Piątek, 24 kwietnia. Dzień Powszedni albo wspomnienie św. Fidelisa z Sigmaringen, prezbitera i męczennika albo wspomnienie św. Jerzego, męczennika.

• Dz 9, 1-20 • Ps 117 • J 6, 52-59

Żydzi sprzeczali się między sobą, mówiąc: «Jak On może nam dać swoje ciało do jedzenia?» Rzekł do nich Jezus: «Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Jeżeli nie będziecie jedli Ciała Syna Człowieczego ani pili Krwi Jego, nie będziecie mieli życia w sobie. Kto spożywa moje Ciało i pije moją Krew, ma życie wieczne, a Ja go wskrzeszę w dniu ostatecznym. Ciało moje jest prawdziwym pokarmem, a Krew moja jest prawdziwym napojem. Kto spożywa moje Ciało i Krew moją pije, trwa we Mnie, a Ja w nim. Jak Mnie posłał żyjący Ojciec, a Ja żyję przez Ojca, tak i ten, kto Mnie spożywa, będzie żył przeze Mnie. To jest chleb, który z nieba zstąpił – nie jest on taki jak ten, który jedli wasi przodkowie, a poumierali. Kto spożywa ten chleb, będzie żył na wieki». To powiedział, nauczając w synagodze w Kafarnaum.

Jesteśmy głodni, głodni Boga. Potrzebujemy Bożego pokarmu, chleba życia wiecznego. Być może próbowaliśmy już innych uczt i stwierdziliśmy, że nie zaspokajają one w pełni naszego głodu i pragnienia. Chrystus objawia się jako pokarm, którego potrzebujemy, jako Ten jedyny, który może zaspokoić nasze potrzeby i dać nam siłę do dalszej drogi. W Komunii św. otrzymujemy chleb z nieba i kielich zbawienia, Ciało i Krew Chrystusa, który wydał samego siebie za życie świata. Tak jak ciało jest podtrzymywane przez pokarm, tak nasza dusza potrzebuje Eucharystii, Komunii św. Potrzebujemy karmić się Chrystusem, Tym, który zstępuje z nieba na ołtarz przez ręce kapłana. Przychodzi do nas i czeka, abyśmy i my przyszli do Niego, abyśmy Go często szukali, abyśmy Go przyjmowali, abyśmy Go odwiedzali w kościele, obecnego w tabernakulum. On jest tym chlebem życia wiecznego zgodnie ze swoją obietnicą: „Aby każdy, kto widzi Syna i wierzy w Niego, miał życie wieczne”. Kto żyje podtrzymywany przez Komunię św., wzrasta stopniowo w zjednoczeniu z Bogiem, a widząc Go na tym świecie pod zasłoną chleba i wina, przygotowuje się do kontemplowania Go twarzą w twarz w życiu przyszłym. Wiara buduje w człowieku mieszkanie dla Słowa, Syna Bożego. Syn Boży otacza miłością, ochrania i zabezpiecza każdego, kto Mu zaufał. Bóg umiłuje i wskrzesi do życia wiecznego wszystkich ludzi, którzy przyjmą z ufnością posłanego do nich Syna Bożego i Jego słowo. Ci będą do Niego należeli na zawsze.

W.Cz.

ROZWAŻANIA NA ROK 2026 JUŻ DO KUPIENIA W NASZEJ KSIĘGARNI!: "Żyć Ewangelią 2026".