenia? To musi być pasja - podkreślił ks. prof. Przemysław Kantyka, dziekan Wydziału Teologii KUL, określając biblistę pasjonatem z ogromną wiedzą, wolą i umiejętnością działania. - Jesteśmy i pozostaniemy dumni z tego formatu Profesora - dodał.
- Tyle wysłuchałem wspaniałych recenzji, słów. Nawet nie zdawałem sobie sprawy, jak ta moja aktywność naukowa, dydaktyczna i organizacyjna odbija się właśnie w sercach, w duszach najbliższych współpracowników i nawet władz Uniwersytetu. Dziękuję bardzo - odpowiedział ze wzruszeniem uhonorowany ks. prof. Witczyk. - Niech Zmartwychwstały Pan i Duch Święty prowadzi KUL Jana Pawła II oraz Instytut Nauk Biblijnych w kolejne lata i dziesięciolecia służby „Deo et Patriae" - dodał.
W przemówieniu po otrzymaniu nagrody ks. prof. Witczyk zaznaczył, że KUL wnosi kulturę chrześcijańską w życie narodów Europy, ze szczególnym uwzględnieniem współpracy w ramach krajów Trójmorza.
Podkreślał także owocne prowadzenie na KUL dialogu nauki i wiary. - Dzisiaj Katolicki Uniwersytet Lubelski Jana Pawła II oraz Instytut Nauk Biblijnych w życie narodu polskiego wnosi syntezę wiary i nauki: Fides et Ratio - dodał ks. prof. Witczyk, podkreślając iż tak nauka, jak i wiara są darami od Boga. - KUL oraz Instytut Nauk Biblijnych wnosi duży wkład w prace Kościoła powszechnego poprzez zaangażowanie naszych profesorów - zauważył.
Uroczystość wręczenia odznaczenia Signum Universitatis ks. prof. Witczykowi miała miejsce 12 marca 2026 podczas Wiosennego Sympozjum Biblijnego KUL, którego myślą przewodnią było "Słowo żyjące w Kościele - Kościół żyjący Słowem".
Katolicy stanowią 17,8 proc. światowej populacji. W 2024 r. było ich 1 422 mln, co w porównaniu z poprzednim rokiem oznacza wzrost o 1,14 proc. Najnowsze dane pochodzą z „Rocznika Papieskiego 2026” oraz „Rocznika Statystycznego Kościoła 2024”, które przedstawiają zmiany i tendencje dotyczące obecności ochrzczonych na pięciu kontynentach.
Oba roczniki przygotowywane są co roku przez Centralne Biuro Statystyczne Kościoła działające przy watykańskim Sekretariacie Stanu. Dane, które prezentują, oddają obecną dynamikę Kościoła. Mówią m.in. o obecności ochrzczonych na świecie, zaangażowaniu w życie sakramentalne i duszpasterstwo oraz o misyjności istniejących wspólnot. „Annuario Pontificio” zawiera dane za rok 2025, natomiast „Annuarium Statisticum Ecclesiae” prezentuje informacje statystyczne dotyczących lat 2023-2024.
Szósta niedziela Wielkiego Postu nazywana jest Niedzielą Palmową,
czyli Męki Pańskiej, i rozpoczyna obchody Wielkiego Tygodnia.
W ciągu
wieków otrzymywała różne określenia: Dominica in palmis, Hebdomada
VI die Dominica, Dominica indulgentiae, Dominica Hosanna, Mała Pascha,
Dominica in autentica. Niemniej, była zawsze niedzielą przygotowującą
do Paschy Pana. Liturgia Kościoła wspomina tego dnia uroczysty wjazd
Pana Jezusa do Jerozolimy, o którym mówią wszyscy czterej Ewangeliści (
por. Mt 21, 1-10; Mk 11, 1-11; Łk 19, 29-40; J 12, 12-19), a także
rozważa Jego Mękę.
To właśnie w Niedzielę Palmową ma miejsce obrzęd poświęcenia
palm i uroczysta procesja do kościoła. Zwyczaj święcenia palm pojawił
się ok. VII w. na terenach dzisiejszej Francji. Z kolei procesja
wzięła swój początek z Ziemi Świętej. To właśnie Kościół w Jerozolimie
starał się jak najdokładniej "powtarzać" wydarzenia z życia Pana
Jezusa. W IV w. istniała już procesja z Betanii do Jerozolimy, co
poświadcza Egeria. Według jej wspomnień patriarcha wsiadał na oślicę
i wjeżdżał do Świętego Miasta, zaś zgromadzeni wierni, witając go
w radości i w uniesieniu, ścielili przed nim swoje płaszcze i palmy.
Następnie wszyscy udawali się do bazyliki Anastasis (Zmartwychwstania),
gdzie sprawowano uroczystą liturgię. Owa procesja rozpowszechniła
się w całym Kościele mniej więcej do XI w. W Rzymie szósta niedziela
Przygotowania Paschalnego była początkowo wyłącznie Niedzielą Męki
Pańskiej, kiedy to uroczyście śpiewano Pasję. Dopiero w IX w. do
liturgii rzymskiej wszedł jerozolimski zwyczaj procesji upamiętniającej
wjazd Pana Jezusa do Jerusalem. Obie tradycje szybko się połączyły,
dając liturgii Niedzieli Palmowej podwójny charakter (wjazd i Męka)
. Przy czym, w różnych Kościołach lokalnych owe procesje przyjmowały
rozmaite formy: biskup szedł piechotą lub jechał na osiołku, niesiono
ozdobiony palmami krzyż, księgę Ewangelii, a nawet i Najświętszy
Sakrament. Pierwszą udokumentowaną wzmiankę o procesji w Niedzielę
Palmową przekazuje nam Teodulf z Orleanu (+ 821). Niektóre też przekazy
zaświadczają, że tego dnia biskupom przysługiwało prawo uwalniania
więźniów (czyżby nawiązanie do gestu Piłata?).
