W Patriarchalnej Katedrze Zmartwychwstania Pańskiego w Kijowie zwierzchnik Ukraińskiego Kościoła Greckokatolickiego (UKGK), przewodniczył Wielkim Nieszporom z wystawieniem płaszczenicy, ikony z wizerunkiem ciała Jezusa po Jego śmierci, owiniętego w płótno. Współcelebrowali z nim biskupi pomocniczy archieparchii kijowskiej: Józef Milian, Stepan Sus, Andrzej Chimiak oraz duchowni.

W kazaniu wyjaśnił, że procesja z płaszczenicą stanowi kulminację Wielkiego Postu i Drogi Krzyżowej, podczas której wierni duchowo uczestniczą w pogrzebie Chrystusa: „W tej procesji jakbyśmy dopełnili drogę wielkanocnej procesji, doszli do momentu śmierci i pogrzebu Zbawiciela. Jest to kulminacja, w której ujawnia się sens wszystkiego, co przeżyliśmy. Przez cały czas słuchaliśmy Ewangelii, w których ewangeliści nie tylko jako kronikarze przekazali fakty, ale także wyjaśnili ich znaczenie”.

Abp Szewczuk zauważył, że moment pogrzebu Chrystusa stanowi granicę, swego rodzaju „rubikon” dla całej ludzkości: „Coś nowego stało się z nami wszystkimi. Do tego momentu było wiele krzyków, zgiełku, brzęku broni, zamieszania. I nagle zapanowała jakaś dziwna cisza. Z jednej strony słyszymy, że zgodnie z żydowską Paschą nadeszła sobota. Moment, w którym nie wolno było nic robić. Był to moment, w którym ludzie wspominali siódmy dzień, w którym Bóg odpoczął. Wszystko musiało się zatrzymać. Ale w tę sobotę była Pascha. Oznacza to, że istnieje jeszcze inne znaczenie, inna przyczyna tak radykalnej zmiany. Aby wyjaśnić nam nowe znaczenie tej ciszy, ewangelista Jan opowiada o pogrzebie Chrystusa, mówiąc, że w miejscu, gdzie ukrzyżowano Chrystusa, znajdował się ogród. A w tym ogrodzie był nowy grób, w której jeszcze nikt nie został pochowany”.

Rozważając ewangeliczny obraz ogrodu, abp Szewczuk podkreślił, że symbol ten obejmuje całą historię zbawienia. „Słowo `ogród` ożywia całe Pismo Święte, od początku do końca. W ogrodzie rozpoczęły się męki Chrystusa, został On pojmany w Ogrodzie Oliwnym. Moment tego aresztowania Jan opisuje jako moment triumfu: przybyli żołnierze, a Chrystus pyta: `Kogo szukacie?`. Odpowiadają Mu: `Jezusa z Nazaretu`. On odpowiada: `Ja jestem`. I wtedy padają na kolana, ponieważ `Ja jestem` oznacza „Jahwe” - imię Boga, który objawił się podczas wyzwolenia narodu izraelskiego z niewoli egipskiej, przed rozpoczęciem starotestamentowej Paschy. I wtedy Chrystus oddaje się w ręce żołnierzy. To nie oni Go pojmali, ale On dobrowolnie wydał się na mękę. Tam, już w Ogrodzie Oliwnym, ujrzeliśmy wraz z wami nowego Adama” - powiedział abp Szewczuk.

Następnie podkreślił, że „wzmianka o ogrodzie w momencie pogrzebu Chrystusa wskazuje, iż krzyż Pański w rzeczywistości nie jest narzędziem śmierci, jest to rajskie drzewo życia, a owocem tego drzewa jest owinięty w całun Jezus”.

Zwierzchnik UKGK zauważył również, że obchód wokół świątyni, symbolizujący procesję pogrzebową, kończy się wejściem do raju. Według niego, naród ukraiński od dawna zdobił całun nie tylko kwiatami, ale także zielenią. To właśnie wyraża kulminację procesji wielkanocnej - powrót człowieka do raju. „Chrystus, jako nowy Adam, otwiera nam drogę do nowego życia, prowadzi nas za sobą ku zmartwychwstaniu” - podkreślił abp Szewczuk.

Kontemplując Chrystusa zranionego, upokorzonego i zabitego, mamy, jak podkreślił, wrażenie, że Chrystus jakby demaskuje, ujawnia prawdę o życiu człowieka poza rajem. „Chrystus pokazuje nam dzisiaj swoje zranione ręce, przebity bok i mówi: oto cena prawdziwego ziemskiego bogactwa ludzkiego. Myślicie, że macie w rękach złoto, które daje wam władzę na tym świecie? A to są gwoździe, które was gubią i niszczą. Do potężnych tego świata woła: myślicie, że bez Boga macie szacunek i chwałę? Wasze berła to ta trzcina w rękach umęczonego Chrystusa. Wasze królewskie szaty to tylko fałszywa purpura, w którą dziś ludzkość ubrała Zbawiciela. Wasze korony, wasze zaszczyty, za które jesteście gotowi zabić człowieka, to nic innego jak cierniowa korona, która niszczy człowieka” - powiedział abp Szewczuk.

Podkreślił, że dzisiaj widzimy Boga, który kocha człowieka bardziej niż on sam siebie: „Zbawiciel pragnie dla mnie dobra bardziej niż ja sam tego pragnę, ponieważ czasami nie chcemy znosić cierpienia dla własnego dobra, nawet jeśli nakazuje nam to zwykła ludzka praktyczność. A Chrystus dobrowolnie cierpiał za mnie i za was, aby przywrócić nas do prawdziwego życia. Posiadanie takiego Boga, dostęp do Niego - odbiera człowiekowi mowę. Dlatego wszystko milknie przed ukrzyżowanym i pochowanym w grobie Zbawicielem. Ale właśnie w Nim ludzkość, żyjąca w świecie poza rajem, otrzymuje swoją nadzieję”.

Abp Szewczuk zwrócił uwagę na doświadczenie współczesnego człowieka i wyzwania wojny, których doświadcza naród ukraiński: „Właśnie w Jezusie wszyscy więźniowie mają nadzieję na wyzwolenie. Nasi pojmani chłopcy, cywilni zakładnicy, porwane ukraińskie dzieci otrzymują nadzieję na wolność. My, zraniony naród Ukrainy, mamy dziś nadzieję na uleczenie traumy wojny. Bo mamy dostęp, by ucałować rany naszego Zbawiciela. I to właśnie mówi nam dziś prorok: Jego ranami zostaliśmy uzdrowieni. My, jako naród, na który nasz północny sąsiad przyniósł wojnę i śmierć, w naszym Zbawicielu otrzymujemy nadzieję na zwycięstwo i zmartwychwstanie. Są to niezwykłe rzeczy, które Pan nam dzisiaj objawia, ale On zaprasza nas, abyśmy przyszli i czerpali ze źródła nieśmiertelności”.

Na zakończenie zwierzchnik UKGK podkreślił znaczenie ciszy Wielkiego Piątku jako czasu oczekiwania: „Ta cisza nie jest pustką, lecz chwilą nadziei. Rozpoczął się siódmy dzień, który następnie cicho, bez zgiełku, wprowadzi nas w pierwszy dzień nowego stworzenia, w niedzielę, w święto Zmartwychwstania Chrystusa. Dlatego dziś śpiewamy: `Kłaniamy się Twoim Mękom, Chryste`, wysławiając Twój pogrzeb i Zmartwychwstanie. I mówimy: `Panie, chwała Tobie`”.