Żyjemy razem

Leona XIV przywitali rezydujący tam emerytowany abp Algieru Paul Desfarges i jeden z pensjonariuszy, algierski muzułmanin Salah Bouchemel: „Żyjemy razem - pensjonariusze, siostry zakonne i personel - w pięknej atmosferze wzajemnej pomocy, uprzejmości i szacunku. Każdy praktykuje swoją religię, chrześcijaństwo albo islam. Ta różnica nas nie dzieli. Pomaga nam żyć razem w pokoju. Papieżu Leonie! Twoja wizyta przypomina nam, jak ważne są wzajemny szacunek, braterstwo i życie we wspólnocie”.

Pierwszy w historii Papież augustianin, Leon XIV, staje na ziemi, którą przed wiekami przemierzał autor "Wyznań". Ta historyczna pielgrzymka do algierskiej Annaby, dawnej Hippony, ...

Jest nadzieja

Leon XIV dziękując za te słowa powiedział, że Pan Bóg, patrząc z nieba na taki dom jak ten, gdzie wszyscy żyją razem w braterstwie, może pomyśleć: A więc jest nadzieja! „Tak, ponieważ serce Boga jest rozdzierane przez wojny, przemoc, niesprawiedliwość i kłamstwa. Ale serce naszego Boga nie jest z ludźmi złymi, z tymi, którzy nadużywają swej siły, z pysznymi”. Papież wskazał, że serce Boga jest z maluczkimi i pokornymi, i wraz z nimi, dzień po dniu wiedzie naprzód swoje Królestwo miłości i pokoju.

Papieski dar

Leon XIV podarował domowi opieki mozaikę przedstawiającą Chrystusa powierzającego Apostołom misję głoszenia Ewangelii. Wykonał ją w 2014 r. jeden z najwybitniejszych ikonografów i mozaikarzy naszych czasów Albańczyk Josif Droboniku. Mozaika nawiązuje do wielkiej tradycji bizantyjskiej. U dołu widnieje napis w starożytnej grece ze słowami Chrystusa zaczerpniętymi z Ewangelii św. Mateusza: „Idźcie więc i nauczajcie wszystkie narody”.

Oto słowa papieża w tłumaczeniu na język polski:

Ekscelencje,

Drogie Siostry,

Drodzy Bracia i Siostry, dzień dobry! As-salamu alaykum!

Dziękuję wam za przyjęcie mnie w tym Domu! Cieszę się, ponieważ tutaj mieszka Bóg, bo tam, gdzie jest miłość i służba, tam jest Bóg.

Dziękuję Małym Siostrom Ubogich wraz z personelem tego Domu. Dziękuję, Matko Philomeno, za skierowane do mnie słowa powitania.

Dziękuję Ci, Księże Biskupie Desfarges, za twoje słowa, twoje wzruszające słowa! Słuchając ciebie i widząc twoją tutaj obecność, pośród starszych braci i sióstr, spontanicznie rodzi się pragnienie, by chwalić Boga i dziękować Mu. Tak jak uczynił to Jezus tego dnia, gdy rozradował się w Duchu Świętym i powiedział: „Wysławiam Cię, Ojcze, Panie nieba i ziemi, że zakryłeś te rzeczy przed mądrymi i roztropnymi, a objawiłeś je prostaczkom. Tak, Ojcze, gdyż takie było Twoje upodobanie” (Łk 10, 21).

Dziękuję Panu Salahowi Bouchemelowi za jego świadectwo, tak piękne i pocieszające. Myślę, że Pan Bóg, patrząc z Nieba na taki dom jak ten, gdzie staracie się żyć razem w braterstwie, może pomyśleć: a więc jest nadzieja! Tak, ponieważ serce Boga jest rozdzierane przez wojny, przemoc, niesprawiedliwość i kłamstwa. Ale serce naszego Ojca nie jest z ludźmi złymi, z tymi, którzy nadużywają swej siły, z pysznymi: serce Boga jest z maluczkimi, z pokornymi, i wraz z nimi, dzień po dniu wiedzie naprzód swoje Królestwo miłości i pokoju. Tak jak wy staracie się to czynić tutaj w codziennej służbie, w waszej przyjaźni, we wspólnym życiu.

Dziękuję wam, drogie siostry i drodzy bracia, za to spotkanie! Jesteście obecni w mojej modlitwie i z serca zostawiam wam moje błogosławieństwo.