Dzisiaj odnowiona liturgia zaleca, aby wierni w Niedzielę
Męki Pańskiej zgromadzili się przed kościołem (zaleca, nie nakazuje),
gdzie powinno odbyć się poświęcenie palm, odczytanie perykopy ewangelicznej
o wjeździe Pana Jezusa do Jerozolimy i uroczysta procesja do kościoła.
Podczas każdej Mszy św., zgodnie z wielowiekową tradycją czyta się
opis Męki Pańskiej (według relacji Mateusza, Marka lub Łukasza -
Ewangelię św. Jana odczytuje się w Wielki Piątek). W Polsce istniał
kiedyś zwyczaj, że kapłan idący na czele procesji trzykrotnie pukał
do zamkniętych drzwi kościoła, aż mu otworzono. Miało to symbolizować,
iż Męka Zbawiciela na krzyżu otwarła nam bramy nieba. Inne źródła
przekazują, że celebrans uderzał poświęconą palmą leżący na ziemi
w kościele krzyż, po czym unosił go do góry i śpiewał: "Witaj krzyżu,
nadziejo nasza!".
Niegdyś Niedzielę Palmową na naszych ziemiach nazywano
Kwietnią. W Krakowie (od XVI w.) urządzano uroczystą centralną procesję
do kościoła Mariackiego z figurką Pana Jezusa przymocowaną do osiołka.
Oto jak wspomina to Mikołaj Rey: "W Kwietnią kto bagniątka (bazi)
nie połknął, a będowego (dębowego) Chrystusa do miasta nie doprowadził,
to już dusznego zbawienia nie otrzymał (...). Uderzano się także
gałązkami palmowymi (wierzbowymi), by rozkwitająca, pulsująca życiem
wiosny witka udzieliła mocy, siły i nowej młodości". Zresztą do dnia
dzisiejszego najlepszym lekarstwem na wszelkie choroby gardła według
naszych dziadków jest właśnie bazia z poświęconej palmy, którą należy
połknąć. Owe poświęcone palmy zanoszą dziś wierni do domów i zawieszają
najczęściej pod krzyżem. Ma to z jednej strony przypominać zwycięstwo
Chrystusa, a z drugiej wypraszać Boże błogosławieństwo dla domowników.
Popiół zaś z tych palm w następnym roku zostanie poświęcony i użyty
w obrzędzie Środy Popielcowej.
Niedziela Palmowa, czyli Męki Pańskiej, wprowadza nas
coraz bardziej w nastrój Świąt Paschalnych. Kościół zachęca, aby
nie ograniczać się tylko do radosnego wymachiwania palmami i krzyku: "
Hosanna Synowi Dawidowemu!", ale wskazuje drogę jeszcze dalszą -
ku Wieczernikowi, gdzie "chleb z nieba zstąpił". Potem wprowadza
w ciemny ogród Getsemani, pozwala odczuć dramat Jezusa uwięzionego
i opuszczonego, daje zasmakować Jego cierpienie w pretorium Piłata
i odrzucenie przez człowieka. Wreszcie zachęca, aby pójść dalej,
aż na sam szczyt Golgoty i wytrwać do końca. Chrześcijanin nie może
obojętnie przejść wobec wiszącego na krzyżu Chrystusa, musi zostać
do końca, aż się wszystko wypełni... Musi potem pomóc zdjąć Go z
krzyża i mieć odwagę spojrzeć w oczy Matce trzymającej na rękach
ciało Syna, by na końcu wreszcie zatoczyć ciężki kamień na Grób.
A potem już tylko pozostaje mu czekać na tę Wielką Noc... To właśnie
daje nam Wielki Tydzień, rozpoczynający się Niedzielą Palmową. Wejdźmy
zatem uczciwie w Misterium naszego Pana Jezusa Chrystusa...
Każdego dnia Wielkiego Postu podamy Ci jedno konkretne pytanie, które Jezus zadaje w Ewangeliach (np. „Czy wierzysz?”, „Czego szukacie?”, „Czy miłujesz Mnie?”). Bez moralizowania. Niech to będzie zaproszenie do osobistej konfrontacji i zmierzenie się z własnymi trudnościami w czasie tegorocznej wielkopostnej drogi.
Słowa Jezusa: „Boże mój, czemuś Mnie opuścił?” to nie tylko cytat z psalmu, ale krzyk serca, który zna każdy człowiek. To moment, w którym nawet Syn doświadcza ciszy Ojca. Nie oznacza to jednak braku Boga, lecz wejście w najgłębszą ludzką ciemność. Jezus nie ucieka od tego doświadczenia – przyjmuje je, aby być blisko każdego, kto czuje się zagubiony, odrzucony czy samotny.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
